ThaiMTB.com

ผมน้องใหม่ปั่นหมอบมาสามเดือน ออกปั่นเกือบทุกเช้า วันศุกร์ที่ผ่านมาไปกับกลุ่มเหมือนเดิม อยู่คันที่ห้าคันหน้าไม่เห็นหินส่วนผมเหยียบเต็มๆด้วยความเร็วประมาณสี่สิบ รถไถล พี่ที่ตามมาชนผมตีลังกา ผมต้องเข้ารพ.เอกซเรย์แต่ไม่มีอะไรแตกหักมีแผลถลอกตามตัว เอ็นไหล่เคลื่อนหยุดงานมาสามวัน ส่วนพี่คันหลังถลอกไม่เป็นไรมาก ปกติกลุ่มผมนี่จะส่งสัญญาณระมัดระวังกันตลอด แต่คราวนี้ไม่มีใครเห็นจริง ว่าหายดีแล้วจะมาเริ่มปั่นใหม่แต่ใจใจก็ยังเสียวๆไม่หาย กลัวเกิดอุบัติเหตุอีก และกลับมาคิดมากว่าถ้าออกไปปั่นแล้วเกิดเป็นอะไรไปครอบครัวจะทำยังไง เลยอยากขอท่านที่เคยประสบเหตุช่วยกันแชร์ประสบการณ์เพื่อเป็นกำลังใจและเพื่อเป็นแรงให้คนที่เจอลุกมาสู้ต่อไป อีกทั้งเพื่อเป็นการสร้างให้เกิดความระมัดระวังกันยิ่งขึ้นครับ

หลังจากกลับทริปกินผัดไทย ใกล้จะจบทริปแล้วผ่านมา 100 โลนิดๆแล้ว
ขณะกำลังลากกลุ่มอยู่ มีพี่กระชากขึ้นมาจากกลุ่มหลังแล้วแซงขึ้นไปหน้าผม
ทันใดนั้นตอบโต้โดยการยืนสปิ็นทันที ปรากฏว่าเครื่องน๊อค รอบขาไม่ทำงาน
ขาล๊อค งอขาไม่ได้ขาฟาดอยู่บนเฟรมที่ความเร็วไม่ต่ำกว่า 50 พยายามประคองรถให้อยู่
แต่ด้วยความเจ็บจากตะคริวและความเร็วจึงควบคุมไม่ได้ ทำให้เสียหลัก ลื่นไถลไปบนถนน
จำไม่ได้ว่าไกลมากไหม เป็นแผลถลอกที่ต้นขาทั้ง 2 แขนเย็บ 3 เข็ม แต่ไม่มีชิ้นส่วนแตกหัก
พอลุกขึ้นได้ ไปดูรถแล้วส่ายหัวเลยครับ เพราะความห้าวแท้ๆ

ทุกวันนี้ยังคงจำเหตุการณ์ได้ดีเสมอ แต่ยังคงจะปั่นต่อไปครับ เพราะจักรยานให้อะไรมากกว่าที่เห็นครับ

มอไซด์ชน 2 ครั้ง ชนหมา 1 ครั้ง รถเยินสุดตอนมอไซด์ชน ซ่อมหมดเป็นหมื่นแต่ไม่เจ็บมาก (ล้อ แฮนด์) คู่กรณี เด็กส่งของโออิชิ พ่อเด็กให้มาพันหนึ่ง - -"
แต่เจ็บตัวสุด ชนหมาที่ความเร็ว 35 แขนบิด จะ 4 เดือนแล้วยังไม่หายปกติเลยครับ บิดเข้ามุมที่เจ็บยังเสียวแปล๊บๆ ข้อมือกระดูกโปนออกมา สังเกตจากใส่นาฬิกาเรือนเดิมแต่กระดูกมันค้ำฝาหลังนาฬิกา
ไม่รู้เวร หรือ กรรม แต่ก็ยังปั่นต่อไป
จริงๆ กรณีมีคู่กรณี นี่ อยากให้แชร์ประสบการณ์การเคลียด้วยครับ
พอโดนชน แล้วอยากกลับบ้านอย่างเดียวเลยผม ใจหาย
จักรยานมันก็ไม่มีประกันซะด้วยสิ

