ThaiMTB.com

สวัสดีคับเพื่อนๆ ที่รักในจักรยานทุกท่าน วันนี้ขออนุญาตสรุปทริปสั้นๆ ปั่นสบายๆ ของเรา ทีม Cyclists Art นะครับ ทริปครั้งนี้เราเลือกที่จะเดินทางในดินแดนที่ผู้คนส่วนใหญ่ไม่อยากเหลียวมอง ไม่กล้าที่จะมาเหยียบย่ำถ้าพูดถึงที่นี่ นั้นก็คือในเขตสามจังหวัดชายแดนใต้ และที่ที่เราเลือกมาสัมผัสในวันนี้คือ พื้นที่ในเขตอำเภอระแงะและอำเิภอรือเสาะ อย่างที่เพื่อนๆ ได้รับข่าวมาอยู่ตลอดมานั้นแล้วว่าที่นี่มีสถานภาพเป็นอย่างไร เหตุการณ์ระเบิด ยิง กันไม่เว้นแต่ละวันตามข่าวที่ได้รับมา แต่ผมเชื่อนะครับว่าท่ามกลางความรุนแรงนั้นย่อมมีความอ่อนโยนซ่อนอยู่และท่ามกลางความเลวร้ายย่อมมีความดีอยู่ด้วยเช่นกัน ฉะนั้นผมจึงเลือกที่จะเดินทางที่นี่วันนี้ อาจมีความรู้สึกกล้าๆ กลัวๆ อยู่บ้าง แต่ที่นี่เป็นบ้านผม เป็นบ้านที่ผมใช้ชีวิตมาแล้วเกือบครึ่งชีวิตที่นี่ และตามรายทางส่วนใหญ่นั้นล้วนเป็นแหล่งคุ้นเคยมาทั้งนั้น ถึงแม้ว่าระยะหลังๆ มา ผมไม่ได้คลุกคลีเท่าใดมากนักก็ตาม แต่ความทรงจำดีๆ เมื่อยังในอดีตก็ยังคงอยู่มากมายเลยทีเดียว
.........อย่าพูดพร่ามทำเพลงอะไรมากเลย เรามาดูรายละเอียดเส้นทางปั่นของเราวันนี้แล้วกันครับ ด้วยเวลาเรามีอย่างจำกัดและเหมาะสมที่สุด คือระยะทางที่ตั้งไว้ไม่เกิน 30 กม. โดยเราจะเดินทางลัดเลาะตามเส้นทางในหมู่บ้านและป่าเขา จากบ้านแฟนผมที่ในเขตตำบลตันหยงมัส ในเขตอำเภอระแงะ มุ่งสู่บ้านเกิดผมในตำบลลาโละ ซึ่งอยู่ในเขตอำเ้ภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาสด้วยเช่นกัน
.........ตามแผนที่ที่ได้วาดไว้ เพื่อเสริมความเข้าใจให้ง่ายมากขึ้นสำหรับเพื่อนที่ไม่เคยมาสัมผัสที่นี่...เริ่มต้นที่ตันหยงมัส ถึงลาโละ (เส้นทางเส้นสีม่วง) รวมระยะทางประมาณ 30 กม. และเดินทางกลับตันหยงมัสด้วยรถไฟความเร็วสูงครับ (ตามเส้นทางเส้นสีฟ้า)



เริ่มออกเดินทางเวลาประมาณ 09.00 น. ในวันอาทิตย์ ที่ 8 ธันวาคม 2556 ที่บ้านตันหยงมัส







ก่อนจะขึ้นเนินหน้าองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยตันหยงมัส เดี่ยวนี้เปลี่ยนเป็น บ.ทีโอที ไปแล้ว เห็นตู้โทรศัพท์ตั้งอยู่เรียงราย แห้งแล้งไม่ค่อยมีผู้คนมาใช้บริการสักเท่าไหร่ เลยเข้าไปเยี่ยมเยือนสักหน่อย ตู้โทรศัพท์บอกว่า "ผมเหงาจังเลย ไม่มีใครมาหาผมบ้าง สงสัยผู้คนมีเครื่องโทรศัพท์ส่วนตัวที่ดีกว่า ทั้งไอโฟน ไอแพด มินิ โน๊ต คงลืมผมไปแล้วกระมังครับ" 55555 น่าสงสาร




