(4 ทิวา 3 ราตรี) …..เจ็ดคด - โป่งก้อนเส้า - โกรกอีดก - เตรียมทหาร - จปร.

[ตุ๋ย K3]

…..ที่นี่
ไม่มีสุรารสร้อนแรง เช่น Vodka
ไม่มีสุรารสกลมกล่อม เช่น Brandy
ไม่มีสุราเลิศหรูเช่น Cognac
หากแต่มีน้ำชาของข้าพเจ้า

ที่นี่ มีความฝัน... ที่นี่ มีจินตนาการ... ที่นี่ มีมิตรภาพ
ที่นี่ มีความสุข...ที่นี่ มีสิ่งที่คุณต้องการ

นี่คือเรื่องราวของคนกลุ่มหนึ่ง สถานที่แห่งหนึ่ง กำหนดช่วงเวลาหนึ่ง.....

[ตุ๋ย K3]

…..ลมหนาวมาเยือน

…..วัน เวลา ล้วนเป็นเช่นนี้เอง...
หากเรากังวลถึงมัน มันย่อมผ่านไปอย่างเชื่องช้า.....
แต่หากไม่ใส่ใจมัน วัน เวลา นั้นย่อมผ่านพ้นไปรวดเร็วยิ่งนัก.....

…..ข้าพเจ้า ต่างเฝ้ารอวันขึ้น ๓ ค่ำ เดือน ๑ ปีมะเส็ง อย่างกระวนกระวายใจ
ซึ่งเป็นวันที่ข้าพเจ้าและมิตรสหายได้นัดหมายกันที่ “บ้านลุงจุก” ที่ อ.บ้านนา จ.นครนายก
ท่ามกลางธรรมชาติ และทะเลภูเขาที่เขียวชอุ่ม ใกล้ๆกับ น้ำตกโกรกอีดก - เจ็ดคด - และโป่งก้อนเส้า
พื้นที่ทิศเหนือเชื่อมต่อกับ อ.แก่งคอย จ.สระบุรี …ดังนั้น “ลุงจุก” จึงใช้ที่แห่งนี้เป็นสถานที่พักผ่อน
และต้อนรับอาคันตุกะผู้มาเยือน …นับว่าเป็นความโชคดีบวกกับวาสนาอีกเล็กน้อยของข้าพเจ้า
ที่ได้รับความสะดวกสบายยิ่ง ทั้งที่พักแรม และสุราอาหาร ทิวทัศน์ก็สวยงามควรแก่การผ่อนคลาย
ตลอดจนเส้นทางที่สามารถนำพาท่านไปยังแหล่งท่องเที่ยวต่างๆได้โดยง่าย หากใจปรารถนา…..



๕… ๖… ๗… ๘… พฤหัส… ศุกร์… เสาร์… อาทิตย์… ธันวาคม ๒๕๕๖

๔ ทิวา ๓ ราตรี …ที่รอคอย.....

[ตุ๋ย K3]

…..ลุงจุก : รูปร่างสันทัด ท่วงท่าก้าวย่างแคล่วคล่องรวดเร็ว ผิวพรรณอาจคล้ำกร้านไปบ้าง
ก็เพราะต้องดูแลทุกสิ่งที่นี่ด้วยตัวเอง ต่างกับสีหน้าซึ่งเต็มไปด้วยรอยยิ้มบ่งบอกถึงความสุขในชีวิต
…..ป้าแต๋ง : อุปนิสัยเปิดเผย อารมณ์ดี ใจกว้างอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะหยิบจะทานอะไร
นางก็จะคะยั้นคะยอให้ทานเพิ่มอยู่ร่ำไป รอยยิ้มของนางยิ่งนุ่มนวลน่าสนิทสนม แฝงไว้ซึ่งความจริงใจ
นับว่า “ลุงจุก - ป้าแต๋ง” เป็นคู่ชีวิตที่กลมกล่อม ลงตัวยิ่งนัก.....
ทั้งสองต่างไม่เคยเย็นชาต่อผู้ใดมาก่อน ยิ่งไม่เคยผลักไสบ่ายเบี่ยง ให้การต้อนรับอาคันตุกะทั้งหมด
เยี่ยงเดียวกัน ทุกผู้คนไม่จำเป็นต้องกำนัลค่าตอบแทนใดๆ เนื่องเพราะท่านชมชอบคบหามิตรสหาย
แต่ท่านกลับได้รับค่าตอบแทนมิรู้ตัว ค่าตอบแทนของท่าน คือ น้ำมิตรและคำอำนวยพรอันจริงใจ.....

