ThaiMTB.com

เรื่องของจักรยาน....เป็นเรื่องของเราท่านทุกคน ที่ปั่นจักรยานและรักในการขี่จักรยาน ผลผลิตของความเพียรในวาระนี้ เป็นการรายงานเรื่องการพาเด็กจักรยานกองบิน 46 PBC PHITSANULOK ไปแข่งขันในรายการ จักรยานชิงแชมป์ประเทศไทย ชิงถ้วยพระราชทานควีนส์คัพ สนาม 3 ประเภทลู่ ในวันที่ 25 -26 ก.ค.52 ที่ผ่านมา ครับ
..[b]เป็นการเดินทางที่เริ่มต้นจากความรักในการกระทำ รักที่จะเห็นเด็กปั่นจักรยาน ดูความเคลื่อนไหว มองเห็นซี่ลวดและดุมล้อ ดั่งการมองภาพศิลปะ เห็นการอยู่รวมกลุ่มฝึกซ้อม เห็นพลังความตั้งใจจริง นั้นทำให้จิตใจของเราเกิดความสุขสงบ สวยงาม กิจกรรมของข้าพเจ้าจึงเป็นดั่งการเขียนภาพศิลปะ หากแต่เป็นการใช้กีฬาจักรยานที่ตนเองรักแทนผืนผ้าใบ วาดแนวความคิดให้เกิดเป็นวิถีแห่งการรวมพลัง ด้วยการเสริมสร้างผลิตผลที่เป็นรูปธรรมให้เกิดการกระทำที่สวยงาม แด่กัลยาณมิตรทุกท่าน.....[/b[/u

ไม่มีสิ่งใดที่สมบูรณ์แบบไปได้ดั่งใจคิดนึก ...เด็กก็เช่นเดียวกัน ไม่มีความดี ความงาม ตามใจปราถนา หนักบ้าง เบาบ้าง โมโหโกธา เกรี้ยวกราด ฟุ้งเฟ้อ เลียนแบบ อยากจะได้ อยากจะมี ข้อกำหนดนี้ถูกบรรจุไว้ในวิถีแห่งความคิดของเด็กศูนย์ฝึกจักรยานกองบิน 46 ทุกคน...
.
ดังที่ได้กล่าวไว้ว่า ข้าพเจ้าเฝ้าเพียรพยายามปลูกต้นรัก ด้วยการเลี้ยงดูดั่งลูกน้อย ข้อแก้ไขนี้ เด็กสามารถเรียนรู้ ซึมซับ แทรกซึม ความดี ความงาม ความเพียร สามารถเดินทางเข้าสู่วิถีแห่งความคิดได้ ถึงแม้ว่าจะยังไม่เกิดผลผลิตในวันนี้ (ทางด้านจิตใจ) แต่สิ่งที่เป็นข้อบ่งชี้ คือเรื่องของการตั้งใจดี ในการปั่นจักรยาน..[/b]

veenono เขียน:สวัสดีครับครู รอชมภาพนะครับ...

สวัสดีครับ ...อ่านข้อความของคุณ วี ..ตาสว่างหายง่วงนอนเลยครับ ...ลงภาพเล่าเรื่องแบบแปลก ๆ ให้ชมกันนะครับ คงไม่เหมือนเรื่องเล่าในกระทู้อืน ๆ นะครับ อาจจะงง ๆ อยู่บ้าง ขออภัยนะครับ ถ้าหากพอที่จะเข้าใจ เรียนเชิญเดินทางร่วมกันนะครับ...

ในการแข่งขันครั้งนี้ เด็กทุกคนมีความพยายามที่จะทำให้เวลาดีขึ้นกว่าเดิม เป็นการเดินทางไปแข่งขันกัน 6 คน ด้วยกัน ขาดไปก็แต่ กิตติโชค ใจดี ...ซึ่งป่วยเป็นไข้หวัด นอนพักอยู่กับบ้าน.....
ชัยยุทธ เบญจมาศ เป็นพี่ใหญ่นำทีมทัพศูนย์ฝึก มงคล มีมา นักเรียนจากโรงเรียนสารพัดช่างพิษณุโลก ศักดิ์สิทธิ์ กัลยา เด็กแปดริ้วที่ตามมาอาศัยอยู่กับแม่ ประกอบอาชีพรับจ้างอยู่ที่เมืองพิษณุโลก ความลำบากทางด้านการเงินยังคงมีอยู่ ด้วยผู้เป็นบิดาได้แยกกันอยู่นานมาแล้ว เช่นเดียวกัน เด็กชายณัฐพล บำรุงรักษ์ อายุ 14 ปี ตามแม่มาตั้งหลักใหม่ที่เมืองสองแคว จากสัตหีบมาอยู่หน้ากองบิน 46 รวมถึงกิตติโชค ใจดี ที่มาอาศัยอยู่ในบ้านศูนย์ฝึกจักรยาน และน้องเล็กคนสุดท้อง เด็กชาย อนุรักษ์ เพชรรี่ บ้านเดียวกับครูชินกร ไกรลาศ ศิลปินแห่งชาติ บ้านของอนุรักษ์ เพชรรี่ อยู่ตรงกันข้ามกับบ้านของคุณเฉลิม แช่มชื่น อดีตนักจักรยานทีมชาติไทย....แม่ ของเด็ก ๆ ในบ้านศูนย์ฝึก[/b]

