ThaiMTB.com

สาวนักเปิบกับหนุ่มนักปั่น "Bike Fly Doi ไบค์ ฟลาย ดอย"


เชียงราย-อาเกอะ-กิ่วสะไต-ท่าตอน-แม่อาย-ฝาง (แถมเชียงใหม่นิดหน่อย)




นางเลิ้ง-กรุงเทพ (หมอชิต) – เชียงราย

การเดินทางในครั้งนี้เป็นดำริของแม่โป้เต้ ที่ออกอาการ “เสี้ยน”
หลังจากไปติดเกาะที่ศาลายามาร่วมเดือน
ตั้งแต่กลับมาจากอุตรดิตถ์เมื่อเดือนกรกฎาคมพวกเราก็ไม่ได้ไปไหนกันเลยครับ
มีกระผมเพียงคนเดียว ที่ได้ “หนีตามซาเล้ง” เมื่อต้นเดือนตุลา

หลังจากนั้นก็ติดภาระกิจ “น้องน้ำ”มาเยี่ยมถึงเรือน มาเยือนถึงบ้าน
ไล่ตั้งแต่ บ้านคุณย่าที่ อุทัยธานี บ้านญาติแถวๆ ท่าอิฐและสายไหม
จนสุดท้ายก็คือบ้านตัวเอง แถวๆ ท่าพระ
จากหน่วยกู้ภัย กลายเป็นผู้ประสบภัยซะเอง
เลยต้องปิดร้านไปดูแลบ้านอยู่พักใหญ่
ส่วนคุณแม่โปเต้โดนน้ำล้อมที่ทำงานกลายเป็นพื้นที่ไข่แดงอยู่แถวศาลายา
เลยขันอาสาอยู่ช่วยงานมหาวิทยาลัย ในการประสานงานช่วยเหลือผู้ประสบภัยในชุมชนรอบๆ
กำหนดการเดิมๆ ที่วางไว้ว่าจะไปปั่นเที่ยวช่วงเดือนตุลาคมและเดือนพฤศจิกายนจึงเป็นหมันไปโดยปริยาย

พอสถานการณ์น้ำเริ่มคลี่คลาย
มหาวิทยาลัยมีกำหนดจะเปิดเทอมในวันที่ 14 ธ.ค.
แม่โปเต้เลยบัญชาการให้พาไปปั่นเที่ยวให้หายอยาก ก่อนจะต้องกลับไปทำงานอีกครั้ง


ตลอดทางตั้งแต่หมอชิตยันเชียงราย
กระผมหลับตั้งแต่รถวิ่งผ่านธรรมศาสตร์รังสิตเมื่อเวลาประมาณ 20.00 น.
ตื่นระหว่างทางไปครั้งเดียวราวเที่ยงคืนกว่าเมื่อรถ VIP 24 ที่นั่ง ของสมบัติทัวร์
ที่เป็นพาหนะของเราสามคน คือ แม่โปเต้ (คุณเมย์) คุณพี่สมใจ และตัวกระผมเอง (คุณหมา)
และจักรยานทั้งสามคันซึ่งนอนแน่นิ่งอยู่ใต้ท้องรถ
จอดให้ผู้โดยสารพักรับประทานข้าวต้มแถวๆ จ.พิษณุโลก
หลังจากนั้นก็หลับยาวอีกครั้งหนึ่งตั้งแต่รถยังไม่เคลื่อนตัวออกจากจุดพักรถ
ไปตื่นอีกทีตอนตีห้ากว่า ตอนที่รถวิ่งผ่านวัดร่องขุน
ทำให้รู้ว่าเกือบจะถึงที่หมายที่สถานี ขนส่ง จ.เชียงรายแล้ว

นิสัยหลับยาวบนรถทัวร์เป็นนิสัยที่ติดตัวมาตั้งแต่ครั้งยังทำงานอยู่ที่ จ.ระยอง
ที่ต้องนั่งรถทัวร์ไปกลับ ระยอง-กรุงเทพ และ กรุงเทพ-ระยองทุกสุดสัปดาห์
โดยเฉพาะขากลับ ไปทำงานที่ ระยอง ตอนตีสามเช้าวันจันทร์
เมื่อได้ที่นั่งต้องรีบงีบหลับเอาแรงไว้ก่อน
แต่สุดท้ายไปถึงที่ทำงานก็ง่วงอยู่ดี