[ตุ๋ย K3]

…..ท่ามกลางลมอรุณที่แฝงความเหน็บหนาวของฤดู …..
ข้าพเจ้าเคลื่อนตัวเข้าไปหาเจ้าของบ้านทั้งสองพร้อมด้วยรอยยิ้มที่ฉาบบนใบหน้า ยังไม่ทันเอ่ยคำกล่าวใด
ลุงจุก : ฤดูที่ดี... เวลาที่เหมาะสม... ท้องฟ้า อากาศเป็นใจ
ย่อมผลักดันให้มิตรสหายมาปั่นจักรยานพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง
ค่ำคืนนี้หากสหายข้าทั้งหลายไม่เมามาย ตัวข้าไม่ยอมเลิกรา.....
ลุงจุกกล่าวจบพร้อมกับหัวร่อด้วยเสียงกังวาน สดใส
ข้าพเจ้าค้อมกายกล่าวว่า : ข้าพเจ้าขอยืมเรือนรับรองของท่านสักหลายๆวันได้หรือไม่?
ลุงจุกแย้มยิ้ม : ท่านยังกล้าเอ่ยประโยคนี้? …สถานที่นี่ล้วนเป็นของท่านตลอดทั้งฤดู หากท่านต้องการ
ข้าพเจ้ากล่าวขอบคุณ “ลุงจุก” แล้วหันไปประสานมือกล่าวกับ “ป้าแต๋ง”
“ครั้งนี้...ย่อมทำความลำบากแก่ท่านแล้ว”

[ตุ๋ย K3]

…..ป้าแต๋งรีบโบกมือแล้วกล่าวออกไปด้วยรอยยิ้ม.....
“ลำบากสิ่งใด เราทั้งสิ้นล้วนรู้จักกันหมด ท่านอย่าได้เรื่องมากบอกกล่าวยืดยาว
ไม่ต้อนรับอย่างดีย่อมเสียมารยาท จงเก็บแรงไว้ปั่นจักรยานกับสหายของท่านเถอะ.....”
ข้าพเจ้า : ป้าแต๋งใจดีอย่างยิ่งแล้ว ข้าพเจ้าช่างมีวาสนา.....

[ตุ๋ย K3]

…..ข้าพเจ้านึกถึงสิ่งหนึ่งขึ้นมาได้ พลันหันหน้าไปทาง “ลุงจุก”
: ช่วงวันหยุดเช่นนี้ ข้าพเจ้าใคร่รู้ว่าด้านบน (โป่งก้อนเส้า) มีผู้คนชุมนุมเยอะหรือไม่?
เพราะสหายของข้าพเจ้าชมชอบความเงียบ กับสถานที่ ที่ไม่พลุกพล่านผู้คนจนเกินไป
ข้าพเจ้าแม้ทราบคำตอบดี แต่ก็ยังอดถามมิได้.....
“ลุงจุก” ขมวดคิ้วครุ่นคิดประการหนึ่ง พลันถอนใจยาว กล่าวว่า
: ไม่แน่ว่ามี …แต่ก็ไม่แน่ว่าจะไม่มี ไม่มีมากก็มีน้อย ถึงเวลาท่านย่อมรู้เอง
กล่าวจบ “ลุงจุก” ผายมือเชื้อเชิญ : เชิญทุกท่านพักผ่อน.....

