ThaiMTB.com

สวัสดีครับ
ครั้งแรกที่ผมตั้งกระทู้ในThaiMTB หากผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยครับ

แนะนำสมาชิกกันก่อนครับ (เรียงจากซ้ายไปขวา)
1. อ.ชู – อาจารย์ ม.ปลาย วัยคึก แต่ตกดึกนั่งยิ้มกรุ้มกริ่มหน้าจอ
2. พี่แอ้ – คลีทไม่ต้อง ปั่นฟองน้ำก็พอ จักรยานปั่นขึ้นแทบท้อ แต่ตอนลงไหลตัวพ่อเลยทีเดียว
3. อั๋น – นักปั่นหมื่นโล ตึ่งโป๊ะยางแตกประจำ (ทริปนี้แตกบ่อยแค่ไหน โปรดติดตาม)
4. ป๊อป – หนุ่มแบงก์ชาติผู้ใฝ่ฝันอยากทัวริ่งเข้าเส้นจนอยากขายเสือหมอบทิ้ง
5. ต๋อง – เมาแม่งทุกวัน ปั่นแม่งทุกคืน ดูดตูดคนอื่นเป็นนิจ แต่ถ่ายรูปติสต์ได้ใจ
6. บ๊วย – หนุ่มคนบ้า ท้าทุกเนิน ไกลแค่ไหนก็จะไป อย่าได้แคร์

ทริปนี้เกิดจากความคิดของป๊อปที่อยากปั่นไปเชียงใหม่สักครั้ง มาคุยกันในกลุ่มแล้วมาสะกิดติ่งของแต่ละคนที่ลึกๆก็อยากปั่นไปเชียงใหม่เหมือนกัน เลยหาช่วงที่วันหยุดยาวๆ และสามารถลางานได้ทุกคน ก็ได้วันที่ 4-7 เม.ย. ซึ่งเหมาะสมที่สุดเพราะอยู่ในช่วงปิดเทอมด้วย
ตอนแรกวางแผนไว้ 2 เส้นทาง คือจากเถิน ผ่านลี้ บ้านโฮ่ง ลำพูน เชียงใหม่ อีกเส้นทางคือจากเถิน ผ่านเกาะคา (เลี่ยงเมืองลำปาง) ห้างฉัตร ขุนตาน เชียงใหม่ แต่เมื่อผมได้ปรึกษากับเพื่อนๆพี่ๆในกลุ่มที่รู้จัก และจากประสบการณ์ของผู้ที่เคยปั่นไปมาแล้ว บอกเล่าผ่านThaiMTB ฟันธงว่าเส้นทางขุนตาน...สะดวกกว่า ปลอดภัยกว่า ทำเวลาได้ดีกว่า จึงตัดสินใจเลือกทางไปขุนตาน(ทางเลือกที่2) และกำหนดให้เวลาพักไม่เกิน 10 นาทีต่อครั้ง พักทุกๆ 1 ชม.หรือ 30กม.แล้วแต่อย่างไหนถึงก่อน แต่สิ่งที่เป็นห่วงก็คือ อ.ชู จะปั่นไหวตลอดทริปมั๊ย กับช่วงนี้มีพยากรณ์อากาศว่าภาคกลางและภาคเหนือตอนล่างจะมีพายุฤดูร้อน ในช่วง 1-2 วันข้างหน้า

