ThaiMTB.com

ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน ทริปความฝันของผู้ชายคนหนึ่ง(เฮียฮ้อ นายธวัชชัย เอกธุระประคัลภ์)นครปฐม-เชียงใหม่
เน้นรณรงค์เพื่อการประหยัดพลังงานใช้จักรยานแทนรถยนต์ถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
จัดโดย นายธวัชชัย เอกธุระประคัลภ์ ประธานชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพจังหวัดนครปฐม
ออกเดินทาง วันที่ 4-8 ก.ค 52

มีวัตถุประสงค์รณรงค์ให้ประชาชนหันมาใช้จักรยานมากขึ้น โดยท่านไม่ต้องเดินทางด้วยจักรยานถึงวันละ100 - 200 ก.ม. เพียงหวังว่าท่านออกมาซื้อของตามหมู่บ้านหรือชุมชนที่ท่านอยู่ ระยะทาง 500 ม. 1 - 2 ก.ม. ท่านควรใช้จักรยานแทนรถยนต์หรือจักรยานยนต์ ก็จะช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายและทำให้สุขภาพดีและสร้างจิตสำนึกในการประหยัดพลังงาน เมื่อท่านใช้จักรยานมากขึ้น ท่านค่อยพัฒนาระยะการใช้งานให้ไกลขึ้น

อุดมการณ์ของข้าพเจ้าเมื่อเดินทางท่องเที่ยวด้วยจักรยานจะเน้นการเริ่มต้นออกจากบ้านถึงจุดหมายปลายทางด้วยจักรยาน เพื่อเป็นการประหยัดตั้งแต่ต้น และได้ความตั้งใจ ความมุ่งมั่น และเป็นตัวอย่าง การท่องเที่ยวเชิงประหยัดพลังงาน - ค่าใช้จ่าย พร้อมได้ออกกำลังกายทำให้สุขภาพดี โดยไม่เน้นเชิงสันทนาการ (นำรถจักรยานใส่รถยนต์ไปขี่) ทริป นครปฐม – เชียงใหม่ ออกเดินทางวันที่ 4 ก.ค. 2552 สิ้นสุดวันที่ 8 ก.ค. 2552 รวม 5 วัน เน้นการท่องเที่ยวและสร้างสถิติการเดินทางโดยจักรยาน