[ตุ๋ย K3]

[ตุ๋ย K3]

…..ปั๊บ บุรุษหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ วัยของมันย่างเข้าปีที่ 33 ยังมิได้ตกแต่งภรรยา
เพราะชีวิตมันย่อมเพลิดเพลินกับการทำงาน สหายสนิทของมันย่อมเป็นไขมันส่วนเกิน
ซึ่งติดตามมันไปทุกหนทุกแห่ง ไม่เว้นแม้กระทั่งเวลาหลับนอน... ตัวมันเองก็หงุดหงิดรำคาญ
เวลาอยู่หน้ากระจกมองเห็นสารรูปตัวเอง ในใจคิดอยากจะกำจัดเจ้าสหายสนิทตัวนี้
ให้พ้นไปจากวิถีชีวิตของมัน ก็อับจนซึ่งปัญญา ได้แต่ก้มหน้ารับชะตากรรมที่มันก่อขึ้นเอง.....

…..ครั้งหนึ่ง ข้าพเจ้าเคยกล่าวแก่มัน หากเจ้ายังชมชอบที่จะดื่มกิน แต่ไม่ยินยอมที่จะออกกำลัง
เทพเจ้าที่ไหนก็ไม่สามารถช่วยเจ้า... เจ้าตัวโง่งมก็ได้แต่อมยิ้มแล้วบอก “บิดา…ข้าพเจ้าไม่มีเวลา”
ใช่แล้ว... มันคือบุตรข้าพเจ้า !!!

…..ครานี้ได้ชักนำมันร่วมขบวนมาปั่นด้วย เจ้าตัวโง่งมมันกลับรับคำโดยง่าย
นับว่าตัวข้าพเจ้าพอมีวาสนาอยู่บ้าง... เพียงสังเกตุเห็นท่าทีกระตือรือร้น และแววตาที่ไม่มีพิรุธของมัน
ทำให้คลายกังวลไปหลายส่วน หรือว่า… ชีวิตของมันเริ่มมีความหวังเกิดขึ้นแล้ว.....

[ตุ๋ย K3]

…..พี่ “นู๋เล็ก” สหายผู้อาวุโสของข้าพเจ้า ปีนี้ย่างเข้าหกสิบสี่
ร่างสูงกลับไม่ผ่ายผอม ไม่หย่อนคล้อยอย่างคนทั่วไปควรเป็น ความคิดอ่านท่วงท่ายังเฉียบคมแจ่มใส
ท่องเที่ยวโลดโผนมาหลายปี เผชิญเรื่องราวหลากหลาย ยังคงมีน้ำใจเสมอต้นเสมอปลายน่านับถือ
ทุกถ้อยคำที่กล่าวล้วนเป็นเรื่องราวสนุกสนาน มิใช่แค่เสสรวลเฮฮา อัธยาศัยดีต่อมิตรสหายเท่านั้น
ยังมีวรยุทธชั้นเชิงในการปั่นด๊อกแด๊กที่สูงส่งอีกด้วย.....

[ตุ๋ย K3]

…..อู๊ด นามนี้สั้นๆแต่สำคัญยิ่งนัก นางย่อมเป็น “ฮูหยิน” พี่ “นู๋เล็ก”
นางไม่ชอบกล่าวคำพูดมากความ บางครั้งนางเงียบขรึมดุจก้อนศิลา แม้ช่วงเวลาขณะปั่นยังสงบนิ่ง
กระบวนท่าปั่นเรียบง่าย ท่วงท่างดงามนวยนาด คล้ายเร็วคล้ายช้าตามจังหวะ ล้วนไม่อาจคาดเดา
เยือกเย็นดุจน้ำแข็ง ไม่ว่า พี่ “นู๋เล็ก” จะออกจากบ้านไป “ทัวริ่ง” นานเท่าใด ล้วนไม่เคยตัดพ้อตำหนิ
นางสามารถรอคอย... แต่ต้องเป็น พี่ “นู๋เล็ก” เท่านั้น จึงควรคู่กับการให้นางรอคอย.....

