ThaiMTB.com

ตามหัวข้อเลยครับ ไม่ว่าจะเป็นมึนมากมึนน้อย เมามากเมาน้อย หรือออกไปปั่นแล้วมีเหตุต้องทำให้ต้องเกิดอาการ มึนๆ-เมาๆ แล้วจำเป็นต้องปั่นต่อหรือปั่นกลับ แล้วหลังจากหายจากอาการมึนๆ-เมาๆแล้วมีความรู้สึกต่อเหตุการณ์ที่ผ่านมาอย่างไร

ผมถือคติเมาไม่ขับ(ขี่)ครับ แต่เคยมึนเพราะกินน้ำตาลสดแช่เย็นครับ

เคยครับใจสู้ แต่ร่างกายไม่สู้ด้วย

ไม่เคยครับเมาแล้วออกไปปั่นส่วนใหญ่ของผมตอนออกไปปั่นไม่มึนแต่ตอนเข้าบ้านนี่สิครับมึนทุกทีเป็นเฉพาะทริปตอนเย็นๆเนี่ยเจอพวกเพื่อนร่วมทริป
ชอบเรียกแรงคนละหลายกระป๋อง

ถ้าเป็นพี่น้องเกษตรกร จะเข้าใจดี ว่าไม่ได้อยากเมาแล้วปั่น แต่พาหนะที่ใช้ในการมาช่วยงานลงแขก คือจักรยาน พอเสร็จงานร่วมลงแรงนี้แล้ว ก็ต้องมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มาเลี้ยงกัน คราวนี้เวลาผมปั่นกลับบ้าน แล้วเจอเกษตรกรเจ้าเดิม ก็จะได้ปฏิบัติหน้าที่ทำแผลอีกเหมือนเคย พร้อมกับถามว่า "นี่ลุงอีกแล้วเหรอเนี่ย"

เคยครับ...แต่นานมาแล้ว

บ้านผมอยู่บางนาแถวๆเซ็นทรัลบางนา...เย็นเลิกงาน5โมง...เพื่อนมันก็ชวนไปปั่นสนามหลวง...ปั่นเส้นศรีนครินทร์-เลียบพระรามฯ9-มักกะสัน-ศรีอยุธยา-ราชดำเนิน

ปั่นถึงสนามหลวงแวะหาของทานแถวท่าช้าง...เพื่อนชวนทานเบียร์แล้วปั่นกลับบ้าน...(แอบนึกในใจแถวบ้านไม่มีที่ดื่มรึไงฟะ...มึงถึงชวนตรูปั่นมาดื่มเบียร์ถึงท่าช้างนี่)

ดื่มเสร็จแล้วก็ปั่นกลับบ้านในเส้นทางเดิม...(แอบนึกในใจอีกแล้วว่าเมื่อไหร่จะถึงบ้านละเนี่ย)...มืดค่ำดึกดื่นมาปั่นชมนกชมไม้...ด้วยความเร็วAV.แค่10กว่าๆเท่านั้น

สาเหตุไม่ใช่จากความเมา...เพราะกินไปไม่เยอะรู้ว่าจะต้องปั่นกลับบ้าน...แต่เพราะร่างกายมันไม่ไหว...มันเหมือนไม่มีแรงที่จะกดลูกบันได...กว่าจะถึงบ้านก็แทบแย่

หลังจากนั้นไม่เคยแม้แต่จะคิด...ว่าจะทานเบียร์หรือเหล้าในขณะออกไปปั่นจักรยาน

คนนี้เทพครับ ทั้งดื่ม ทั้งสูบ ยังปั่นได้ 43 ฉิวๆ

หัวฟู เขียน:คนนี้เทพครับ ทั้งดื่ม ทั้งสูบ ยังปั่นได้ 43 ฉิวๆ

ผมว่าคนนี้เทพกว่านะ คู่หูคนข้างบน ไปกันเป็นคู่ ขึ้นเขาลงเขา จะปั่นทางเรียบไม่มีปัญหา

ota_hay เขียน:ผมถือคติเมาไม่ขับ(ขี่)ครับ แต่เคยมึนเพราะกินน้ำตาลสดแช่เย็นครับ

ขอบคุณครับ นับว่าเป็นตัวอย่างที่ดีกับพี่น้องเพื่อนฝูง และเยาวชนรุ่นหลังเลยครับ

เสือเนิบ รอบไม่นิ่ง เขียน:เคยครับใจสู้ แต่ร่างกายไม่สู้ด้วย

ขออนุญาตนะครับ "ผมก็เค๊ยยยยย"

pang015 เขียน:ไม่เคยครับเมาแล้วออกไปปั่นส่วนใหญ่ของผมตอนออกไปปั่นไม่มึนแต่ตอนเข้าบ้านนี่สิครับมึนทุกทีเป็นเฉพาะทริปตอนเย็นๆเนี่ยเจอพวกเพื่อนร่วมทริป
ชอบเรียกแรงคนละหลายกระป๋อง

