ThaiMTB.com

บทที่ 0

เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะว่า ผมอยากไปเที่ยวที่ใหนก็ได้หลังจากเครียดกับเรื่องงานมา
แต่พอนึกแล้วมันก็น่าจะแพง ก็เลยนึกย้อนกลับมาได้ว่าเราเป็นคนที่ชอบปั่นจักรยาน
เวลาปั่นไปเรื่อยๆมันจะไม่เครียดเพราะมันจะลืมสิ่งต่างๆไปหมดเลย (จิงๆคือต้องจดจ่อกับถนน555)
ก็เลยอยากไปหาที่ปั่นทริปยาวๆ แต่จะปั่นในไทยก็กลัวเพราะว่าเห็นข่าวคนต่างชาติปั่นรอบโลก
มาเสียชีวิตที่ไทย จิงๆไม่ใช่อะไรหลอก อยากหาเรื่องไปต่างประเทศครับ

หลังจากดูไปดูมาก็เลยตัดสินใจว่า ไปญี่ปุ่นละกันVisaไม่ต้องมี ตั๋วเครื่องบินก็ไม่แพงมาก
แล้วญี่ปุ่นยังเป็นประเทศที่คนปั่นจักรยานค่อนข้างเยอะด้วย น่าจะโอเลยแหละตอนนั้นคิด
หลังจากนั้นก็เลยจัดแจงหาตั๋ว อยากให้ไปเร็วที่สุดเพราะกลับมาจะได้ตั้งใจทำงาน
แต่ว่าต้นมีนายังมีหิมะตกอยู่ ก็เลยติดตามดูพยากรอากาศเห็นว่าปลายเดือนหิมะน่าจะหยุดแล้ว
ก็เลยจัดแจงตัดสินใจจองแบบเฉพาะหน้าเลยครับ555 ได้วันที่ 24/3/14-3/4/14
เป็นสายการบิน China Airlines หยุดที่ไต้หวัน1ชั่วโมงครับทั้งไปและกลับ ราคาอยู่ที่ 17,100บาท

พอจองเสร็จก็หาข้อมูลเรื่องเส้นทางครับตอนแรกวางแผนว่าใหนๆก็ใหนๆและปั่นแม่งยาววๆเลย
Tokyo-Hokkaido 900กว่าโล แต่ปรากฏว่าหิมะยังไม่หยุดครับด้านบน5555 ประกอบกับว่า
Tokyo-Osaka น่าจะเจอซากุระตลอดทางที่ปั่น

หลังจากนั้นก็เจอข้อมูลว่าจาก KYOTO ไป TOKYO จะมีทางเชื่อมกันตั่งแต่สมัยก่อนชื่อ TOKAIDO
ซึ่งเอาไว้เดินทางช่วงย้ายเมืองหลวง(มั๊งนะอ่านมา555) ปัจจุบันเป็นถนนหลักหมายเลข1ครับ
ยาวจากกลางโตเกียวไปถึงเกียวโตต่อไปถึงโอซาก้า ผนวกกับเจอข้อมูลของฝรั่งด้วยก็เลยได้แผนที่ออกมา

บทที่0.5

ทริปนี้เดินทางสองคนครั้บ ผมกับเพื่อน ชื่อ ซิกโก้ เรียกง่ายว่าโก้
(แต่เอาไอดี ซิกโก้มาโพส555)

ปกติผมจะปั่นแต่ในเมืองครับปั่น Fixed Gear ปั่นมาซักพักใหญ่ๆและครับ
เหตุผลที่ชอบเพราะ มันเป็นจักรยานที่ดูมีเสน่ดีครับ เกียร์เดียว ไม่มีเบรค ก็ใช้เท้าเบรคเอา
แต่จริงๆก็ติดเบรคไว้ด้วยครับ ในเมืองอันตรายรถปาดหน้าเยอะ ปั่นทีก็ปั่นทีละ10-20โล
ปั่นเที่ยวกับคนอื่นก็ประมาณไม่เกิน50โล




ซิกโก้ อยู่จังหวัดระยอง เป้นเพื่อที่มหาลัยครับอยู่ชมรมเดียวกัน ผมเริ่มปั่นหลังเค้าประมานครึ่งปี
อยู่ระยองจะปั่นทีละเกือบร้อยโล โดยใช้เสือหมอบ มีทั้งเนินมีทั้งเขาให้ฝึก ตื่นมาปั่นกันแต่เช้า
อาทิตย์นึงปั่นหลายรอบ




