ลองรถวันแรกกับ HYbrid MERIDA SPEEDER T1 จากอุดมสุข - กัลปพฤษ์ (ช่างเพชรเกษม)
โพสต์: 14 ก.พ. 2014, 02:07
หลังจากลังเลจะจับไฮบริดโลว์คอร์สมาใช้ มีเพื่อนๆ แนะนำมาเป็น TrinX R500 ดีสุด แต่ด้วยความที่ผมไม่ค่อยชอบสีและลายเลยพยายามดูรุ่นอื่นๆ แทน
สุดท้ายเลยมาลงที่ตัวนี้ HYbrid MERIDA SPEEDER T1 ราคา 14,000 ไม่รู้ว่าแพงไหม แต่ชอบใจ เจ๊ที่ร้านกับช่างมากกว่า ยกขึ้น ยกลง คร่อมคันนู๊น ลองคันนี้ ให้เราหลายเที่ยวมาก และตัวที่เชียร์ค่อนข้างตรงกับความต้องการของเราเลยตกลงปลงใจที่ตัวนี้ และแถมของติดรถมานิดหน่อย มีที่แขวนกระติก ไฟหน้า ขาตั้ง
สรุปบานจากที่ตั้งไว้ที่ 10,000 ขึ้นมา 4,000......
ช่างประกอบรถ ปรานีตไหม ผมไม่แน่ใจว่าแค่ไหนถึงปราณีต แต่ผมว่าเขาเอาใจใส่รถเรา พอสมควร ทำไปเรื่อยๆ ตั้งเบรก ปรับเกียร์ ให้เราเพื่อที่เราจะได้ขี่แล้วมีปัญหาน้อยสุด....ประกอบกับสอนการเข้าเกียร์ คร่าวๆ จานหน้าจานหลังเป็นยังไง (ไม่เคยปั่นมีเกียร์เลยตั้งแต่เกิดมา ) สอนงัดยาง ถ้าแตกต้องทำยังไง ประมาณหนึ่ง (เลยต้องซื้อชุดปะยางแบบขำๆ มา 120แต่ลืมซื้อที่สูบลม...TToTT)
ประกอบเสร็จลองปั่นหน้าร้าน เบาๆ บนฟุตบาต....โอเคไม่มีปัญหาอะไรมั๊ง ...ตอนแรกตั้งใจจะแบกขึ้นรถไฟฟ้ามาหานะเธ่อว์...ขึ้นไปเห็นคนบนสถานนีตอน ทุ่มหนึ่ง...ถ้าเข้าไปต้องโดนด่าแม่ในใจ หรืออาจจะมีเสียงลอดออกมาแน่ๆ เลย ต้องย้อนกลับลงมา เอาไงดี หรือจะไปหาที่นั่งกินข้าวชิวๆ ก็กลัวรถหาย...TToTT.....ตัดใจ เอาวะลองปั่นกลับบ้านดู...คนอื่นปั่นกันเป็นร้อยโลยังปั่นกันได้
ความรู้สึกแรกๆ กลัวว่าจะไม่ไหว ไปตายกลางทาง ก็เรียกแท๊กซี่เอาวะ.....แต่พอปั่นมาได้สักระยะ...อื่มไม่แย่กว่าที่คิด มาถึงอ่อนนุชยังชิวๆ อยู่เลย ก็ขี่ไปเรื่อยๆ ยังงงสาระวนกับเกียร์ต่อไป....จนถึงคลองเตย....เริ่มคอแห้งนิดหน่อย เลยแวะซื้อน้ำสักหน่อยจึงออกไปปั่นต่อ...มาถึงพระรามสี่ สาทร....ก็ยังชิวๆอยู่เลย รถคันนี้มันดีกว่าที่คิดไว้เยอะเนอะ...ไล่ถนนสาทรมาเรื่อยๆ...ถนนมันยาววะ...รถน้อยกว่าที่คิด นึกถึงช่างบอกอยากปั่นเร็ว ไปจานใหญ่เลย จะปั่นยาวๆ ได้เร็วขึ้น พระเจ้าจอร์ด มันยอดมาก วิ่งฉิวเลยสำหรับผม....แม้จะโดนหมอบทิ้งไปไกลก็ไม่เสียใจ
