ThaiMTB.com

อาทิตย์แรกของเดือน ... เราคุยกันไว้ว่าจะจัดทริปยาวกัน เดือนละครั้ง
ทำไม ไม่ปั่นกันทุกวัน หรือทุกอาทิตย์ล่ะ ...??? ก็อยากจัดทุกอาทิตย์ ...
แต่ก็อย่างว่า ... หลาย ๆ คน ยังติดภารกิจ ธุรกิจ ห้างร้าน ครอบครัว ลูกเต้า...
โอ้ย....ยังไม่สามารถปลดแอกได้...ก็จะมีเหลือไม่กี่คน ที่ตะบี้ตะบันปั่นกัน ทุกวัน ..
จนเย็นจนค่ำ....

เมื่อเริ่มมาสุมหัว รวมตัวคุยกัน ...ก็เลยชักชวนกัน ไปปั่นยาว ๆ ซักเดือนละครั้ง...
ปิดร้าน งดรับเงินรับทอง ....ไปรับความสนุก ความสุข ความเหนื่อย กันบ้างดีกว่า
ก็ได้เริ่มจากเดือนที่แล้ว ปั่นขึ้นขุนสถาน ... ก็ชักชวนกันไปได้เยอะ ยังได้หมู่เสือเมืองน่าน
มาแจม...ได้เพื่อนใหม่...

มาเดือนนี้....คุยกันกัยแก๊งทัวร์ริง มีพี่ตู่กะนายเจตน์ เป็นแกนนำ เห็นแกปั่นข้ามเข้า ผ่านช่อแฮ
บ้านนาตอง ผ่านภูพญาพ่อ ไปกินข้าวกลางวันบ้านน้ำพร้า จ.อุตรดิตถ์ กันบ่อยมาก...ก็เลยเกิดความสงสัยว่า...
มันมีอะไรดี...อาหารอร่อย...เส้นทางสวย...อากาศดี...หรือมีอะไรมากกว่านั้น...???

ก็เลยรวม ๆ กันนัดหมายกันใน http://www.lannabiketrip.com/webboard/v ... php?t=4196
รวม ๆ หมู่สมาชิกได้พอสมควร...ยังได้รับการติดต่อจากเพื่อนเสือชาวอุตรดิตถ์อีก ว่าอยากมาแจมด้วย ...ได้เพื่อนใหม่เพิ่มอีกแล้ว

ทีแรก กะไว้ว่า คงมีคนร่วมปั่นด้วยซัก 10 คนพอใกล้วัน เสียงตอบรับเยอะขึ้นแฮะ จากที่ว่าจะเอามอเตอร์ไซด์ตามเซอร์วิส เลยเปลี่ยนเอา วีโก้ ไปดีกว่า ที่ต้องมีรถเวอร์วิส ก็เพราะ เส้นทางที่เราจะปั่นไปกัน ผ่านป่า ทั้งนั้น มีบ้านคนห่าง ๆ ร้านค้า ไม่มี ...เส้นทางก็ เขาล้วน ๆ น้ำไม่พอแน่ สำหรับขาแรงอาจไม่มีปัญหา แต่เที่ยวนี้ เราชวน ( หรือ หลอก ) มือใหม่ไปด้วยหลายคน ต้องดูแลหน่อย

เช้าวันนัด มีจุดนัดพบ สามจุด จุดแรก ร้านกาแฟเมืองแพล (ตรงข้ามโรงแรมแม่ยม) พี่ก้องชงกาแฟเลี้ยงด้วย... อาคันตุกะจากอุตรดิตถ์คุณหนูกะแฟนก็มาแต่เช้า เพื่อน ๆ ที่นัดไว้ก็มากันพร้อม บ้างก็แยกย้ายไปซื้อหาอาหารเตรียมกันไป โดยมีจุดนัดกันอีกทีที่ หน้าเทศบาลป่าแดง ใกล้ ๆ กับพระธาตุช่อแฮ ....