ปั่นไปเที่ยวกับเพื่อนๆที่โรงงานช่วงหน้าฝน (วันที่ปั่นฝนเพิ่งหยุดตก) ถึงจุดหมาย ณ.บางปู ก็พักผ่อนกันไป จากนั้นพี่เจ้าถิ่นชวนไปดูสะพานเเขวน ใกล้ๆ กัน ทางเข้าเป็นโคลน พอถึงถนนปูน มีตะไคร่น้ำ ปั่นไปได้นิดเดียว ล้อลื่น หมุนคว้างกลางอากาศครึ่งรอบ ไหล่ลงพื้นอย่างแรง ทำให้ไหปลาร้าร้าวทันที ผมพักอยู่ 3 เดือน และ เพิ่งกลับมาเริ่มปั่นเมื่อปลายปีที่ผ่านมานี่เองครับ ยังไงก็ไม่เข็ด อิิอิ

ขอท่านๆข้างบนล้มโหดๆทั้งนั้นเลย ผมล้มตอนไปทริป นครปฐมครับ ปั่นๆอยู่แล้วคันก้นเลยเกา ไม่ทันมองหลุมเลยล้ม รองเท้ายังติดกับบันไดอยู่เลย
แผลมีแค่บริเวณข้อศอกขวาครับ
คติประจำใจผม ยิ่งล้ม ยิ่งเยอะประสบการณ์ ฮาา

ผมไม่ได้ล้มเอง แต่พอดีขับรถไปเจอกลุ่มหมอบ 3 คันปั่นตามกันมา แล้วล้ม 1 คัน แถวถนนบางขุนเทียนชายทะเล ก่อนมาถึงจุด เห็นเศษอุปกรณ์กระจาย บนพื้นถนน ผมจอดรถในฝั่งตรงข้าม เพื่อจะให้การช่วยเหลือ แต่พอดีมีพี่ใจดีขับกระบะให้การช่วยเหลือก่อน ผมก็จอดดูเผื่อจะพอช่วยเหลืออะไรได้บ้าง พอพี่เสือนักปั่นคันที่ล้ม หันหน้ามามาทางผม เห็นใบหน้าด้านซ้าย เลือดเต็มหน้าเลยครับ สงสัยตอนล้มคงจังหวะไม่ดี ใบหน้าลงไปโดนพื้น

ลงเขาใหญ่ฝั่งปราจีนโค้งหักซอกสุดท้าย เข้าไลน์มาในเลน เจอกระบะสวนกินเลนมา
พี่แกคงจะเตรียมเข้าไลน์ ผมโยกหลบนิดเดียวให้ออกจากไลน์ แต่ที่ความเร็วนั้น
ไม่สามารถดึงรถกลับมาได้ทัน ล้อหน้าเกาะอยู่ในถนน ส่วนล้อหลังลงกรวดเท่านั้นแหล่ะครับ
ตีลังกาลงร่องน้ำข้างทางทันที ลุกขึ้นมาปั่นต่อแบบอายๆครับ แต่หมูแดง และปวดคอไปสองอาทิตย์ได้
แต่มีรถที่ขับผ่านปรบมือให้ด้วยนะ แบบว่าเลือดอาบขา ปั่นลงเขา 555

