ThaiMTB.com

หมอบมือใหม่ครับ เพิ่งเอาหมอบลงจากพระตำหนักภูพิงค์ยาวถึงข้างล่างประมาณ15โล
รู้สึกมันเสียวมากมายไม่กล้าลงเร็วต้องเบรคตลอด
นำ้หนักตัวไปข้างหน้ามากกว่าเสือภูเขาเหมือนพร้อมจะตีลังกาตลอด มือก็ไม่รู้จับบนหรือจับล่างดี
จับบนสบายไม่ค่อยเมื่อยแต่เหมือนศูนย์ถ่วงจะสูงและก็รู้สึกว่าถ้าเผลอเบรคแรงๆมีพุ่งแน่
ตอนจับล่างเมื่อยกว่าปั่นทางราบมากควบคุมรถดีกว่า ยิ่งเลื่อนตัวไปทางปลายเบาะด้านหลังพร้อมกับก้มตัว
ยิ่งรู้สึกควบคุมได้มั่นใจขึ้น แต่ก็แลกมาด้วยการเมื่อยต้นคอกับแผ่นหลังสุดๆ ทั้งที่เล่นเวทมาระดับนึง
คือไม่มีอาการตอนปั่นทางราบยาวๆซักสามชั่วโมง
เลยอยากขอคำแนะนำและความเห็นจากพี่น้องด้วยครับ

ผมเคยขึ้นเขาใหญ่ เขาเขียวเรดาห์ ช่องเย็น แต่ยังไม่เคยปั่นลงเลยครับ ภรรยาไม่อนุญาต แกไปรอรับบนยอดทุกที
แต่ระหว่างทางขึ้นเขาอาจจะมีเนินลงบ้างผมใช้วิธีย้ายก้นไปด้านหลังแล้วจับช่วงโค้งดรอปเพราะมีคนในทีม deep เคยแนะนำว่าวิธีนี้จะบังคับเบรคได้ดีกว่า เมื่อตำแหน่งก้นไปด้านหลังจะทำให้จับช่วงโค้งดรอปได้ง่ายขึ้นครับ

ของผมเขยิบก้นมาหลังหน่อย พร้อมจับแฮนด์ล่างครับ

อ๊าวววว
นี้เราลงมาถึงตีนเขาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน..........



โฮ้งงง.......

คุณหมอต้องรีบไปเอา ENVE 3.4มาใส่โดยด่วนครับ

ขอบคุณทุกความเห็นครับ

haow เขียน:คุณหมอต้องรีบไปเอา ENVE 3.4มาใส่โดยด่วนครับ

อันนี้เอาไว้ใช้ตอนขึ้นครับพี่

แมวทอง เขียน:อ๊าวววว
นี้เราลงมาถึงตีนเขาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน..........



โฮ้งงง.......

ของผมไปป่ันมีแต่ขึ้นๆลงๆ น่ะครับ ไม่มีลงยาวๆ
ไม่ได้รู้สึกแบบนี้ซะที

เคยลงแอ่งกระทะเขาใหญ่ที่ 70 กม./ชม

ดึงก้นไปด้านหลัง ท้องติดเบาะ รถสะบัดอย่างมาก ดีที่รอดตายมาได้

และไม่คิดจะลงแบบนั้นอีกเลย (ผมเคยไปครั้งเดียว..แต่คิดว่าครั้งต่อไปจะไม่ห้าวแบบนั้นอีกแน่ ๆ )

เบรคหลังอย่างเดียวเลยครับ ไม่กล้าเบรคหน้า

การทำทดสอบการชนในรถยนตร์เพื่อประเมินการให้คะแนนความปลอดภัยของสถาบัน NIHS ของอเมริกาทำกันที่ 40 ไมล์/ชม.(ประมาณ 60 กม./ชม.) รถยนตร์หลายยี่ห้อยังเละ.. ทั้งรถ ทั้งคน(หุ่นจำลอง)

มาตรฐานหมวกนิรภัยสำหรับจักรยานก็ไม่แตกต่างกันถ้าจำไม่ผิด 1 G เท่านั้นกระดูกกระเดี้ยวของมนุษย์จะทนแรงกระแทกได้เท่าไรนะ...ลืมตัวเลขไปแล้ว

ปลอดภัยไว้ก่อนครับ อย่างไรๆก็ เนื้อหุ้ม..อลูฯ/ใยสังเคราะห์..อยู่ดี เกิดอะไรขึ้นมา..ไม่คุ้ม