จากจุดนี้ผ่านพ้นเนิดสูงเล็กน้อย ข้างหน้าจะเป็นสถานีรถไฟตันหยังมัสครับ


หน้าสถานีรถไฟมีวงเวียนหอนาฬิกาใหญ่ ใครที่เคยได้มาที่นี่คงเคยให้เห็นสัมผัสอย่างดีครับ เมื่อหลายปีก่อนตรงหน้าประตูทางลงสู่สถานีมีต้นไม้ใหญ่ร่มรื่น แต่วันนี้ไม่มีอีกแล้ว ดูแล้วโล่งๆ ไม่เหมือนอย่างที่เคยเห็นมา


ขอถ่ายรูปเป็นที่ระทึก เฮ้ย ที่ระลึกซะหน่อย 5555 (นาฬิกาเวลา 12.00 กว่าๆ ไม่ต้องแปลกใจนะครับ นาฬิกามันตาย ตั้งแต่โดนระเบิดเมื่อหลายเดือนที่แล้วแล้วครับ 555555)


**เรื่องเล่าอีกยาวไกล พักโฆษณาสักครู่ครับ**

มาต่อกันครับ.....
เมื่อตะกี้เราอยู่แถวๆ หน้าสถานีรถไฟ สักพักหนึ่งปั่นไปเรื่อยๆ เข้าในตัวเมืองตันหยงมัสครับ ตรงนี้เลยครับ "วงเวียนลองกอง" ถ้าพูดถึงตันหยงมัส หลายๆ คน คงจะนึกถึงลองกองหวานๆ อร่อยๆ ...ใช่แล้วครับ ที่นี่เป็นแหล่งลองกอง ของแท้ต้องตันหยงมัสครับ แต่ถ้าจะให้ผมเล่าถึงประวัติความเป็นมาลองกองตันหยงมัส ก็ไม่รู้เท่าไหร่มากนักเพราะเป็นคนรุ่นใหม่แล้ว 55555 แต่พอจำได้เมื่อครั้งพ่อย่าตายายเคยเล่าให้ฟังว่าลองกอง หรือภาษาถิ่นที่นี่เรียกว่า "ดอกอง" เป็นพันธุ์ไม้ยืนต้น ถิ่นกำเนิดมาจากภาคใต้ของประเทศไทย และมาเลเซีย ส่วนใหญ่จะอยู่ในป่าในเขตเทือกเขาสันกาลาคีรี แหล่งพื้นดินอุดมสมบูรณ์ และบ้านซิโป ซึ่งไม่ไกลมากกับตันหยงมัสเป็นสถานที่หนึ่งที่ต้นลองกองขึ้นได้โดยดีมาก เนื่องจากสภาพอากาศที่ดีมาก ซึ่งได้ที่มาว่า "ลองกองซิโปแท้ จากตันหยงมัส" เช่นกระนั้นเอง


สวัสดีปีใหม่ 2557


หลังจากเราเวียนที่วงเวียนลองกอง ไปสองรอบ เหนื่อยแล้วไปหาข้าวเช้า เมื่อยามสายๆ กินกันครับ ต้องที่นี่เลยครับในตลาดเทศบาลเมืองตันหยงมัส ที่นี่เป็นแหล่งของกินมากมาย ยิ่งยามเช้าจะมีพ่อค้าแม่ค้าจับจ่ายซื้อของกันที่นี่มากครับ เป็นดั่งศูนย์กระจายสินค้าสดไปยังอำเภอต่างๆ ในเขตภาคใต้ตอนล่างสุดก็ว่าได้นะครับ สินค้าส่วนใหญ่จะเป็นสินค้าอาหารทะเลจากชายทะเลปัตตานี สายบุรี เช่น กุ้ง ปู ปลา อาหารทะเล พืชผักต่างๆ มากมายเลยทีเดียวครับ


และเริ่มเดินทางต่อครับ ไปเยี่ยมป้ายโรงเรียนเก่าหน่อยครับ ผ่านไป 23 ปี ป้ายยังเหมือนเดิม