ไมไหวแล้ว....ง่วง ย่อภาพไม่ลงอ่ะ...ขอจัดการกับรูปให้เรียบร้อยก่อน
เดี๋ยวขอไปต่อพรุ่งนี้ครับ
มีของนายเจตลงรูปไว้ก่อนหน้าที่นี่ http://www.lannabiketrip.com/webboard/v ... php?t=4236

นาย tom นะ นาย tom หลอกให้อยากอ่านแล้วบอกง่วงนอน.......ตื่นเถิดเช้าแล้ว

มาต่อกัน ...งานการเอาไว้ก่อน...เจ้านายไม่อยู่

นับดูจำนวนคน 20 กว่าคน โอ้ .... เกินคาด ...ดีนะ ที่ได้รถเซอร์วิส พะยี่ห้อ S-Work ตามหลัง ...
ก็ถือเป็น Specialized Trip in Phrae ไปเลยละกัน

เส้นทางนี้ จะเป็นทางดำ (ลาดยาง) ไปจนถึงแยกเข้าบ้านนาตอง ถ้าติดตามข่าวกันคงจำได้ ที่น้ำป่าพัดทำลายสะพาน บ้านเรือนเสียหาย เมื่ปีกลาย ที่ผ่านมาครับ ...
เลยจากปากทางบ้านนาตองไปก็จะเป็นทางลูกรัง แต่อัดเรียบ มีร่องน้ำบ้างเล็กน้อย รถยนต์ มอร์เตอร์ไซดื รวมถึงจักรยาน สามารถผ่านไปได้ ....
สำหรับจักรยาน มีข้อแม้นิดเดียว คือ คนปั่นต้องมีแรงหน่อย...

อ้าว หายไปไหนละอ้ายต้อมมาปู๋สาดรอเด้อ ขะใจ๋โว้ยๆ วัยรุ่นใจ๋ฮ้อน

มาชมครับ
เคยขับรถข้ามจากฝั่งอุตรดิตถ์-แพร่ ประมาณปลายตค. ถึงวัดพระธาตุช่อแฮเอาทุ่มนึง ไปคันเดียวขับคนเดียวอย่างเสียวเลย ข้างในมีดินสไลด์ น้ำเซาะทางบางช่วง กะที่น่ากลัวคือถนนเอียงไปทางเหวแล้วกลางถนนมีรอยร้าวยาวไปตลอดช่วง
เอ่อ ขับไปภาวนาไปอย่าสไลด์นะ อย่า

ถึงภูพญาพ่อ พูดไม่อายเลยลงไปกราบขอให้ช่วยคุ้มครอง จะขอไปกราบพระธาตุช่อแฮ
น่ากลัวแต่ก็น่าตื่นเต้น

งานเข้าครับ ...

เอา มาว่ากันต่อ ....ถึงไหนแล้วหว่า .....
ไม่ต่อเนื่องเลย โม้ไม่ออกเลย ..

ออกเดินทาง .....ไม่ฟังเสียงครับ กดลูกบันได อัดขึ้นไปก่อนเลย ....แซงเก็บหมด ...
ก็ รีบ ขึ้นไปถ่ายรูปอ่ะ
จะอัดตามกันมาทำไมนะ...

กว่าจะหนีพวก ไม่ยอมให้ใครขึ้นหน้า มาได้ เหนื่อย ....ตั้งหลักเก็บภาพเสือ ๆ ทั้งหลาย ไว้เช็คชื่อกันว่า มีใครมาบ้าง ...

โรลลิ่งกันมาเรื่อย ๆ ครับ ....
แต่ละคนรู้เส้นทางกันดี ใครเร่งไปก่อน เดี๋ยวก็ไปหมดสภาพรอข้างหน้าแน่ ๆ ...

แล้วก็มากันจนครบครับ ....
พอผ่านไปกันหมด ก็ ต้องจ้ำพรวด ตามไปอีก .... คราวหน้าต้องหาตากล้องขี่มอร์เตอร์ไซด์ถ่ายรูปดีกว่า ...ไม่ไหว อิด ขนาด( คำเมือง แปลว่า โคตรเหนื่อย )

จากนั้น ....ก็ แอทแทก กลุ่มอีกครั้ง ไล่แซงเก็บไปทีละคน ทีละคน เพื่อไปเก็บภาพอีกจุด ....
ไม่ได้แรงอะไรหรอก เค้าปั่นกันเรื่อย ๆ ไม่อยากเหนื่อย แล้วก็กลัวไม่มีรูป เลยปล่อยผมแซงไปได้ ...
จนสุดทางดำที่บ้านนาตอง ..... จากนี้ไปก็ เป็นลูกรัง มีร่องน้ำบ้างเล็ก ๆ เพราะช่วงนี้ฝนตก ก่อนหน้านี้ ก็ตกติดกัน 3-4 วัน ป่าเลยเขียว ชุ่มเย็น ....ปั่นแล้วสบายปอด ....มองไปชายป่า มีหมอก...สวยเลย

