ThaiMTB.com

ได้เวลาเก็บระยะ 200 โลอย่างเป็นทางการซะที
หลังจากที่อ้างอิงแต่กับ App Endomondo มาหลายรอบ
สิ่งที่ผมได้จากทริปนี้ มันไม่ใช่แค่ระยะ 200 โลอย่างเป็นทางการ เพราะระยะนี้ผมปั่นมาหลายครั้งแล้ว
สิ่งที่สำคัญกว่าที่ผมได้รับคือมิตรภาพจากเพื่อนกลุ่มที่ไปด้วยกันคือกลุ่ม Pantip bike ที่ปกติจะปั่นชิลๆด้วยกันในคืนวันพุธ
ครั้งนี้ น้านัท เกริ่นประโยคมาว่า ไปด้วยกันเข้าเส้นชัยด้วยกัน จี๊ดเลยครับ ยอมทิ้งการทำลายสถิติเวลาตัวเอง เพื่อที่จะได้อยู่กับกลุ่ม
ได้อยู่กับเพื่อน ได้ถ่ายรูป ได้พูดคุยเฮฮาฆ่าความเหนื่อยล้าที่ได้รับ ไปด้วยกัน ผลัดกันลาก ถ้าจะมีใครหลายคนเห็นกลุ่มผมแซงขึ้นไปอย่างช่าๆ สองแถวอย่างเป็นระเบียบนั่นแหละครับ ใช่เลย ครั้งนี้ น้านัท นอกจากสร้างประโยคปลุกใจผมแล้ว ยังช่วยลากอีกต่างหาก
อีกคนที่สำคัญที่ขาดไม่ได้คือ น้าตี๋ น้าตี๋เป็นคนนำทางพวกเราตั้งแต่ขาไปจนขากลับอย่างไม่ผิดพลาดเลย นอกจากนี้น้าตี๋ยังคอยหาเครื่องดื่มเย็นๆมาให้น้องๆ เวลาที่เราพักกันนอกจุดเช็ค ฯ โดยส่วนตัวผมเป็นคนที่เครียดกับความร้อนมากๆเวลาปั่นกลางวัน ก็มี น้าป๋อ่ง ที่คุยกันเกือบตลอดทาง ช่วยให้หายเครียดเลยครับ เล่าต่อกันด้วยภาพดีกว่า

หมอบสับถังเก่าๆครับ ที่ใช้ เริ่มปั่นจากหอศิลป์ไปหลักสี่ ระยะที่ Endomondo + สิบกว่าโล ที่ไมล์ เซท 0 เมื่อเริ่มต้นสตาร์ท กลับมาถึง ปั่นจากหลักสี่ไป ดินแดง อนุเสาวรีย์ชัย กลับบา่งแค ระยะรวม 250 km ที่ต้องปั่นต่อ เพราะหาโอกาสปั่นเกิน 200 ยาก เลยถือโอกาสทำระยะเพิ่มจากสองร้อยเดิมๆที่เคยทำไว้

กลุ่มเพื่อน นัดกันที่หอศิลป์เพื่อปั่นไปที่หลักสี่พร้อมกัน ตื่นเต้นไปรอก่อนใครเลยครับ ^^

พอรวมกันครบ เราก็ปั่นไปต่อไปสมทบกับกลุ่มน้าตี๋
แล้วก็ปั่นไปหลักสี่ด้วยกัน go go go

ที่จุดเริ่มต้น เจอน้องรี่ เจอน้าปอนด์ น้าเอ็ม แห่ง V Team
เจอน้าเหมียว เจอเพื่อนๆอีกหลายคน วันนี้ผมห่วงฝน เลยไม่ได้พกกล้องมา ก็อาศัยโทรศัทพ์นี่แหละครับ ง่ายๆ

เชื่อว่าหลายๆคนคงเป็นเหมือนผม ในวันที่ไปปั่นวันนี้ คือ นอนดึก ตื่นแต่เช้า ข้าวไม่ได้ิกิน กะไปหากินเอาข้างหน้า แต่ก็ไม่ได้กินอยู่ดี
มีอะไรใส่ท้องได้ใส่ไปก่อน ^^ กลุ่มผมออกตัวค่อนข้างช้า ปล่อยให้ข้างหน้าไปก่อน ไม่รีบ ไปสักระยะ ทันน้าเอ็มพอดี ถึงได้รู้ว่า น้าเอ็มเอารถแม่บ้านไปในวันนี้ สุดยอดจริงๆ กลับมาถึงก่อนหกโมงด้วย นายแน่มาก

40 km แรก พวกเราไม่พัก ปั่นไปเรื่อยๆ น้านัท น้าตี๋ และหลายๆคนช่วยๆกันขึ้นไปลาก
ถึงตรงนี้ ร้อนมากกว่าเหนื่อยครับ

ณ จุดนี้ มีเรื่องที่เกือบพลาด ตรงที่ถ่ายรูปเพื่อนๆตรงนี้ พวกเราไม่สนใจเช็คแรกเลย
ห่วงถ่ายรูปกันมากกว่า ผมก็ห่วงอยากถ่าย ล้มรถลงตรงนั้น แล้วถ่าย พอเสร็จ
ก็จะไปจอดเพื่อเช็คระยะแรกกัน ปรากฎว่า ไมล์หาย ตั้งตัวไม่ติดเลย จริงแล้วก็เปิด Endomondo จับระยะอยู่
แต่ก็อยากจะให้เหมือนชาวบ้านเขา ตกใจมาก ลองวิ่งกลับไปดูตรงที่ถ่ายรูป เห็นนอนนิ่งอยู่ คนอื่นเดินผ่านไปมา
คนที่พึ่งขี่มาถึงก็ไม่มีใครเห็นไม่มีใครสนใจเลย คงเพราะวางรถแรงไปหน่อย ไฟหน้ากระแทกไมล์หล่น
ถือว่าโชคดีไป แวะกินข้าวมันไก่ที่ศูนย์อาหารในศูนย์ศิปาชีพบางไทร อร่อยใช้ได้เลย คงเพราะหิวด้วย มีแรงต่อละทีนี้