4 เม.ย.
แผนวันแรก...กรุงเทพ-สลกบาตร ระยะทางประมาณ 285 กม.จากวัดเสมียนนารี
ออกสตาร์ทที่...หน้าวัดเสมียนนารี 05:00 น. มีเลทเล็กน้อย พี่ต๋องยางรั่วก่อนมาถึง มีพี่ตั้ม จากกลุ่มพระราม8 มาส่งถึงเวิร์คพอยท์ด้วย แล้วแวะกินข้าวมันไก่ อ้อ...ลืมบอกไป พวกเราเป็นสมาชิกกลุ่มชมรมจักรยานสะพานพระราม8 ครับ
จากนั้นก็ไหลๆไปตามถนนเลียบคลองเปรม ยังดีว่าช่วงนี้ลมส่ง ถ้าไปช่วงเดือนธันวา ลมสวนตะคริวขึ้นแหงๆ ถึงสามแยกเส้นบางปะอิน ก็เลี้ยวซ้ายใช้เส้นทางไปทางหลวง 347 แทนสายเอเชียช่วงผ่านอยุธยา เพราะมีจุดตัดทางแยกน้อยกว่า รถน้อยกว่า ปลอดภัยกว่า แต่จุดพัก(ปั๊มน้ำมัน)ก็น้อยตามไปด้วย จากจุดพักแรก(ร้านข้าวมันไก่เวิร์คพอยท์)ถึงปั๊มเอสโซ่ ก่อนถึงแยกวรเชษฐ์ ระยะทางห่างกัน 40 กม. เกินระยะทำการ แต่ทุกคนก็ยังใจสู้
ออกมาถึงถนนสายเอเชียได้สักพักก็มาสะดุดตากับหลักกิโลเมตรใหญ่สีเหลืองๆกับหลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ จึงแวะเข้าไปถ่ายรูปเป็นที่ระลึก

ผ่านอ่างทอง ผ่านสิงห์บุรี มีหลุดกันบ้าง บางช่วงจากทัวริ่งก็กลายเป็นทัวร์ซิ่ง เพราะความเร็วเฉลี่ย(AV)ในขณะนั้น 28-29 เลยทีเดียว วันแรกยังคึก บางช่วงความเร็ว 35-37 ด้วยซ้ำ จนต้องรอกันพักใหญ่ ท้องฟ้ามีเมฆช่วยบังแดดได้เยอะ แต่ไม่ครึ้ม คิดว่าวันนี้ฝนคงไม่ตกแน่ๆ จนกระทั่งผ่าน อ.อินทร์บุรี จะเข้าเขต จ.ชัยนาท ท้องฟ้ามืดครึ้มทันใด ลมเริ่มแรง และมีสายฟ้าลงมาห่างๆ เลยต้องหาที่หลบกันจ้าละหวั่น แรกๆจะไปหาใต้ต้นไม้ใหญ่ แต่เกรงว่าไม่ปลอดภัย เลยขยับไปหลบที่ศาลาริมทาง
สักพักฝนก็ตก .......ไม่ตกเปล่าๆ เอาลมพายุมาด้วย ลมพัดทีสายไฟสปาร์คกันที ลมบางช่วงก็ทำให้ศาลาโยกไปโยกมาให้หวาดหวั่นกันเล่นๆว่าศาลาจะปลิว???(แต่เสียวจักรยานจะปลิวซะมากกว่า) พัดแรงมากจนป้ายผ้าโฆษณาขนาดใหญ่บนโครงเหล็กขาดไม่เหลือ ฝนยิ่งสาด ก็เริ่มรู้สึกหนาวสั่น
เหตุการณ์นี้ผ่านไปเกือบ 1 ชั่วโมงก็กลับสู่ภาวะปกติ ณ เวลาบ่ายสามโมง พวกเราออกเดินทางกันต่อไป กำลังใจของทุกคนยังดี แต่วันนี้คงปั่นไปถึงสลกบาตรก่อนมืดไม่ทันแน่ๆ เพราะเหลืออีก 120 กม. จำต้องเปลี่ยนแผนมาพักที่นครสวรรค์แทน

ผ่านพ้นชัยนาท เข้าเขตนครสวรรค์ เริ่มเจอเนินกันบ้างแล้ว ช้าบ้างเร็วบ้างตามสเต็ป อาจารย์ชูเริ่มทิ้งห่าง พี่ต๋องยังตามประกบ จนมาแวะพักจุดสุดท้ายบนสะพานเดชาติวงศ์เพื่อถ่ายรูปร่วมกัน

เวลาผ่านไปไม่นาน พี่เอ๋ (ซ่อมคอม นอกสถานที่) จากกลุ่ม Endomondo Cycling Thailand (ECT) ตามมาเซอร์ไพรส์ถึงนครสวรรค์เลยทีเดียว แต่พอดีว่าพี่เอ๋จะไปทำธุระที่กำแพงเพชรกับน้องพี่เอ๋ เลยแวะมาทักทายและกินข้าวร่วมกันกับพวกเราที่ริมเขื่อนฝั่งศาลากลางจังหวัด