จากจุดนี้ จุดพักที่นัดกันไว้ ก็ จุดชมวิว ภูพญาพ่อ ....
ภูพญาพ่อ เดิมแล้วน่าจะเป็น ภูพญาผ่อ ....ผ่อ แปลว่า มอง ก็ตามตำนานเล่าว่า เจ้าเมือง ขึ้นไปที่สูง เผื่อจะผ่อ มองหาจุดตั้งเมือง นั่นเอง .....แต่ต่อมา คนกรุงไปแอ่วมาก ๆ เข้า ก็เลยเข้าใจว่า ผ่อ คือ พ่อ เลยเพี้ยน ๆ ไปเป็น ภูพญาพ่อ ...
เรื่องก็เป็นไปด้วยเหตุ ฉะนี้ ....

ปั่นกัน สนุกสนาน เสียงหัวเราะลั่นป่า .... มือใหม่หลายท่านก็ไม่ยอมแพ้ ปั่นบ้าง จูงบ้าง ก็ไปกันจนถึง ไม่มีใครยอมขึ้นรถ ...แบบว่า " ศักดิ์ศรีมันค้ำคอ "

รอถ่ายรูปไปเรื่อย ....อ้าว มีค่ายพี่บัติ มิสเตอร์ไบค์ซิเคิ้ล ปั่นตามมาด้วย เป็นประวัติการณ์เลยนะเนี่ย ดู ๆ แล้วน่าจะราว 40 คันได้ มากันทุกค่ายเลย

ที่แบ่งค่ายนี่ ไม่ได้มีอะไรนะครับ ... คือ แต่ละคนมี เวลา รอบการปั่นไม่ตรงกัน ก็เวลาใครตรงกันก็รวม ๆ ปั่นด้วยกัน ...มาจมกันบ้างเมื่อเวาลาตรงกัน ....
กลุ่มหลังนี่ขาแรงครับ ขนาดตามมาทีหลัง ยังตามมาทันกัน

เส้นทาง มีขึ้น และลง แต่จะเป็นขึ้นซะเป็นส่วนใหญ่ ...
ช่วงทางลงช่วงนึง พอผมปั่นตามไปถึง มีอุบัติเหตุเล็กน้อย ...พี่ตู่แหกโค้งครับ ..
เหตุที่แหก ก็เพราะ หลบ งูเขียว ตัวเขื่อง เลื้อยตัดหน้า ...
แผลถลอกนิดหน่อย เราก็นึกว่า ทำไมไม่ทับผ่านไปเลย ...พอแหงนไปดูบนต้นไม้ ...ที่มันพึ่งจะเลื้อยขึ้นไปไม่ไกล ..
โห...ตัวเท่าแขนผม แกกลัวว่าทับมันแล้วมันจะวกมากัด ...เลยตัดสินใจ หลบ ....

เลยจอดแวะชมงูกันพักนึง เห็นท้องป่อง ๆ คงพึ่งกิน นก กินหนู มาแน่เลย ...

เลยมีคำถามว่า ถ้างูมันตกถังขยะ ...มันจะฉกอะไร ...???

ตื่นเต้นกับงู .... พอมีเวลาให้หยุดหายเหนื่อย
แล้วก็ปั่นไปกันต่อ ...
รถเซอร์วิสก็ทำหน้าที่ได้ดี ....ไม่ได้ทิ้งให้ขาแรงขาดน้ำ ...ก็มีขึ้นไปให้น้ำให้ท่าขาแรงบ้าง ..
แล้ว ๆกลุ่มขาแรงที่ตามมาหลังสุด ก็ตามทันกัน รวมกันเป็นกลุ่มเป็นก้อน ...
นอกจากนี้ ขาไม่แรงแต่มีใจอ่ะ .... โบกรถปิ๊กอัพตามมาก็มี มาลงปั่นต่อด้วยกัน ....
ผมถึงว่า ทริปนี้ น่าจะเป็นทริปที่รวมนักปั่นเสือเมืองแป้ได้มากที่สุด มากันทุกค่าย ...

ถึงภูพญาพ่อ ทำเวลาได้ดีมาก ....ยังไม่ถึงเวลาอาหารกลางวันเลย