แต่ทุกวันนี้แค่กลับรถยูเทริ์นยังเสียวๆอยู่เลยครับ

ผม..ช่วงปีใหม่ปั่น mtb ขึ้นเขาใหญ่ฝั่งปากช่อง บรรทุกของโดยการสะพายเป้ ช่วงขึ้นเขาจุดที่ชันที่สุด ด้วยความที่จุดศูนย์ถ่วงยุสูงจากการสะพายเป้ ทำให้กดบันไดทีล้อยกทีต้องกดแฮนด์เอาใว้ตลอดไม่ให้ล้อหน้าลอยทางก้อแคบรถก้อเยอะแถมปั่นคนเดียวอีกตะหาก ปั่นขึ้นไปก้อได้กลิ่นครัชกลิ่นเบรกของรถยนต์ไป ดีหน่อยที่คนผ่านไปผ่านมาก้อส่งเสียงเชียร์ให้กำลังใจให้รอยยิ้มกันตลอดทาง แต่พอจะขึ้นใกล้จะสุดจุดที่มันชันสุด ... ตะคริวกินครับ ... ขาเกร็งแข็งทั้งสองข้างปวดมาก... ในใจคิดตายล่ะทีนี้ยกขาออกจากบันไดรถใหลถอยหลังแน่ เลยตัดสินใจล้มตัวลงเกาะขอบแบริเอ้อที่ปั่นชิดมาตลอด....โอ้วว...บอกตรงๆมันเป็นไรที่บรรยายไม่ถูกหลังแบริเอ้อก้อเป็นเหวล้มลงถนนก้อเป็นรถ ถ้าเค้าเบรกทันก้อดียุแต่ถ้าเค้าเบรกไม่ทันล่ะ .... งานนี้ดีหน่อยที่ไม่เป็นไรทั้งคนและรถ เลยนั่งพักต่อแป็ปพอดีเตรียมอุปกรณ์ไปพร้อมเลยทำให้ปั่นต่อได้แต่ก้อยังเคืองยังปวดยุ แต่ด้วยความที่ตั้งใจว่าจะปั่นขึ้นให้ได้เลยฝืนร่างกายขึ้นไปจนถึงที่ทำการอุทยาน พักหาไรทานและเข้าไปสอบถามเจ้าหน้าที่เรื่องจุดกางเต้นท์ได้ความว่าวันนี้คนเยอะมากลานกางเต้นท์ลำตะคลองเต็มมีว่างๆก้อลานกางเต้นผากล้วยไม้ซึ่งห่างจากที่ทำการอุทยานประมาณ สิบกิโล พอได้ความก้อเริ่มเดินทางต่อ พอออกจากที่ทำการได้ไม่ไกล แค่ประมาณ 200 ม. จะถึงยอดเนิน คุณตะคริวเข้าเล่นงานอีกแต่รอบนี้ไม่มีแบริเอ้อ มีแต่คลองระบายน้ำคอนกรีตข้างทางทำไรกะขาไม่ได้แล้วทีนี้สรุปล้มลงคลองระบายน้ำ ส่วนคนผ่านไปผ่านมาหัวเราะกันคิกคักคิดว่าไอ้นี่มันบ้าป่าวลงไปนั่งตากแดดเปรี้ยงๆทำไมในคลอง ข้างหลังไม่กี่เมตรก้อจุดพักรถข้างหน้าข้างบนไม่กี่เมตรก้อลานกานเต้นท์ อ่ะกัดฟันต่ออีกรอบไปทั้งที่มันปวดเข็นรถขึ้นจนสุดเนินไปหาเจ้าหน้าที่เพื่อถามเส้นทางต่อ ได้ความว่า มีทางลัดสำหรับจักรยานไปลานผากล้วยไม้ทางปั่นง่าย เส้นทางนี้ประมาณ 7-8 โลเอง ยิ้มเลยแหละครับทีนี้ พอปั่นไปเป็นอย่างที่พี่เค้าว่า สบายเลยถ้าใหลลงไม่ค่อยมีปัณหาของชอบ พอปั่นไปถึงจุดทางลงเขาความเร็วสูง ไม่รู้ว่าเร็วไม่เร็วนะ จนขนาดที่ไมล์ cateye velo8 จนเออเร่อ ทันไดนั้นเองตัวเหี้ยขนาดเมตรกว่าเดินขึ้นมาบนถนน ชิพหายแล้วไงทีนี้หันมามองอีก ในใจคิดมันจะหยุดมันจะเดินต่อหรือมันจะถอยหลังดี ระยะนี้ความเร็วแบบนี้ลงเขาชันแบบนี้ เอาไงก้อเอาวะ ทันไดนั้นเองมีกระบะที่กำลังขึ้นเขาขับสวนขึ้นมาได้บีบแตรไล่ให้ งานนี้เล่นซะห่างหางมันไปนิดเดียว ... โอ้ววว...แม่เจ้าทริปนี้มันช่างครบซะจริง พอถึงลานกางเต้นท์เช็คความเร็วสูงสุด เออเร่อ ระยะทางรวม 34.7 ก.ม. เวลา จากจุดเริ่ม 10.07น.ขึ้นถึง จุดหมาย 12.24น. สองชั่วโมงกว่าๆ นี่ยังไม่สุดกลางคืนช่วงประมาณ ตีสาม ช้างป่าบุก ได้ยิงเสียง แป๋นนนนน..... ดังก้องกังวาน ไม่รู้ว่าจากจุดไหน เลยออกมาจากเต้นท์ที่พัก มองออกไปไกลๆเห็นช้างป่ากำลังใช้ขาหลังเต่ะเต้นท์คนอื่นยุ และหนีหายไป พอสงบเลยเข้านอนต่อ พอเช้ามาคุยกะเจ้าหน้าที่ได้ความว่า ช้างเข้ามาโขลงเล็กๆสามสี่ตัว พอเห็นเลยเข้าไปไล่และก้อพยายามปลุกคนที่นอนยุในเต้นท์ให้ออกมา สรุปงานนี้มีตาเขียวหนึ่งคนเพราะโดนช้างเต่ะขณะที่นอนยุในเต้นท์. ผมเริ่มต้นปีใหม่แบบนี้บอกตรงๆมันเป็นไรที่สุดยอดมาก....

