ThaiMTB.com

มีวิธีฝึกขึ้นเขาอย่างไรในเมื่อสถานที่เราปั่นอยู่ทุกวันไม่มีเขาให้ไต่ เพราะสถานที่ผมปั่นทุกวันเป็นทางราบ พอออกทริปไปขึ้นเขาที่หินสี เกือบจะเข็นเลย

เคยเห็นเค้าซ้อมกันครับใช้งานหน้าใหญ่สุดเฟืองหลังเล็กสุดซ้อมกันครับ และก็แอบได้ยินว่าโปรเก่าๆท่านนึงใช้สะพานหรือว่าเนินทีไม่สูงมากใช้เกียร์หนักหน่อยปั่นขาเดียวครับ ใช้ขาข้างเดียวปั่นทีละข้างฝึกกล้ามขา

อันนี้ฟังเค้ามานะครับส่วนตัวไม่เคยทำครับ

ขึ้นเทรนเนอร์...ปรับหนืดๆเลยครับ...

เคยเห็นพี่ๆบางคน ใช้ห้างสรรพสินค้าที่มีอาคารจอดรถหลายๆชั้น ซ้อมกันครับ แต่ต้องเลือกเวลาตอนห้างปิดแล้ว
และต้องตีสนิทกับยามครับ

SEtup เขียน:เคยเห็นพี่ๆบางคน ใช้ห้างสรรพสินค้าที่มีอาคารจอดรถหลายๆชั้น ซ้อมกันครับ แต่ต้องเลือกเวลาตอนห้างปิดแล้ว
และต้องตีสนิทกับยามครับ

จริงเหรอครับ!!!! ห้างไหนเนี่ย

...แล้วทางราบที่ซ้อมอยู่สามารถคงความเร็วสูงสุดได้นานไหม ผมว่าถ้าคุณสามารถคงความเร็วสูงไว้ได้ในทางราบ ทางเขาก็คงไม่ถึงกับต้องเข็น
...ลองขี่แบบไม่เปลี่ยนเกียร์โดยใช้ หน้าใหญ่-หลังเล็ก ขี่แบบ เร่งให้สุดแล้วผ่อนจนรถช้าแล้วเร่งใหม่ ทำซ้ำๆอาจช่วยได้...

สมัยเรียนเคยลองปั่นขึ้นลงอาคารจอดรถของมหาวิทยาลัย ตอนลงมันมาก แต่ยามชอบมาไล่
ตอนหลังได้งานเป็นอาจารย์ที่คณะ ก็เลยซี้กับยาม ขี่ตอนเย็นๆ
แต่ตอนนี้ลาออกไปทำงานอื่นแล้ว ยังอยากจะกลับไปลองอีกสักครั้ง

ถ้าซ้อมบนเทรนเนอร์ ก็ต้องใช้จานใหญ่สุด แล้วเฟืองหลังประมาณ7-9 ปั่นแบบนี้สัก5นาทีแล้วตบจานหน้าเป็นใบ2แต่ฟืองยังเมือนเดิม ปั่นสัก2นาที แล้วเปลี่ยนเป็นจานใหญ่อีกที ปั่นแบบนี้สลับไปให้ได้สักครึ่งชั่วโมงครับ ถเครึ่งชั่วโมงก็ได้สัก 4 ยกครับ ลองดูผมซ้อมแบบนี้ขี่เขาก็ขี่ได้นะครับ แต่ผมจะซ้อมสลับกันอย่างละวัน อีกวันผมจะซ้อมเป็นรอบขาปั่นแบบคงที่อะคับ ลองดูนะคับ

