ThaiMTB.com

เกริ่นเหตุการณ์ก่อนหน้าก่อนครับ ... เริ่มแรกด้วยการที่แฟนอยากได้จักรยานเพื่อมาปั่นจากหอพักไปที่ทำงานระยะทางประมาณ 1 กิโล ผมเลยออกความเห็นว่าซื้อเสือภูเขาไปเลย นอกจากจะปั่นไปทำงานได้ไม่เหนื่อยเท่าไหร่แล้วตอนเย็นหลังเลิกงานยังได้ขี่ออกกำลังได้ด้วย ซึ่งโดยส่วนตัวผมเคยปั่นเสือมาเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว แต่มีเหตุให้ต้องเลิกปั่นเพราะรถโดนขโมย ซึ่งตอนนั้นผมยังเป็นนักศึกษาอยู่และเก็บตังค์ผ่อนเอง ผ่อนยังไม่ทันหมดรถก็หายซะก่อน ก็เลยเลิกปั่นตั้งแต่นั้นมา

ทีนี้เข้าเรื่องครับ เข้าร้านจักรยานแถวบ้านครั้งแรก ไม่ขอเอ่ยชื่อร้านนะครับ เกรงว่าจะไปดิสเครดิตร้านเค้า
เข้าไป คนขายในร้านบอก สนใจสอบถามได้นะครับ
ผมก็ถามเลย เอ่อ น้องครับ แฟนผมเค้าอยากได้เสือภูเขา ตัวขนาดนี้ต้องขี่ไซส์อะไรครับ
คำตอบที่ได้คือ ไม่รู้ครับ ..... อ้าว ขายรถแต่ไม่รู้ไซส์ ผมก็ยังไม่เท่าไหร่ คงเป็นเด็กใหม่มั้งไม่รู้เรื่อง สรุปผมถามเองตอบเอง งั้นไซส์ S มีตัวไหนบ้างครับ
คนขาย... ก็มีคันนี้และคันนี้ครับ
ผม... อ่อ ดูราคา อืม 12000 ก็โอเคนะราคาขนาดนี้กับอะไหล่ที่ใส่มาให้

จากนั้นคนขายก็เดินไปที่อื่น ผมกับแฟนก็เดินดูรอบ ๆ ร้าน รวมทั้งแนะนำแฟนไปด้วยว่าอะไรเป็นอะไร เค้าจะได้เข้าใจ
แล้วผมก็กลับออกมา

หลังจากนั้นผมได้เสือมือสองมา ของ Giant ซึ่งชุดเกียร์ที่ติดรถมาเป็น Altus 7 sp ทั้ง set ก็เอาวะ ปั่น ๆ ไปก่อน ทีนี้มีปัญหาที่ว่า ลูกรอกตีนผีมันสึก ชุดขับเคลื่อนก็น่าจะทำงานไม่เวิร์คแล้ว รวมทั้งโช๊คก็คงไม่ได้มีการเซอร์วิสมานานมาก

ผมกลับไปร้านเดิม เพื่อจะหาลูกรอกตีนผีมาเปลี่ยน หรือ เพื่อสอบถามราคาการอัพเกรดต่าง ๆ ว่ารถผมเป็นแบบนี้ผมต้องอัพอะไรยังไงบ้าง
ผม.... น้องครับ มีลูกรอกตีนผีของ altus มั้้ยครับ
คนขาย.. ไม่มีครับ มีเป็นของแพงไปเลย พี่ไม่เปลี่ยนตีนผีไปเลยล่ะครับ altus เหมือนกันเป็นของใหม่ถอด ราคา 500 ครับ
ผม... คิดในใจ(อืมม 500 กับ altus ซึ่งใจผมอยากจะเปลี่ยนเป็น 8 หรือ 9 ไปเลยจะดีมั้ย จะได้ใช้ได้นาน ๆ ทน ๆ ไปเลย เปลี่ยนทีนึงก็ให้จบไปเลย)
ถามต่อ แล้วตีนผีรุ่นที่สูงกว่านี้ล่ะครับ alivio หรือ deore ราคาเท่าไหร่ครับ
คนขาย... แป๊บนะครับพี่ ผมเช็คราคาให้

....... เสียงจากข้างหลังร้าน.....
" เฮ้ย มึงเยอะไปละ จะอะไรนักหนาวะ ราคานู่นนี่ "

