แม่สอด – ดอยเปเปอร์ – แม่ตื่น – บ่อแก้ว (สวนสน) – น้ำพุร้อนเทพพนม
แม่แจ่ม – แม่ซา – บ้านเสาแดง – แม่แจ่มน้อย (วัดจันทร์) – สะเมิง – หางดง (แม่เหียะ)
ใช้เวลาทั้งหมด 10 คืน
ถ้าดูตามแผนที่ที่ผมเขียนขึ้นเองง่าย ๆ ด้านล่างเลยครับ
แผนที่นี้เขียนขึ้นก่อนไป ระยะทางคลาดเคลื่อนบ้าง เท่าไร .....ไม่รู้ รู้แค่ บางช่วงก็มาก บางช่วงก็ไม่มาก (แล้วมันรู้มั้ยเนี่ย)
เพราะเวลาเดินทางจริง ๆ ผมมักไม่ค่อยสนใจระยะทาง ไปไม่ทัน .... ก็แก้ปัญหาเอาเอง อย่ารีบร้อนไม่อย่างนั้นเราจะพลาดเรื่องราวระหว่างทาง แถมต้องแลกมาด้วยความกังวลในแต่ละวัน และอาการเหนื่อยล้าจากการโหมเกินจำเป็น
ก่อนออกเดินทาง ตัดสินใจไม่ยากครับ เพราะหลังกลับจากทริปครั้งสุดท้ายช่วงหน้าร้อน
ภาพจากพี่ TigerSmile’Hy กระทู้สรุปทริป >> http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=56&t=55670
เสื้อผ้า อุปกรณ์จำเป็นต่าง ๆ ก็ถูกจัดเก็บไว้อย่างดี หากวันใดฝนแรกหล่นกระทบผิวดิน ซึมกระจายแผ่ความชุ่มชื้นให้กับรากน้อยใหญ่ วันนั้นก็คือ ปฐมบทแห่งการเดินทางไกลเข้าสู่ ผืนป่าหน้าฝน ..... นั่นเอง
เออ .. ถือว่า ออกแขก แล้วกันนะครับ ....
เสื้อผ้า อุปกรณ์ก็เตรียมแล้ว รถถีบก็ปลุกขึ้นมาใหม่ ส่วนเส้นทาง ภาพด้านล่าง ก็อยู่ในใจตั้งแต่แรกพบ
จากสรุปทริปนี้ของนาย met http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 51&start=0
แต่เอ๊ะ ... เวลายังเหลือนี่หว่า คิดว่าจะหนีออกจากบ้านไว้ 10 คืน (จริง ๆ แล้วต้องรออนุมัติจาก ผบ.) แล้วจะไปฝากรอย Maxxis Monorail ไว้ที่ผืนป่าไหนดี .... ?
หาข้อมูลเส้นทางจากบรรดานักปั่นทั้งหลายไม่กี่วัน “วัดจันทร์” จึงเป็นคำตอบในการเชื่อมเส้นทางแรก พอดีสิบคืนเป๊ะ
พร้อมมั้ย ?
พร้อม
แนวร่วมล่ะ ?
เออ ... จริงด้วย มีเพื่อนไปสักคน สองคนคงสนุกไม่น้อย
ว่าแล้วก็โยนหินก้อนเล็ก ๆ ไว้ในบอร์ดที่ตัวเองสิงอยู่ http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... start=2040
มีแรงกระเพื่อมบ้าง .. แต่ไม่มากพอ คงเพราะยังไม่กำหนดวัน และเพื่อน ๆ คงรอ ก้อนใหญ่ ในปลายปี
ไม่เป็นไร .... ลุยเดี่ยว (ก็ได้) เลยล่ะกัน นึกภาพตัวเองปั่นอยู่ท่ามกลางสายฝน โอบล้อมไปด้วยป่าไม้นานาพรรณ เอาว่ะ ขอเป็นพระเอกสักทริป.....
ทั้งหมดนี้จึงเป็นที่มาของทริป
ลุยป่าหน้าฝน
ของคนเดินทางเล็ก ๆ คนหนึ่ง
ไม่ได้ต้องการจะ พิชิต เพราะรู้อยู่ในสายเลือดว่า มนุษย์ไม่เคยเอาชนะธรรมชาติได้จริง ๆ สักครั้ง
ไม่ได้ต้องการจะ พิสูจน์ เพราะไม่ได้สมัครทีมชาติ
แค่ .... ทำงานทุกวันมัน เบื่อ เจอคนเยอะ ๆ มัน เบื่อ ปั่นเส้นทางเดิม ๆ มัน เบื่อ (อ้าวเหมือนกันเลยเหรอ)
และ อยากไป เท่านั้นจริง ๆ ครับ ....
อีกอย่าง ภาพคงไม่เยอะ เพราะแบตกล้องมันจะหมดตั้งแต่วันแรก แล้วที่ชาร์ตก็ไม่ได้พกไป ถ้าหากอ่าน หรือดูแล้ว เกิดคำถามขึ้นในใจ คิดจะย้อนรอยเส้นทางนี้บ้าง รบกวน แปะ ไว้ได้เลย ผมยินดีครับ และหากจะไปจริง ๆ ล่ะก็ อย่าเพิ่งชวนผมนะครับ ผมเหนื่อย ... !
