ThaiMTB.com

สวัสดีครับ ผมมาจากกลุ่มวัดเพลงนะครับ พอดีมีเรื่องที่ดี อยากจะเสนอ ครับ

กระทู้นี้ผมขอรวบรวมผลที่มาจากการปั่นจักรยาน นะครับ จากคนใกล้ชิด และบุลคลที่ผมได้ไปเจอมาด้วยตัวเอง ซึ่งได้มีโอกาสพูดคุย มานะครับ

ใครมีบทความดีๆเกี่ยวกับจักรยานที่ดีและมีประโยชน์ มาจอยกันได้นะครับ

คนแรกขอนำเสนอ ลุงท่านนึงครับ พอดีวันนี้เจอกันโดยบังเอิญที่ร้านของผมเอง ครับ

ช่วงเวลาบ่ายสองโมง ได้มีคุณลุงแก่ๆ เดินเข้ามาทักทายผม ในร้าน ของผมหน้าตลาดลุงเพิ่ม ครับ ... คำทักทายแรกที่คุณลุงได้เอ่ยถามคือ " ชมรมวัดเพลงอยู่ทางไหน"

ผมเองนิ่งไปคู่นึง พร้อมกับบอกลุงแกกลับไปว่า ที่นี่แหละครับ .... จากนั้นบทสนทนาต่างๆระหว่างลุงกับผมได้เริ่มขึ้นครับ

ในร้านผมมีจักรยานจอดอยู่สามคันครับ ลุงแกถามว่าขายเหรอป่าว ผมตอบกลับลุงไปว่าไม่ได้ขายครับ ของสมาชิกในกลุ่มครับ พอดีที่นี่คือจุดรวมของนักปั่นวัดเพลง และ นักปั่นที่มาจากที่อื่นๆครับ ... ผมหาเก้าอี้ไม้ให้ลุงแกนั่ง... ลุงบอกว่าลุงปั่นจักรยานมาจากขอนแก่น.... ผมตกใจมากครับ ลุงบอกว่าลุงคือ" เสือธรรมแห่งบึงแก่นนคร" ลุงได้เล่าเรื่องราวมากมาย ที่ลุงไปปั่นจักรยานมาตลอดทั้งชีวิต ตัวผมเอง ก็ได้รับฟัง แต่ในใจผม นํ้าตาใจไหล เพราะปราบปรื้ม ถึงในตัวลุงแก พลางคิดในใจ ลุงโชคดีมากๆ ที่ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ในแบบฉบับที่ตัวเองชอบ ลุงเล่าว่า ลุงไปมาหมดแล้ว จะดอยไหน ดอยอินทนนท์ อันนี้ลุงขอไปทุกปี และ ภูทับเบิกอันนี้ลุงก็ไม่เคยพลาดเลยซักปี ..... ตัวลุงเองคือกลุ่ม ที่ปั่นจักรยานไปต่างประเทศ ซึ่งเรื่องกลุ่มนี้ว่า เจ็ดอะไรซักอย่าง ครับ อันนี้ผมต้องขออภัยจริงๆครับ ที่ จำชื่อกลุ่มที่ลุงได้กล่าวไว้ไม่ได้ ครับ .....

ลุงบอกว่าลุงชอบเที่ยวนะ...ถามหาเส้นทางปั่น ตอนนี้ลุงเองพักอยู่แถวโรงพยาบามอัมพวาครับ จะกลับขอนแก่นประมาณสิ้นเดือนนี้ แอบบ่นถึงการเมืองให้ผมฟังนิดนึง... ครับ

ผมเองถามหาที่มาที่ไป ที่มาร้านผมในครั้งนี้...ลุงเล่าให้ฟังว่า ลูกชายของลุงบอกว่ามีกลุ่มที่ปั่นจักรยานอยู่หน้าตลาดลุงเพิ่ม ลุงเลยมาลองหาดูครับ

ลูกชายของลุงเอง เป็นนักปั่นจักรยานระดับมหาวิทยาลัย ครับ และครอบคัวของลุงก็ชอบปั่นจักรยาน เช่นกันครับ ตอนนี้อายุของลุง เจ็ดสิบกว่าแล้วครับ ชีวิตของลุงส่วนใหญ่ มักอยู่บนอานจักรยาน....

ลุงเองมักจะปั่นเสือภูเขานะครับ แต่ก็มีรถคู่ใจอีกคันสำหรับทางไกลคือ ทัวริ่ง อีกคัน ครับ ลุงได้เล่าถึงเรื่องราวมากมายที่ลุงได้ไปปั่นมา ระดับทางชันมากๆอย่าง ภูทับเบิก และดอยอินทนนท์ ที่ลุงเองไม่ขอพลาดซักปีเดียว และ ยังได้ไปปั่นถึงประเทศเพื่อนบ้านเรามาแล้วด้วยนะครับ

ลุงเล่าให้ฟังว่า ลุงปั่นไม่เร็วนะหากเทียบกับลูกชายของลุงเอง ลุงแค่อยากไปถึงที่หมายถึงจะช้าหน่อย ก็ก็ต้องไปให้ถึง.....