ปั่นมาจนถึงสะพานตากสิน(สาทร) เอาแล้วมึง ขึ้นไงดี ไหวไหมวะจะต้องเข็นไหม หรือจะไปแบกขึ้นบันได้เอา....นึกได้ว่า ช่างเคยบอก จะขึ้นเนินให้ใช้เฟืองเล็ก....ลองมันเลยไม่ตายหรอก ถ้าไม่เสร่อไปวิ่งกลางถนน...ก็เลยวิ่งขึ้นไปด้วยความเร็วระดับหนึ่ง ขึ้นเนินไปนิดเดียว ก็รีบเปลี่ยนเฟืองเล็ก...เอาแล้วมึงชิบหายแล้วไงละ....ปั่นฟรี ไม่มีแรงต้านเลย...เอาไงดีวะในใจคิดว่าเกียร์เสีย โซ่หลุดหรือเปล่าวะ...จนความเร็วตก....เฟืองเล็กก็สำแดงฤทธิ์...โอ้วแม่จ้าว.....วิ่งลื่นเลย...ไม่ปวดขาอย่างที่คิด จักรยานซื้อเหล้าที่บ้านชิดขอบเหวไปเลย ... ไม่ปวดขา เข่า น่อง เลย
ตอนลงสะพานปล่อยไหลมาด้วยความสุข (ไม่ต้องปั่น พักขาสักหน่อย) แต่มาแย่ตรงที่ เราต้องตรงไปแต่รถเลี้ยวซ้ายเยอะมาก และเร็วด้วย ออกกลางไม่ได้เลย สุดท้ายเลยต้องจอด....รอจนรถหมด จึ่งปั่นข้ามทางเลี้ยวมาได้....คราวนี้ถนนโล่ง มาลองจานใหญ่อีกที...กะทำความเร็วเต็มที่...แต่ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย แรงเริ่มตก ขาเริ่มล้า...เลยต้องกลับมาที่จานใบเก่า....กลางๆ ปั่นไปเรื่อยๆ ไม่ฝื่น ไม่ดื้อ....จนมาถึงบ้านน้อยคอยเรา....เมียรอกินข้าวจนท้องกิ่ว 5555
สรุปถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ ขาเราไม่มีปัญหามากกว่าที่กังวลไว้ แต่รวมๆ กลายเป็นช่วงแขนเรามากว่าที่ล้าไล่จาก บ่า ศอก ข้อมมือ ที่ล้ากว่าขาอีก แต่ก็ไม่พังถึงขนาดหมดแรงข้าวต้ม เหงือกออกพอประมาณเพราะขี่ไม่เร็วมาก ไปตามสภาพร่างกาย
ส่วนเรื่องการขับขี่บนถนนผมไม่ค่อยกงวลเท่าไหร่ อาจจะเพราะเราขี่มอเตอร์ไซต์อยู่แล้วคิดว่าหลักจึงไม่น่าจะต่างกันมาก แต่จริงๆ แล้วต่างมหาศาลเพราะมอเตอร์ไซต์สามารถเรียกความเร็วในระดับทั่วไปได้ตามต้องการ แต่จักรยานไม่เป็นอย่างนั้นเลย จะออก จะแซง จะหลบ จะเบรก ต้องคิดเยอะกว่ามอเตอร์ไซต์พอสมควร โดยเวลาประมาณคร่าวๆ จาก อุดมสุขมาบ้านผม หมดไปประมาณ 1 ชั่วโมง.....สุโค่ยยยยยยยเร็วกว่าที่คิดไว้อีกนะนี่
การปั่นครั้งแรก น่าจะทำให้ผมรักการปั่นจักรยานเสียแล้วละ...เอาค่าน้ำมันมาจ่ายค่ารถ............แถมได้สุขภาพที่ดีขึ้นกลับมาอีกด้วย เพราะไม่เคยออกกำลังกายเป็นกิจจะมาเป็น 10 ปีแล้วตั้งแต่เรียนจบ
ขอบคุณ MERIDA SPEEDER T1 Hybird เจ๋งๆ ที่ทำให้ผมเริ่มรักจักรยาน...