จากนั้นก็ตามหาที่พักที่อาจารย์ชูได้ติดต่อไว้กับครูรุ่นน้องที่รู้จัก กว่าจะหาเจอก็ใช้เวลานานอยู่เหมือนกัน คืนแรกคืนนี้พักที่โรงเรียนวัดไทรใต้ เป็นห้องเรียนชั้นอนุบาล ติดแอร์ครับ

สรุปวันแรก ระยะทางทั้งสิ้น 237 กิโลเมตร (จากวัดเสมียนฯ) (ถ้าจากบ้านผม บางบอน 3 ก็ 271 กิโลเมตร)

+++วันแรก ระยะทางได้น้อย ภาระหนักตกอยู่กับวันรุ่งขึ้นแล้ว พรุ่งนี้ต้องออกจากที่พักตอนตี 4 และมีนัดกับสมาชิก ECT ที่รอต้อนรับที่กำแพงเพชรด้วยครับ

วันที่สอง ของการเดินทาง (5 เม.ย.)

เนื่องจากวันนี้ต้องปั่นระยะทางไกลจากแผนเดิม จึงต้องออกเดินทางเร็วขึ้น
ออกจากที่พัก โรงเรียนวัดไทรใต้ ตอนตี 4 ยังงัวเงียๆกันอยู่ เลยมีแอบหลงทางในซอยกันนิดหน่อย พอออกถนนใหญ่พ้นเขตตัวเมืองนครสวรรค์ ต้องเกาะกลุ่มกันไว้เพราะทางมืดมากและรถผ่านไปมาน้อย และบางช่วงมีการทำทาง(ช่วงเขาหน่อ) ถึงเขตกำแพงเพชรตอนฟ้าสว่างพอดี

ป้ายกำแพงเด่นสะดุดตาออกขนาดนี้ ยังไงก็ต้องแวะถ่ายครับ

ปั่นต่อไปอีกไม่กี่กิโลก็ถึงสลกบาตร เจ้าถิ่นคนแรกของเรา พี่โต้ง มายืนดักรอที่หน้าร้านอาหารกำแพงเพชรโภชนา

พี่โต้งบอกว่าร้านนี้เป็นร้านแนะนำของนักปั่นย่านนี้เลยทีเดียว มีอาหารหลากหลายประเภท ทั้งประเภทข้าว ก๋วยเตี๋ยว ขนมจีบซาลาเปาก็มีนะครับ (ร้านนี้ทำน้ำราดหมูแดงหมูกรอบได้ข้นมาก เคยเจอแต่น้ำข้นน้อยกว่านี้เยอะ รสชาติใช้ได้เลย) อร่อยรึเปล่าไม่รู้ อยากรู้ต้องถามป๊อปกับบ๊วยแล้วล่ะ จัดหนักๆกันทั้งคู่เลย

แต่ที่เซอร์ไพรส์กว่านั้น ลืมไม่ได้เลย อาจารย์นิพนธ์ เหลืองทอง จากชมรมจักรยานสลกบาตร บังเอิญเข้ามาทานอาหารที่ร้านนี้พอดี ท่านเลยถือโอกาสต้อนรับพวกเราด้วยการออกค่าอาหารมื้อเช้าให้ด้วย (พวกเราขอขอบคุณมากครับ) แล้วท่านก็พามาแวะชมบ้านของท่านด้วย ก่อนหน้านั้นก็ถ่ายภาพร่วมกันที่หน้าร้านครับ

++ เนื่องจากคืนนี้จะไปพักกันที่ อ.เถิน ซึ่งระยะทางค่อนข้างไกล พวกเราทั้ง 5 คนจึงขอร้องอาจารย์ชูให้นั่งรถทัวร์เดินทางไปรอที่ อ.เถิน ล่วงหน้า เพื่อความปลอดภัยและเซฟแรงด้วยครับ++

อิ่มกันแล้ว พี่โต้งนำลากพวกเราจนถึงคลองขลุง ก่อนที่จะเลี้ยวกลับบ้าน

จากนั้นพอไปอีกประมาณ 15 กม. พี่กอล์ฟ (Khomkrit Sirirux) ท่านประธาน(แอดมิน)กลุ่มEndomondo Cycling THAILAND (ECT) และพี่แป้ง (Ketrapee Sahutchot) เพื่อนพี่กอล์ฟ รับไม้ต่อต้อนรับพวกเรากันกลางทาง