ป้ายชี้ทางไปน้ำตกซิโป แต่วันนี้ไปได้ไปน้ำตกหรอกครับ เราไปคนละทางกัน ไว้โอกาสหน้าเราคงได้เยือนกันนะครับ

เจอป้ายโรงเรียนอีกแล้ว "โรงเรียนบ้านบละแต" เห็นป้ายสีฟ้าใสสวย เลยจัดสักรูปปั่นไปถ่ายไป


ปั่นไปเรื่อยๆ ถึงบ้านบาโงสะโต อ้าววว....เจอเพื่อน ว่าที่นายก อบต.นี่เอง พักกินน้ำชาที่นี่พักใหญ่ๆ






ปั่นไปอีกแวะถ่ายรูปกับมัสยิดเก่าๆ ศิลปะสวยงามครับ




ปั่นต่อไปจุดหมายอยู่ข้างหน้า ตามถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก สีขาวสะอาดตลอดสาย






เส้นทางชีวิตใช่จะดีเสมอไปไม่ บางครั้งต้องมีทางที่ขรุขระบ้างครับ...แต่เราก็ยังยิ้มสู้ครับ




ถึงบ้านสะโล ต.เฉลิม (แน่นอนจริงท่านเฉลิม ต.ของท่านมีอยู่ที่นี่ แล้วท่านเคยมาดูแลบ้างป่ะคับ)


ผ่านเส้นทางที่โหดร้ายมา ก็ยังมาเจอเส้นทางที่ราบเรียบอีกครั้งหนึ่ง.....แต่ข้างทางนี่ซิ น่ากัวมีอะไรๆ ซ่อนอยู่ อิอิ คิดในแง่ดีไว้แฟนจ๋า




สุดท้ายมาพักจิบน้ำใต้ต้นไม้เลื้อยที่ชื่อว่าใบไม้สีทอง แต่ตอนนี้ยังไม่ทองเท่าใดนัก
ใครรู้ประวัติใบไม้สีทองขอข้อมูลหน่อย อิอิ

รอชมครับ

เดินทางกันต่อไป....ผ่านเนินถนนสูงต่ำตามสภาพภูมิประเทศไปเรื่อยๆ สองข้างทางปกคลุมด้วยพื้นป่ารกอันมีเงื่อนงำ....5555


แต่เรายังยิ้มอยู่ครับ ถึงแม้จะเจอหลุมหลายๆ หลุม อิ อิ


ถ่ายแบบบนทางข้ามทางรถไฟสะหน่อย (ชาวบ้านมองว่า พวกบ้านิห ทำอะไรบนทางรถไฟฟ่ะ 555555)








ที่มาของเห็ด "กูละซีเซ"




ชาวบ้านโค่นต้นยางเก่าที่หมดอายุ เพื่อทำการปลูกใหม่ทดแทน นี่เป็นวัฏจักรของต้นยาง และวิถีชีวิตของคนที่นี่


ยินดีต้อนรับ "ซีลามัตดาตัง" สู่เขตตำบลมะรือโบตก


"ศิลา" ชื่อไพเราะจัง


"บูเก๊ะมูนิง" บูเก๊ะ=ภูเขา , มูนิง=?

ชีวิตบ้านๆ ช่างแสนสุขเสียจริงๆ
อยู่เมืองต้องเช่าสระว่ายน้ำเป็นรายชั่วโมง แต่ที่นี่ไม่ต้องจ่าย เล่นทั้งวันฟรี่ 5555555
ผ่าน ณ จุดจุดนี้เห็นเด็กเล่นน้ำอย่างมีฟามสุข หยุดพักทักทายเด็กสักครู่ ค่อยลุยต่อ เด็กๆ น่ารักมากครับ












เด็กคนนี้เสื้อแดงหรือเสื้อเหลือง เจ้าคงไร้เดียงสาเกินกว่าที่จะคิดถึงเรื่องการเมือง
แต่ผมคิดว่าแดงแน่ๆ หัวยังแดงเลยยย 555555