ของผมเจอหมาไล่เห่า ไล่งับ
โมโหมันมาก เลยเตะมันตอนปั่นอยู่ ปรากฎวืดครับ เสียหลักล้มลง
หัวกระแทกพื้นหมวกแตก ขาและแขนถลอกยาว
ลุกขึ้นมาอีกที มันหนีไปเลย
กะว่าเจออีกทีคราวนี้จะจอด และลงไปเตะมันสักที

NicoK เขียน:ของผมเจอหมาไล่เห่า ไล่งับ
โมโหมันมาก เลยเตะมันตอนปั่นอยู่ ปรากฎวืดครับ เสียหลักล้มลง
หัวกระแทกพื้นหมวกแตก ขาและแขนถลอกยาว
ลุกขึ้นมาอีกที มันหนีไปเลย
กะว่าเจออีกทีคราวนี้จะจอด และลงไปเตะมันสักที

ผมสะพายดาบไว้ เวลาหมามันไล่เข้ามา ชักดาบออกมาฟันเลยรวดเดียวเลย
ทั้งหมดคือที่จินตนาการไม่เคยทำจริง

ประสบการสุดยอดทุกท่ายเลย ข้าน้อยขอคาระวะ
แต่อย่างไรก็อย่าาลืมทำประกันอุบัติเหตุกันนะครับ
(เพราะถ้าเรามีประกัน รพ จะบริการเราเต็มที่และรวดเร็วครับ)

NicoK เขียน:ของผมเจอหมาไล่เห่า ไล่งับ
โมโหมันมาก เลยเตะมันตอนปั่นอยู่ ปรากฎวืดครับ เสียหลักล้มลง
หัวกระแทกพื้นหมวกแตก ขาและแขนถลอกยาว
ลุกขึ้นมาอีกที มันหนีไปเลย
กะว่าเจออีกทีคราวนี้จะจอด และลงไปเตะมันสักที

โจทก์พวกเดียวกันเลยครับ แต่ผมเอาไหล่ลง หัวไม่กระแทกครับ รอดไป แต่โจทก์ยังมาเห่าตอนเราลุกไปประคองจักรยานอีกนี้ซิ คิดแล้วไม่น่าไปยุ่งกับหมาเลย เข็ดแล้ว รอบหน้าจะไล่เห่า ก็ไล่ไป ไม่ยุ่งด้วยแล้ว ทางใครทางมัน

ปลดคลีทขวาแล้วผิดจังหวะเอาเท้าซ้ายลงครับ ล้มหน้าบ้าน หมาน้อยที่เลี้ยงไว้ตกใจเห่าดังมาก (หมาน้อยผมเป็นไซบีเรียน+บางแก้วตัว30กว่าโล)พอขึ้นบ้านแล้วเมียถามว่าทำไมเสื้อเปื้อน ผมเลยบอกว่าล้มในแทร็ค ....ทำหน้าเครียดเดินผ่านทีวี เมียเปิดAVวงจรปิดอยู่ ถึงว่ามันทำไมยิ้มๆ

วันนี้ไปปั่นอแกทริปมา พอดี รถเกิดมีปัญหาเรื่องโซ่นิดหน่อย ก้อเลยจะจอดข้างทาง พอชะลอรถว่าจะจอด นึกขึ้นได้ ลืม ปลด ครีตครับ เลยต้องล้มเจิมซะเลย

เอาแต่เริ่มจิงจังกับจักรยานนะครับ ปั่นมานานเลยอยากได้ครีตซื้อมาวันแรกปั่นไปก็ระวังไปแต่พอจอดก็ปลดซ้ายขวายังไม่ปลดลืมตัวรถเริ่มเอียงพยายามดึงขาออกแต่มันไม่ยอมปล่อย เลยล้มไป อีกครั้งไปแข่งเขาน้ำค้างงานนี้ล้มไป2ครั้งครั้งแรกก็จุดให้น้ำต้องระวังหน่อยคันหน้ามันเบรกเราก็ไม่ทันตั่งตัวเลยเบรกจนล้มไป1แผล แต่ก็ปั่นต่อปั่นขึ้นเขาพอจังหวะลงเขาลืมตัวมันเป็นโค้งหักศอกเลยตัดสินใจลงคูข้างทาง ล้อแตกคดเป็นเลข8เลยลงไปอยู่ในคูสภาพดูไม่ได้
อารมณ์ตอนล้มมันเกินบรรยาย555