บอกตรงๆเลยผมไปญี่ปุ่นก็อยากเอาเสือหมอบไป แต่ปัญหาคือ..ไม่มีครับ 5555
ใหนๆเรามาทางFixed Gearแล้วก็ต้องไปให้สุด
สังเกตความแตกต่างจะรุ้ว่าคนบนนี่กะโหลกกะลามาก
ตอนแรกกลัวเป็นภาระเพื่อนมากครับ ก็เลยไปปั่นเอาแรงบ้างนิดๆหน่อยหลังเลิกงานที่ Velodromeสนามกีฬาหัวหมากครับ

บทที่ 0.9

การเตรียมตัว ผมได้เอากระเป๋าBACKPACK ไปทั้ง2คนครับ
ของผมเป็นกระเป๋าอย่างใหญ่เลยครับของDEUTER
ปัญหาคือมันหนักมาก ผมจึงต้องเอาของไปให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

ปกติผมปั่นในเมืองจะต้องสะพายกระเป๋าซะส่วนใหญ่เพื่อเก็บของกับมีที่ล็อคจักรยาน มันเลยพอช่วยได้
แต่ว่า เพื่อนผมนี่ซิ ยังไม่เคยสะพายกระเป๋าปั่นจักรยานเลย - -*

ของที่จะเอาไปคือ
เสื้อใส่ปั่น2ตัว กางเกงลัดกล้ามเนื้อ1ตัว กางเกงในโลตัสตัวละ15บาทใช้แล้วทิ้ง(แนะนำว่าดีกว่ากางเกงในกระดาษครับ555)
เสื้อยืด2ตัว กางเกงเลใส่นอน1ตัว บ๊อกเซ่อ2ตัว ชุดเที่ยว1ชุด รองเท้าแตะ1คู่ และ TOM SHOE 1คู่ใส่ปั่น (ตอนนี้เน่า ทิ้งไปแล้วครับ T T)
อุปกรณ์ อาบน้ำ ล้างคอนแทค
อุปกรณจักรยานจะมี ชุดไข6เหลี่ยม1ชุด โซ่จักรยาน1เส้น ชุดปะยาง1ชุด สูบมือ1อัน ยางในยางนอกอย่างละเส้น หมวกกันน็อค
อุปกรณไฟฟ้าจะมี Powerbank1อัน POCKETWIFIญี่ปุ่น1เครื่อง สายชาจiphoneและอุปกรณ์ต่าง

ชั่งออกมาแล้วใบผม6โลครับ ใบของเพื่อนก็5ปลายๆ

ส่วนจักรยานแพ็คเสร็จก็ต้องปล่อยลมด้วยนะครับ ไม่งั้นอยุ่บนคาโก้เครื่องไม่ได้ปรับความดัน มันจะระเบิดได้
ก่อนปิดกล่องก็จัดแจงเก็บแชมพูสบู่ที่เป็นขวดๆ มีดโกนลงกล่องเตรียมโหลดลงใต้เครื่องครับ
และจักรยานผมได้PACK ลงกล่องที่ร้าน SEALEE ถนนเพชรบุรีครับ ต้องขอบคุณทางร้านมากเลยครับ : ))

บทที่ 1
เริ่มการออกเดินทาง

Flight ของผมเป็น Flight 11.10น ออกจากสุวรรณภูมิ
ผมดีใจมากที่ผมมีคอนโดติดรถไฟฟ้าใต้ดินซึงไม่ไกลจาก Airport Link
ผมกับเพื่อนได้ออกกันแต่เช้าครับ ไปรถไฟใต้ดินเพื่อไปต่อ Airport Link
แต่พอถึงสถานีเพชรบุรีเท่านั้นแหละครับ

จากสถานีใต้ดินกับ Airport Link แม่งไกลนรกเลย
ไกลไม่ว่า กล่องจักรยานประมานคนละประมาณ14-15โลอีก ใหนจะกระเป๋าแบคแพคอีก6-7โล
เดินไปก็พลางนึกไป นี่เราต้องสะพายกระเป๋านี้ไปอีก500กว่ากิโลจิงหรือนี่ คิดแล้วก็เศร้าครับ 5555

