ThaiMTB.com

/*บรรยายใต้ภาพ - ไต่ขึ้นภูหลวงช่วงยามเย็น เกือบจะถึงยอดภูหลวงแล้ว จึงได้จอดพยายามเก็บภาพไว้ก่อน คิดไว้แล้วว่าคงไม่ถึงยอดก่อนตะวันตกดินแน่ๆ*/

ชื่อกระทู้ – สามพันโบกแห่งเส้นทางสายกาสี ไต่ยอดภูหลวงสุดโหด ค้นพบอารมณ์สุนทรียภาพแห่งการทัวร์ และขอลบคำว่าล้างตาออกจากใจ

***ผมได้จัดทริปมาครบรอบ 6 ปี สามครั้งแรกก็วงกลมทางเหนือ มานี่ก็สามครั้งในประเทศเพื่อนบ้านลาวเข้าไปแล้ว และยังจะมีต่ออีกหลายซีรีย์กันเลย หุๆๆๆ ในเวปนี้หลายคนมักจะตั้งฉายาว่าชอบจัดทริปโหด ทั้งระยะทาง และเส้นทางที่ต้องไปให้ถึงที่หมายจนเรียกประธานเอสทริปโหดก็ว่ากันไป แต่มาทริปนี้ได้เปลี่ยนไปจากใจ เรามานิยามคำว่าทัวร์ริ่งใหม่ดีกว่า

***และทำไมถึงจะต้องจ่าหัวว่าสามพันโบกด้วยล่ะ ก็อยากจะสารภาพความจริงว่าเส้นทางสายกาสี ไม่ได้สืบรายละเอียดเส้นทางว่าเป็นอย่างไรจากพี่วีเลย เราได้รับอานุเคราะห์ให้โบกรถไปยังจุดหมายกันหลายช่วงมากกว่าครั้งไหนๆ จนคนที่รับไม่ได้กับการโบกอย่างพี่ซาเล้งฯ ก็ต้องเปลี่ยนแนวทางการทัวร์ริ่งของตัวเองใหม่ไปแล้ว โอ้มายก๊อตไม่อยากจะเชื่อเลยนะครับ

***รายละเอียดของทริปในแต่ละวันมีการเปลี่ยนปรับกันได้วันต่อวัน จนคนจัดอย่างผมเริ่มงงๆ อยู่กับตัวเองเหมือนกัน 555 ไอ้แผนที่วางไว้ลบออกไปอย่างสิ้นเชิงในช่วงที่เข้ามาเส้นทางสายกาสีเส้นนี้ ผมว่ามันก็โหดต่อผมอยู่นะ และลูกทีมก็ไม่เคยปั่นเส้นทางแบบนี้ ทั้งมือใหม่ มือเก่า นักแข่ง จนต้องถอดตัวกันไป อุปกรณ์ก็พังกันไปแทบจะทีละคัน สองคัน รวมทั้งผมเองด้วย

***การได้ค้นพบอารมณ์ทัวร์ริ่งอย่างแท้จริงคือ เราไม่ได้วางแผนอะไรได้เลย มันทำให้ความสนุกเพิ่มมากยิ่งขึ้น เราได้นำเต็นท์มานอนด้วย ทำให้พบว่าการพักกับชาวบ้าน หมู่บ้านต่างๆ ใกล้ชิดธรรมชาติอย่างแนบแน่นขนาดนี้ ได้อะไรมากกว่าเป้าหมายเส้นทางที่ได้วางไว้จริงๆ เรื่องราวระหว่างทางเหล่านั้นมันทำให้เราพบว่า ระยะทางไม่ใช่ปัจจัยของการทัวร์ด้วยจักรยาน อย่าไปกำหนดอะไรมากมายนัก

***บางครั้งเมื่อเราวางกำหนดการต่างๆ ของทริปไว้แล้วก็พยายามจะควบคุมมันให้ได้ สมาชิกที่มาร่วมทริปปั่นล้างตาด้วยกันก็อยากจะมาด้วยกำหนดการที่ได้วางไว้ แต่เมื่อสถานการณ์มันเปลี่ยนก็พร้อมที่จะยอมรับมัน พร้อมเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้เสมอ เพื่อได้อะไรที่มากกว่านั้น ผมว่าเราได้มากกว่าจริงๆ สิ่งที่กำหนดได้ตามความตั้งใจก็ยังทำได้อยู่ ควบคุมได้ ถ้าไม่ได้ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก ทำให้ผมลบคำว่าล้างตาออกไปความคิดของผมไปเลย

***ทุกๆ ครั้งยังพบคำว่ามิตรภาพร่วมทริปด้วยกัน ทริปนี้ได้พบกันทุกวัน ทุกๆ วันมีแต่ความสนุกสนานร่วมกัน บรรยากาศระหว่างปั่น ช่วงเช้า ช่วงเย็น และไนท์ทริปบางวัน เราพบปัญหาและก็ช่วยกันแก้ไขให้ปัญหาผ่านไปได้ มีการปรับเปลี่ยนกำหนดการณ์ต่างๆ ก็ได้ร่วมมือกันอย่างดี