ระยะหลังมานี่่ก็คล้ายๆอย่างนี้แหละครับ ก่อนเข้าบ้านต้องมี...ป๋อง...2ป๋อง...

Rush เขียน:ถ้าเป็นพี่น้องเกษตรกร จะเข้าใจดี ว่าไม่ได้อยากเมาแล้วปั่น แต่พาหนะที่ใช้ในการมาช่วยงานลงแขก คือจักรยาน พอเสร็จงานร่วมลงแรงนี้แล้ว ก็ต้องมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มาเลี้ยงกัน คราวนี้เวลาผมปั่นกลับบ้าน แล้วเจอเกษตรกรเจ้าเดิม ก็จะได้ปฏิบัติหน้าที่ทำแผลอีกเหมือนเคย พร้อมกับถามว่า "นี่ลุงอีกแล้วเหรอเนี่ย"

เดี๋ยวนี้ตามชนบทผมว่าหายากแล้วครับน้าRush เดี๋ยวนี้รถเครื่องมันเข้าแทรกแซงแทบทุกพื้นที่ ที่เห็นจักรยานก็มีน้อยเต็มที นอกจากขาเก่าขาแก่จริงๆ พวกรถเครื่องนี่ไม่ทันได้ทายานะครับ ต้องรีบส่งโรงหมอเลย

gameza500 เขียน:เคยครับ...แต่นานมาแล้ว

บ้านผมอยู่บางนาแถวๆเซ็นทรัลบางนา...เย็นเลิกงาน5โมง...เพื่อนมันก็ชวนไปปั่นสนามหลวง...ปั่นเส้นศรีนครินทร์-เลียบพระรามฯ9-มักกะสัน-ศรีอยุธยา-ราชดำเนิน

ปั่นถึงสนามหลวงแวะหาของทานแถวท่าช้าง...เพื่อนชวนทานเบียร์แล้วปั่นกลับบ้าน...(แอบนึกในใจแถวบ้านไม่มีที่ดื่มรึไงฟะ...มึงถึงชวนตรูปั่นมาดื่มเบียร์ถึงท่าช้างนี่)

ดื่มเสร็จแล้วก็ปั่นกลับบ้านในเส้นทางเดิม...(แอบนึกในใจอีกแล้วว่าเมื่อไหร่จะถึงบ้านละเนี่ย)...มืดค่ำดึกดื่นมาปั่นชมนกชมไม้...ด้วยความเร็วAV.แค่10กว่าๆเท่านั้น

สาเหตุไม่ใช่จากความเมา...เพราะกินไปไม่เยอะรู้ว่าจะต้องปั่นกลับบ้าน...แต่เพราะร่างกายมันไม่ไหว...มันเหมือนไม่มีแรงที่จะกดลูกบันได...กว่าจะถึงบ้านก็แทบแย่

หลังจากนั้นไม่เคยแม้แต่จะคิด...ว่าจะทานเบียร์หรือเหล้าในขณะออกไปปั่นจักรยาน

ผมปั่นไปทำงานครับ บางครั้งที่ทำงานมีงานเลี้ยง เรารึก็ชอบ.....สรุปแล้วก็คล้ายๆกันครับ เมาๆ-มึนๆ ขากลับออกตัวปั่นเป๋ไปเป๋มา พอตั้งหลักได้ค่อยยังชั่ว พอเหงื่อเริ่มซึมนี่นิ่งเลย(กว่าเหงื่อซึมก็ไปหลายกิโลเหมือนกัน)

หัวฟู เขียน:คนนี้เทพครับ ทั้งดื่ม ทั้งสูบ ยังปั่นได้ 43 ฉิวๆ

ขาแร๊งงงงงงค์