บนเขามีสิ่งสำคัญ 3 อย่างครับ
๐ VO2max
ซึ่งพัฒนาได้บนทางราบครับ ใช้ลักษณะการซ้อมใกล้เคยงการพัฒนาไทม์ไทรฯ ดังนั้นหากขี่ไทม์ไทรฯได้ดีก็จะสามารถขึ้นเขาได้ดีในระดับหนึ่งด้วยครับ สังกเตุสิงห์ไทม์ไทรฯ(ยกเว้นฟาเบียน)มักจะขึ้นได้ได้ดีรับมือพวกแพะภูเขาได้หนึบขา แต่ไม่ได้แปลว่าขึ้นเขาดีไทม์ไทรฯจะดีตามนะครับ บนเขาค่านี้มีผลมากแม้ะไม่ใช่เขาสูงจนอากาศเบาบาง เพราะหวังพึ่งช่วงฟื้นตัวได้น้อย ความหนักของระบบแอโรบิคสูง ต้องเดิมพันด้วยปริมาณออกซิเจนที่ได้มาครับ
๐ความแข็งแกร่ง
แม้นักไค่เขาจะเพรียวบาง แต่ลักษณะของกล้ามเนื้อบางเล็กนั่นเองที่แกร่งคนละแบบกับสปรินท์เตอร์ครับ จากที่สังเกตุสิงห์ไทม์ไทรฯทั้งหลายที่มาไต่เขา จะใช้วิธีซอยและเชื่อมั่นในแอโรบิคของตน ซึ่งนักไต่เขาจะสลัดพวกนี้หลุดไปด้วยรอบต่ำกว่า แรงบิดสูงกว่า กระชากทะยานออกไปแล้วผ่อนลงทำซ้ำๆกันจนผู้ตามไม่เหลือความแข็งแกร่งจะลุกตามได้อีกก็เป็นอันจบเกมส์ครับ และด้วยอะไรซักอย่างผมพบว่าเวลาซ้อมกล้ามเนื้อบนเขา ขาผมไม่ได้ใหญ่โตขึ้นแต่มัดกล้ามเนื้อกระชับแน่นกวส่าเดิม เวลาเอามือลูบๆจะรู้สึกถึงเส้นริ้วของกล้ามเนื้อแทนครับ

สองสิ่งแรกเป็นปัจจัยพื้นฐานที่อยากไต่เขาได้ดีขึ้นต้องพัฒนาให้ได้....ส่วนจะพัฒนาอย่างไรคงต้องลงลึกกันอีกทีหลังแต่ปัจจัยที่สามนั้นเป็นสิ่งสำคัญมากๆครับ

๐เทคนิคการไต่เขา
โดยส่วนตัวผมเชื่อ(ตามที่อ่านมา )ว่าบนเขา สิ่งที่มีผลมากคือ"สมอง"ของนักไต่เขา คุณจะเร่ง จะผ่อน จะกระชากกระชั้น การใช้เกียร์ รวมถึงทักษะเรื่องการออกแรง ท่วงท่า การปั่น ลีลา ทั้งหมดจะส่งผลมากกว่าทางราบเยอะ ของพวกนี้บางอย่างฝึกฝนได้บางอย่างต้องเรียนรู้ บางอย่างมาจากประสบการณ์ แค่ท่าขี่ก็ส่งผลแล้วครับ ท่าสวยไม่ได้ช่วยแค่ดูโปร แต่ช่วยให้เราไปได้ดีขึ้นด้วย ลีลาการโยกที่ดูแกร่งแต่นุ่มนวลก็ควรฝึกใว้งัดมาใช้หน้ากล้องบ้าง ยังไม่นับความเจนทางอีกนะครับ บนเขาคนที่รู้จักทางจะขึ้นได้แลาดกว่าคนที่ไม่รู้เลยว่าทางข้างหน้ามีอะไรรออยู่ ถ้าส่วนตัวผมขึ้นเขาที่ไม่เคยขึ้นเลย ผมก็ต้องขึ้นด้วยความระมัดระวังและไม่ดูหมิ่นขุนเขาพึงคิดใว้ว่าโค้งหน้าจะชันขึ้นกว่าเดิมต้องเผื่อพลัง แต่ถ้าจำทางได้ ผมก็จะรู้ว่าตรงใหนใส่ได้ ตรงใหนพักได้ตรงใหนสามารถเร่งทะยานได้ ผลก็คือเวลาที่ต่างกันเป็นนาทีเลยครับ ดังนั้นอย่าแปลกใจที่ไปไต่เขากับชาวบ้านแล้วเค้าไปพรวดๆได้โดยไม่กลัว ......ผมว่าทุกคนคงเคยเจอสถานการณ์แบบนี้บนเขา
........ เร่งอย่างแรงจนหม้อน้ำปริ่มๆจะแดงเดือด ทะยานขึ้นไปบนเส้นทางสวยงามเลียวเลาะไปทางขวา ว่าแล้วเมื่อแมกไม้เปิดออก ........ไอ๋หยาาาาาาาาา พับหน้ามันชันสุดๆยาวเยื้อยแหงนคอตั้ง กัดฟันขึ้นไปได้ไม่เท่าใหร่ก็ ....... หมด ........ตุปัดตุเป๋ผ่านไปได้แบบไม่เหลือสภาพ หายใจหอบซี่โคร่งบานกางเหงือก หลังจากพ้นโค้งนี้ไปเป็นทงลงยาว แสนสบาย แต่ด้วยเรี่ยวแรงแทบไม่เหลือก็ทำได้แค่ ปล่อยขาฟรีลงไปเอื่อยๆ......
แน่นอนครับถ้าเรารู้ก่อนเราก็คงเผื่อแรงสำหรับเนินสุดหิน เผื่อเพียงพอที่จะขึ้นไปกระตุกซักหน่อยบนยอดเนินส่งรถให้ทะยานลงมาตามทาง ระหว่างนั้นสามารถควงหนึบเร่งเร้าบินฉิวได้.....

