จักรยานเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตในวัยเด็ก ตอนเรียนประถม มัธยม ก็ปั่นจักรยานไปโรงเรียน พอเข้าวัยรุ่นจักรยานก็หายไปจากชีวิต หันไปพึ่งพาแต่มอเตอร์ไซค์ จนผ่านไปด้วยวัยเกินสี่สิบ จึงได้มาปั่นจักรยานอีกครั้ง ด้วยเห็นพี่ในกลุ่มชมรมจักรยาน อ.ละหานทราย ปั่นกันทุกเย็น ก็ไปซื้อจักรยานใหม่ แถวบ้านราคา 4,000 บาท มีโช้คหน้า หลัง มาปั่น วันแรกลองปั่นไป 4 กิโลเมตร ทำไมมันเหนี่อยจังเลย แล้วเขาปั่นกันได้ไง วันหนึ่งตั้ง 30-40 กิโลเมตร ต่อมาก็ลองไปปั่นกับกลุ่มตอนเย็น ก็ตามคนที่ปั่นอ่อนที่สุดในกลุ่มไม่ทัน พี่ในกลุ่มบอกว่าจักรยานที่เราซื้อมาไม่เหมาะกับการออกกำลังกาย จะซื้อจักรยานทำไมไม่มาถามก่อน(เสียดายตังส์....) เฮียสือ ก็ให้ยืมเสือภูเขามาขี่ก่อน 2เดือน ผมต้องเก็บเงินซื้อใหม่ ได้เสือภูเขามาหนึ่งคัน
ปั่นกับกลุ่มไปเรื่อยๆวันละ 20-30 กิโลเมตร ผ่านไป 6 ปี่ ได้แต่ปั่นปะยางก็ยังไม่คล่อง ซ่อมก็ไม่เป็น วันหนึ่งปลายปี2553 เวลา 16.00 น.เสือดวล กับเสือบำรุง บอกว่าจะไปปั่น กับคนเกษียณชวนปั่นปี่ที่ 1 วันนี้ผ่านละหานทราย คืนนี้พักเทศบาลตลาดนิคม อ.บ้านกรวด ผมใจง่ายขอตามไปด้วย ขอเวลาเก็บของ 1 ชั่วโมง ทำให้เกิด ปั่นตามเขาไป เพราะใจมันอยาก...ทัวร์ริ่ง...ขอขอบพระคุณมากครับ
ผม (ซ้าย) เสือบำรุง (กลาง) เสือดวล (ขวา)