แต่ใหนๆเราเลือกแล้ว เราก็ต้องไปต่อครับ8-)
พอไปถึงสนามบิน ประมาณ9โมงกว่าๆครับ
แฟนผมขับรถมาจากบ้านมาส่งขึ้นเครื่องเป็นกำลังใจในการแบกกล่องครับ 555



กระเป๋าสะพายขึ้นเครื่องครับ จักรยานโหลดลงเป็น checked bag ไม่เกิน20โลไม่ต้องเสียตังครับ
แต่ว่าต้องเดินต่อไปโหลด ที่ oversize checked bag และต้องติดสติ๊กเกอร์ Fragileให้รอบๆครับ

ผมใช้เวลาบินประมาน 3ชั่วโมงครับ แวะพักที่ ไต้หวัน1ชั่วโมง ต่อไป นาริตะอีก2ชั่วโมงโดยประมาณครับ
ก่อนมาได้ลองหาข้อมูลเกี่ยวกับChina Airlineมาบ้างครับ ได้ข่าวว่าเป็นสายการบินตัวดีเลยเรื่องDelay
ก่อนออกเครื่องDelayตามที่คาดหมายประมาณครึ่งชั่วโมงครับยังพอทน
ทำให้พอไปถึงไต้หวันต้องรีบเดินไปต่อเครื่องทันทีครับ
(China Airline เป็นสายการบินของไต้หวันครับเหมือน EVA แต่EVA เป็นเอกชนครับ)



พอมาถึงGateก็ขึ้นเครื่องต่อได้พอดีเลยครับ ไม่ต้องรอนาน เป็นอะไรที่ดีใจมากเลยครับ 555
:)

แต่หารู้ไม่ เรื่องไม่คาดคิด กำลังจะเกิดขึ้น ;(

บทที่2
ญี่ปุ่นแล้วววว

ผมมาถึงประมาน3ทุ่มครับจากกำหนดการเดิม2ทุ่มผลจากการที่เครื่องdelay
สนามบินนาริตะสวยมากครับ


ผมบอกเลยผมมาญี่ปุ่นบ่อยมากครับ ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 1
พูดภาษาญี่ปุ่นเป็นนับคำได้ 1.อูมามิ 2.อาโออิ 3.อายิโนะตะกาละ 4.อันยองฮาเซโย
[:อมยิ้ม20:]
มานี่รู้จัก แค่ ชินโซะอาเบะ กับอีกคนนึงเป็นเพื่อน ผมที่มหาลัยครับเรียนสาขาเดียวกัน
เค้ามาทำงานเกี่ยวกับการเงินที่ Hiroshima แต่พอเสาร์อาทิตย์จะกลับมาอยู่ที่ Kawasaki
(ออกจากTokyo ประมาณ15km) เค้าใจดีมากครับ ให้พักได้ตามที่ต้องการ วันที่ไปเป็นวันอังคาร
ผมเลยไม่ได้เจอเพื่อนคนนี้
ก่อนไปถึงยังช่วยจัดแจงส่งวิธีไปอพาทเม้นให้ด้วย(ห่างจากสถานีประมาน1km กูต้องแบกกล่องอีกแล้ววว)

กลับมาที่สนามบินครับ ผมรอ ตม นานมากกกเปิดเวปดู รถไฟออกจากสนามบินเที่ยวสุดท้ายประมาน4ทุ่มครึ่ง
แล้วนี่ก็ใกล้มากแล้วครับ 5555 พอถึง ตม มันบอกว่าไปนอนใหนไม่มีโรงแรมจอง ผมก็บอกนอนกับเพื่อน เพื่อนมาทำงาน
มันเล่นขอข้อมูลทุกอย่างเลยครับ ผมมีให้เค้าหมด

แต่ยกเว้น.. ชื่อจริงนามสกุลจริงเพื่อน 55555 เค้าก็จะไม่ให้ผ่านเลยตอนนั้น ติดต่อก็ไม่ได้ ในใจคิดว่างานและไง
สุดท้ายมาเจอใน ลายเซ็นของemail เพื่อน 555 ออกมาได้ประมาณ4ทุ่ม15

รีบไปเอาจักรยานจะได้ไปขึ้นรถไฟเพราะมันจะถึงเวลาแล้ว พอมาถึงมีพนักงานยืนรอที่สายพานประมาณ5คน เพราะผมออกมาคนจะสุดท้ายของวัน แล้วเรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น....