ลุงบอกว่าลุงดีใจมากที่ได้มาเจอร้านผม.... คุยกันพักใหญ่ พอดีผมต้องไปทำงานขายของต่อ ลุงได้เดินออกจากร้านผมไป ทิ้งไว้ด้วยรอยยิ้ม และความประทับใจ ที่ได้คุยกันครับ

สิ่งที่ผมจะกล่าวในกระทู้แรก บนเนื้อหานี้ก็คือ มิตรภาพ นะครับ จริงๆแล้วคือ คนเราชอบในสิ่งเดียวกัน ได้ทำสิ่งที่ชอบเหมือนๆกัน แม้จะต่างเวลา ต่างสถานที่ เราก็มีความสุข ที่เราได้รับฟัง ครับ

ครั้งหน้าผมจะขอนำเสนอถึงพี่ท่านนึงครับ ที่ปั่นจักรยานจนเอาชนะโรคประจำตัว ครับ คอยติดตามกันนะครับ

อยากเจอคุณลุงจัง...อยากขอลายเซ็น

ใช้ชีวิตได้อย่างคุ้มค่าจริงๆครับ .... ยอดเยี่ยมที่สุดเลยครับ

วันนี้ขอเสนอชีวิตอาจารย์ท่านนึงครับ

อาจารย์พรชัย ครับ แกเป็น ผอ. โรงเรียนวัดช่องลมวัณณาราม จังหวัดราชบุรี ครับ สิ่งที่ผมเลือกอาจารย์ท่านนี้คือทัศนคติ ของการออกกำลังกายของอาจารย์ผู้นี้ครับ



ก่อนอาจารย์พรชัยจะมาเป็น ผอ. อาจารย์เล่าให้ฟังว่า อาจารย์เป็นคนชอบเล่นกีฬา เล่นกีฬาทุกประเภท แต่เล่นไม่เก่ง ตอนเป็นวัยรุ่น อาจารย์เล่าว่าชอบสูบบุหรี่ แต่ตอนนี้อาจารย์หันมารักษาสุขภาพ เลิกบุหรี่แล้ว แต่มีโรคประจำตัว คือ โรคความดัน ต้องไปพบแพทย์เป็นประจำ จึงหาทางออก ด้วยการออกกำลังกาย อาจารย์ จึงมองไปที่การปั่นจักรยาน เพราะดูจะเหมาะกับวัยอาจารย์ที่สุด

อาจารย์มีเพื่อนถามขายรถเก่าญี่ปุ่นให้ ราคาที่ไม่แพง จึงเริ่มปั่นจักรยานมาตั้งแต่นั้นมา ถ้านับเวลาที่ปั่นแบบจริงๆจังๆ เช้า เย็น น่าจะ สี่ปี มาแล้ว ครับ พร้อมกับคุมอาหาร ทานเนื้อปลา เน้นทานผัก ไม่ชอบทานเนื้อสัตว์

ขอแนะนำอีกอย่างสำหรับเรื่องโภชนาการ คือต้องทานอาหารมื้อเช้าให้มากๆ ซึ่งในยุคปัจจุบัน ไม่สามารถทำได้ เพราะช่วงเช้าคือชั่วโมงเร่งรีบ แต่หากว่ามีโอกาส อาจารย์แนะนำอยากให้ปฎิบัติกัน ส่วนทานมื้อเย็นให้ น้อยลงอย่าทานดึก เพราะเวลานอน ร่างกายไม่เผาผลาญจึงทำให้อ้วน เกิดไขมันสะสม ครับ

อาจารย์แนะนำไปถึงเรื่องสุขภาพจิตร ให้ยิ้มแย้มแจ่มใส ไม่เครียด แค่นี้ร่างกายและสุขภาพของเราก็ดีขึ้น

อาจารย์ มีเวลา จะ หาเวลามาปั่น ช่วงเช้าจะเลือกในวันที่หยุดงาน ส่วนเย็นจะปั่นแทบจะทุกวันหากไม่ติดงานราชการที่กลับมาไม่ทัน ระยะทางที่ปั่นจักรยาน วันนึง ประมาณ สิบกิโลเมตร แค่นี้ก็เพียงพอกับอายุแล้วครับ

ข้อคิดอาจารย์พรชัยไปแนะนำได้ดีมาก ครับ ในเรื่องของการรักษาสุขภาพกายและสุขภาพใจ หน้าที่การงานก็ส่งผลต่อสภาพจิตรใจเช่นกัน ครับ

มาปูเสื่อรอชมต่อครับ. ชอบอ่านเรื่องแนวนี้มากๆ. เป็นแรงบันดาลใจที่ดีมากครับ ขอบคุณที่นำมาแบ่งปันครับ

ชอบครับชีวิตบนอานจักรยาน

น่าชื่นชมครับ ผมเองถ้าเกษียณตั้งใจทัวริ่งทั่วไทยเหมือนกัน ทุกวันนี้ยังติดเวลาทำงานไปเช้า เย็นกลับ เต็มที่แค่ทริป 2 วัน แต่ปั่นไปทำงานทุกวัน เพื่อระบายความ WANTED