ThaiMTB.com

ตั้งใจจะออกทริปไปเขาใหญ่โดยเอาขึ้นรถไฟไป แต่ทริปก็ล่มเนื่องจากเจอพี่ในกลุ่มบอกมาว่า รถไฟปราจีน ไม่มีตู้ขนของแล้ว ต้องเอาเข้าตู้โดยสารเท่านั้น ซึ่งการออกทัวริ่งอุปกรณ์มันเยอะ(เยอะอยู่คนเดียว) เพื่อนๆที่จะไปด้วยก็ฝ่อกันไปหมด เลยล่มมันซะเลย...

และหลังจากนั้นก็มาคิดกันอีกว่า จะไปใหนดี ซึ่งเพื่อนมันก็เต็มกับจักรยานไม่อยากปั่นแล้ว (อาการมันไม่เอาอะไรเลย)
อีกคนก็ไม่เอาด้วย กลัวลำบากอีก

สรุปด้วยประการทั้งปวง.....ลุยเดี่ยวตั้งแต่ กทม.ไปเลยดีกว่า...มากคนก็มากความ อย่างหัวกระทู้ว่าไว้...

ถ้าไปเป็นกลุ่มมันยุ่งยาก มากคนก็มากความ ปัญหาเยอะไอ้นู่นไม่ดีไอ้นี่ไม่เอา

ฉายเดี่ยวไปเลยครับท่าน สบายใจสุด ผมเองก็ฉายเดี่ยวบ่อย เพราะกลุ่มเพื่อนๆที่ซี้กัน

อยู่คนละจังหวัด นานๆถึงมารวมกันได้สักที ผมเลยไม่คาดหวัง ว่าต้องมีเพื่อนปั่น ลุยเดี่ยวมันนี่ล่ะวะ

ผมว่าการทัวร์ริ่งก็เหมือนเรานั่งกินข้าว กินคนเดียว ก็อิ่มอร่อยคนเดียว กินหลายคน ก็อร่อยไปอีกแบบ

ถ้าไม่ขี้เหงา ดูแลตัวเองและม้าศึกคู่ใจได้ดีในระดับหนึ่ง ลุยโลดครับ

ยาวปายยยย คนเดียวน่ะดีแล้วคับคนพร้อมอุปกรณ์พร้อม ลุยโลด

จะไปเมื่อไหร่

ปัญหาจักรยานขึ้นรถไฟที่เจอมา
จะต้องขึ้นได้ฉะเพราะขบวนที่มีตู้โดยสาร
และอีกอย่างถ้าไปช่วงเทสกาล ตู้สินค้ามักเต็ม
เพราะคนเดินทางกลับบ้านมักจะเอารถมอไซด์ขึ้นรถไฟไปด้วย

ลุยเดี่ยวเลยครับ
มันไปอีกแบบ....ขอบอก

เดินทางคนเดียว - รู้จักตัวเอง
เดินทางกับเพื่อน - รู้จักเพื่อน
เดินทางเป็นกลุ่ม - รู้จักการเข้าสังคม

ไม่มีแบบใดดีสุด มีแต่แบบที่คุณพอใจมากที่สุด

ปั่นใกล้ๆไม่ไกลไปเช้่าเย็นกลับก็ไปกับเพื่อนได้ครับ ถ้าเวลาไม่ลงตัวกัน หรือ ความชอบไม่เหมือนกันถ้าอยากไปไกลต้องค้างก็อยู่ที่เราแล้วล่ะครับว่าอยากไปอยู่ไหม ถ้าพร้อมก็จัดเลยครับ

ขอบคุณทุกท่านมากๆครับ ที่เข้ามารับฟัง

ผมตั้งใจจะไปวันที่ 14-15 มิย.ครับ แต่ก็นั่นหละครับ ทางเพื่อนๆเค้าก็จะไป บางกระเจ้ากัน

ผมก็เลยคิดว่าจะสอยมันตั้งแต่ต้นเดือนเลยครับ คือวันที่ 6-7 อาทิตย์หน้าพอดี (ทิตย์นี้ไม่ว่างครับ)

กลุ่มใหญ่ ผู้จัดต้องเด็ดขาด วางแผน อธิบายแผนและเวลา ตามนี้ ใครไปลงชื่อ มาตรงเวลาช้าไม่รอ จบ
ไม่มีใครลงชื่อก็ไปคนเดียว จบ
รอกันไปรอกันมา ถามไปถามมา เอานั่นเอานี่ ไม่จบ

จักรยานจะเคลื่อนตัวได้เพราะแรงปั่นของเราคนเดียว เพราะฉะนั้นเราพร้อมเมื่อไหร่ออกเลยไม่ต้องรอใคร

ถ้ารถพร้อมคนพร้อม ลุยเดี่ยวเลยครับ

นึกถึงสมัยเรียนตอนนัดแนะไปเที่ยวช่วงปิดเทอม บางทริปยกมือกันพรึ่บพรั่บ แต่พอถึงวันเดินทางมีหิ้วกระเป๋าโผล่มาไม่กี่คน แต่ก็ไปกัน

เพื่อนบางคนเบื่อปัญหาแบบนี้มันก็ไม่ชวนใครเลย ไปคนเดียวสิ้นเรื่อง

ความสุข ความสนุก ทุกอย่างของคนเรา จะเพิ่มเป็นเท่าตัว หากมีการแชร์
ความทุกข์ ความหนักใจ ทุกอย่างของคนเรา จะลดลงกว่าครึ่ง หากมีการแชร์
การร่วมทุกข์ และร่วมสุข คือความประทับใจแบบหนึ่ง นั่นคือเหตุผลหนึ่งของการมี " เพื่อน " ร่วมทาง

แต่บางช่วง อยากไป ๆๆ รู้ว่าทริปสาหัส ไม่สะดวกสบาย ไม่สุขขีแน่ๆ แต่แส่ มองข้ามความลำบาก
ไปเพราะอยาก แบบนั้นเขาเรียกว่า " ความมันส์ " ไปเดี่ยวก็มันส์ได้ หรือ หากเพื่อนอยากตกนรกด้วยกัน
เดี๋ยวก็ขอมาด้วยเองแหละ ประมาณว่า ผมไม่ได้ชวนนะ พี่มาเอง ฮ่า ๆๆ