พื้นฐานเดิมของเด็กจักรยานกองบิน 46 ทุกคน ล้วนแล้วแต่ต้องพยายามช่วยพยุงทั้งทางร่างกายและจิตใจ จากข้อกำหนดในเรื่องของการติดในสิ่งไม่รู้ ติดเกมส์ ติดพื่อน หนีเรียน ..ได้พยายามแก้ไข นำความคิดสู่จิตสำนึกใหม่......
วันนี้ ข้าพเจ้าได้เดินทางมาถึงขั้นความเพียร จากแนวคิดสู่การกระทำ ได้เห็นความพยามปรับปรุงตนเองให้ดีขึ้น สอนเขาให้รู้ตัวว่า เราไม่มีดี..การที่รู้ตัวถึงความไม่ดี เราจะยังทำอยู่อีกละหรือ นั้น คือสิ่งที่เกิดความพยายามอันวัดมิได้ตามมาตรวัดต่าง ๆ ที่ได้มีขึ้นในกระบวนการอื่น ๆ ทั่ว ๆ ไป.....
เส้นทางของทางเลือกในวัยรุ่นยามนี้ มีจักรยานเป็นทางออกให้เลือกกระทำ เด็กแต่ละคนมีโอกาสที่จะเห็นแสงสว่างจากปลายทางอย่างเลือนลาง หรืออาจจะเห็นแสงสว่างที่สุกสดใส ลุกโชติช่วงสว่างไสวประกายแสงประดับบนท้องฟ้ายามราตรี ดุจดั่งแสงดาวเหนือที่ส่องสว่างโดดเด่นในหมู่ดวงดาว...

ผลผลิตของความเพียร เกิดจากความร่วมมือร่วมใจกันอย่างจริงจังของเด็ก ๆ ที่รู้ตัวเองว่าตนเองไม่มีดี ความพยายามค้นหาคุณค่าในตัวเอง คุณค่าในความเป็นมนุษย์ พยามสร้างคุณค่าในสิ่งที่หลาย ๆ คนดูแคลน แน่นอนว่าเรามิใช่คนเก่งกล้าสามารถ มีความก้าวร้าว มีความมุทะลุ ดุดัน ไม่รู้ถูกไม่รู้ผิด ไม่รู้จักความรับผิดชอบ อยู่บ้านยังไม่เคยล้างจาน ซักผ้าก็ไม่เป็น ซักมือก็ไม่ได้ นี้คือเรื่องเล่าที่ได้พยายามขัดเกลา เรียนรู้ แก้ไขมาอย่างต่อเนื่อง ....
..
เราจะนำเขาไปทิ้งที่ไหน ไปทิ้งกลางห้วงแห่งมหาสมุทรหรือ หากเรายอมให้คนทำความดีงาม ช่วยกันสร้างความดี ให้โอกาสคนในการฟื้นสภาพ สังคมย่อมเดินไปได้ด้วยความสุขสงบ เพราะใจเราเป็นสุขตั้งแต่เริ่มต้น ความสวยงามดั่งการเลี้ยงดูลูกน้อยย่อมบังเกิด .....
มิติของเด็กชาย ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นจากจุดเริ่มต้น ด้วยความเพียรและความดีงามที่เกิดขึ้นจากจิตสำนึกของเด็กชายคนหนึ่ง ณัฐพล บำรุงรักษ์ ได้สื่อสะท้อนออกมาด้วยการไปเล่าให้แม่ตนเองฟังว่า '' หากเขาโตขึ้นมีงานทำ เขาจะเอาเงินมาช่วยอาเนิ่ม อาเหลิม...''