ผมกลัวการลงเขาทางชันเป็นที่สุด เทคนิคส่วนตัวของผม...ขอเป็นผู้ตามที่ดีครับ...เลือกไลน์อาศัยคันหน้าครับ...เลือกตามคนที่ท่านเห็นว่าไว้ใจได้มากที่สุดนั่นแหละครับ ไปไหน ไปด้วย...ถ่ายน้ำหนักมาหลังแบบเสือภูเขานั่นแหละครับ จับล่างไม่ถนัดก็จับหนอกบนครับเพราะ...ก้มไม่ไหว...เลียเบรค ท่องคาถา ขวา-ซ้าย ๆ ๆ...อย่าท่องสลับเด็ดขาด ไม่เช่นนั้น หลังมาก่อนหน้าเสมอๆ...ตีลังกา

ทริปสุดท้ายที่ได้ลงยาวๆก็ที่ Tour de Farm(ChokeChai) ปากช่อง อาศัยตาม...อาแดง(ปัญญา) ลงมาครับโดยบอกคุณอาว่าขอตามอย่างเดียว เสือเก่าอย่างคุณอาลงมาซะ 69 กม./ชม. เนียนๆเลย (แต่ก็เครียดลึกๆครับ หัวใจขึ้น 172 เฉยเลย ทั้งๆที่เดิมๆ max. 165 เท่านั้น สงสัยเพราะ adrenalin ฉีดแรงตลอดเวลา)

โอ้ววววววว ..... เสียววววว
ไม่ลงดีกว่า


จับล่างครับ บนบ้างถ้าเมื่อย
ไม่ตัดไลน์ (โดยไม่จำเป็น)
แต่ถ้าโค้งไหน ไม่เห็นทางออก ตอนก่อนเข้า
ก็เสียว

ผมเคยปั่นลงจากดอยอินฯ จับฮุด กับ จับดร๊อปล่าง สลับกันคับ ส่วนเบรคเลีย หน้า หลัง สลับกัน ก้นขยับไปด้านหลังมากหน่อย ถ้าลงแบบยาวๆ สลับไปมาดีกว่า มันเมื้อย
ถ้าเป็นมือใหม่ ส่วนตัวผมว่าไม่ควรลงตาม คันหน้าคับ ควรลงด้วยความเร็วที่ทักษะของเราเองที่จะรับได้ดีกว่า...

คงต้องหาโอกาสลงยาวๆบ่อยๆมังครับพี่...อีกอย่างคงต้องให้ความไว้ใจกับจักรยานและอุปกรณ์ที่เราเลือกมาแล้ว

...แต่เป็นผมคงต้องไล่กวดน๊อตเองทั้งหมดก่อนลงแบบนั้น ทั้งเบรค ดุมล้อ ชุดคอ/แฮนด์ ฯลฯ ไม่งั้นคงระแวงน่าดู

สุดท้ายแล้วผมว่าการมองเห็น (และคำนวนต่อจากประสบการณ์) สำคัญที่สุดครับ เทียบเอาจากการขับรถยนต์คือถ้ามองไม่เห็นชัดเจนก็ไม่น่าเสี่ยงเพราะผมว่าไลน์จักรยานละเอียดกว่ารถยนต์เยอะเลยครับ

รถคุณหมอเบาไปรึเปล่าครับ ทำให้รู้สึกโหวงๆกว่าเสือภูเขา

ตอนสมัยหนุ่มๆ (ย้ำว่าตอนหนุ่ม) ลงดอยสุเทพ ราวๆ 60-65 ก็ไม่รู้สึกกลัวเท่าไหร่

ส่วนนึงผมคิดว่า ใช้ยางหน้าเล็กด้วยรึเปล่า

และจูนรถจนโอเครึยัง เพราะดูมีปัญหากับศูนย์ถ่วงรถของตัวเอง

แต่ถ้าจะให้ปลอดภัยอีกระดับ ลดหลักอานลงเพื่อความคล่องแคล่วมั่นใจ ซัก 2-3 เซนต์ก็คงไม่มีใครว่า

แมวทอง เขียน:อ๊าวววว
นี้เราลงมาถึงตีนเขาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน..........



โฮ้งงง.......

ไม่ได้เข้ามาแซวนาน แมวทอง กลายเปง หมาทองตั้งแต่เมื่อไหร่หว่า อิอิ