สุดท้ายเลยมาลงที่ตัวนี้ HYbrid MERIDA SPEEDER T1 ราคา 14,000 ไม่รู้ว่าแพงไหม แต่ชอบใจ เจ๊ที่ร้านกับช่างมากกว่า ยกขึ้น ยกลง คร่อมคันนู๊น ลองคันนี้ ให้เราหลายเที่ยวมาก และตัวที่เชียร์ค่อนข้างตรงกับความต้องการของเราเลยตกลงปลงใจที่ตัวนี้ และแถมของติดรถมานิดหน่อย มีที่แขวนกระติก ไฟหน้า ขาตั้ง
สรุปบานจากที่ตั้งไว้ที่ 10,000 ขึ้นมา 4,000......
ช่างประกอบรถ ปรานีตไหม ผมไม่แน่ใจว่าแค่ไหนถึงปราณีต แต่ผมว่าเขาเอาใจใส่รถเรา พอสมควร ทำไปเรื่อยๆ ตั้งเบรก ปรับเกียร์ ให้เราเพื่อที่เราจะได้ขี่แล้วมีปัญหาน้อยสุด....ประกอบกับสอนการเข้าเกียร์ คร่าวๆ จานหน้าจานหลังเป็นยังไง (ไม่เคยปั่นมีเกียร์เลยตั้งแต่เกิดมา ) สอนงัดยาง ถ้าแตกต้องทำยังไง ประมาณหนึ่ง (เลยต้องซื้อชุดปะยางแบบขำๆ มา 120แต่ลืมซื้อที่สูบลม...TToTT)
ประกอบเสร็จลองปั่นหน้าร้าน เบาๆ บนฟุตบาต....โอเคไม่มีปัญหาอะไรมั๊ง ...ตอนแรกตั้งใจจะแบกขึ้นรถไฟฟ้ามาหานะเธ่อว์...ขึ้นไปเห็นคนบนสถานนีตอน ทุ่มหนึ่ง...ถ้าเข้าไปต้องโดนด่าแม่ในใจ หรืออาจจะมีเสียงลอดออกมาแน่ๆ เลย ต้องย้อนกลับลงมา เอาไงดี หรือจะไปหาที่นั่งกินข้าวชิวๆ ก็กลัวรถหาย...TToTT.....ตัดใจ เอาวะลองปั่นกลับบ้านดู...คนอื่นปั่นกันเป็นร้อยโลยังปั่นกันได้
ความรู้สึกแรกๆ กลัวว่าจะไม่ไหว ไปตายกลางทาง ก็เรียกแท๊กซี่เอาวะ.....แต่พอปั่นมาได้สักระยะ...อื่มไม่แย่กว่าที่คิด มาถึงอ่อนนุชยังชิวๆ อยู่เลย ก็ขี่ไปเรื่อยๆ ยังงงสาระวนกับเกียร์ต่อไป....จนถึงคลองเตย....เริ่มคอแห้งนิดหน่อย เลยแวะซื้อน้ำสักหน่อยจึงออกไปปั่นต่อ...มาถึงพระรามสี่ สาทร....ก็ยังชิวๆอยู่เลย รถคันนี้มันดีกว่าที่คิดไว้เยอะเนอะ...ไล่ถนนสาทรมาเรื่อยๆ...ถนนมันยาววะ...รถน้อยกว่าที่คิด นึกถึงช่างบอกอยากปั่นเร็ว ไปจานใหญ่เลย จะปั่นยาวๆ ได้เร็วขึ้น พระเจ้าจอร์ด มันยอดมาก วิ่งฉิวเลยสำหรับผม....แม้จะโดนหมอบทิ้งไปไกลก็ไม่เสียใจ