ผิดกับพี่สมใจที่นั่งตาค้างทั้งคืนตั้งแต่หมอชิตยันเชียงราย
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะหลับบนรถทัวร์ไม่เป็นตามที่กล่าวอ้าง
หรือเป็นเพราะตื่นเต้นที่ได้หนีภรรยาแบกกระเป๋ามาปั่นจักรยานทัวริ่ง
กับ “นายหมา ขาหลับ”เป็นครั้งแรก

ปล 1. พี่ออภรรยาของพี่สมใจบอกพวกเราอย่างมั่นใจเมื่อ 1 สัปดาห์ก่อนว่า
ถ้าสามารถพาพี่สมใจไปปั่นจักรยานได้ จะเลี้ยงโต๊ะจีนพวกเรา 1 มื้อ (บันทึกไว้เป็นหลักฐาน)

ปล.2 ฉายา “นายหมา ขาหลับ” นี่พักหลังถูกประณามประจำเลย ไม่จริ๊ง ไม่จริง ก็อากาศมันน่านอน จะตายไป

...

บขส. เชียงราย- เชียงราย- ดอยฮาง-บ้านผาเสริฐ

รถทัวร์ VIP 24 ที่นั่ง กรุงเทพ-แม่สาย ของบริษัทสมบัติทัวร์
เข้าเทียบส่งผู้โดยสารที่สถานีขนส่งผู้โดยสาร จ.เชียงรายเมื่อเวลาตีห้าครึ่ง

จากคำแนะนำของพี่ซาเล้งฯ เมื่อคราวหนีตามท่านไปปั่น เชียงใหม่-ป่าแป๋ ด้วยกัน เมื่อสองเดือนก่อน
(พี่ซาเล้งปั่นต่อคนเดียวไปแม่ฮ่องสอนแล้ววนกลับเชียงใหม่เป็นวงกลม)
ทำให้ประทับใจในบริการของสมบัติทัวร์ ที่มีต่อจักรยานบ้าสัมภาระของพวกเรา
ตอนที่สำรองที่นั่งเราสามคนได้แจ้งไว้ล่วงหน้าไว้แล้วว่าจะนำจักรยานไปด้วย 3 คัน
จึงได้รับคำแนะนำให้มากับรถ กรุงเทพ-แม่สาย เที่ยวนี้
และก็ได้รับการอำนวยความสะดวกเป็นอย่างดีดังที่คาดไว้

หลังจากยกจักรยานทั้งสามคันรวมทั้งสัมภาระทั้งหมด
ออกจากช่องเก็บของใต้ท้องรถแล้ว
สองหนุ่มใช้เวลาจัดของประกอบเข้ากับรถไปอีกกว่าชั่วโมง
จนฟ้าสาง หมอกจาง จึงได้เริ่มออกเดินทาง
ไม่รู้จะขนไรกันมานักหนา มาเที่ยวแค่ไม่กี่วัน

สถานีขนส่งผู้โดยสารแห่งใหม่ อยู่ริมถนน พหลโยธิน ก่อนเข้าตัวเมืองเล็กน้อย
ก่อนออกเดินทางแวะไปสักการะอนุสาวรีย์พ่อขุนเม็งรายมหาราชเพื่อเป็นสิริมงคล
จากนั้นมุ่งหน้าย่านตลาดสด จ.เชียงรายเพื่อรับประทานอาหารเช้าและตุนเสบียง
ล่วงเข้าต้นเดือนธันวาคมแล้ว
อากาศยามเช้าในตัวเองเชียงรายเย็นนิดๆ