พอถึงปั๊มเชลล์ ซึ่งเป็นจุดแวะพัก พี่กอล์ฟและพี่แป้งก็เลี้ยงน้ำพวกเรา ส่วนผมก็ตอบแทนพี่กอล์ฟด้วย ฟี้.....ยางรั่ว โดนเศษลวดจัดไป 1 ดอก แล้วพี่กอล์ฟก็จัดการปะยางให้ผมด้วย พี่แป้งบอกว่าพี่กอล์ฟเป็นนักปะยางมือหนึ่งของกลุ่มเลย 555 เสร็จแล้วก็ปั่นต่อไปถึงตัวเมือง จากนั้นก็ถึงเวลาแยกย้าย เพราะว่าพี่กอล์ฟมีธุระต่อที่บ้าน ไว้มีโอกาสเจอกันใหม่ครับ

พอออกจากกำแพงเพชร ปั่นมาเรื่อยๆ มีขึ้นมีลง แต่อากาศร้อนกว่าเดิม จนกระทั่งถึงแยกวังเจ้า ก็เลี้ยวเข้าถนน2เลน แต่ระหว่างทางก็เจอทางขรุขระมากๆจนทำให้น็อตยึดตะแกรงกระเป๋าติดหลักอานหักเลย ต้องสะพายกระเป๋าจนมาหาซื้อน็อตได้ในภายหลัง

พอถึงสะพานวังเจ้าก็แวะชมวิวและถ่ายรูปกันตามระเบียบ

ขนาดมีร่มไม้ ยังไม่หายร้อนเลย เลยต้องหาที่แช่น้ำระหว่างทาง

ท้วร์.ซิ่ง แข็งแรงกันจริง สุดยอดครับ

ดูนาฬิกาอีกที 4 โมงเย็นแล้ว พวกเราเล่นน้ำเพลินจนลืมไปว่าต้องเดินทางอีกกว่าร้อยโล ตอนนี้ยังไม่เข้าตัวเมืองตากเลย ไปเรื่อยๆแบบรีบๆ ตียาวไปให้ทันแวะถ่ายรูปที่ปากทางเข้าเขื่อนภูมิพลก่อนมืดให้ได้

หนทางยังราบรื่น จนกระทั่งมีเมฆครึ้มๆและลมเริ่มแรง แถมตีข้างจนรถผมเซ (ล้อผมขอบสูงอีกต่างหาก) ฝนก็โปรยๆลงมา แต่ไม่หนักมากนัก

ผมดูทิศทางลมและเมฆฝน คงไม่หนักไปกว่านี้ เลยตัดสินใจฝ่าลมและฝนไปให้ถึงปั๊ม ปตท. ข้างหน้า เมื่อถึงปั๊ม ลมก็สงบ ได้พักอีกหน่อย แล้วเดินทางต่อ มาถึงตรงปากทางเขื่อนภูมิพล เกือบทุ่ม (มืดไปแล้ว) แต่ก็ยังถ่ายได้ ไหนๆก็มาถึงแล้ว

ออกปั่นต่อ นับจากนี้ เปลี่ยนจากโหมดเส้นทางลั๊นลา เป็นโหมดเส้นทางดราม่า ตลอดทางแทบจะไม่มีไฟทางเลย มืดตึ๊ดตื๋ออออ........ ยกเว้นแต่ตรงที่เป็นชุมชนหรือเป็นจุดกลับรถ แถมเป็นทางขึ้นเขาเป็นส่วนใหญ่ด้วย พวกเราต้องพยายามเกาะกลุ่มกันให้ตลอด อย่าหลุดกลุ่มเป็นอันขาด ไม่งั้นได้ดราม่าฉายเดี่ยวแน่ๆ

จุดหมายในคืนนี้ใกล้เป็นจริง เมื่อผ่านป้าย “ยินดีต้อนรับสู่จังหวัดลำปาง”

....จนกระทั่ง!!!! แบตไฟหน้าจักรยานผมเริ่มอ่อน (แป่ว!!!!) ผมบอกสมาชิกท่านอื่นว่าผมจะหาจุดที่สว่างเพื่อเสียบกับแบตอีกก้อน (ผมมีแบต 2 ก้อนครับ) ผมเริ่มฟรีขาให้รถช้าลงเพื่อเปลี่ยนแบต คนอื่นๆก็เริ่มแซงกันไปไกลแล้ว