กท. – แม่สอด – ดอยเปเปอร์
เดี๋ยวนี้จะ จองตั๋ว บขส. ต้องโอนไปให้ ThaiTicketMajor แล้วเหรอ ผมแปลกใจหลังจากโทรไป บขส. เพื่อที่จะจองตั๋วไป แม่สอด แล้วนี่ บขส. จะเอาแต่วิ่งรถโท้ง ๆ อย่างเดียว ไม่ต้อง contact กับลูกค้าเรื่องนี้เลยเหรอ ... เออ เรื่องนี้น่าจะมีพิรุธ เหมือนกับเรื่อง สามเกลอหัวแข็ง อ้ายยย หยา ... พอ ๆ จะไปเที่ยว ช่าง (แม่ง) มันเหอะ
ถือว่า ออกแขก แล้วกันนะครับ
ถอดล้อหน้า เตรียมยัดเข้าใต้ท้องรถ สัมภาระที่เห็นของผมมีแต่สีเหลืองสองใบข้างหน้ากับถุงดำที่รัดไว้กับตัวรถเท่านั้นน่ะครับ ส่วนข้าง ๆ เป็นของผู้โดยสารสัญชาติไหนไม่รู้แน่ชัด พยายามสอดฟัง ก็ฟังไม่ออก ....
รถ 24 ที่นั่งของ บขส. กว้างขวาง โอ่โถง โดยเฉพาะที่นั่งเดี่ยวด้านซ้าย ผมจัดแจงถอดรองเท้า ถุงเท้า ยกเข่า ยกขา เพื่อระบายกลิ่นอับหลังจากที่เริ่มต้นปั่นมาจากบ้านยังขนส่งหมอชิต ฝ่าการจราจรช่วงหัวค่ำ .... นอนพักเอาแรงดีกว่า พรุ่งนี้เป็นวันของเรา ... ผมคิด
ถึงแม่สอด ตีห้าครึ่ง ใส่ล้อคืนรถถีบ เข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว ตรวจเบรก (กลัวปั่นเร็วเกินที่คิด) กดไมล์ ... สูดหายใจลึก ๆ เอาล่ะ จากนี้ไปเจ้าจะต้องเดินทางคนเดียว เข้มแข็งไว้ สหาย ...
เมื่อล้อหมุน และรักษารอบขาไว้เกือบคงที่ พลันก็เห็นป้ายนี้
ไม่ได้โฆษณานะครับ แต่ร้านนี้อาหารเหนืออร่อย บรรยากาศก็เยี่ยม ปีที่แล้วเคยพาครอบครัวมา Entertain ชอบกันทุกคน อย่างว่าคนที่เรารักชอบ เราก็ชอบ .... จริงมั้ยครับ
อีกไม่เท่าไรก็แม่ระมาด ไปกินข้าวเช้าที่นั่นดีกว่า อากาศอย่างนี้ ปั่นสบาย ๆ แรงไม่ตก
ไปทำงานเหรอครับ โชคดีน้าาา
ดอยอะไรมั่งไม่รู้ รู้แต่ว่าคืนนี้จะนอนที่ ดอยเปเปอร์
ผ่านป้ายนี้ ภาพเมื่อครั้งปั่น The Big Trip2 ช่วงต้นปีก็ผุดขึ้นมาอย่างตั้งใจ ช่วงนั้นจำได้ ทั้งร้อนและแล้ง แถมเจอควันจากไฟป่าอีก แต่ไหงผลที่ได้หลังจากจบทริป กลับตรงกันข้ามกับความลำบากเหล่านั้น .... ?
สรุปทริป The Big Trip2 โดยพี่ Scott ณ.เมืองตาก http://www.takmtb.com/board/index.php?topic=159.0
หลบร้อน หลบพัก เอาแรง
เมื่อท้องแสงสีทองผ่องอำไพ ประชาชนย่อมเป็นใหญ่ในแผ่นดิน
(ขออนุญาตครับ – ที่ถูกต้องด้านล่างเลยครับ บทกวีโดย วิสา คัญทัพ)
"ไม่มีอำนาจใดในโลกหล้า
ผู้ปกครองต่างมาแล้วสาปสูญ
ไม่มีใครต่างล้ำเลิศน่าเทิดทูน
ประชาชนสมบูรณ์นิรันดร์ไป
เมื่อยืนหยัดต่อสู้ผู้กดขี่
ประชาชนย่อมมีชีวิตใหม่
เมื่อท้องฟ้าสีทองผ่องอำไพ
ประชาชนย่อมเป็นใหญ่ในแผ่นดิน"
ผ่านเส้นทางนี้กี่ครั้ง ก็พลันคิดถึงบทกวีนี้ทุกทีซิน่า
จบทริปด้วยการ"นวดตัว" ด้วยหรือเปล่า? 