มองสองข้างทางช่างสดชื่นเสียเหลือเกิน


พักชมทุ่งสักครู่






เดินทางต่อ


ถึงบ้านกำปงปาเร๊ะ


ข้ามทางรถไฟอีกครั้ง (คราวนี้ไม่หยุดถ่ายรูปแล้ว เบื่อแร่ะ)


ผ่านชุมชนบาลูกา


ปั่นไปสักครึ่งทางแล้ว เจอรถพ่วงข้างขายลูกชิ้นย่าง 5555ได้ทีหล่ะ จอดๆๆๆๆ มีเสียงดังตะโกนจากด้านหลัง


จัดไปสี่สิบบาทได้มาตั้งสองถุงแน่ะ(ที่นี่ของถูกดีแฮะ)...ไม่ได้ถ่ายตอนกิน พอนึกจะถ่ายรูปหมดแร่ะ 55555


ณ จุดจุดนี้มีฝนตกลงมาปรอยๆ ถึงบ้านญาติพอดี ถือโอกาสเข้าเยี่ยมญาติกันซะเลย


ออกเดินทางกันต่อไปครับ เส้นทางตามธรรมชาติที่สวยงามมากครับ จะให้บรรยายถึงธรรมชาติที่สวยงามที่นี่จะบรรยายไม่ถูกครับ เำพื่อนต้องมาสัมผัสเองครับ ถ้าจะมาเมื่อไหร่บอกผมนะครับ เด๋วผมจะตามไปดูแลนะครับเพื่อน










บ้านบระเอ็ง หมู่บ้านในหุบเขา ธรรมชาติสวยงาม อากาศสดชื่นมากครับ




เด็กๆ ก็น่ารักมาก




ปั่นชิวชิวในหมู่บ้าน






ความไร้เดียงสา ตามรายทาง


รถบรรทุก


จากจุดนี้ไปเป็นจุดเปลี่ยนชีวิตแล้วครับ คิคิ มันเป็นขาขึ้นของชีวิต ชีวิตนักปั่นย่อมต้องเจอสภาพแบบนี้กันทุกคน หลีกหนีกันไม่พ้นหรอกครับ เราผ่านพ้นจุดนี้ให้ได้ครับแฟนจ๋า 555555




ยาวยาว


วิวดี








หน้าซีดเลย 5555

ถึง ณ จุดนี้ หมู่บ้านกูยิ บ้านเกิดผมเองครับ
รูปมัสยิดบ้านผมครับ (เสียดายจุดนี้ได้ถ่ายรูปไว้หลายรูปแต่ช่วงฝนตกพรำๆ รูปถ่ายออกมาไม่ชัดเลย)


ทักทายพี่น้องชาวบ้านสักหน่อยครับ


ถึงบ้านแล้วครับ 13.30 น. ผ่านไป 4 ชม. กับระยะทาง 30 กม. 55555555 มันช่างยาวนานเสียเหลือเกิน ชิวชิวมากกกกก ปั่นไปถ่ายรูปไป กินไป ทักทายเพื่อนไป เยี่ยมญาติไป สนุำกมากครับ....ณ จุดนี้เราพักอาบน้ำอาบท่า กินข้าวเที่ยงพร้อมหน้าพร้อมตาคุณพ่อ คุณแม่ พักผ่อนไปเยี่ยมญาติ ใช้เวลาไปสองชั่วโมงกว่าๆ และต้องเตรียมเดินทางกลับตันหยงมัสต่อตอนเย็นๆ. ด้วยขบวนรถไฟ เพราะเราไม่มีเวลาจะปั่นกลับแล้วครับ






เดินทางกันต่อไป สู่สถานีรถไฟลาโละ ระยะทางประมาณ 3 กิโลถึงสถานีรถไฟ เพื่อขึ้นรถไฟกลับตันหยงมัส เวลา 16.20 น.