ผมกับแฟนก็มองหน้ากัน เค้าด่าใคร หรือคุยโทรศัพท์ ก็ยังรอคำตอบจากคนขาย
คนขาย ... พี่ครับ ไม่มีครับ (สั้น ๆ ได้ใจความ)
ผม... อืม ขอบคุณครับ ผมก็ถามต่อ แล้วรับเซอร์วิสโช๊คมั้ยครับ
คนขาย... ไม่รับครับ เราทำไม่เป็น
ผม .... (ชักเริ่มเซ็ง รู้สึกจะไม่ได้อะไรเลย) กลับมาเข้าเรื่องเกียร์ต่อ ผมก็เล่าอาการให้ฟังว่าเกียร์มันอาการแบบนั้นแบบนี้
คนขาย ... พี่ต้องเอารถมาทิ้งไว้ จะได้เช็คทีเดียวเลย
ผม... คิดในใจ ( ถ้าเอารถมาทิ้งไว้ ท่าทางจะโดนฟันหลังเหวอะแน่ ๆ ) ผมกับแฟนก็เลยซื้อขากระติกมา 1 อันในราคา 100 บาท ซึ่งความตั้งใจของแฟนนั้น เค้าจะซื้อ กางเกง เสื้อ ขากระติก กระติกน้ำ ไฟหน้าไฟท้าย ถุงมือ คือเงินเดือนออกพอดี เค้าก็อยากจะได้ครบ ๆ เลย เพราะไม่มีเวลามาเลือกดูบ่อย ๆ แล้วผมกับแฟนก็เดินออกจากร้าน และสาบานว่าจะไม่เข้าร้านนี้อีกต่อไปในชีวิตครับ

ผมอาจจะคิดมากไปเองนะครับ แต่สังคมจักรยานสมัยที่ผมปั่นตอนนั้น เป็นสังคมแห่งการแบ่งปัน ใครมีความรู้มีคำแนะนำอะไร หรือขอความช่วยเหลือใคร เค้าจะยินดีที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ โดยเฉพาะกับร้านค้าด้วยแล้ว เค้ายิ่งต้องให้คำแนะนำต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ในการเลือกรถ อะไหล่ การอัพเกรดอะไรก็แล้วแต่ ถ้าคนเยอะ ยุ่ง ไม่มีเวลาก็ยังพอเข้าใจได้ แต่นี่ทั้งร้านมีผมและแฟนเท่านั้นที่เป็นลูกค้า พนักงานในร้านมี 2 คน กับ เสียงปริศนาที่อยู่หลังร้านอีก 1 คนนึงเล่นไลน์ อีกคนเล่นเกมส์ อีกคนนั่งทำรถอยู่หลังร้าน และทำเหมือนกับพวกผมเป็นตัวอะไร เรื่องคำแนะนำ ต่าง ๆ ผมไม่ติดใจอะไร แต่ เรื่องเสียงปริศนานี่ ผมติดใจมาก ซึ่งถ้าเป็นสมัยที่ผมเป็นวัยรุ่น ผมคงเดินไปถามแล้วว่า คุณว่าใคร แต่นี่ผมก็ถือว่าอายุเป็นผู้ใหญ่แล้ว คงไม่หาเรื่องใส่ตัวดีกว่า คงได้แต่จำไว้ ว่าร้านแบบนี้ผมจะไม่เข้าอีกเป็นครั้งที่ 3 แน่นอน ต่อให้ฉุกเฉินแค่ไหน หรือ อนาคตผมมีเงินมากแค่ไหน อยากได้รถซักเท่าไหร่ หรือคุณขายของถูกแค่ไหน ไม่มีทางครับ ด้วยกิริยาวาจาแบบนี้ หรือเพราะผมกับแฟนแต่งตัวบ้าน ๆ ไปหน่อย เสื้อยืดกางเกงขาสั้น รองเท้าหูหนีบ ขี่มอเตอร์ไซค์ เค้าเลยพูดจาแบบนี้ หรือผมเรื่องมากเอง ......

แต่การที่ผมได้กลับมาจับเสือภูเขาอีกครั้ง เอารถแฟนมาขับเป็นบางครั้ง เหมือนผมได้กลับไปเป็นวัยรุ่นอีกครั้ง ความสนุก ลมปะทะหน้า แรงถีบที่เราส่งลงไปที่รถ มันมีแต่ความสนุก ถึงแม้ตอนนี้เข่าผมจะเสีย และทำการรักษาอยู่ หมอยังไม่อนุญาตให้ผมกลับไปปั่น แต่ผมก็ฝืนคำสั่งหมอทุกครั้งที่รถอยู่บ้าน และผมก็ยังหวังว่าซักวันผมจะกลับไปปั่นได้อีกครั้งหนึ่ง กระทู้นี้ คงเป็นกระทู้ไร้สาระ กระทู้หนึ่งนะครับ แค่ผมอยากจะมาแชร์ประสบการณ์ กับความไม่ประทับใจเอาซะเลย และเสียความรู้สึกเป็นอย่างมากครับ....

