ThaiMTB.com

สาวนักเปิบกับหนุ่มนักปั่น “บันเตียฉมาร์ (Banteay Chhmar)” จ.บันเตียเมียนเจย ประเทศกัมพูชา 5-10 ธ.ค. 2555



ต้องขอสารภาพตามตรงสองเรื่องครับ

เรื่องแรกคือ นี่เป็นการสรุปทริปแบบข้ามปีอีกครั้ง
เพราะไปมาตั้งแต่ปลายปีก่อนนู้น
แต่จนแล้วจนรอด ก็ไม่อาจหาเวลาว่างได้สักที
จนเวลาล่วงเลยมาเข้าสู่ปีที่สอง จึงเริ่มได้ฤกษ์รำลึกความหลัง
นำเอาเรื่องเก่ามาเล่าสู่กันฟัง
ดีนะครับ ที่ยังมีต้นฉบับที่แม่โปเต้ เขียนไปลงนิตยสารวันเดียวฉบับหนึ่งเอาไว้
ให้เป็นเค้าลางรำลึกความหลัง
เวลาเดินทางไปไหนแล้วมีรูปหรือมีบันทึกไว้นี่ก็ดีไปอย่าง
เมื่อได้ย้อนกลับมาดูอีกครั้ง
ก็หวนรำลึกถึงความหลังที่บางส่วนได้เลือนจากความทรงจำไปแล้ว


เรื่องที่สองคือ
ตั้งแต่ท่องเที่ยวด้วยจักรยานมาได้สองสามปี
ยังไม่เคยออกไปปั่นจักรนอกประเทศเลยครับ
นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ
แถมยังได้ไปสถานที่แบบอันซีนฝุดๆ
บ่องตงฮะ ก่อนเดินทางนี่ตื่นเต้นๆ

การเดินทางไปเยี่ยมชม ปราสาทบันเตียฉมาร์ (Banteay Chhmar)
ณ จ.บันเตียเมียนเจย ประเทศกัมพูชา ในครั้งนี้
อันที่จริงได้ถูกนัดหมายไว้ตั้งแต่กลางปี 2554
โดยคุณกฤช เหลือลมัย ลูกพี่ใหญ่ขาประจำของก๊วนเรา
ได้ชักชวนและเล่าขานถึงตำนานของ “บันเตียฉมาร์"
พี่กฤชยังกรุณาเพิ่มความอยากในการเดินทาง
โดยได้นำวารสารเมืองโบราณ ฉบับที่กล่าวถึง “บันเตียฉมาร์”
มาทิ้งไว้ที่ Bok Bok Bar แหล่งซ่องสุมกำลังของพวกเรา
แต่การนัดหมายในครั้งนั้น ได้ถูก”มวลมหาประชาน้ำ(ท่วม)”
ถล่มเอาเสียก่อน
การเดินทางสู่ “บันเตียฉมาร์”
จึงถูกเลื่อนออกมาจนถึงปลายปี 2555

ก่อนออกเดินทางไม่กี่วัน
ได้รับข้อความจาก Mr.Robin Thorn เจ้าของ Thorn Cycles
ว่ามีหลานชายอายุ 19 ปี ทำงานเก็บตังค์ได้จำนวนหนึ่ง
กำลังจะเดินทางมาเที่ยวและใช้ชีวิตผจญอยู่ในเมืองไทย
และประทศเพื่อนบ้านสักสองสามเดือน
Robin ฝากฝังให้ช่วยดูแลหลานชายให้ด้วย

เย็นวันก่อนเดินทางออกจาก กทม
Will Gandy หลายชายตัวดีของ Robin
ก็เดินแบกเป้มาเคาะประตูหน้าร้าน
ถามเจ้า Will ว่าสี่ห้าวันนี้ มีแผนจะไปไหน
Will ส่ายหัวยุ่งๆ บอกว่ายังไม่มี

“ไปกัมพูชาด้วยกันไหม แต่ต้องปั่นจักรยานเองนะ”
ผมยิงคำถามเป็นภาษาอังกฤษ
“OK” “Will ตอบ

เอากะเค้าสิครับ พ่อหนุ่มอังกฤษใจง่าย
ขนาดป๋าอุ้ย ผู้อาวุโสยังมิรู้ชะตาเลยว่าจะไปพบอะไรที่กัมพูชานะ จ๊ะ

สมาชิกร่วมเดินทางสู่ “บันเตียฉมาร์” ในครั้งนี้
ถ้านับว่าออกเดินทางมาจาก กทม ก็ประกอบไปด้วย

ตัวผู้เขียน (ฉายาน้าเหมียวจอมป่วน)

คุณเมย์ (แม่โปเต้)

ลุงริปิอุ้ย (RipiUi)

นาย Will Gandy

ลูกพี่กฤช เหลือลมัย ผู้นำทางจิตวิญญาณของพวกเรา

หกนาฬิกาของวันที่ 5 ธันวา
ขบวนรถก็ได้เคลื่อนตัวออกจาก กทม ไปยังสระบุรี
เลี้ยวขวาเข้าถนนมิตรภาพ
ผ่าน อ.ปากช่องซึ่ง ณ เวลานั้นร้าน Big Mountain ยังเป็นแค่โปรเจ็ค
ต่อไปยังสีคิ้ว โชคชัย หนองกี่ นางรอง ประโคนชัย
จุดหมายปลายทางที่ อ.ปราสาท จ.สะเร็น (บานขยมเอง)
ซึ่งเรานัดบุคคลสำคัญท่านหนึ่งเอาไว้

