ปัญหาที่จอดรถจักรยาน เมื่อขี่จักรยานไปทำงาน

[pongnonstop]

ผมเริ่มขี่จักรยานไปทำงานได้ไม่กี่วันครับ ปกติอาคารสำนักงานจะมีที่จอดรถจักรยานยนต์ ซึ่งปกติจักรยานก็ควรไปจอดตรงนั้น
แต่เนื่องจากผมกลัวว่าจักรยานจะหาย และผมก็พอจะรู้ว่า ถ้ามันหายทางอาคารสำนักงานเขาก็คงไม่รับผิดชอบอยู่แล้ว
ผมเลยนำจักรยานขึ้นลิฟท์มาจอดใน office ซึ่ง office ของผมก็มีที่ว่างพอจะนำจักรยานมาจอดได้
แต่ปัญหาเกิดขึ้นคือ ทางอาคารไม่อนุญาติให้ผมนำจักรยานขึ้นลิฟท์โดยสาร เขาถามว่าทำไมไม่จอดที่ลาดจอดรถ
ผมก็คิดในใจว่ากลัวหาย แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรเขา

ผมเลยอยากถามเพื่อนๆ พี่ๆ ชาวจักรยานว่า ปกติเวลานำจักรยานไปที่ทำงาน แต่ละท่านจอดจักรยานไว้ที่ไหน และจอดอย่างไรถึงจะมั่นใจได้ว่าจะไม่หาย

[green_t]

เอาขึ่นลิฟท์ขนของซิครับ
ล้อเล่น

[green_t]

ผมว่าบอกเค้าไปว่ากลัวหายก็ได้ครับ
รถมันแพงบอกไปตรงๆเลยว่ารถมันเบามันหายง่าย
หาเทรนเนอร์ไปไว้ที่ทำงานด้วยกลางวันปั่นได้อีก

[เสือtui]

ที่ทำงานผมปกติเค้าก็จอดรถกันด้านนอก ริมๆถนน แต่ผมกลัวหายเลยจูงมาแอบๆในซอกหลืบหลัง office ไม่รู้วันไหนผู้บริหารมาเห็นเข้า จะให้จอดเปล่าก็ไม่รู้

[ปลายฝน]

จอดใต้บันไดค่ะ แต่อยู่ในตัวอาคารสำนักงาน
แล้วทำเขาไม่ให้เอาจักรยานขึ้นลิฟท์ล่ะคะ

[oiltrips]

ฉันขอบอกคุณ pongnonstop ว่า แก้ปัญหาที่จอดจักรยานในที่ทำงานคือ ไม่ควรเอาจักรยานแพงมาจอดไว้นานๆ ยิ่งหายเร็วเหมือนของฉันเคยโดนมาแล้ว ควรเอาจักรยานบ้านแบบธรรมดายี่ห้อไม่ดังเท่าไหร่เอาแค่ LA ก็พอ เอาที่ล็อกโซ่ดีๆ มาติดที่รั้วหรือเสาไฟฟ้าที่ลานจอดรถได้ จักรยาน LA กระจอกของฉันยังใช้ขี่ไปทำงานทุกวันไม่หายหรอก ส่วนจักรยานดีๆ ต้องเก็บไว้ที่บ้านใช้ปั่นเที่ยววันหยุดค่ะ คุณ pongnonstop น่าจะซื้อคันที่ 2 ใช้ไปทำงานประจำวันด้วยราคาจักรยานถูกๆ ไม่แพงค่ะ

ถ้าเป็นเสือพับได้ต้องเก็บที่มิดชิดใต้โต๊ะที่ทำงานได้ไม่มีปัญหา ถ้าขอคุยกับหัวหน้างานตกลงได้ค่ะ

[Nile]

ผมแบกเข้าลิฟท์ที่ตึกได้เลยครับ แล้วไปวางพิงไว้ข้างโต๊ะทำงานตัวเอง ตอนอยู่ในลิฟท์ก็วางจักรยานตั้งตรงกินพื้นที่นิดเดียว คนอื่นมองแบบตำหนิๆ แต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไร สงสัยหน้าตาผมดุเอาเรื่อง
แรกๆ ก็ตีซื้กับยามของตึกไว้ก่อน หมดกระทิงแดงไปหลายขวด บุหรี่ไปหลายซอง หลังจากนั้นก็สะดวกโยธินครับ