ถ้าเป็นจริงอย่างคุณว่าประจาญร้านไปเลยครับให้เพื่อนๆหลายๆท่านจะได้รู้มันจะได้ขายไม่ออกไอ้คนหลังร้านก็พูดหยาบเกิน

ผมกับแฟนคิดในแง่ดีครับ อารมณ์จะได้ไม่ขึ้น คิดซะว่าเค้าคงคุยโทรศัพท์อยู่คงไม่ได้ด่าเราหรอก หรือบางทีผมอาจจะคิดมากไปเองก็ได้ครับ แต่เผอิญว่าคำนี้มันดังมาก ๆ ซึ่งตอนแรกไม่มีเสียงอะไร แค่พนักงานในร้านคุยกันธรรมดา แต่ผมกับแฟนก็ไม่ติดใจและไม่อยากจะประจานร้านเค้า คิดซะว่า กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมสนองคืน คิดแบบนี้สบายใจดีครับ แค่อยากมาแชร์ความรู้สึกที่เข้าครั้งแรกก็เจอร้านแบบนี้เลย

สมัยสิบกว่าปีที่แล้วที่ผมยังขี่เสืออยู่ ผมเข้าร้าน world bike รามอินทรา ตลอด ทั้ง ๆ ที่บ้านผมอยู่ฝั่งธน แต่ผมก็ขี่เสือไปร้านพี่แกตลอด ร้านใกล้บ้านผมก็ไม่ไป เพราะร้านนี้ทำให้ผมตัดสินใจซื้อเสือ และให้คำแนะนำต่าง ๆ แม้กระทั่งโช๊ค ซึ่งตอนนั้นเป็น RST รุ่นถูก ๆ พี่แกยังอุตส่าห์ถอดมาล้าง อัดจารบีให้ใหม่ หยอดน้ำมันโซ่ เช็คการทำงานระบบขับเคลื่อน เบรกต่าง ๆ แถมไม่คิดเงินซักบาทเดียว แกบอกสงสาร เห็นขี่มันตั้งไกล รวมระยะทางไปกลับก็น่าจะ 100 กิโลได้ ผมยังซึ้งใจอยู่ถึงวันนี้ ผมอยากให้ร้านสมัยนี้เป็นแบบสมัยที่ผมขี่จังครับ แม้กระทั่งผมซื้อแค่ขากระติกผมยังขี่ไปซื้อถึงนู่นเลย .... แบบนี้เรียกว่าบ้ามั้ยครับ

จากที่อ่านมาพี่เป็นคนใจเย็นและจิตใจดี เดี่ยวก็เจอร้านที่พี่ต้องการครับผม

^^

ส่วนเรื่องร้านแบบนี้ ถ้าเป้นผมก็คงไม่ซื้ออะไรซักอย่างหรอก งานบริการไม่ควรจะทำกันแบบนี้

ว่าแต่ร้านดีๆมีเยอะคร้าบ ลองดูใหม่น้า

ขอบคุณทุกท่านมากครับ ผมบอกแฟนว่า สมัยก่อนนี่ เวลาขี่เจอกันถึงแม้จะไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลย จะยิ้มและทักทายกันตามประสาคนรักสองล้อเหมือนกัน หรือบางทีก็แวะพักหาเรื่องคุยกัน แฟนผมบอกว่า บ้าป่าว คนไม่รู้จักกันจะยิ้ม จะทัก จะคุยกันทำไม ผมบอกไม่รู้สิ สงสัยคงเป็นคนที่เรารักอะไรเหมือน ๆ กันมั้ง ... สังคมพวกเราเลยน่าอยู่ ขี่ไปมีแต่ความสนุก แม้กระทั่งผมประสบปัญหายางแตก และไม่ได้เอาอะไรไปเลย มีพี่คนนึงขับรถกะบะมาจอดถามผมว่า รถเป็นอะไร ผมบอกยางแตก และไม่ได้เอาเครื่องมืออะไรมาเลย แกยินดีไปส่งผมให้ที่หน้าปากซอยบ้าน ไม่งั้นคืนนั้นผมคงต้องเข็นเป็นระยะทางเกือบสิบกิโลกว่าจะถึงบ้าน ผมซึ้งใจมาก ๆ แกบอกว่า แกก็ขี่เสือภูเขาเหมือนกัน พอดีผ่านมาเห็นน้องจอดอยู่มืด ๆ คนเดียว ท่าทางเหมือนจะมีปัญหา ..... นี่ล่ะครับ ความสุดยอดของสังคมสองล้อที่ผมหลงรัก

