ทำไมถึงเป็นแชมป์
โพสต์: 26 มิ.ย. 2010, 17:03
สวัสดีค่ะ อยากแชร์ประสบการ์ณของตัวเองเผื่อน้องๆที่คิดจะปั่นจักรยานแข่ง ว่าทำยังไงถึงเราจะปั่นได้เก่งๆ ทำไงเราจะเป็นทีมชาติได้กับเขาบ้าง เอาเท่าที่นึกออกก่อนนะ เพราะหยุดปั่นไปนานชักขึ้นสนิม
.ใจเป็นอันดับแรกก่อนเลย...
ต้องชอบก่อน อยากขี่ อยากปั่น เห็นอะไรเป็นจักรยาน คุยก็เรื่องจักรยาน ฝันถึงจักรยาน คิดแต่เรื่องจักรยาน วันทั้งวันรอ อยู่เวลาเดียวคือออกไปปั่นจักรยาน แล้วเวลาได้ปั่นจะรู้สึกสนุก ชอบด้วยตัวเองไม่ได้มีใครบังคับให้ไปขี่
.อยากเป็นที่1....
เมื่อได้ขี่จะอยากชนะ อยากขี่นำทุกคน สำหรับตัวเองแรกๆก็อยากเก่งที่สุดในบรรดาผู้หญิงด้วยกัน เมื่อนำแล้วก็คิดจะชนะผู้ชายในกลุ่ม เมื่อได้ออกไปแข่งครั้งแรกที่จอมบึงได้ที่3มา เราก็อยากจะชนะที่1 และเมื่อเราอยากจะชนะ มันก็ทำให้มีการซ้อมหนักตามมาในตัว
.มีความอดทน ชนะใจตัวเอง
ความชอบและความอยากชนะมันจะทำให้เราอยากออกไปซ้อมเอง แต่มันก็ต้องอดทนด้วยเพราะหลายคนไปไม่ถึงดวงดาวเพราะทนไม่ไหว ถามว่าทนยังไง สำหรับตัวเองก็คือ ช่วงก่อนไปคัดทีมชาติ จะออกไปซ้อมประมาณบ่าย1โดยจะพกอาหารและน้ำให้เต็มที่เพื่อกินเวลาหิวจะเลิกก็ประมาณ6โมงเย็นทุกวัน ยกเว้นวันอาทิตย์พัก โดยจะขี่ในแทร็ครอบละ10กว่ากิโล3ชั่วโมง และออกไปขี่ถนนต่ออีก2-3ชั่วโมง โดยปั่นคนเดียว คือต้องพยายามปั่นด้วยตัวเองเพราะที่1ไม่มีใครนำให้เรา ถ้ามัวแต่ให้คนอื่นลากจะเป็นที่1ได้อย่างไร ต้องปั่นให้ครบตามที่ตั้งเป้าให้ได้โดยไม่มีข้ออ้างใดๆทั้งสิ้น ไม่ว่าวันนั้นจะฝนตกก็ต้องขี่ เพราะเวลาแข่งเขาไม่ได้หยุดเมื่อฝนตก ต้องออกไปขี่ตอนอากาศร้อนๆ เพื่อจะได้ชินกับความร้อนเมื่อไปแข่ง
....เคยมีประสบการณ์ ครั้งนึงขี่ไปประมาณ4ชั่วโมง เหลืออีกประมาณ20กิโลจะถึงจุดหมาย แต่หมดแรงมากๆใจนึงอยากจะโบกรถที่ผ่านไปมาขึ้น แต่มันมีความรู้สึกว่าถ้าเราทำอย่างนั้นมันมีความรู้สึกผิดอยู่ในใจ ต่อไปเราก็คงจะทำอย่างนี้อีก ก็เลยอดทนปั่นต่อเรียกว่านับรอบปั่นทีละรอบเลยทีเดียว โดยบอกตัวเองว่ากดขาขวา กดขาซ้ายขี่ไปให้ถึงเส้นข้างหน้าที่เห็น พอถึงก็บอกตัวเองว่าขี่ไปถึงบ้านหลังนั้นอีกหน่อยละกัน พอถึงบ้านหลังนั้นก็ตั้งเป้าใหม่ว่าหมุนขาอีก 10 รอบ แล้วก็ตั้งเป้าใหม่ไปเรื่อยๆจนถึงเป้าหมาย....