[มาร์ช FO.S]

แหม เป็นปัญหาหนักใจของผมมาตลอด
ผมอยู่ตึกสาธรซิตี้ ตรงแยกนราธิวาสฯ ตึกนี้เคยจะเอาขึ้นลิฟขนของก็ไม่ยอม
office ก็ไม่ให้จอดในสำนักงานอีก เพราะพี้นที่คับแคบ จะไปจอดกับมอไซค์หลังตึก ก็จอดกันเต็ม
ไม่มีหลักหรือเสาร์ให้ล่ามกุญแจ ไปล่ามกันเสาร์ไฟฟ้า ตำรวจจราจรก็ไม่ให้จอด

ผมก็เลย แก้ปัญหาด้วยการหาจักรยานถูก ๆ เก่า ๆ มาปั่นไปทำงาน (แต่ก็ยังใส่ชุดจักรยานเท่ห์ ๆ ปั่นอยู่นะ)
แล้วก็จอดไว้ที่ที่จอดรถของกทม.ริมถนนซะเลย
แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ พักเที่ยงทีนึงก็ต้องลงไปดูสักที กลัวหายเหมือนกัน

[เสือโก๋หน้าวัง]

ปัญหาดังกล่าวผมเองก็เคยเจอมาครับ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไม่มีที่จอดจักรยาน รปภ ไม่ให้เข้า ไม่ให้ขึ้นตึก ไม่ให้ผ่านหน้าตึก ไม่มีห้องอาบน้ำ และอื่นๆอีกสารพัด สารเพ แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้วครับ กำลังทำงานร่วมกับผู้จัดการตึกในการออกแบบที่จอดจักรยานที่ได้มาตรฐานกันอยู่
ส่วนห้องอาบน้ำ ทางตึกที่ผมทำงานอยู่มีการจัดทำให้แล้ว เพิ่งเปิดให้ใช้เมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง แต่ลูกพี่ผมทำห้องอาบน้ำไว้ให้เมื่อสองปีที่แล้ว โดยปรับจากห้องส้วมเป็นห้องอาบน้ำครับ

รากเหง้าของปัญหาคือ

 การที่พวกเค้าเหล่านั้นไม่ใช่คนที่ใช้จักรยานเหมือนพวกเรา ดังนั้นเค้าจึงไม่เข้าใจว่าพวกเราต้องการอะไร การใช้จักรยานเพื่อไปทำงานจึงถูกมองว่าเป็นของแปลก ทั้งๆที่ในประเทศที่มีการพัฒนาแล้วต้องให้ความสำคัญกับเรื่องดังกล่าวเป็นอย่างมาก

 การที่พวกเราเข้าใจว่า พวกเราต้องการอะไร แต่ไม่ยอมเจรจาพูดคุยทำความเข้าใจกับคนที่ไม่เข้าใจเหล่านั้น ไม่มีการรวมกลุ่มของผู้ใช้จักรยานในตึกเดียวกัน เพื่อขอที่จอดจักรยานที่ได้มาตรฐานอย่างเป็นขั้นเป็นตอน ทำให้เสียงเรียกร้องไม่มีพลังเพียงพอที่จะกระตุ้นให้ผู้ที่รับผิดชอบหันมามองได้ เราเสียโอกาสจากเรื่องของความไม่สามัคคีไปเยอะครับ เป็นเรื่องที่น่าเศร้า แต่ก็หวังว่าเวลาจะทำให้อะไรต่างๆมันดีขึ้นเอง