เกือบบ่ายสองโมงที่ร้านผัดไทยใกล้ๆ กับทางเข้าปราสาทบ้านพลวง
คุณอัษฎางค์ ชมดี หรือคุณชายพี่จิ๊บ จากกลุ่มสุรินทร์สโมสร
เพื่อนซี้ของพี่กฤช ได้มานั่งกางมุ้งรอพวกเราอยู่ก่อนแล้ว
พี่จิ๊บจะเป็นผู้นำทางและผู้ประสานงานการเดินทาง
และการใช้ชีวิตในประเทศกัมพูชา
ตลอดสี่วันต่อจากนี้เป็นต้นไป

อันที่จริงนั้นการเดินทางเข้าประเทศกัมพูชาที่ด่านช่องจอม จ.สุรินทร์นั้น
สามารถทำได้โดยสะดวกพหลโยธิน
หลังสงคราม (แบบใช้อาวุธยิงใส่กัน ) ภายในประเทศกัมพูชา
สงบลงเมื่อหลายปีก่อน
พื้นที่ชายแดนที่เต็มไปด้วยกองกำลังติดอาวุธ (รวมถึงกำลังทหารฝั่งไทยด้วย)
ก็กลายมาเป็นพื้นที่อยู่อาศัย
ยิงมีธุรกิจบ่อนคาสิโนอันเฟืองฟูมาจ่อรอผู้มาใช้บริการ
ยิ่งไม่มีใครอยากให้เสียงปืนดังขึ้น
ด่านผ่านแดนช่องจอมที่เคยเดินข้ามกันไปกันมาตั้งแต่เมื่อครั้งโยราณกาล
และถูกปิดลงด้วยเหตุการณ์ทางการเมืองการทหาร ในยุคสงครามเย็น
จึงถูกเปิดให้เดินข้ามไปข้ามมาอีกครั้งอย่างคึกคัก
โดยสงครามการค้าและการเงิน

แต่เพื่อความชัวร์ไว้ก่อน
พี่จิ๊บซึ่งเป็นคนท้องถิ่นและทำงานวิชาการอิสระ
กับคนท้องถิ่นทั้งสองฝั่งเทือกเขาพนมดงรักในแถบนี้
จึงได้ประสานงานแจ้งพรรคพวกเพื่อนฝูง
ถึงการมาเยือนของพวกเรา
หวังว่าจะได้มีข้าวกินท้องและมีที่นอนอันแสนสบายในฝั่งนู้น

เหตุผลอีกประการที่พี่จิ๊บต้องประสานงานกับพรรคพวกเพื่อนฝูงไว้ก่อน
คือจะได้มั่นใจว่าไม่มีใครจะเอาของๆ เราไปจำนำหรือไปเพื่อไปใช้หนี้คาสิโน
เพราะเราจะจอดรถยนต์สองคันทิ้งไว้ที่ชายแดนฝั่งไทย
แล้วปั่นจักรยานไปและกลับตลอดสี่วันที่เหลือ
การดำเนินพิธีการผ่านแดนเป็นไปโดยสะดวกและรวดเร็วยิ่ง
เผลอแว๊บเดียวเราก็ข้ามมาสู่ฝั่งกัมพูชาแล้ว

...

รอชมด้วยคนครับ

ข้ามแดนมาเป็นเวลาสี่โมงเย็นกว่าๆ แล้ว
วันนี้เราจะต้องปั่นเป็นจากบ้านโอรเสม็จ เป็นระยะทางประมาณ 25 กม
เพื่อไปให้ถึงที่พักสุดหรูซึ่งพี่จิ๊บได้ประสานงานรอไว้ล่วงหน้าแล้ว
ระยะทางแค่นี้หมูๆ สำหรับคุณลุงริปิอุ้ย
เมื่อผ่านด่านมาได้ การเดินทางจึงถูกชลอและถ่วงเวลาไว้ด้วย Angkor, Cambodia, Anchor.....

บ้านโอรเสม็จอยู่บนแนวสันเขาของเทือกเขาพนมดงรัก
ปั่นเข้าสักพักก็เป็นทางลงเข้าสู่ที่ราบอันกว้างใหญ่
ของอดีตอาณาจักรขอมที่เคยรุ่งเรื่องและทันสมัยที่สุดในโลก
ตั้งแต่ยุคที่ผู้คนแถบโอลด์ แทรฟฟอร์ด ยังเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน

...

poomin_k เขียน: รอชมด้วยคนครับ

ยินดีครับ เปิดกระป๋องตามมาได้เลย

ของเก่า ถ้าไม่เล่า เดี๋ยวจะลืม รีบมาเล่าต่อนะฮ็าบ น้า

อย่างนี้ต้องติดตาม

biohazard เขียน:ของเก่า ถ้าไม่เล่า เดี๋ยวจะลืม รีบมาเล่าต่อนะฮ็าบ น้า

ทำงานก่อนนะฮาฟ เด่วดึกๆ มาต่อ

ตามติด ติดตามด้วยคนครับพี่หมา