จริงๆแล้วไม่เฉพาะร้านจักรยานหรอกครับทีเปลี่ยน ทุกๆวงการล่ะครับ พ่อค้าสมัยนี้สนแต่เงินเท่านั้น คงเพราะการแข่งขันสูงกว่าสมัยก่อนมาก คำว่าลูกค้าคือพระเจ้า ก็ไม่ศักดิ์สิทธิ์เหมือนก่อน แนะนำให้ทำใจครับ ขนาดผมซื้อน้ำขวดละไม่กี่บาท พอดื่มเสร็จก็วางไว้ที่บนหลังตู้แช่ เจ้าของร้านค้ายังบอกว่า ถังขยะอยู่หน้าบ้าน(แถมทำหน้าเอาเรื่องอีกต่างหาก เหมือนเรานี่ช่างไม่รู้จักมรรยาทซะเลย)
ขยันหาร้านแบบผมครับ ร้านดีๆน่ารักๆยังมีอยู่อีกเยอะ ส่วนร้านเน่าๆก็คงต้องปล่อยไปตามยถากรรม...รับรองว่าในยุคที่มีร้านจักรยานผุดเป็นดอกเห็ดแบบนี้ ถ้าไม่ปรับปรุงการบริการมีแต่เจ๊งกับเจ๊งครับ

อะไรกันหว่า ทำงานได้เงิน แต่กลับไม่เต็มใจบริการ ทีหน่วยแก้ไขจักรยาน ไม่ได้สักบาท ต้องเหนื่อยด้วย แต่กลับบริการดีกว่าอีกแฮะ

apezila เขียน:ขอบคุณทุกท่านมากครับ ผมบอกแฟนว่า สมัยก่อนนี่ เวลาขี่เจอกันถึงแม้จะไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลย จะยิ้มและทักทายกันตามประสาคนรักสองล้อเหมือนกัน หรือบางทีก็แวะพักหาเรื่องคุยกัน แฟนผมบอกว่า บ้าป่าว คนไม่รู้จักกันจะยิ้ม จะทัก จะคุยกันทำไม ผมบอกไม่รู้สิ สงสัยคงเป็นคนที่เรารักอะไรเหมือน ๆ กันมั้ง ... สังคมพวกเราเลยน่าอยู่ ขี่ไปมีแต่ความสนุก แม้กระทั่งผมประสบปัญหายางแตก และไม่ได้เอาอะไรไปเลย มีพี่คนนึงขับรถกะบะมาจอดถามผมว่า รถเป็นอะไร ผมบอกยางแตก และไม่ได้เอาเครื่องมืออะไรมาเลย แกยินดีไปส่งผมให้ที่หน้าปากซอยบ้าน ไม่งั้นคืนนั้นผมคงต้องเข็นเป็นระยะทางเกือบสิบกิโลกว่าจะถึงบ้าน ผมซึ้งใจมาก ๆ แกบอกว่า แกก็ขี่เสือภูเขาเหมือนกัน พอดีผ่านมาเห็นน้องจอดอยู่มืด ๆ คนเดียว ท่าทางเหมือนจะมีปัญหา ..... นี่ล่ะครับ ความสุดยอดของสังคมสองล้อที่ผมหลงรัก

ปัจจุบันสังคมจักรยานก็ยังคงเป็นแบบนี้ครับ...

pm ชื่อร้านมาหน่อยคับ อยากรู้

ได้อ่านเรื่องที่เล่ามาแล้วมัน "จิ๊ด" มากเลยครับ ช่วย PM ชื่อร้านให้รู้หน่อยได้มั้ยครับ
ผมจะได้ไม่เข้าไปอุดหนุน กลัวจังเลยครับ ร้านแย่ ๆ แบบนี้