 การที่ประเทศไทยมีการรณรงค์ให้ใช้จักรยานแบบบูดๆเบี้ยว คือ บอกว่าจักรยานดีอย่างนั้นอย่างนี้ รณรงค์กันไปหลายปี แต่ไม่มีการจัดการกับอุปสรรคและปัญหาที่จะเกิดขึ้นอย่างเป็นระบบและเป็นขั้นเป็นตอน คือมองไม่ครบทั้ง 360 องศา สำหรับเรื่องที่จอดจักรยาน ถ้าจริงใจและไม่ใช่เป็นการทำแบบมวยล้มต้มคนดู ทำไมไม่มีการผลักดันให้ระบุไว้ใน พรบ ควบคุมอาคารว่าต้องจัดทำที่จอดจักรยานที่ได้มาตรฐาน อย่างน้อยก็แบบมีกรงปิดมิดชิดไว้ให้ ซึ่งโดยปกติไม่ว่าจะเป็นมาตรฐานของประเทศเนเธอร์แลนด์ หรือ ออสเตเรีย จำนวนที่จอดจักรยานจะระบุไว้เลยว่า จะต้องเป็นอัตราส่วนกับพื้นที่เช่าภายในอาคาร ทำไมไม่หน่วยงานไหนคิดทำมาตรฐานที่จอดจักรยานกันออกมา ที่มองเห็นทำๆกันอยู่ก้ล้วนเป็นสิ่งที่เค้าเรียกว่า ที่พักจักรยาน กันทั้งสิ้น เพราะทำตามๆกันไปไม่มีหลักมีเกณฑ์ นี่ยังไม่รวมถึงการปรับปรุงในเรื่องการนำจักรยานขึ้นสะพานลอย กฏหมายที่เกี่ยวข้องกับจักรยาน เป็นต้น

 การที่พื้นที่ทุกตารางนิ้วในกรุงเทพมหานครสามารถสร้างรายได้ได้ทั้งหมด ดังนั้นถ้าต้องให้จักรยานมาจอด จุดที่สมดุลคือต้องให้มีการออกค่าเช่าที่จอด โดยปกติ ที่จอดรถยนต์ 1 คัน จะสามารถออกแบบให้จอดจักรยานได้ถึง 10 คัน ดังนั้น ถ้าให้คนเช่าพื้นที่จอดรถยนต์ 1500 บาท แล้วเปลี่ยนมาเป็นให้จักรยานเช่าทั้งหมด 10 คัน เก็บคันละ 150 บาท จะเท่าทุน ถ้าเก็บ คนละ 200 บาท ต่อเดือนจะได้กำไร 500 บาทต่อหนึ่งพื้นที่จอดรถยนต์ สำหรับตึกที่มีปัญหาด้านที่จอดไม่เพียงพอจะได้พื้นที่จอดรถยนต์ของคนที่ใช้จักรยานอีก 9 คัน เป็นของแถมอีกด้วย อย่างนี้เป็นต้น

[oatmam]

ที่ทำงานผมใช้ที่จอดรถจักรยานยนต์ครับ ก็ค่อนข้างเป็นส่วนตัว แต่ก็ต้องล่ามไว้กับที่กั้นรถแบบมีล้อเข็น โชคดีคือที่จอดรถจักรยานยนต์ของผมไม่ค่อยพลุกพล่าน อยู่ใกล้โต๊ะยามอีกด้วย. เคยเอาจักรยานขึ้นลิฟท์นะครับ แต่ต้องถอดล้อออก แต่ที่ออฟฟิศเขาก็ไม่ว่า อาจจะตั้งตัวไม่ทันก็ได้..... หาที่ล็อคดีๆ ไว้แล้วกัน อ้อ... โชคดีอีกหนึ่งอย่างที่ออฟฟิศมีที่อาบน้ำด้วยเขาสร้างไว้ให้นานแล้ว เพราะมีห้องกิจกรรมเลยโชคดีคร๊าบ..................

[เสือChaiyo]

ผู้บริหารของผม ให้เอาเข้าไปในสำนักงานได้เลยครับ หลังที่นั่งผม มีห้องอาบน้ำผู้บริหารเก่า ใช้ได้ครับ แต่บางวันผมต้องเข้ากะบ่าย ไม่กล้าจูงเข้าตึก ก็เลยแก้ปัญหาโดยการเอาจักรยานยัดไว้ในรถ ที่นำมาจอดไว้วันก่อนครับ เลิกงานก็ปั่นกลับ จอดรถไว้ที่ทำงานซะเลย
โชคดีที ผู้บริหารชอบจักรยานคือกันครับ

[nengnoi]