[quote="เนิ่ม ชมภูศรี"]ผลผลิตของความเพียร เกิดจากความร่วมมือร่วมใจกันอย่างจริงจังของเด็ก ๆ ที่รู้ตัวเองว่าตนเองไม่มีดี ความพยายามค้นหาคุณค่าในตัวเอง คุณค่าในความเป็นมนุษย์ พยามสร้างคุณค่าในสิ่งที่หลาย ๆ คนดูแคลน แน่นอนว่าเรามิใช่คนเก่งกล้าสามารถ มีความก้าวร้าว มีความมุทะลุ ดุดัน ไม่รู้ถูกไม่รู้ผิด ไม่รู้จักความรับผิดชอบ อยู่บ้านยังไม่เคยล้างจาน ซักผ้าก็ไม่เป็น ซักมือก็ไม่ได้ นี้คือเรื่องเล่าที่ได้พยายามขัดเกลา เรียนรู้ แก้ไขมาอย่างต่อเนื่อง ....
..
เราจะนำเขาไปทิ้งที่ไหน ไปทิ้งกลางห้วงแห่งมหาสมุทรหรือ หากเรายอมให้คนทำความดีงาม ช่วยกันสร้างความดี ให้โอกาสคนในการฟื้นสภาพ สังคมย่อมเดินไปได้ด้วยความสุขสงบ เพราะใจเราเป็นสุขตั้งแต่เริ่มต้น ความสวยงามดั่งการเลี้ยงดูลูกน้อยย่อมบังเกิด .....
มิติของเด็กชาย ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นจากจุดเริ่มต้น ด้วยความเพียรและความดีงามที่เกิดขึ้นจากจิตสำนึกของเด็กชายคนหนึ่ง ณัฐพล บำรุงรักษ์ ได้สื่อสะท้อนออกมาด้วยการไปเล่าให้แม่ตนเองฟังว่า '' หากเขาโตขึ้นมีงานทำ เขาจะเอาเงินมาช่วยอาเนิ่ม อาเหลิม...''[/quote

สุดยอดของความเพียรพยายามไปสู่ความสำเร็จครับพี่เนิ่ม ชมภูศรี เป้าหมายและความสำเร็จอยู่ไม่ไกลเกินฝันหลอกครับ ขออำนวยอวยพรให้ประสบผลสำเร็จดั่งตั้งใจไว้ครับ

จงจิตร ปิ่นแก้ว เขียน: สุดยอดของความเพียรพยายามไปสู่ความสำเร็จครับพี่เนิ่ม ชมภูศรี เป้าหมายและความสำเร็จอยู่ไม่ไกลเกินฝันหลอกครับ ขออำนวยอวยพรให้ประสบผลสำเร็จดั่งตั้งใจไว้ครับ

ขอบพระคุณมากครับ อีกหนึ่งกำลังใจและกองเชียร์เด็กจักรยาน ....ขอเรียนเชีญเข้ามาพบกับเรื่องราวการเป็นนักต่อสู้ในเรื่องชีวิตและจักรยานกันต่อครับ

....ฟังคำบอกเล่าจากคำพูดของผู้เป็นมารดา จากปากของแม่เด็กชาย ความซาบซึ้งจากจิตแห่งความสำนึกรู้ดังกล่าว เข้าใจได้แล้วว่า การเดินทางมาสู่สภาวะทางใจที่สูงค่ายิ่ง เพียงเล็กน้อยที่สะท้อนออกมาจากภายใน ช่วยให้เกิดพลังอย่างยิ่งใหญ่ ได้ชข่วยให้เกิดพลังอย่างมหาศาล พลังที่ขับเคลื่อนการกระทำ ให้ดำรงอยู่ด้วยรักจากภายใน....

มิได้ต้องการเงิน มิได้ต้องการทอง มิได้ต้องการสินทรัพย์ สิ่งที่ขอดำรงอยู่คือความรัก ความดีงาม ดุจดั่งแนวความคิดที่ว่าด้วย '' ไม่มีพลังอำนาจศรัตราวุธ อาวุธชนิดใดในโลกหล้า ที่จะสามารถชนะพลังแห่งความดีงามได้...'' นั้น คือสิ่งที่สถิตย์อยู่ภายในดวงใจของเด็กจักรยาน ด้วยความรัก ด้วยความเพียร....