[ตุ๋ย K3]

…..ตอย บุคคลอื่นมักประเมินพลังของสหายข้าพเจ้าผู้นี้ต่ำทรามไป เข้าใจว่านางไม่มีอันใดร้ายกาจ
ข้อผิดพลาดนี้ไม่เพียงน่าหัวร่อ มิหนำซ้ำยังน่ากลัวยิ่งหากท้าประลอง นางซ่อนความสามารถอาจหาญล้ำลึก
ทำตัวตามสบายด้วยความเป็นตัวของตัวเอง บางครั้งต้องบากบั่น โลดแล่นอยู่บนเส้นทางแสนวิบากขรุขระ
สีหน้าของนางปราศจากแววยุ่งยากใจแม้แต่น้อย ยังคงท่าทีปลอดโปร่งราวไม่ใช่เรื่องใหญ่โต
เหมือนไม่มีความท้าทายใดที่วิจิตรงดงามกว่านี้อีกแล้ว.....

[ตุ๋ย K3]

…..บ๋อม …ป้อง แท้จริงฝีเท้าสหายสองท่านนี้ของข้าพเจ้ามิใช่ชั่ว มันกลับคล่องแคล่วว่องไว
ถึงตัวจะเล็กแต่หัวใจของนางทั้งสองแกร่งดั่งภูผา แม้เส้นทางจะสูงชันมีอุปสรรคเพียงใด
นางมิเคยท้อ มิเคยยอมแพ้ มิเคยปริปากบ่นให้รำคาญสักครั้งเดียว ขอเพียงบรรลุเป้าหมาย
นับเป็นความสุขประการสำคัญที่สุด แม้ว่าจะปั่นสามส่วน เข็นเจ็ดส่วนก็ตาม
รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของนางสร้างความสำราญให้กับมิตรสหายยิ่งนัก.....

[ตุ๋ย K3]

…..แตน ดรุณีน้อยผู้ร่าเริง แจ่มใส นางชมชอบท่องโลกกว้าง แต่ด้วยเงื่อนไขบางประการ
นางจึงไม่สามารถติดตามไปได้ทุกครั้ง ท่วงท่าที่นางใช้ประจำคือ “สองขาปั่น หัวใจเบิกบาน”
หากไม่มีกำหนดเดินทางอันรีบร้อนต่อเนื่อง มีแผนกำหนดเส้นทางให้ชื่นชมสิ่งต่างๆมากหน่อย
นางย่อมพอใจ นางแย้มยิ้มทุกครั้งที่เจอเนินชัน เนื่องเพราะนางรู้ดีว่าการ “เข็น” ไม่นับเป็นเรื่องประหลาด
แต่การสามารถพิชิตภูเขาสูงชันสำหรับนาง จึงเป็นปรากฎการณ์ที่พิศดาร.....

[ตุ๋ย K3]

…..วอร์ม ท่วงท่าองอาจผึ่งผาย นับเป็นบุรุษอันหล่อเหลาผู้หนึ่ง ดวงตาทอประกายคมวาว
ประดุจกระบี่ ตลอดทั้งร่างเปี่ยมพลังอันกล้าแข็งคล้ายไม่มีวันใช้หมดสิ้น ชอบแสวงหาความเร้าใจ
เส้นทางยิ่งลำบากยากเข็ญมากเท่าใด ยิ่งควรค่ากับการสนใจสำหรับมันมากเท่านั้น.....

[ตุ๋ย K3]

…..กิต บุรุษผู้นี้ทั้งไม่พูดมาก ทั้งไม่สนใจผู้อื่น น้อยครั้งที่จะเอ่ยปาก เพียงใช้ความเคลื่อนไหว
แสดงออกซึ่งความนึกคิดมัน ไม่ว่าอยู่ในสภาพแวดล้อมอย่างไรมันล้วนยืนหยัดอยู่ห่าง
เหมือนไม่ต้องการถูกเรื่องราวใดผูกมัดตน การปั่นจักรยานนับเป็นความสุขที่สุดในชีวิตมัน
เนื่องเพราะในชีวิตมัน.....น้อยครั้งจะมีความสุขอื่นอีก !!!