จุดหมายของวันนี้อยู่ที่บ้านท่าตอน อ.แม่อาย
หมู่บ้านสงบๆ เล็กๆ ริมแม่น้ำกก ในเขต จ.เชียงใหม่
เรากะจะไปนอนเล่นริมแม่น้ำ สบายๆ ที่นั่นกันซัก 2 คืน
จากตัวจังหวัดเชียงรายสามารถเดินทางไปบ้านท่าตอน
ได้โดยการปั่นตามถนน พหลโยธินขึ้นไป อ.แม่จัน
จากนั้นก็เลี้ยวซ้ายเข้าถนน ฝาง-แม่จัน (ทล.1089)
ข้ามแนวเทือกเขาที่เป็นสันปันน้ำแบ่งเขต จ.เชียงรายกับเชียงใหม่ลงไปไม่ไกลก็ถึง
ระยะทางหากปั่นไปตามเส้นนี้ จะตกประมาณ 90 กม.
ใช้เวลาทั้งวัน ปั่นบ้าง จอดบ้าง นอนบ้าง คงถึงค่ำๆ พอดี

แต่ไปทางสายหลักหรือจะมันส์
พ่อหนุ่มนักปั่นตัวดีผู้ชอบ “ทัวริ่งทาง(ตู)เลือก(เอง)” เป็นชีวิตจิตใจ
จึงลงมือค้นหาข้อมูลเส้นทางใหม่ๆ

“นี่ไงๆ มีถนนเลียบแม่น้ำกกจากเมืองเชียงรายไปจนถึงท่าตอนเลยนะ”
“สนใจป่าว ท่าทางจะสวยนะ เลาะแม่น้ำกกไปเรื่อยๆ”

แนวคิดนี้ได้รับการยกมือสนับสนุนเต็มที่จากพี่สมใจ
ผู้ซึ่งขอติดตามมาร่วมเดินทางด้วยเป็นครั้งแรก
พี่สมใจและพี่ออ ภรรยาเคยมาพักที่ท่าตอนหลายครั้งแล้ว
แต่ปกติจะมาพักเพื่อมาดูนกในแถบ อ.แม่อาย

“นี่มันเส้นทางปั่นจักรยานในฝันของผมเลยนะครับ” พี่สมใจบอก

เมื่อมีผู้สนใจจะร่วมชะตากรรม งานนี้เลยเอาไงเอากัน
จากตัวเมืองเชียงราย ปั่นออกจากตัวเมืองไปทางดอยฮาง
ผ่านพระธาตุดอยแม่แอบ มุ่งหน้าตามป้ายน้ำพุร้อนบ้านผาเสริฐ
ตั้งแต่เช้าเมื่อวานจนถึงตอนนี้ ยังไม่ได้อาบน้ำเลย
ตัวเหม็นสุดๆ จากการประกอบ “รถด่วน” ให้คุณนายแม่โปเต้
ตั้งใจจะไปอาบน้ำพุร้อนให้ตัวหายเหม็น

...

...

ปั่นออกจากตัวเมืองมาไม่เท่าไหร่
แม่น้ำกกก็ปรากฏตัวเลาะเลียบไปกับถนนมุ่งหน้าน้ำพุร้อนบ้านผาเสริฐ
พี่สมใจซึ่งเป็นเนวิเกเตอร์ในช่วงนี้
วางเส้นทางให้ปั่นทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำกก (ฝั่งตรงข้ามกับที่ปั่นอยู่ ณ ตอนนี้)
แต่น้ำพุร้อนอยู่ฝั่งขวาของแม่น้ำ

แวะสอบถามคุณพี่ตำรวจท้องที่แล้วได้ความว่า
เลยจากน้ำพุร้อนบ้านผาเสริฐไปนิด
จะเป็นที่ทำการของอุทยานแห่งชาติลำน้ำกก
และเลยจากที่ทำการอุทยานไปอีก 5 กม.จะมีสะพานแขวน
สามารถข้ามกลับไปฝั่งซ้ายของแม่น้ำ กลับไปยังเส้นทางเดิมที่วางไว้ได้