***ภาพทริปนี้ไม่ได้ดีมากนัก ไม่ได้เน้นในการถ่ายภาพมากมาย และกล้องก็มาน้อยใจเสียซะกลางทริปซะเลย สามวันหลังผมเลยไม่ได้ถ่ายภาพเอาไว้เลย ได้ภาพจากกล้องหนุ่ยแทน และเพื่อนๆ ร่วมทริปด้วยกัน แต่ก็พยายามเลือกภาพที่ดีที่สุด มาบรรยายประกอบภาพได้อย่างออกรสของการทัวร์ริ่งให้ได้ครับ

...................................................................................................................เอส-เมอร์ริด้า

เด็กแว้นอกาลิโก แก้ผ้า นอนแช่น้ำร้อน รอชมแล้วครับ ท่านประธานฯ

รอชมแบบไม่แปลกใจเท่าไหร่ คิดไว้แล้วว่ายังไงก็ต้องไปสามพันโบกกันอยู่ดี

*****และแล้วก็มาถึงวันที่เริ่มต้นเดินทาง ณ เย็นของวันสุข (ก็สุขจริงๆ ตื่นเต้น 555) วันนี้ยังเป็นวันทำงานของผม และก็มีงานคั่งค้างอยู่ที่ต้องทำให้เสร็จ User ของผมต้องส่งข้อมูลให้หัวหน้า ผมจะต้องประมวลผลโปรแกรมออกมาเป็นรายงานสรุปให้ได้ก่อนบ่าย 3 โมง เพื่อจะต้องกลับไปเตรียมตัวเดินทางของเย็นวันนั้น ใจหายใจคว่ำ หุๆๆๆ

*****และยังต้องตื่นเต้นอีกรอบ เพราะได้ยินว่ามีการปิดเส้นทางกลับบ้านระหว่างทาง เพราะจะมีปิดกรุงเทพฯ ซ้อมกันไว้ก่อน เราก็ต้องรีบเดินทางจากโรงพิมพ์เอกมัย ออกมาบ่าย 3 ครึ่งขึ้นทางด่วนกันเลย ทำให้มาเร็วบ่าย 4 โมงกว่าๆ ก็มาถึงบ้าน ของต่างๆ ที่จะนำไปก็เตรียมไว้แล้วตั้งแต่เย็นวันพุธ พฤหัสอยู่เวรต่อเนื่อง ทุกๆ อย่างก็เอาไปเยอะมาก โดยเฉพาะเรื่องกล้องถ่ายภาพ ทำให้มีโจทย์ให้คิดในการจัดทริปครั้งต่อไป คิดว่าไม่เวิร์กแล้วล่ะสำหรับผมนะ คนอื่นๆ อาจจะพกเยอะๆ ได้ดีกว่า ทำให้การถ่ายภาพไม่ว่ากล้องไหนๆ ขอให้ถ่ายทอดอารมณ์ทัวร์ริ่งได้มากกว่า ความคมชัดที่สิ่งที่ตอบโจทย์ได้ตรงกว่านี้ครับ

*****ได้เวลาออกจากบ้านช้ากว่ากำหนดการไว้ 1 ชม. ออกมาใกล้ๆจะ 6 โมงเย็นเข้าไปแล้ว ไหว้พระขอพร กราบลาแม่ที่เคารพ และให้พรให้เดินทางปลอดภัยทุกๆ ครั้ง เส้นทางปั่นมาหมอชิต 2 ไม่ไกลจากบ้านผมเพียงแค่ 6 กม. ผมไม่ได้รีบเร่งอะไร เวลานัดคือ 1 ทุ่มตรงหน้าบริเวณขายตั๋วชั้น 1 ผมปั่นมาตามถนนกม. 11 ข้ามฝั่งทางรถไฟ และก็ปั่นมาถนนเลียบรถไฟเข้าหมอชิต ซักพักได้ยินเสียงทักทายจากสมาชิกที่ร่วมทริปด้วยกัน
น้องดิเรก – direkezy “สวัสดีครับพี่เอส รึป่าวครับ”
พี่เอส “ใช่ครับ ปั่นตามหลังมาเลย จะมาร่วมทริปกับพี่ใช่มั๊ย ปั่นมาจากไหนล่ะ”
น้องดิเรก “ใกล้ๆ แค่นี้ครับ ปั่นมาจากประชาชื่น”

เป็นไงกันมังครับ รอชมเรื่องราวอยู่นะครับ ผมดีใจที่ได้ร่วมเดินทางกับท่านๆนะครับ ไว้เตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อมกว่านี้
แล้วขอไปลุยกันใหม่ครับ

*****ผมกับน้องดิเรกก็ปั่นเข้ามาในหมอชิต ผู้คนทยอยกลับบ้านช่วงวันหยุดเหมือนทุกๆ ครั้ง จูงจักรยานผ่านช่องทางเดินที่มีร้านค้ามากมาย ออกมาถึงทางเข้ารถทัวร์หมอชิต ยังไม่พบใครจนมาถึงด้านหน้าเจอพี่อุ้ยจูงจักรยานมาถึงพอดี และนิดหน่อยมาก่อนล่วงหน้า สอบถามว่าหนุ่ยยังไม่มาอีกหรอ บอกว่าลาครึ่งวันแต่ก็เหมือนไม่ได้ลา 555 ได้ยินว่าต้องไปซื้อกระเป๋าและรองเท้าก่อนที่ร้านแถวๆ ลาดพร้าว