แต่สิ่งที่ไม่อยากดราม่าก็เกิดขึ้นอีกครั้ง....
ใช่แล้วครับ... ยางรั่ว!!!!! ยางหลังอีกแล้ว แล้วมารั่วตอนลงเขาเสียด้วย เอาล่ะสิ ต้องควบคุมรถให้ดี แถมต้องบดยางไปจนกว่าจะถึงตรงที่มีแสงไฟ ผมเห็นป้ายบอกจุดพักริมทาง อีก 1 กม. จำต้องบดยางไปเรื่อยๆ เรียกกลุ่มหน้าก็ไม่ได้ยินกันแล้ว โทรศัพท์ดันอยู่ในกระเป๋าพ่วงข้างอีก ต้องจอดสถานเดียว

หน้าหมวดการทางแม่พริก เวลา 2 ทุ่ม รอบๆตัวรู้สึกเปลี่ยวอย่างกับเวลาเที่ยงคืน มีรถบรรทุกจอดพักผ่อนกันริมทาง แต่อยู่ฝั่งตรงข้าม รถก็ผ่านไปมาน้อยมาก มืดก็มืด น่ากลัวชิบ แต่ยังไงก็ต้องเปลี่ยน โทรบอกพรรคพวกก่อนว่าเปลี่ยนยางอยู่ โชคดีว่าในกระเป๋ายังมียางในใหม่เหลืออยู่อีก 1 เส้น แต่ก่อนอื่นต้องหาจุดรั่วให้ได้ก่อน พยายามหาอยู่ตั้งนาน ต้องใช้วิธีคลำอย่างเดียวตอนนี้ เอ...อยู่ไหนหว่า แล้วดันถอดยางในออกจากล้อแล้วด้วย เลยต้องสูบลมเพื่อหารูรั่ว
ในที่สุดก็หารูรั่วเจอ แล้วเอาไปเทียบกับยางนอก สุดท้ายก็เจอ เศษลวดเหมือนเดิม แต่รอยใหม่ วันนี้เจอเคสนี้ทั้ง 3 ครั้งเลย เนื้อยางนอกอะไรมันจะอ่อนนิ่มขนาดนี้

รีบเปลี่ยนยางให้เสร็จ เติมลมแล้วรีบไปดีกว่า ยิ่งอยู่นานยิ่งน่ากลัว ต้องปั่นคนเดียวด้วยสิ พรรคพวกก็อยู่ห่างกันเกือบ 5 กิโลเมตร อยู่ตรงด่านตรวจพอดี มีเศษแก้วมาคอยต้อนรับด้วย แหม่....

เมื่อสมาชิกครบกันแล้วก็เดินทางต่อ อ.เถิน เหลืออีก 20 กว่า กม. เรื่องดราม่ายังไม่จบสิ้น ป๊อปเริ่มเจ็บเข่าแล้ว ต้องไปกันช้าหน่อย และเกาะกลุ่มกันเหมือนเดิม มองไปรอบข้างแทบมองอะไรไม่เห็น และไฟหน้าจักรยานของแต่ละคนเริ่มอ่อนลงๆ ยังมีของผมที่ยังให้แสงสว่างได้อยู่เพราะเปลี่ยนมาใช้แบตก้อนที่สองแล้ว

ช่วงเวลานี้ต้องบอกทุกคนให้เกาะกลุ่มกันให้ตลอด บ๊วยช่วยดันป๊อปตอนขึ้นเขา ผมฉายไฟให้รถยนต์ที่ตามหลังมองเห็นกลุ่มพวกเรา ส่วนพี่ต๋องไฟท้ายแรงอยู่แล้วก็อยู่หลังเหมือนเดิม ระหว่างปั่นก็บอกว่าเหลืออีกกี่กิโลจะถึง อ.เถิน เพื่อเป็นกำลังใจในการปั่น แล้วก็มาถึงปั๊ม ปตท.เถิน เวลา 4 ทุ่ม แล้วเรียกอาจารย์ชูให้พาไปที่พักด้วย

สักพักอาจารย์ชูก็มาพร้อมกับพี่พี กลุ่มพระราม 8 ที่เสร็จจากงานที่เชียงรายแล้วแวะมาแถวนี้พอดี ขับรถมารับพวกเราไปทานข้าวกันด้วย กินก๋วยเตี๋ยวก่อนเข้านอน
สรุประยะทางวันที่สอง ได้ระยะทางทั้งสิ้น 285 กิโลเมตร
ระยะทางสะสม 2 วัน 556 กิโลเมตร (นับจาก 271 กม. บ้านผม) และความเร็วเฉลี่ยสะสม(AV Speed) 27.7 กม./ชม.