นับว่าผมโชคดีกว่าอีกหลายคนมาก ที่ทำงานมีลานจอดสองชั้น
ช้นล่างมีเสาของชั้นสองมากมาย แล้วมีโซนในซึ่งรถเข้าจอด
ไม่ได้เป็นที่จอดมอเตอร์ไซค์ ผมก็เอาไปจอด แล้วล่ามเอากับ
เสาลานจอดรถเลย (เสามีให้ล่ามมากมาย) แต่มีปัญหาอยู่สอง
อย่างคือ ฝนสาดแล้วก็ เป็นสนิมง่าย เนื่องจากแถวนั้นจะมี
ฝุ่นละอองจากเครื่องปรับอากาศขนาดใหญ่ ลอยมากมาย
ทำให้เป็นสนิมเพียบ ไม่ว่าที่วีเบรก น๊อตมือเกียร์ กระดิ่งลอก
หรือ คอรถ เป็นสนิม ซึ่งไม่แน่ใจว่าจะเกิดจากส่วนนี้เปล่า
แถมเวลาเข้าห้องน้ำชั้นที่ทำงานมองลงมาเห็นรถเราพอดี
นอกจากนั้นตรงที่จอด คนที่ทำงานข้างล่างทุกคนก็ทราบว่า
เป็นรถเรา วันก่อนยางแบนถอดล้อขึ้นไปปะข้างบน เหลือแต่
รถล่ามทิ้งไว้ล้อหายไป 1 วง หัวหน้าลงไปดูดบุหรี่เห็นล้อ
รถเราหาย โวยวายแทนเราใหญ่จนคนแถวนั้น รีบเข้ามาบอก
ถ้าเข้าหน้าหนาวจะเอาคันเล็กไป ก็คิดว่าจะย้ายไปจอดข้างบน
กับยามไม่มีปัญหา เห็นหน้ากันอยู่เรื่อย ๆ แต่ปัญหาอีกอย่าง
คือมีห้องอาบน้ำอยู่ห้องเดียว ไม่มีประตูห้อง จึงต้องปิดห้องใหญ่
เวลาอาบน้ำแล้วไม่ค่อยมีความสุข เกรงใจคนจะเข้าห้องน้ำนะครับ
แต่ส่วนใหญ่ทุกคนที่อยู่ในตึกจะรู้ว่าเวลานี้เราอาบน้ำอยู่
จะมีก็แต่คนข้างนอกที่มาอาศัยห้องน้ำที่ลานจอดเท่านั้นที่ไม่รู้
ชอบเคาะแล้วบ่นว่าทำไมล๊อกข้างใน ทั้งที่ผมก็ตะโกนบอกว่า
อาบน้ำขอเวลาแป๊บ ยังไม่ได้ยินอีก

[pongnonstop]

ขอบคุณทุกท่านมากครับสำหรับความคิดเห็น และข้อเสนอแนะที่มีประโยชน์
ในที่สุดวันนี้ทางบริษัทผมกับทางตึกก็คุยกันเรียบร้อยแล้วครับ
สรุป เขาให้ทางออกผม 2 ทาง คือ
1) เอาจักรยานขึ้นลิฟท์ขนของ จะได้ไม่รบกวนลิฟท์โดยสาร ถ้าผมต้องการใช้ให้ขอทาง รปภ. ได้เลย เขาจะเปิดลิฟท์ให้
2) ให้เอาไปฝากไว้กับป้อมยาม

ผมเลือกข้อ 1) ครับ เพราะถ้าฝากป้อมยาม เกิดมีปัญหาอะไรขึ้นมา ผมคงไปเอาอะไรกับยามคงไม่ได้
แล้วเดี๋ยวจะเข้าหน้ากับยามไม่ติดเปล่าๆ เอาไว้บน office อุ่นใจกว่า

ขอบคุณทุกความคิดเห็นนะครับ

[green_t]

จบแบบมีความสุข อีหน่อยน่าจะมีเพื่อนๆมาปั้นด้วยเยอะขึ่นนะครับ
เพราะเค้าเห็นจักรยานคุณกับการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ่นแข็งแรงขึ่นครับ

[coolman]

ผมใช้ลวดสลิงลากรถยนต์ ล่ามไว้กับต้นเสา และใช้รถสำรองมาปั่นไปทำงานแทน รถที่ใช้ขี่ประจำ ส่วนห้องอาบนำที่ตึกผมไม่มี ก็อาศัยห้องนำหญิง เปิดนำใส่อ่างล้างหน้า
ยังไม่ปั่นมาทำงาน ก็กลัวมีปัญหา
แต่ตอนนี้สบายมาก ปั้นมาได้ 3 ครั้งแล้ว ตั้งใจปั่นมาทำงานสัปดาห์ละ 2วัน เพราะ โรงงานอยู่ใกล้ จากบ้าน 37 กม.