*****จอดรถไว้ด้านหน้าอาคารโดยสาร บริเวณที่จองตั๋วโดยสาร ผู้คนมากมายเดินกันไปมา ตามจุดหมายต่างจังหวัดของแต่ละคน พี่อุ้ยคอยเพื่อนๆ ให้ก่อน ผมเลยขอตัวไปทานมื้อเย็นภายในร้านอาหารด้านใน เดินมากับนิดหน่อย โทรตามหนุ่ยได้ออกมาแล้ว แต่คงจะจวนเจียนรถออกอีกตามเคย 555

*****เวลาประมาณ 1 ทุ่มก็เจอพี่ซาฯ และน้องภัทรก็มานั่งรออยู่ที่บริเวณขนส่งสัมภาระกันแล้ว ผมทานข้าวเสร็จก็จูงจักรยาน ติดต่อเรื่องค่าขนส่งให้เรียบร้อยคันละ 300 บาทจำนวน 6 คัน เรื่องค่าขนส่งถ้าเราอาศัยรถขนส่งโดยเฉพาะก็จะแพงตามอัตรา แต่ถ้ามาซัก 2-3 คันไม่ต้องเสียนะครับ ให้ทิปกับคนขับก็พอ ไปกับรถทัวร์ที่เรานั่งได้เลย

*****ทริปนี้ผมขอให้ทุกๆ คนนำเต็นท์มากางนอนด้วย เพิ่มภาระการโหลดขึ้นอีก เพราะเพิ่มโปรแกรมไปนอนที่ภูเพียงฟ้า หรือภูเทวาที่ชาวลาวเค้าเรียกกัน เคยเห็นตามรูปภาพที่เค้านิยมไปถ่ายซึ่งเป็นร้านอาหาร เราก็ต้องขออนุญาตให้กางเต็นท์ได้หรือไม่อีกที และได้สอบถามข้อมูลจากพี่หางแฮ้มแล้วว่าขอเค้ากางได้ แต่ก็ทานอาหารกับทางร้านเค้าหน่อยซักมื้อ 2 มื้อ

*****ติดต่อจ่ายค่าระวางเรียบร้อย หนุ่ยก็ยังมาไม่ถึง เวลาเกือบ 2 ทุ่มแล้ว เจ้าหน้าที่บอกให้นำรถจักรยานขึ้นไปแพ็คก่อน เพราะมีของที่จะจัดส่งมากมาย เพราะต้องผูกจักรยานให้เรียบร้อยก่อน พวกเราจัดการกันเองเพราะรู้ว่าต้องระวังอะไรบ้าง ทยอยกันนำจักรยานขึ้นมา และของสัมภาระก็นำขึ้นมาไว้ด้วยกันเลย ทางเจ้าหน้าที่ใจดีเอาส่วนพื้นที่การนอนมาใช้เป็นสัดส่วนมากยิ่งขึ้นอย่างเรียบร้อย

*****รอหนุ่ยมาเป็นคันสุดท้าย ใกล้จะสองทุ่มครึ่งแล้ว ต้องรีบไปขึ้นรถทัวร์กันอีกชานชลาที่ 100 ที่จะต้องเดินไปอีกไกล ตรวจสอบความเรียบร้อยให้ดี ผูกมัดกันรถล้มและสัมภาระซ้อนกัน ก็ทยอยเดินกันที่รถทัวร์ VIP กรุงเทพฯ-หนองคาย เที่ยวสองทุ่มครึ่ง

ขอร่วมชมการเดินทางด้วยคนครับ

รอชม ทริ๊ป มันส์ๆ ครับ

เคย comment เส้นทางระหว่าง กาสี เมืองนานไว้ว่า มันสวยมาก....แต่ว่า จุด จุด .....ในกระทู้โจ๋ซา คงไต่เขามันๆ กันจนเต็มอิ่ม รอติดตามครับ

ขอติดตามด้วยคนครับ

ขอเข้ามาปูเสื่อ กางเต็นท์ จิบเบียร์ลาว รอชมด้วยคนครับ

ด้วยความตื่นเต้นทุกครั้งที่ออกทริป ยิ่งครั้งนี้มีทั้งภูหลวง ภูคูน ผมและพี่น้อยขอไปร่วมก๊วนด้วย โดยเดินทางเองด้วยรถไฟไปรอล่วงหน้าก่อน 1 วันผมขึ้นต้นทางหัวลำโพงส่วนพี่น้อยขึ้นที่ลำนารายน์เพื่อปรับสภาพเตรียมพร้อมหนทางข้างหน้า ไม่คิดว่าจะโหดเยี่ยงนี้

รูปภาพ

กับเสือเหลืองคู่แฝดน้องวีนัสอ้ายซา ณ.หัวลำโพงต้นทางสาย กทม._หนองคาย