..การเดินทางไปแข่งขัน เพื่อวางเป้าหมายและทดสอบเวลา นำมาปรับปรุงแก้ไขแผนการฝึกซ้อม ถ้าหากการวางตารางการฝึกซ้อมได้อย่างถูกต้อง เวลาในการแข่งขันของเด็กต้องดีขึ้น เป้าหมายทางด้านจิตใจนั้น คือเรื่องความเพียรพยายาม และบทพิสูจน์ในสนามการแข่งขันครั้งนี้ ได้ประจักษ์แจ้งด้วยเวลาการแข่งขันที่ดีขึ้นจากสนามครั้งที่แล้วกันทุกคน เวลาลดลงคนละวินาที สองวินาที ซึ่งข้อท้าทายอย่างหนึ่งในสถานะผู้ฝึกสอน คือเรื่องที่ว่า จะทำอย่างไรให้เด็กจักรยานเวลาดีขึ้น โดยไม่อาศัยเทคโนโลยี ไม่อาศัยเครื่องมือ ไม่อาศัยวัตถุดิบที่เจริญก้าวล้ำ ทำกันอย่างไรถึงจะให้ตรงจุด ....นี้คือการศึกษา..

เรื่องราวการแข่งขันจากสนามแรกจนถึงสนามที่ 3 ในวันนี้ พัฒนาการของเด็กจักรยานจากศูนย์ฝึกจักรยานกองบิน 46 ดีขึ้นมาเป็นลำดับ เป็นขั้นเป็นตอน ดั่งการก้าวขึ้นบันใด ด้วยการเหยียบย่ำไปบนพื้นปูนที่ทำด้วยภูผาหิน เข้มแข็งดั่งเหล็กกล้า อดทนเหนือสภาวะจิต คือหัวใจที่ได้พยายามสื่อความหมาย อยู่อย่างเหนือความยากลำบาก....

ดี..ของเรา ไม่เท่า ดี...ของคนอื่น
ถึงแม้ว่า ในวันนี้เรายังไม่เข้มแข็งพอที่จะเดินทางก้าวย่างขึ้นเหยียบย่ำถ้วยผองกองรางวัล แต่การเดินทางที่เราได้ย่ำเหยียบแต่ละย่างก้าว หัวใจของเราคือการก้าวย่างอย่างระมัดระวัง อย่างสำนึกรู้ มิให้การเดินทางของเรานั้น ไปเหยียบย่ำเหล่ามดหนูหมู่แมลงที่ผ่านทาง ก้าวไปด้วยจิตแห่งศรัทธา กรุณา อ่อนโยน เคารพมิตรภาพ นบนอบต่อเด็กนักกีฬาผู้เก่งกล้าสามารถ ดูความสวยงามในท่าทางการปั่นจักรยาน ดูความมีพลังในการแสดงออก สิ่งตรงกันข้ามเช่นที่กล่าวถึง เด็กของเรายังไปไม่ถึงขั้นแห่งพลังสดใสเช่นว่านั้นได้ ..

ขอบพระคุณทุกท่านด้วยความเคารพนะครับ..มีเรื่องหนึ่งที่ต้องการจะถ่ายทอดให้ฟังครับ กระทู้นี้จะเป็นเรื่องการรายงานเรื่องเส้นทางการต่อสู้ของเด็กชาย ที่กว่าจะได้รวมพลพรรคมาอยู่ร่วมกันได้ กว่าจะทำให้เขารักในการปั่นจักรยาน มิใช่เรื่องที่ง่ายดังที่จะชวนเด็กมาปั่นจักรยานได้ ปัจจัยแรก หากไม่สร้างให้เขาเกิดความรัก ย่อมเดินทางมาไม่ถึงวันนี้ กระทู้นี้จึงเป็นกระทู้ที่ถ่ายทอดเรื่องราวของเด็กชาย กับการต่อสู้ กับเส้นทางแห่งชีวิต ที่ยากนักจะทำได้ หากไม่ได้มีโอกาสมาเรียนรู้ร่วมกัน ง่ายมากครับ หากจะบอกกับทุกท่านว่า ไปแข่งมาแล้วได้ผลอย่างไร และก็ง่ายอีกเช่นกันหากจะแก้ตัวต่อความพ่ายแพ้....
.
ผลผลิตแห่งความเพียร จึงเป็นการถ่ายทอดเรื่องความจริงผ่านตัวอักษร เพื่อให้ท่านได้เข้ามาสัมผัสกับวิถีแห่งชีวิตร่วมกัน ชีวิตที่ผลิกผัน ดั่งชีวิตที่ถูกฉุดกระชากออกมาจากห้วงแห่งเหวนรก ที่ครั้งหนึ่งมีแต่ค่ำคืนอันมืดมิด บัดนี้ หมู่เมฆได้เคลื่อนคล้อยลอยหาย เผยโฉมแห่งแสงจันทร์ทรา เด่นเดือนในนภากาศ ส่องสว่างเป็นแสงจันทร์งามกระจ่างยามราตรี....