ThaiMTB.com

เมื่อเช้า ขี่มาทำงาน เส้นบรมราชนนี จาก สนตลิ่งชัน มาสายสาม
เส้นนี้สำหรับผมมันจะมีจุดเสี่ยงหลัก ๆ คือ บริเวณแยกที่จะแยกเข้าเส้นกาญจนา หรือ กลับเลี้ยงไปบางบัวทอง
เป็นแยกที่มี แยกซ้อนกันสองที และแต่ละแยกมีสองเลน ซึ่งผ่านทีไรรู้สึกวัดใจทุกที วันนี้ก็เกือบโดนรถเมลล์สอย
อยากเรียนถามผู้ที่มีประสบการณ์ ขี่เจอทางแยกใหญ่ ๆ เช่นนี้ ทำอย่างไรกัน

ปล แยกนี้ จะจูงข้ามก็ลำบาก เพราะไม่มีจุดข้าม เป็นกิจลักษณะ และ ไม่มีสะพานลอย

ผมเองทุกทีเสียวๆเหมือนกันถ้าปั่นแล้วเจอทางร่วมแบบนี้ ซึ่งรถบนถนนใหญ่แบบนี้ก็ขับเร็วซะด้วย
เวลาเราจะตรงไปจึงต้องระวังทั้งรถข้างหลังที่จะเลี้ยวซ้ายไปอีกทาง และต้องระวังรถที่อยู่เลนซ้ายสุดแต่จะตรงเหมือนเราอีก

1. ถ้าดูแล้วไม่อันตรายมาก ก็จะขี่ด้วยความเร็วพอประมาณโดยอยู่เลนส์ซ้ายสุด แล้วพอใกล้ถึงแยกผมจะเริ่มฉีกอยู่ตรงกลางๆของเลนซ้ายสุดหรือค่อนไปทางขวาของเลนซ้ายสุดเลยคับ (กั๊กไว้นิดๆ แต่อย่าขี่ชิดซ้ายของเลน เพราะอาจมีรถที่จะเลี้ยวซ้ายมาชนเรา) ซึ่งส่วนใหญ่เราถ้าขี่ตรงไปเรื่อยๆมันจะตรงพอดีกับริมซ้ายของเลนซ้ายสุดในช่องทางใหม่ที่เราจะตรงไปพอดีครับ แต่ต้องคอยระวังรถที่จะเลี้ยวขวาให้ดีด้วย และถ้าขี่ช้าเกิน รถข้างหลังจะบีบแตรกดดันเรา แถมอาจถูกเสยตรูด
2. ถ้าไม่มั่นใจเพราะรถเยอะเลี้ยวขวักไขว่มากแถมวิ่งเร็วอีก ผมจะเอารถตรงใกล้ๆทางแยกที่สุดและจูงข้ามถนนเลยครับ แล้วก็ค่อยขี่ไปต่อ

ผมจะชะลอก่อนถึงแยก รอจนรถโล่งๆหน่อย ค่อยไปครับไม่รีบ ไม่เสี่ยง

คำนวน ความเร็วเรา ความเร็วรถ ที่ตามมา ให้ห่างมากๆเท่าที่จะทำได้
โบกมือ ขอทาง ให้เค้าเห็น แล้วค่อยเบี่ยงช้าๆ อย่างมั่นใจ
ไม่มั่นใจก็อย่าไป รอรถว่าง ค่อยเข็น
เอาปลอดภัยที่สุดครับ ทำบ่อยๆ เดี๋ยวก็ มีทักษะ

ที่เหลือ ดวงล้วนๆ....

เคยปั่นเส้นถนนบรม 2-3 ครั้งจากพุธมณฑลสาย 4 มาเลียบทางรถไฟ ทางออกซ้ายหลายแยก รถมากวิ่งเร็วรอข้ามนานเลยเลิกปั่นเส้นนี้ ใช้ถนนสวนผักแทน แต่แนวทางปฎิบัติของผมก็ตามแนวทางตามความเห็นท่านก่อนหน้านี้คือ ก่อนถึงทางแยกค่อยๆเบี่ยงออกขวาให้สัญญาณขอทางด้วยแล้วปั่นกั๊กกลางเลนเลย แต่ก็ดูขวาด้วยเพราะรถที่มาเร็วจะปาดหน้าเราเพื่อเลี้ยวซ้าย ต้องหูตาไวครับ ดูจังหวะระยะห่างมากๆ อย่าออกกระชั้นชิด

เคยมีเหตุการณ์นึงที่ผมคิดว่าเฉียดมากๆ คือ เส้นอักษะ มันจะมีทางเส้นนอกกับเส้นใน ขนานกัน แล้วมีจุดร่วม ให้เส้นนอกเข้ามาเส้นใน พอผมปั่นไปสุดถนนก็ต้องกลับรถ พอกลับรถปั่นมาเส้นใน พอใกล้ถึงถึงจุดตัด ผมก็มองไปข้างหลัง เห้นมีรถกระบะ วิ่งมาเร็วมาก ในเลนนอก แล้วก็วิ่งเลี้ยวขวาเข้าเลนใน ซึ่งผมก็ตกใจเบรกตัวโก่งเลย แล้วรถก็วิ่งเฉียดไปนิดเดียว ไม่ถึงไม้บรรทัด ซึ่งถ้าผมเบรกช้าไปนิดเดียว ผมก็คงตาย ละครับ ใช้คำว่าตายคาที่เลยดีกว่า เพราะมันวิ่งเร็วมาก ผมว่านะ ผมเอา A-31 ลงเครื่อง 2J ติดโบ ยังวิ่งเร็วไม่เท่ามันเลยอ่ะ ซึ่งผมก็ยังคงไปปั่นเส้นนั้นตลอด ส่วนใหญ่ผมปั่นตอนกลางคืน แต่ก็ต้องคอยดูให้ดี ตอนกลางคืนเห็นมีเพื่อนนักปั่นเยอะ ก็ยังไงระวังกันด้วยครับ ...

ผมเคยปั่นแยกมาแล้วหลายครั้ง ต้องบอกเลยว่าอันตรายมากครับ แน่ะนำว่าว่าให้ปั่นชิดซ้ายไปจนถึงทางโค้ง แล้วเข็นข้ามดีกว่าครับ เข็นข้ามทีล่ะจุด เพราะผมเองก็เข้าใจรถที่ขับมาด้วยความเร็วเหมือนกันน่ะครับ ว่าบางทีเขาก็เดาจักรยานไม่ออกว่า จะใช้ช่องทางไหน บางทีอย่าไปประเมินความเร็วของรถแล้วปั่นเร่งเพื่อข้ามเลยครับ มันเสี่ยงเกินไป โดนชนไป คุณอาจจะไม่มีโอกาสกลับมาปั่นจักรยานอีกเลยก็เป็นได้ครับ ยังไงก็ปั่นด้วยความไม่ประมาทครับ มีสติ ในการข้ามแยกทุกครั้งครับ ในทางกลับกันก็เจอแยกแบบนี้ในฝั่งตรงกันข้ามเหมือนกันครับ ทำแบบเดียวกัน ปลอดภัยมากสุดแล้วครับ ชิดซ้ายเข้าไว้ แล้วเข็นเดินข้ามครับ เพราะการปั่นข้าม บางทีมันมีเหตุฉุกเฉินขึ้นมา มันไม่สามารถเอาตัวเราออกจากรถได้ทันทีครับ