ThaiMTB.com

เรื่องเล่าทริปเข้าพรรษาที่ผ่านมา งานเขียนของฉันเก็บตกค้างไปนานแล้ว ฉันจัดการลงเล่าเรื่องพร้อมบรรยายเหตุการณ์ที่อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อ 25-26 กรกฎาคม 2553

ตอนแรก ฉันคิดจะขี่จักรยานไปลุยคนเดียวเอง ไม่มีเพื่อนติดตามไป ฉันจะตามไปสมทบที่ อ.ผักไห่ กับกลุ่มพี่แอมป์ "กลุ่ม Life Bike" พวกเขามาทางรถไฟลงที่สถานีรถไฟพระนครศรีอยุธยา ส่วนฉันปั่นจักรยานฉายเดี่ยวตามลำพังไปถึงผักไห่ได้รู้ว่าเกินร้อยโลแล้ว

ฉันไม่ได้กลัวเรื่องความบกพร่องของสมรรถภาพร่างกายของฉันที่ไม่ได้ออกทริปร่วมกับเพื่อนกลุ่มไหน ทิ้งกันไปนานแล้ว
เพราะว่าฉันเป็นคนเก็บตัวกด (เครียด) อยู่บ้านตลอด น้ำหนักเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ความฟิตจะลดลงมาไม่ได้ดั่งใจเลย

ต้องออกมาถีบจักรยานไป....ดูงานประเพณีเห่เรือที่ตลาดลาดชะโดกันเถอะ...

ในที่สุดฉันทำได้สำเร็จด้วยดี ไม่มีปัญหาเจ็บป่วยอ้อดแอ้ด แต่สถิติสุดบ๊วย แรงฟิตไม่เต็มที่ เสียเซฟไป 8 ชม.
เพราะยางแบ่นทั้งสองล้อหมดสภาพแล้วค่ะ

เอาล่ะ...เริ่มออกจากบ้านซอยจรัญสนิทวงศ์ 65 ตอน (ตื่น) สาย 9 โมงเช้า ขี่จักรยานไปทางสะพานพระราม 7 สู่ปากเกร็ด เข้าสามโคก ปทุมธานี ข้ามฝั่งบางไทร ไปยังผักไห่ในถนนหลักไม่ใหญ่ ฉันอ่านแผนที่ก็รู้เรื่องดี อาศัยสอบถามวินมอเตอร์ไซค์ที่อยู่มุมปากถนนที่ไม่เคยเข้าสำรวจดู ได้เริ่มเดินเรื่องตามรูปถ่ายที่ฉันถ่ายเองค่ะ

ไปตามถนนทางหลวงสาย 3111 ผ่าน อ.ลาดบัวหลวง จ.พระนครศรีอยุธยา

รู้สึกร้อนมาก อยากจะดื่มกาแฟเย็นดีมั๊ย...มองหาปั๊มน้ำมันตรงไหนดี?

เลยไปเจอมีปั๊มบางจาก

เช้กโทรถามหาเสือแซงแซวเพื่อรู้ว่า กลุ่มพี่แอมป์ ไปถึงไหน?

มองดูป้ายบอกระยะทางไม่ไกล แค่ ยี่สิบโล ไม่หนักเท่าไหร่ ไปตรงเรื่อยๆ

นี่ หลักฐานชัดเจนว่า ทริปนี้มีฉันคนเดียวจริงๆ ที่ยอมรับว่า ใจกล้ามากๆๆๆๆ สามารถออกทริปไปไกลยิ่งกว่านี้ค่ะ

เจอป้ายเข้าจรเข้โฮมสเตย์ที่กลุ่มจักรยานเสือดอนเมืองชอบไปเฮฮากัน

...ฉันเห็นแล้วว่า น่าจะมาเที่ยวเสนาอีกครั้งค่ะ

ก่อนเข้าสี่แยกถนนเข้าเมืองเสนา (พระนครศรีอยุธยา) ให้ขี่จักรยานตรงไปทางวัดโบสถ์(ล่าง) แต่ต้องดูรถวิ่งผ่านให้น้อยที่สุด ค่อยขี่จักรยานข้ามสี่แยกไฟแดงไปฝั่งแม่น้ำเสนาโน่น

เมื่อพ้นสี่แยกเสนา ข้ามสะพานแม่น้ำ ขี่จักรยานตรงไปเรื่อยๆ อีก 21 กม.ถึงตลาดลาดชะโด....ยังมีเวลาอีกมาก

ฉันถีบจักรยานฉายเดี่ยวไปตามถนนสาย 3454 เสนา-ผักไห่ แค่ 20 กม.

พักเหนื่อยให้เวลาดื่มน้ำ ตรงบนสะพานคลอง มองดูวิถีชีวิตชาวบ้านริมน้ำ

หิว...เที่ยงผ่านไปเลยบ่ายสองโมงแล้ว...หาร้านก๋วยเตี๋ยวดีที่ไหน?

ผ่านตามถนนเสนา-ผักไห่ ระหว่าง กม.ที่ 11 ริมแม่น้ำน้อย ก็เจอร้านเจ๊ติ๋ม

พอกินเสร็จ....แต่ปั่นจักรยานไปไม่ได้

เจอยางแบนทั้งสองล้อหน้า-หลังแฟ่บหมดสภาพไปตั้งแต่เมื่อไหร่

ไม่จิ๊ง....จริง....ทำไมแฟ่บมาเมื่อไหร่ นึกได้มองดูล้อหน้าพบว่า "ลูกหนามกระสุน" ตำไปเต็มๆ

เลยต้องนั่งปะยางคนเดียวในร้านก๋วยเตี๋ยวเจ๊ติ๋ม พ่อครัวเอาอ่างน้ำมาให้ฉันตรวจสอบรอยรั่วยางในทั้งสองเส้น

เจอแล้วมีร่องรูฟองอากาศเล็กน้อยนับได้ 8 รู แย่จัง

ดีที่มีพกชุดปะยางสำรองมาเยอะแยะ เผื่อรู้ว่าแถวนี้มีดอกโคกกระสุนเยอะแยะตามริมถนนค่ะ

เอ้อ...นี่ แท้จริง เห็นคนงานทำถางหญ้ามีลูกดอกหนามกระสุนกระจายเต็มพื้นถนนเลนซ้าย ทำให้ฉันตกลำบากอ่ะ

เมื่อทำการซ่อมปะยางทั้งสองล้อเสร็จแล้ว เจ๊ติ๋มเจ้าของร้านเอื้อเฟื้อให้ที่ล้างน้ำพร้อมใส่น้ำดื่มเย็นๆ อย่างดี

ขอบคุณเจ๊ติ๋มกับพ่อครัวเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวที่ให้ช่วยเหลือดีค่ะ

สำเร็จไปด้วยเหนื่อยมาก เสียเวลาปะยางไปเต็มชั่วโมงแล้ว ฉันมาถึงผักไห่ตอนสี่โมงเย็น

โทรเช็กกับเสือแซงแซวแล้วได้ทราบว่า กลุ่มพี่แอมป์ยังไม่มา เค้าอยู่อยุธยาเข้าบางซ้าย

จึงโทรหาปลัดธนากรว่าอยู่ไหน????? ฉันมาแล้วค่ะ

เมื่อได้พบปลัดธนากรแล้ว ดีใจมาก เขารู้ว่า ฉันไม่ได้โม้ค่ะ

ถามหาเรื่องร้านซ่อมจักรยานมีไหม?...ปรากฎว่าร้านปิดวันอาทิตย์อ่ะ

เลยพาไปพักผ่อน กินข้าวในบ้านเขา