เรื่องเล่าทริปเข้าพรรษาที่ผ่านมา งานเขียนของฉันเก็บตกค้างไปนานแล้ว ฉันจัดการลงเล่าเรื่องพร้อมบรรยายเหตุการณ์ที่อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อ 25-26 กรกฎาคม 2553 ตอนแรก
ฉันคิดจะขี่จักรยานไปลุยคนเดียวเอง ไม่มีเพื่อนติดตามไป ฉันจะตามไปสมทบที่ อ.ผักไห่ กับกลุ่มพี่แอมป์ "กลุ่ม Life Bike" พวกเขามาทางรถไฟลงที่สถานีรถไฟพระนครศรีอยุธยา ส่วนฉันปั่นจักรยานฉายเดี่ยวตามลำพังไปถึงผักไห่ได้รู้ว่าเกินร้อยโลแล้ว 
ฉันไม่ได้กลัวเรื่องความบกพร่องของสมรรถภาพร่างกายของฉันที่ไม่ได้ออกทริปร่วมกับเพื่อนกลุ่มไหน ทิ้งกันไปนานแล้ว
เพราะว่าฉันเป็นคนเก็บตัวกด (เครียด)
อยู่บ้านตลอด น้ำหนักเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ความฟิตจะลดลงมาไม่ได้ดั่งใจเลย ต้องออกมาถีบจักรยานไป....ดูงานประเพณีเห่เรือที่ตลาดลาดชะโดกันเถอะ...
ในที่สุดฉันทำได้สำเร็จด้วยดี ไม่มีปัญหาเจ็บป่วยอ้อดแอ้ด แต่สถิติสุดบ๊วย แรงฟิตไม่เต็มที่ เสียเซฟไป 8 ชม.
เพราะยางแบ่นทั้งสองล้อหมดสภาพแล้วค่ะ
นี่ หลักฐานชัดเจนว่า ทริปนี้มีฉันคนเดียวจริงๆ ที่ยอมรับว่า ใจกล้ามากๆๆๆๆ สามารถออกทริปไปไกลยิ่งกว่านี้ค่ะ
นึกได้มองดูล้อหน้าพบว่า "ลูกหนามกระสุน" ตำไปเต็มๆ
เห็นคนงานทำถางหญ้ามีลูกดอกหนามกระสุนกระจายเต็มพื้นถนนเลนซ้าย ทำให้ฉันตกลำบากอ่ะ
ขอบคุณเจ๊ติ๋มกับพ่อครัวเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวที่ให้ช่วยเหลือดีค่ะ