ThaiMTB.com

ทริปนี้ มีอันที่พวกผมต้องกระทำตัวเป็นเพื่อนเจ้าสาว นำพาเจ้าสาวไปส่งให้กับเจ้าบ่าวครับ
ซึ่งระยะทางที่คุยกันในตอนแรกก็ทำผมอึ้งไปหลายวินาทีเลยทีเดียว
แต่ก็ถือว่าได้ไปเปิดหูเปิดตา เส้นทางอื่นๆเสียบ้างก็เป็นการดี จึงได้รับคำเชิญจากคุณ ธนชัยแมน
จุดนัดพบเป็นที่เดิมครับ ใต้สะพานพุทธ ซึ่งเ่ริ่มออกตัวกันก็ประมาณ 18.45 น. และ
รูปก็ไม่ค่อยมีครับ ทางมันค่อนข้างไม่ไกลครับ........แต่ไม่รู้จักทางกันเนี่ยซิ เรื่องใหญ่
จึงไม่ค่อยมีเวลาถ่ายภาพกันครับ

ปล. ฝากขอบคุณพี่ เพื่อน และน้องๆ กลุ่มAnti Fire ครับ ที่ทำให้ผมรู้ว่า เวลาเดินทางไกลๆ ด้วยจักรยาน ต้องเผื่อแรงไว้สำหรับขากลับด้วย อิอิอิ

เส้นทางที่พวกเราใช้ ก็เริ่มจาก
สะพานพุทธ
อรุณอัมรินทร์
แยก 35 โบว์
จรัลฯ
พิบูลสงคราม
ติวานนท์
แจ้งวัฒนะ
ประมาณนี้ครับ
ไปกลับก็ประมาณ 57 กิโลเมตร

ขอแนะำนำเจ้าสาวครับ เ.ธอชื่อยูมิโ.กะจังครับ.....
ออกทริปกับพวกผมก็หลายทริปนะ.... จนในที่สุดก็มีหนุ่มสนใจมาสู่ขอเธอไปเป็นเจ้าของเสียแล้ว
ปล...เจ้าบ่าวครับ.......เจ้าสาวคนนี้แรงดีและไหลปลายนะครับ....
ยังไงก็ดูแลเธอดีๆก็แล้วกันนะ อิอิอิ

อ้อเกือบลือไป วันนี้ญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าสาวเนี่ยควบซะ..........กลัวไม่ทันฤกษ์ส่งตัวหรือไง.....พวกผมก็ไม่รู้จักทางเสีียด้วย

ส่วนองครักษ์ พิทักษ์เธอ ก็ได้แก่
องครักษ์เสื้อแดง กับ องค์รักษ์เสื้อดำ
ตอนปั่นนี่กวด เจ้าสาวเสียน้ำบานเลย.....แฮกๆๆๆๆๆๆๆ

นี่ครับสถานที่ดูตัวเจ้าสาว
ส่วนพวกผมกำลังหิว ไม่สงไม่สนอะไรทั้งนั้นแล้วครับ
พี่ๆๆ......กระเพราหมูไข่ดาวจานนึง....ด่วน

พออิ่มท้องก็เริ่มออกเดินดูอะไรไปเล่นๆครับ ดันไปเจอ.......อืม

นี่ครับ รถที่ใครหลายๆคนฝันอยากเป็นเจ้าของ.....
มาในฐานะของผู้รับตัวเจ้าสาวครับ...
ปล.. อิจฉาจังเลย มีตั้งสองคัน.....แต่ที่บ้านอีกไม่รู้เท่าไหร่ (ล้อเล่นนะพี่.....ห้ามโกรธผมนะ)

พอหมดหน้าที่ขององครักษ์ ก็เลยต้องมารอแถวท่าน้ำครับ
ให้ญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าสาวและเจ้าบ่าวเขาเจรจากัน.....
แล้วก็จำยัดเข้าเรือนหอ.......

ศาลาริมน้ำสวยดีครับ

อ้าว......กาแฟโบราณแฮะ มาเสริฟทางน้ำเสียด้วย.