ลืมใส่ไปอีก 2 รูปครับ

วันที่สามแล้ว (6 เม.ย.)

เริ่มออกเดินทางเวลา 6.00 น. แวะกินข้าวร้านโกแดงซักพัก แล้วออกปั่นต่อ เช้านี้อากาศดีมากๆ อากาศเย็น สดชื่น น่าปั่นจนอยากให้อากาศเป็นแบบนี้ทั้งวัน

เส้นทางต่อจากนี้เริ่มเป็นเนินขึ้นไปยาวๆ แล้วลงยาวๆ สลับกันไป วิวสองข้างทางก็สวย ถ้าไปหลังหน้าฝนจะสวยกว่านี้อีกเป็นกอง

เลี้ยวซ้ายผ่านตัวอำเภอเกาะคา ผ่านวัดพระธาตุลำปางหลวง ลัดไปออกทางหลวงหมายเลข 11 ที่ อ.ห้างฉัตร ไม่ต้องผ่านตัวเมืองลำปาง ย่นระยะทางได้มาก (แต่ก็อดถ่ายหลักกิโลเมตรยักษ์ ที่สี่แยกห้าเชียง)

แล้วแวะสักการะพระธาตุลำปางหลวง

จากนั้นก็ออกเดินทางต่อไปยังร้านก๋วยเตี๋ยวอันแสนอร่อย เติมพลังก่อนขึ้นขุนตาน

แต่......มียางรั่วกันอีกแล้ว ของอาจารย์ชู...รั่ว แต่ของผม....แตกเลย ฟี้ๆๆๆ T_T
++ยางรั่วยางแตก 3 ครั้ง แบบจ่ากุ้ง หรือแบบป๊อป(ทริปก่อนหน้านี้) พวกเราเรียกกันว่า “บรรลุ”
แต่ของผมแตกรั่วไปถึง 4 ครั้ง คงต้องเรียกกันว่า “ตรัสรู้” แล้วล่ะมั๊ง... (มาจากพระพุทธเจ้าตรัสรู้ด้วย “อริยสัจ 4”)++

ผมโมโหมาก (แตก 4 ครั้งแล้ว) ตัดสินใจเอายาง Camel 700c x 25เส้นละ 200 ไปทิ้ง แล้วเอา Continental 4000S 700c x 23 เส้นละ 1,500 ที่เอามาสำรองติดกระเป๋า มาใส่แทน (หลังจากนั้นก็ไม่เจอยางรั่วยางแตกอีกเลย รู้งี้ใช้ 4000s แต่แรกก็สิ้นเรื่อง ยางหน้าที่ปั่นมาก็ใช้ 4000s ยังไม่เป็นอะไรเลย) แต่ก็โชคดีที่ยางแตกหน้าปั๊ม ปตท. ไม่ต้องเข็นไกล

เปลี่ยนยางเสร็จแล้ว ไปอีก 2 กม. ก็มาถึงร้านก๋วยเตี๋ยวซี่โครงหมูตุ๋นเจ้าอร่อยของ อ.ห้างฉัตร ของเด็ดของดีคงหนีไม่พ้นก๋วยเตี๋ยวซี่โครงหมูตุ๋น กับข้าวซอยซี่โครงหมูตุ๋น ตอนแรกว่าจะสั่งซัก 2 ชาม แต่เห็นชามใหญ่ๆแล้วถึงกับเปลี่ยนใจกันไป (ส่วนผม หลวมตัวสั่ง 2 ชามไปแล้ว เลยต้องกินให้หมด อิ่มจนจุกเลย)

ได้เวลา...พิชิตดอยขุนตานกันแล้ว

แล้วก็ถึงยอดขุนตานกันจนได้ เย้....