จักรยาน 2คัน ตกเครื่องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
บอกตามตรงตอนนั้นโดน stun ไป3วิ เค้าบอกว่าเครื่องdelay แล้วขนไม่ทัน จะมาพรุ่งนี้จะส่ง
ไปให้ที่อพาทเม้น

ในใจตอนนั้นคิดว่า "มันตกได้ไงวะ" "แล้วมันจะเป็นไรปะวะ" "แล้วจะทำไงวะ" "ใครรับผิดชอบวะะะ" "แล้วจะได้ปั่นปะวะเนี่ยยยยย"
แต่เจ้าหน้าที่ของ JAL พยายามช่วยเต็มที่เลยครับ ผมยกความผิดทั้งหมดให้ China Airline !@%*-!@#



สิ่งที่ทำได้คือภาวนาให้จักรยานไม่เป็นอะไร มาถึงญี่ปุ่นได้ พรุ่งนี้เป็นไงค่อยว่ากัน
ผมบอกเค้าว่าจะมารับเองพรุ่งนี้ China Airline ตอนflightแรกมา



เสร็จแล้วพนักงานก็พามาขึ้นรถไฟ เพราะผมบอกเค้าว่าผมไม่เคยมาญี่ปุ่น เค้าบอกว่าด่วนๆๆๆ
จะหมดรอบแล้ว พนักงานพาวิ่งนำเลยครับ ถ้าแข่งวิ่ง 100เมตร นี่จะได้เหรียญทองแล้ว5555

วิ่งมาทัน SKYLINER เที่ยวสุดท้ายพอดีมันจอดพอดีเปะะะะะะะะะ โดนไป2400กว่าเยนกับรถด่วนมาก
ไปจอดอีกที Nipporiครับ บอกตามตรงนะปกติขึ้น mrt แม่งมีแต่ไป-กลับ นี่อะไรของมันวะเนี่ยย



เรียบร้อยครับโดนรถไฟญี่ปุ่นเปิดซิงครับ หลงไปไกล หนาวก็หนาวตอนั้น : (
มั่วๆซั่วๆจนถึงkawazakiได้ครับ เดินหลงต่ออีก1โลตามลายแทง

เดินหนาวถึงที่พักตอนตี1นิดๆ ในใจคิดว่าบทเรียนแรกก็เอาเรื่องแล้วววนะเนี่ยยมาไวอีก T T
ห้องเพื่อนผมเป็นระบบกดเลขครับ เค้าบอกเลขไว้ให้กดตาม

ห้องเป็นห้องเล็กๆครับมีห้องรับแขก ห้องน้ำกับห้องนอนเล็กๆแล้วก็มีระเบียง มีแอร์ด้วยครับ
แต่เปิดไม่เป็น เพราะปุ่มมันกดยากมากแล้วผมกดไม่ติด
setก็ไม่เป็นเพราะมันภาษาญี่ปุ่นล้วน อากาศตอนนั้น 12องศาครับ

แต่post itข้อความที่เพื่อนผมแปะทิ้งไว้ ในห้องของเค้า
ทำให้ผมรู้เลยว่าทำไมคนต้องพูดว่า "ขอบคุณสำหรับการต้อนรับอย่างอบอุ่น"
คืนนั้นถึงผมจะหนาว แต่ใจผมอุ่นมากจริงๆครับ555 ขอบคุณ เพื่อนเพียวมาก [:thumbup:][:thumbup:]

บทที่3
KAWASAKI-KU KAWASAKI-SHI

ผมตื่นมาสายๆหน่อยวันที่25/3 วันนี้วางแผนจะไปเอาจักรยานที่สนามบิน
แฟนผมที่ไทยโทรเช็คให้ว่า China Airline เที่ยวแรกลงนาริตะ12.00 จักรยานจะมาด้วย
ไปรับได้ตอนบ่ายโมงครึ่ง แฟนบอกว่าให้โวยเพราะเป็นความผิด Ground staff ที่ต้องตรวจสอบสัมภาระว่าขาดตกหรือป่าว

ตอนเช้า ผมเลยได้มีโอกาศเดินเล่นในเมืองKawasaki เพื่อหาร้านจักรยานจากในgoogle map
เพราะว่าจะต้องซื้อ กระเป๋าใส่จักรยานเวลาเข้าที่พักหรือขึ้นรถไฟ