มีหลายท่านที่อยากรู้ชื่อร้านนะครับ ใจผมก็อยากบอกนะครับ แต่เกรงว่าจะไม่เหมาะ เพราะนั่นเท่ากับทำให้ร้านเค้าเสียชื่อเสียง ซึ่งประเด็นนี้ผมอาจจะโดนแค่คนเดียว ท่านอื่นอาจจะไม่โดน หรือผมอาจจะคิดมากไปเอง เอาเป็นว่าท่านใดอยากรู้รบกวน PM มาถามผมแล้วกันครับ บ้านผมอยู่ซอยเพชรเกษม 108 เพราะฉะนั้นร้านจักรยานที่ผมกล่าวถึงก็จะไม่ไกลจากบ้านผมนี่ล่ะครับ ส่วนชื่อร้านที่แน่ชัดนั้น ผมไม่อยากจะออกมาเพื่อดิสเครดิตครับ หรือถ้าผมคิดมากไปเอง ก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ

เท่าที่ผมเข้าใจคือ เป็นร้านระดับล่างๆที่ ขายยจักรยาน มือสองด้วยใช่ไหมละครับ

คือ คุณอาจ ห่างเหินไปนาน แต่ วิถี ตลาดสด กับ ห้างสรรพสินค้ามันต่างกันนะครับ

แนวตลาดสด เน้นถูกไกล้ บริการขอไปที เจ้าของอีโก้ สูงเอาแต่ใจาก ปากเสีย เป็นพระราชาอยู่ในร้านตัวเอง ไม่ใช่ร้านเน้นบริการครับ ร้านพวกนี้บางทีด่าลูกค้าวันเป็นสิบๆคน เหมาะกับ คนด้อยโอกาส และคนมาขุดทองหาของถูก ร้านพวกนี้ด่ากับลูกค้าทั้งวันเหมือนเป็นเรื่องปรกติครับ วันไหนไม่ได่ด่า อาจปิดร้านไม่ลง
พวกเขาไม่คิดว่าตัวเองผิดด้วย้ำ

ควรเพิ่มเงินแล้วไปหาร้านสไตรห้างสรรพสินค้าจะดีกว่า

ดูจากชื่อร้านและบรรยากาศแล้วไม่น่าจะเป็นระดับล่างนะครับ เพราะในร้านของก็เยอะพอสมควรและมีของราคาระดับท๊อปๆ ก็เยอะนะครับ ซึ่งในตอนที่ผมเป็นวัยรุ่นผมจะไม่กล้าเข้าร้านหรู ๆ แบบนี้เท่าไหร่ ด้วยเพราะเราเป็นเด็กและทุนทรัพย์น้อย ไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปในร้านได้แต่ยืนดูหน้าร้าน แต่หลังจากผมได้เจอร้าน เวิร์ลไบค์ รามอินทรามา ผมเลยกล้าเข้าทุกร้าน และคิดว่าทุกร้านน่าจะเป็นเหมือนกัน หรือบางทีก็คงจะไม่ต่างกันมากหรอก แต่มาเจอเหตุการณ์แบบนี้ บอกตรง ๆ ครับ ณ วินาทีนั้น ผมนี่หน้าชาแล้ว แต่ยังควบคุมอารมณ์ ทำเสียงพูดคุยให้เป็นปกติที่สุด ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ซะ และผมไม่ได้ถือว่าลูกค้าต้องเป็นพระเจ้า เพราะผมก็ทำงานเกี่ยวกับการขายเหมือนกัน เข้าใจดีครับ ว่ารู้สึกอย่างไรเวลาที่มีลูกค้ามาถามอะไรเยอะ ๆ แต่ผมถือว่าการบริการและความสุภาพคือเรื่องอันดับหนึ่งครับ สำหรับร้านจักรยาน ทำไมผมถึงยอมขี่ไปไกล ๆ ซื้อของราคาแพงกว่าร้านอื่น บริการไม่ดียังพอถูไถนะครับ แต่เรื่องคำพูดคำจา ที่กล่าวออกมาแบบนี้ รับรองครับ ใครเจอก็คง เข้าขั้น "จี๊ด" แน่นอนครับ

เจ้าของกระทู้ใจเย็นดีนะ ถ้าพูดยังงี้เป็นผมนะมีเฮ แล้ว

โลกมันเปลื่ยนไปแล้วครับ ..... ช่วงที่ผมประกอบจักรยาน ผมเข้าออกร้านจักรยาน ค่อนข้างเยอะ เพราะหาอุปกรณ์ไม่ครบ หายาก เลยต้องหาหลายร้าน เข็ดเลยครับ แต่ล่ะร้าน