ครั้งนี้พอแค่นี้ก่อนละกันค่ะ เดี๋ยวครั้งหน้ามาต่อให้ใหม่ค่ะ
.ใจเป็นอันดับแรกก่อนเลย...
ต้องชอบก่อน อยากขี่ อยากปั่น เห็นอะไรเป็นจักรยาน คุยก็เรื่องจักรยาน ฝันถึงจักรยาน คิดแต่เรื่องจักรยาน วันทั้งวันรอ อยู่เวลาเดียวคือออกไปปั่นจักรยาน แล้วเวลาได้ปั่นจะรู้สึกสนุก ชอบด้วยตัวเองไม่ได้มีใครบังคับให้ไปขี่
.อยากเป็นที่1....
เมื่อได้ขี่จะอยากชนะ อยากขี่นำทุกคน สำหรับตัวเองแรกๆก็อยากเก่งที่สุดในบรรดาผู้หญิงด้วยกัน เมื่อนำแล้วก็คิดจะชนะผู้ชายในกลุ่ม เมื่อได้ออกไปแข่งครั้งแรกที่จอมบึงได้ที่3มา เราก็อยากจะชนะที่1 และเมื่อเราอยากจะชนะ มันก็ทำให้มีการซ้อมหนักตามมาในตัว
.มีความอดทน ชนะใจตัวเอง
ความชอบและความอยากชนะมันจะทำให้เราอยากออกไปซ้อมเอง แต่มันก็ต้องอดทนด้วยเพราะหลายคนไปไม่ถึงดวงดาวเพราะทนไม่ไหว ถามว่าทนยังไง สำหรับตัวเองก็คือ ช่วงก่อนไปคัดทีมชาติ จะออกไปซ้อมประมาณบ่าย1โดยจะพกอาหารและน้ำให้เต็มที่เพื่อกินเวลาหิวจะเลิกก็ประมาณ6โมงเย็นทุกวัน ยกเว้นวันอาทิตย์พัก โดยจะขี่ในแทร็ครอบละ10กว่ากิโล3ชั่วโมง และออกไปขี่ถนนต่ออีก2-3ชั่วโมง โดยปั่นคนเดียว คือต้องพยายามปั่นด้วยตัวเองเพราะที่1ไม่มีใครนำให้เรา ถ้ามัวแต่ให้คนอื่นลากจะเป็นที่1ได้อย่างไร ต้องปั่นให้ครบตามที่ตั้งเป้าให้ได้โดยไม่มีข้ออ้างใดๆทั้งสิ้น ไม่ว่าวันนั้นจะฝนตกก็ต้องขี่ เพราะเวลาแข่งเขาไม่ได้หยุดเมื่อฝนตก ต้องออกไปขี่ตอนอากาศร้อนๆ เพื่อจะได้ชินกับความร้อนเมื่อไปแข่ง
....เคยมีประสบการณ์ ครั้งนึงขี่ไปประมาณ4ชั่วโมง เหลืออีกประมาณ20กิโลจะถึงจุดหมาย แต่หมดแรงมากๆใจนึงอยากจะโบกรถที่ผ่านไปมาขึ้น แต่มันมีความรู้สึกว่าถ้าเราทำอย่างนั้นมันมีความรู้สึกผิดอยู่ในใจ ต่อไปเราก็คงจะทำอย่างนี้อีก ก็เลยอดทนปั่นต่อเรียกว่านับรอบปั่นทีละรอบเลยทีเดียว โดยบอกตัวเองว่ากดขาขวา กดขาซ้ายขี่ไปให้ถึงเส้นข้างหน้าที่เห็น พอถึงก็บอกตัวเองว่าขี่ไปถึงบ้านหลังนั้นอีกหน่อยละกัน พอถึงบ้านหลังนั้นก็ตั้งเป้าใหม่ว่าหมุนขาอีก 10 รอบ แล้วก็ตั้งเป้าใหม่ไปเรื่อยๆจนถึงเป้าหมาย....
ครั้งนี้พอแค่นี้ก่อนละกันค่ะ เดี๋ยวครั้งหน้ามาต่อให้ใหม่ค่ะ
สุดยอดคับพี่ ผมก้อเป็นแบบพี่คือไม่ไหวแล้วอ่ะคับ แต่ต้องไปให้ถึงไม่ว่าจะช้าแค่ไหนก้อต้องไปให้ถึง 