ผมพูดญี่ปุ่นไม่เป็นเลย พนักงานตามร้านก็พูดภาษาอังกฤษไม่เป็นเลยครับ 555
ไปเจอของยี่ห้อ นกกระจอกเทศอันละ9000เยน แพงเกิน T T แบบในรูป 3000เยนหาไม่เจอเลยย

ระหว่างทางก็เห็นสิ่งอำนวยความสะดวกให้จักรยานต่างๆไม่ว่าจะเป็น
ที่จอดรถจักรยานแบบมีที่ล็อค
เลนจักรยานทั้งฟุตปาตและทางข้าม
และอื่นๆ ก็เกิดอิจฉา ว่าเมื่อไรบ้านเราจะมีบ้าง ทำไมกทม หรือ รัฐบาลไม่สนับสนุนเลย[:thumbdown:]
(แต่ผมมารู้ 2วันให้หลังว่า คนญี่ปุ่นเค้าใส่ใจระเบียบจราจลมาก แม่้ว่าจะไฟแดงทั้งที่มีรถคันเดียวก็จะรอจนกว่าไฟเขียว
หรือแม้กระทั่งรถไม่มี คนก็จะไม่ข้ามถ้าไฟแดงหรือไม่มีทางม้าลาย แล้วทุกคนต่างให้เกียรติกันไม่ว่าจะเป็นรถให้จักรยานไปก่อน
หรือจักรยานหลบให้คนไปก่อน จึงมาย้อนคิดว่ามันไม่ใช่แค่รัฐบาลหลอกที่สนับสนุนจนมีขนาดนี้ แต่เป็นการที่ทุกคนช่วยกันสนับสนุน)
[:thumbup:]
**เมืองใหญ่จะไม่ค่อยรอไฟมากครับ ไม่เหมือนเมืองเล็กๆ**





หลังจากนั้นออกจากkawasaki กลับไปที่ สนามบินนาริตะเพื่อรับจักรยาน รออีกเงกเลย
กว่่าจะได้เจอจักรยาน พอได้มาก็เปิดเช็คความเรียบร้อย ก็ปกติดีครับ


ขากลับขึ้นรถไฟคนเยอะลำบากหน่อย


พอถึงก็แกะออกมาประกอบครับ หลังจากนั้นก็ลงไปปั่นให้ชินกับถนน กฏจราจลบ้านเค้า
เพราะว่า .. พรุ่งนี้เราจะต้องเริ่มออกเดินทางกันแล้ว[:อัศวินขี่ม้าขาว:]

บทที่4
First Day Tokyo - Numazu
วันแรกผมวางแผนว่าจะตื่นตี4.30เก็บของออกก่อนตี5.30 เพราะกลัวรถติดแบบรัชดาบ้านผม
จะไปกินโจ๊กกับปาท่องโก๋ที่ชิบูย่าแล้วเริ่มปั่นออกมา แต่ดันมาตื่น6โมงเช้า 555555
จบกันกะนั่งจิบน้ำเต้าหู้แบบท่านทูต กลายเป็นว่ากินข้าวปั้นสามเหลี่ยมกับกาแฟเซเว่น
เปลี่ยนแผนเป็นเริ่มปั่นจาก อพาทเม้นครับ อยู่ตะเข็บชายแดนโตเกียว



แผนวันแรกครับ โตเกียว-นูมาซุ 120โลโดยประมาณ

เริ่มปั่นประมาณ7โมงครับ ผมปั่นตามถนนหมายเลข1ไปเรื่อยๆ
ป้ายญี่ปุ่นสังเกตไม่ยากครับ หาเลข1 ปั่นมาเรื่อยๆก็สังเกตว่ารถโล่งมากครับ เหมือน
อยู่กรุงเทพตอนตี1ตี2 ทั้งที่8โมงกว่าแล้ว



แต่สิ่งที่ผมกลัวคือผมรู้แค่ว่า ผมจะไปOSAKA แต่มันไม่มีป้ายใหนบอกว่าไปOSAKA

เกาะท้ายไปด้วยคนครับ

ตามมาศึกษาด้วยยครับ

ประเทศนี้อยากไปมากเลยครับ ขอติดตามครับ

つづく

รอติดตามอยู่ครับ....

นึกถึงการ์ตูนเรื่อง honey and Clover ตอนที่พระเอกท้อชีวิตแล้วปั่นจักรยานไปจนสุดญี่ปุ่นเลยครับ
สุดยอดจริงๆ

ติดตาม