น้ำพุร้อนบ้านผาเสริฐ-อุทยานแห่งชาติลำน้ำกก-หน่วยจัดการต้นน้ำแม่ซ้าย

ก่อนจะถึงน้ำพุร้อน เราแอบชะแว๊ปเข้าไปดูต้นงุ้นยักษ์
ตามที่ป้ายสถานที่ท่องเที่ยวข้างทางชี้ชวนเอาไว้
ต้นเดือนธันวาคม ข้าวนาปีถูกเกี่ยวไปเรียบร้อยแล้ว
เหลือไว้แต่ตอข้าว สีเหลืองซีดๆ ยืนต้นแห้งตายสู้ลมหนาวเหงาๆ

"ต้นงุ้น" ขนาดยักษ์ยืนต้นท้าทายแดดลมมาไม่รู้กี่ทศวรรษ อยู่ที่ปลายทาง
แม้จะไม่มีต้นไม้ขนาดยักษ์อย่างนี้ให้เห็นมากนัก
แต่ตลอดเส้นทางที่ผ่านมาตั้งแต่เช้า เต็มไปด้วยความร่มรื่นของต้นไม้เล็กบ้าง ใหญ่บ้าง
การปั่นจักรยานไปตามเส้นทางที่ไม่ใช่เส้นทางสายหลักแบบนี้
ไม่ค่อยจะเจอกับรถเครื่องมากนัก
ทำให้สูดอากาศได้ชุ่มปอดดีจริงๆ

...

ที่บ่อน้ำพุร้อนบ้านผาเสริฐ เราใช้เวลาเล็กน้อยไป
กับการอาบน้ำแร่ชำระร่างกาย
รวมถึงล้างหน้าแปรงฟันและเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่
จากนั้นจึงงัดเสบียงที่ตุนมาจากตลาดเมื่อเช้าออกมากินเป็นมื้อเที่ยง
บ่อน้ำพุร้อนบ้านผาเสริฐ ตั้งอยู่ไม่ไกลนักจากตัวเมืองเชียงราย
มีบ่อแช่น้ำพุร้อนไว้บริการทั้งบ่อกลางแจ้งและห้องแช่ส่วนตัว
รวมถึงบ่อต้มไข่ ต้มกันได้ตามอัธยาศัย
(ต้มนานระวังแสบไข่นะจ๊ะ)

...

เลยจากบ่อน้ำพุร้อนไปไม่ไกล คือที่ตั้งที่ทำการอุทยานแห่งชาติลำน้ำกก
ที่ที่เราค้นพบว่าถนนลาดยางเลียบแม่น้ำกก มาสิ้นสุดแค่แถวๆนี้
ดังนั้นตั้งแต่เลยอุทยานฯ มาจนถึงสะพานแขวนข้ามแม่น้ำกก
เลยต้องปั่นกันด็อกแด็กๆ ลุยฝุ่นสีแดงๆ
ด้วยความหวังว่าเมื่อข้ามไปอีกฝั่งของแม่น้ำคงได้เจอถนนดำ

...

หน่วยจัดการต้นน้ำแม่ซ้าย-บ้านผาขวาง-บ้าพนาสวรรค์-บ้านอาเกอะ

บ่ายแก่ๆ เข้าไปแล้วยังปั่นลุยฝุ่นไปได้ไม่ถึงไหน
ถนนดำยังไม่มีวี่แววจะโผล่มาให้เห็น
ดีที่ว่าวิวทิวทัศน์สองข้างทางช่างสวยสงบอย่างร้ายกาจ
แม่น้ำกกไหลคดไหลเคี้ยวผ่านช่องเขา
ลัดเลาะเกาะแก่งน้อยใหญ่
ปั่นไปดูไปไม่รู้เบื่อ

จากตัวเมืองเชียงรายที่มีหมู่บ้านเป็นระยะๆ ตลอดสองริมฝั่งน้ำ
พอข้ามสะพานแขวนมาแล้วแต่ละหมู่บ้านเริ่มอยู่ห่างกันเป็นหลายกิโล
ดอยสูงที่ไกลตาจากตัวเมือง เริ่มใกล้ตัวเข้ามาทีละนิด
เส้นทางเลาะแม่น้ำกก ตัดลัดเลาะไหล่เขาขึ้นๆ ลงๆ ไม่ชันนักให้พอสนุก