อีกบรรยากาศของท่าน้ำครับ
........................ง
..........................
A :เรือหมดแล้วครับพี่
B :.......เอ่อ....เครื่องบิน เอ้ย.....จริงหรือครับเนี่ย


เอาเป็นว่าตอนกลับ....กลับด้วยกันแค่สองคนครับ เส้นทางตอนมาแหละครับ
ส่วนเพื่อนอีกท่านที่อยู่ในฐานะของญาติฝ่ายเจ้าสาว ถือโอกาสตัดช่องน้อยแต่พอตัว หนีขึ้นแท็กซี่ไปแล้ว.......จำไว้นะ
วันหลังจะแกล้งยางแตกบ้าง...........อิอิอิอิ

อ้อ....ขออภัยนะครับ ที่ผมกล่าวถึง พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ กลุ่ม Anti Fire ครับ เพราะก่อนหน้านี้ ผมเคยซ่าส์อยากไปนมัสการหลวงพ่อโสธร ก็เลยไปกับกลุ่ม Anti Fire ครับ เท้าแต่ถึงพื้นหน้าบ้าน 170 กิโลเมตร......อาบน้ำ...หายใจสองนาที .......สลบ...

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
1 ถูกแล้วนะวันนั้นเอาเสือหมอบไป ไม่งั้นได้นั่งรถไฟกลับแน่
2 ผมรู้แล้วครับพี่ว่าทางมันไ.กล......วันหลังผมจะซ้อมให้มากยิ่งขึ้น
3 ขาไปผมจะปั่นแบบดึงๆ เหมือนจ๊อกกี้ม้าก็แล้วกัน....... ตัวก็เลอะ ขากลับแรงก็หมด.... ทำให้พี่ศักดิ์และพี่หนานนงเป็นห่วง(หลงทาง)

สวัสดีน้องตู่ เดี๋ยวนี้ ริเป็นพ่อสื่อพ่อชักเมื่อไหร่เนื้ย ว่างก็มาซ้อมตอนเช้าๆได้ที่สวนเบญฯนะ ถ้าสายๆหน่อยหลัง10โมงก็เชิญที่สวนลุมฯนะจะรอ

อาทิตย์นี้อาจจะขึ้นเขาเขียวถ้าน้องตู่ว่างก็เชิญนะยังไงก็ต้องรอ กลุ่มAnti Fire ยืนยันอีกที

ขออภัยเพื่อนเจ้าสาวทั้ง 2 ที่ร่วมเดินทางไปเป็นบอดี้การ์ด
พูดตรงๆ ว่า ตอนแรกกลัวจะปั่นตามเสือทั้ง 2 ไม่ทัน เพราะเจ้าสาวมีแค่เฟืองเดียว
เลยซัดเผื่อเอาไว้ไปดักรอเอาข้างหน้าตามจุดที่นัด
พอขากลับจะโดดขึ้นรถเมล์แต่ วิ่งตามไม่ทัน.... (รถเมล์วิ่งออกไปต่อหน้าต่อตา)
เลยมานั่งคิดว่าถ้ากลับรถเมล์ พอถึงบ้านต้องถูกฉีกอกแน่ เนื่องจากนี่มันก็ 3 ทุ่มเข้าไปแล้ว เลยหันหน้าไปพึ่งแท๊กซี่
ระหว่างนั่งบนรถแท๊กซี่ ผมก็ตะล่อมคุยกับคนขับว่า ถ้าเอาจักรยานที่ถอดล้อได้ 2 คัน ขึ้นรถ ลุงจะเอามั๊ย
ลุงแกบอกว่าถ้าเอาขึ้นได้ก็ให้ไป
ผมถึงถามเพื่อนเจ้าสาวทั้ง 2 ระหว่างทางตอนขากลับว่าจะเอาขึ้นรถหรือป่าวไงคับ....
เอาเป็นว่าขอแก้ตัวในทริปหน้าล๊ะกันน๊ะคับ(เย็นนี้)

ขออภัยจริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คับ