ปั่นมาจนถึงสะพานตากสิน(สาทร) เอาแล้วมึง ขึ้นไงดี ไหวไหมวะจะต้องเข็นไหม หรือจะไปแบกขึ้นบันได้เอา....นึกได้ว่า ช่างเคยบอก จะขึ้นเนินให้ใช้เฟืองเล็ก....ลองมันเลยไม่ตายหรอก ถ้าไม่เสร่อไปวิ่งกลางถนน...ก็เลยวิ่งขึ้นไปด้วยความเร็วระดับหนึ่ง ขึ้นเนินไปนิดเดียว ก็รีบเปลี่ยนเฟืองเล็ก...เอาแล้วมึงชิบหายแล้วไงละ....ปั่นฟรี ไม่มีแรงต้านเลย...เอาไงดีวะในใจคิดว่าเกียร์เสีย โซ่หลุดหรือเปล่าวะ...จนความเร็วตก....เฟืองเล็กก็สำแดงฤทธิ์...โอ้วแม่จ้าว.....วิ่งลื่นเลย...ไม่ปวดขาอย่างที่คิด จักรยานซื้อเหล้าที่บ้านชิดขอบเหวไปเลย ... ไม่ปวดขา เข่า น่อง เลย
ตอนลงสะพานปล่อยไหลมาด้วยความสุข (ไม่ต้องปั่น พักขาสักหน่อย) แต่มาแย่ตรงที่ เราต้องตรงไปแต่รถเลี้ยวซ้ายเยอะมาก และเร็วด้วย ออกกลางไม่ได้เลย สุดท้ายเลยต้องจอด....รอจนรถหมด จึ่งปั่นข้ามทางเลี้ยวมาได้....คราวนี้ถนนโล่ง มาลองจานใหญ่อีกที...กะทำความเร็วเต็มที่...แต่ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย แรงเริ่มตก ขาเริ่มล้า...เลยต้องกลับมาที่จานใบเก่า....กลางๆ ปั่นไปเรื่อยๆ ไม่ฝื่น ไม่ดื้อ....จนมาถึงบ้านน้อยคอยเรา....เมียรอกินข้าวจนท้องกิ่ว 5555
สรุปถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ ขาเราไม่มีปัญหามากกว่าที่กังวลไว้ แต่รวมๆ กลายเป็นช่วงแขนเรามากว่าที่ล้าไล่จาก บ่า ศอก ข้อมมือ ที่ล้ากว่าขาอีก แต่ก็ไม่พังถึงขนาดหมดแรงข้าวต้ม เหงือกออกพอประมาณเพราะขี่ไม่เร็วมาก ไปตามสภาพร่างกาย
ส่วนเรื่องการขับขี่บนถนนผมไม่ค่อยกงวลเท่าไหร่ อาจจะเพราะเราขี่มอเตอร์ไซต์อยู่แล้วคิดว่าหลักจึงไม่น่าจะต่างกันมาก แต่จริงๆ แล้วต่างมหาศาลเพราะมอเตอร์ไซต์สามารถเรียกความเร็วในระดับทั่วไปได้ตามต้องการ แต่จักรยานไม่เป็นอย่างนั้นเลย จะออก จะแซง จะหลบ จะเบรก ต้องคิดเยอะกว่ามอเตอร์ไซต์พอสมควร โดยเวลาประมาณคร่าวๆ จาก อุดมสุขมาบ้านผม หมดไปประมาณ 1 ชั่วโมง.....สุโค่ยยยยยยยเร็วกว่าที่คิดไว้อีกนะนี่
การปั่นครั้งแรก น่าจะทำให้ผมรักการปั่นจักรยานเสียแล้วละ...เอาค่าน้ำมันมาจ่ายค่ารถ............แถมได้สุขภาพที่ดีขึ้นกลับมาอีกด้วย เพราะไม่เคยออกกำลังกายเป็นกิจจะมาเป็น 10 ปีแล้วตั้งแต่เรียนจบ
ขอบคุณ MERIDA SPEEDER T1 Hybird เจ๋งๆ ที่ทำให้ผมเริ่มรักจักรยาน...