จุดเช็คแรก คือ กม.ที่ 40 แต่ จุดที่สองนี่สิ ไกลหน่อย คือ กม. ที่ 100 นั่นแปลว่า เราต้องไปอีก 60 กม.
เราเลยแบ่งจุดพักเป็นสองช่วงคือ ประมาณ 30 กม. ค่อยพัก จุดแรกพักที่บางบาลครับ แดดเริ่มร้อน
น้ำเริ่มหมด ผมใช้กระติกถึงสองใบ ปั่นไป กลางแดด เอาน้ำในกระติกราดหน้าขา ราดแขน ถุงมือ แต่ไม่ราดที่จุดใหญ่ๆของร่างกาย
รวมไปถึงผมใช้น้ำราดยาง ทั้งล้อหน้าหลัง เป็นช่วงๆด้วย ไม่รู้สิ เห็นนักแข่งสมัยก่อนทำกัน ดูจาก youtube 555

มาถึงซะทีครับ จุดเช็คที่ 2
ร้อยโลแรก ร้อนมากๆ หิวมากๆ เจอน้าปอนด์ และ V Team ถึงก่อนหน้า แรงดีจริงๆ
เช็คเสร็จถ่ายรูป ก็รีบปั่นออกมา เพื่อหาข้าวกินกัน

ออกมาสักพักก็เจอร้านอาหารตามสั่ง คราวนี้ก็ตามใจฉันละครับ แล้วแต่ใครอยากสั่งอะไร
ส่วนผม นี่เลย ข้าวไข่เจียว รวดเร็วฉับไว ชั่วโมงนี้ ขนาดพริกน้ำปลายังน่ากินเลยครับ

พออิ่มหนำสำราญแล้ว ได้เวลาแล้วล่ะ
" โอกาสหน้า พี่จะมาหาใหม่ ไม่ลืมคนชื่อวิไล บ้านผักไห่ อยุธยา "
ออกจากผักไห่มาสักพัก เราจอดแวะ เซเว่น กันสักหน่อย เพราะกลัวว่าถ้ากลับถึงกรุงเทพดึกแล้วเซเว่นจะปิดทำการก่อน ตามสถานการณ์บ้านเมือง เจอพลพรรคชาว Endomoodo ใส่เสื้อรุ่นใหม่ 5,000 โล เลยถ่ายรูปสักแชะ

มาถึงจุดเช็คที่สาม จุดนี้ น้าโพ ทีมงานอีกคนของกลุ่ม Pantip Bike คนที่คอยดูแลคนในทริปอย่างดีมากๆคนนึง
แอบมาคนเดียว แรง และแอบไปต่อคนเีดียว แน่นอนจริงๆ
จุดนี้ ได้พักกันค่อนข้างหายเหนื่อย ได้ฟังเสียงขิม จากน้องในรูป ตีขิม หาทุนการศึกษา น่ารักดีนะครับ
จุดนี้มีพี่ๆ สายตรวจจักรยาน ของอยุธยา คอยให้บริการ เชื่อว่าหลายคนคงชื่นชมกับที่พี่ๆเค้าเทคแคร์นะครับ

พอออกมาจากจุดเช็คที่ 3 ได้ไม่นาน มีพี่ในกลุ่มเป็นตะคริว จุดนี้พวกเราไม่ทิ้งกันครับ
ผมเองก็ช่วยปฐมพยาบาลเบื้องต้นแค่นิดๆหน่อยๆ เสร็จแล้วนวดยาให้ สักพักเหมือนจะหาย แต่ดันไม่หาย
สงสัยเพราะผมแน่เลย อาการเลยหนัก ฮ่าๆๆ จุดนี้พี่เค้าเลยขอรถเซอร์วิส เราก็โทรแจ้งไปที่สายตรวจจักรยาน สักพักเจ้าหน้าทีก็มารับ
งานนี้เลยให้พี่เ้ค้าได้กลับไปพักและรับการปฐมพยาบาล (ในตอนหลังพี่เค้าปั่นกลับมาและเข้าจุดเช็คสุดท้ายที่หลัก สี่ได้ เยี่ยมมากๆครับ
พี่เค้าเล่าว่า ใส่สะโพกเทียมด้วย จริงแล้วนั่งหรือทำอะไรได้ไม่ถนัดเหมือนคนทั่วไปทุกอย่าง ยอมใจเลยครับ สุดยอด)

นี่คือขบวนโดยรวมที่เราปั่นไปกันครับ เชื่อว่ามีคนไม่น้อยเห็นเราแซงไป
และเชื่อว่าแทบจะไม่มีใครแซงเราเลย (เราพักก่อน และคนที่เร็วกว่าเขาก็ไปก่อนหน้าแล้ว ^^ )

แซงกันไป แซงกันมา หนุกหนานครับ ระหว่าง เสื้อ 4000 ที่ผมใส่ กับเสื้อ 5000 รุ่นใหม่ สีเหลือง