หาสะพานพอช่วยได้ครับ แต่ถ้าไม่มีก้จนปัญญา เลยครับ เพราะการซ้อม กับแทรนเนอร์ หรือ จานใหญ่ตัว เล้กแทบจะไม่ได้ช่วยไรเลย เพราะ การขึ้นเขาจิงๆๆกับ แบบจำลองพวกนี้มันไม่เหมือนกัน จริงแท้แน่นอน ลองถามคนที่ขึ้นเขาเก่งๆๆดูได้ครับ
ถ้าในอดีตก็พี่ตั้ม สปินไบค์ พี่ปู พี่จิต ในยุคปัจจุบัน ก็เจ้าต้นเชียงราย เจ้าทอมมี่ หรือ เจ้าโจ จะได้รับคำตอบเดียวกันนี้ละครับ
เพราะ ความทนทาน แรงต้าน กับลูกบันไดไม่เหมือนกัน ผมอดีตก็เจ้าภูเขาคนหนึ่ง ( ขอโทษครับ ไม่ได้อวดตัวเองนะครับ ) ขึ้นเขาก็ไม่แพ้ใครง่ายๆๆแน่ ถ้ามีผีมือเท่ากันแต่ไม่ได้ซ้อมขึ้นเขาเลย จะไปสู้ช่วงตั้งแต่ครึ่งหลังไม่ได้ แบ๊ต ไม่พอ

หาที่ฝึกซ้อมได้แล้วอย่าลืมเวทเทรนนิ่งด้วยครับ เคยได้ยินมาว่า ร่างกายช่วงบนก็สำคัญไม่แพ้กันครับ อาจจะลองสังเกตอย่างง่ายว่า ถึงแม้เราจะมีกล้าเนื้อที่ขาแข็งแรงอยู่แล้วก็ตาม แต่หลังจากที่กลับจากบางทริปที่มีภูเขาจะรู้สึกเมื่อยที่ไหล่ แขน หลัง หน้าท้อง (ผมเป็นครับ) ทั้ง ๆ ที่ปั่นทางราบไม่ค่อยเป็นอะไร ให้ลองเล่นเวท
เทรนนิ่งช่วงบนดูครับจะได้ช่วยในการปีนเขาได้ดีขึ้น ยกน้ำหนัก วิดพื้นซิทอัพ หรืออะไรก็ได้ทำนองนี้ครับ ไม่ต้องเล่นจนเป็นมัด ๆ ล่ำ ๆ หรอกนะครับ จุดประสงค์ของเราเอาแค่เพิ่มความแข็งแก่งของกล้ามเนื้อเท่านั้น พวกที่ไต่เขาเก่ง ๆ หุ่นพริ้ว ๆ ซะเป็นส่วนใหญ่
รอท่านอื่น ๆ เพิ่มเติมครับ

ช่วงนี้วันๆไม่ทำไรครับ ยกเวท10เซ็ท วิดพื้น100 ซิดอัพ200 อย่างเดียว ลืมปั่นจักรยานไปเลย 555 ว่าแล้ววันนี้ก็ขึ้นเทรนเนอร์เคาะสนิทดีกว่า

ระวังกลายเป็น the hulk นะครับชิน
ผมเคยมีคลิปแคมป์เทรนนิ่งของทีม skil-shimano แต่แผ่นที่ไรท์เก็บมันเปิดไม่ได้ครับ....ในนั้นมีถ่ายเบื้องหลังในห้องเวทของทีม skil ให้ดูครับ เด็ดมาก มีหลายท่าที่น่าจะเป้นของนักจักรยานล้วนๆ ถ้าหาทางกู้ได้จะเอาไปทิ้งใว้ที่สถานีฯให้ครับ

ขอบคุณสำหรับความรู้ครับบ้านผมก็ไม่มีเขา ต้องหาที่ลองซะแล้วครับ

giro เขียน:ระวังกลายเป็น the hulk นะครับชิน
ผมเคยมีคลิปแคมป์เทรนนิ่งของทีม skil-shimano แต่แผ่นที่ไรท์เก็บมันเปิดไม่ได้ครับ....ในนั้นมีถ่ายเบื้องหลังในห้องเวทของทีม skil ให้ดูครับ เด็ดมาก มีหลายท่าที่น่าจะเป้นของนักจักรยานล้วนๆ ถ้าหาทางกู้ได้จะเอาไปทิ้งใว้ที่สถานีฯให้ครับ

แหล่มเลยครับ