เสียดายมากที่สถานีรถไฟลาโละ ไม่มีเวลาถ่ายรูปเก็บไว้ เนื่องจากมาถึงสถานีพร้อมๆ กับรถไฟพอดิบพอดี 55555 ต้องรีบครับ กลัวตกรถไฟ แต่ผ่านพ้นด้วยดีครับ พับเก็บบนรถไฟไว้เรียบร้อยเลย


รถไฟไทยโล่งดีครับ วันนี้


ยิ้มได้ทุกสถานที่เลยน่ะหล่อน


สถานีรถไฟมะรือโบ




รอรถสวน นี่แหละต้นเหตุทำให้รถเสียเวลา เมื่อไหร่จะมีทางรถไฟคู่ขนานกันน้าาาา


ก็เดินทางโดยปลอดภัย สวัสดิภาพครับ ถึงสถานีรถไฟตันหยงมัสอย่างสบายใจ




จัดสักรูปบนสถานีรถไฟตันหยงมัส

ได้เวลาปิดทริปแล้วครับ....
ร้าน CK2คอฟฟี่ โฆษณาหน่อย เป็นร้านของเพื่อนนักปั่นเช่นกัน อยู่ใจกลางเมืองตันหยงมัสใกล้วงเวียนลองกองนี่เอง




บรรยากาศดี มีบริการอินเตอร์เน็ตด้วย








***ขอขอบคุณมิตรภาพในการเดินทางในครั้งนี้ เพื่อน พี่น้องที่ทักทายกัน ขอบคุณแบลันกับปะที่เลี้ยงน้ำชาเย็นๆ ขอบคุณเมาะที่ขายสะตอที่ให้แถมสะตออีกหนึ่งมัด ขอบคุณบังขายลูกชิ้นที่บริการน้ำเย็นๆ ขอบคุณเปาะมะและญาติๆ ที่ต้อนรับพร้อมขนมอร่อยๆ ขอบคุณบังชื่ออะไรไม่รู้ บ้านอยู่สุไหงปาดีที่ช่วยยกจักรยานลงจากรถไฟ ขอบคุณโกยีนักปั่นแห่งตันหยงมัสที่ทักทายเรา และชวนทานข้าวแต่เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปเก็บไว้ ขอบคุณพี่เอื้องนักปั่นขาแรงแห่งตันหยงมัสที่ชวนไปเที่ยวที่บ้านไว้โอกาสหน้านะครับ ขอบคุณอีกมากมายเกินจะกล่าวอ้างได้ และขอบคุณชาวจักรยานในเวป thaimtb.com ทุกท่าน ที่ติดตามชมทริปของเราในครั้งนี้....มีโอกาสดีๆ อีก แล้วจะพาไปเที่ยวอีกนะครับ...คอยติดตามชมกันต่อไปนะครับ..ขอบคุณครับ..และสามารถติดตามกิจกรรมของเราได้ใน http://cyclistsart.blogspot.com/ และ เฟสบุ๊ค https://www.facebook.com/CyclistsArt ***

น่ารักมากครับคุณพี่ เยี่ยมยอด

ยอดเยี่ยมครับ อยากไปปั่นแถวนั้นบ้างในเร็ววัน

ต้องขอบอกว่า....สุดยอดกับชีวิตการเดินทาง..ระหว่งทางที่ผ่าน..น่าจะได้อะไรดีดีมากมาย.....น่าสนุกมากครับ...รณรงค์เดินทางด้วยจักรยาน...สร้างสรรค์..ประหยัดพลังงาน..ลดโลกร้อน...ดีจิงจิง

hpc9max เขียน:น่ารักมากครับคุณพี่ เยี่ยมยอด

ขอบคุณครับ

ว่าวต้องลม เขียน:ยอดเยี่ยมครับ อยากไปปั่นแถวนั้นบ้างในเร็ววัน

ขอบคุณครับ จามาเมื่อไหร่บอกผมบ้างนะครับ เผื่อได้ร่วมทริปด้วยกัน

OATES TIGER เขียน:ต้องขอบอกว่า....สุดยอดกับชีวิตการเดินทาง..ระหว่งทางที่ผ่าน..น่าจะได้อะไรดีดีมากมาย.....น่าสนุกมากครับ...รณรงค์เดินทางด้วยจักรยาน...สร้างสรรค์..ประหยัดพลังงาน..ลดโลกร้อน...ดีจิงจิง

เป็นทริปที่สนุกมากครับ ได้อะไรดีดีมามากมาย มิตรภาพมีให้เห็นอยู่เสมอครับ..ขอบคุณครับที่รับชม