ความฝันของผมไม่ใช่มีรถยนต์ราคาหลายล้านหรือมีบ้านราคาหลายสิบล้าน เพียงแต่ผมฝันว่าสักวันหนึ่งถ้าผมมีสุขภาพที่ดีแล้วผมขี่จักรยานได้เหมือนคนอื่นๆเขา ผมจะขี่จักรยานไปไกลๆให้ไกลที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้แต่ผมก็ทำไม่ได้สักที ผมขี่แต่ละครั้งก็ได้แค่สามสี่กิโลเมตร เป็นเพราะว่าผมมีโรคประจำตัวถึง12โรค ผมเป็นโรคไต ฝ่าตัดเปลี่ยนไตเมื่อ15ปีที่แล้ว เป็นโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก โรคมะเร็งต่อมน้ำเหลือง เป็นม้ามโตตัดม้ามทิ้งแล้ว ต่อมาผมก็ได้มาขี่จักรยานกับชมรมจักรยานนครปฐม เมื่อออกทริปผมก็ขี่ได้แค่สามสี่กิโลเหมือนเดิมอีกจนกระทั่งประมาณกลางปี2549 ผมได้รับเลือกเป็นประธานชมรมจักรยานนครปฐม ผมออกทริปร่วมกับสมาชิกทุกวันอาทิตย์ ผมก็ขี่ได้สามสี่โลเหมือนเดิม ตลอดเวลาผมก็พยายามฝึกขี่พัฒนาตนเองคือขี่ตอนเช้าทุกวัน มีทริปขี่จักรยานที่ไหนผมไปหมดถึงผมจะขี่ได้เพียงสามสี่กิโลเมตรก็ตาม จนกระทั่งความพยายามของผมเริ่มประสบความสำเร็จ ประมาณกลางปี50 ผมเริ่มขี่ได้วันละ20กม. และออกทริปวันอาทิตย์ผมขี่ได้20-30กม. และผมก็พยายามฝึกฝนให้มากขึ้น โดยขี่ตอนเช้าทุกวัน จนกระทั่งทุกวันนี้ผมแทบไม่เคยขาดการขี่จักรยานเลยแม้กระทั่งวันเดียว ผมขี่ทุกวันปีหนึ่งมี365วันไม่เคยเว้น เฉพาะวันพุธ-ศุกร์ผมขี่ทั้งเช้าและเย็น ทุกวันนี้ตอนเช้าผมขี่ได้วันละ40กม. ส่วนทริปวันอาทิตย์ผมขี่ได้ถึง 150 กม. จนทุกวันนี้เขาเรียกผมว่า"ฮ้อร้อยโล"ถ้าทริปไหนไม่ถึงร้อยโลผมจะวนให้ครบร้อยกม. ผมใช้ความพยายามกว่าจะถึงวันนี้ใช้เวลาไม่ต่ำกว่า15ปี ผมบอกทุกคนได้เลยการขี่จักรยาน(ซึ่งเป็นชีวิตจิตใจของผม)ทำให้มีสุขภาพที่ดี เพราะว่าตอนที่เปลี่ยนไต หมอบอกว่าผมอยู่ได้ไม่เกิน5ปี และต่อมาผมได้เป็นโรคอีกหลายโรค แต่ปัจจุบันโรคทั้งหมดหายหมดแล้ว ทุกวันนี้ผมคิดย้อนหลังไปตอนนี้ผมอายุ 60 ปี แต่ผมมีสุขภาพดีกว่าตอนที่ผมอายุ40กว่าปี มันเป็นไปได้อย่างไร ผมคิดว่าคงเป้นเพราะผมขี่จักรยานแน่นอน
สุดท้ายนี้ผมขอให้กำลังใจแก่ทุกๆคนที่มีโรคภัยไข้เจ็บอย่าได้ท้อนะครับถ้าท้อก็คิดถึงผม ผมเป็นถึง12โรค ผมยังต่อสู้และยังทำได้แล้วพวกท่านๆทั้งหลายยังไงก็มีโรคไม่เท่าผมหรอกแล้วทำไมจะทำไม่ได้ล่ะครับ อย่าท้อนะครับเชื่อผม ใจต้องอยู่เหนือกายครับ ยังไงเสียก็ขอให้ทุกๆท่านช่วยให้กำลังใจผมให้ผมประสบความสำเร็จในการเดินทางครั้งนี้กราบขอบคุณอย่างสูงครับผมจึงคิดว่าถึงเวลาแล้วที่ผมจะให้รางวัลแก่ชีวิตของผมตามที่ผมฝันไว้ ผมจึงได้ปรึกษาสมาชิกชมรมฯว่าผมต้องการเดินทางไกลด้วยจักรยานสักครั้งหนึ่ง ซื่งเป็นทางไกลที่สุดในชีวิตของผม

โดยผมกำหนดเส้นทางนครปฐม-เชียงใหม่ โดยมีผู้ร่วมเดินทางทั้งหมด14คน มีรายชื่อดังต่อไปนี้

คณะของพวกเรารวมตัวกันที่หน้าองค์พระปฐมเจดีย์ (พระร่วงโรจนฤทธิ์ฯ พระคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดนครปฐม) เวลา 05.30 น. ถ่ายรูปร่วมกับเพื่อนๆที่ต่างพากันมาให้กำลังใจพวกเรามากมายล้อหมุนออกจากองค์พระฯ เวลา 06.05 น.โดยมีเพื่อนๆขี่ตามไปส่ง ขี่ไปตามเส้นทางถนนมาลัยแมน ผ่านอ.กำแพงแสน ถึงตรงจุดนี้เพื่อนๆที่มาส่งได้แยกทางกลับเหลืออยู่1คนคือจ่าบั้มส์ทีม rbsซึ่งจะปั่นไปส่งจนถึงชัยนาท เดินทางต่อผ่านแยกฐานบินกำแพงแสน เจอเพื่อนจักรยานกลุ่มบางเลน (พี่หนู พี่อ้วน พี่หนุ่ม จ่านวย น้องบิว) ปั่นตามไปส่ง

ก่อนออกเดินทางรวมตัวที่หน้าองค์พระ

เริ่มออกเดินทางเวลา06.05น.

เพื่อนๆปั่นตามมาส่งมากมาย

เดินทางตามถนนมาลัยแมน เริ่มจัดรูปขบวนความยาวไม่เกิน 100 เมตร
ตอนนี้ยังมีเพื่อนตามมาส่งอยู่หลายสิบคน

จัดรูปขบวนเรียบร้อย ผมเสือหน่อยนำเอง โดยกำหนดความเร็วและเวลาพักตามความสามารถของลูกทีม
ที่มีความสามารถน้อยที่สุด ในขณะที่เดินทางในเวลานั้น

ถึงแยก อ.กำแพงแสน เพื่อนที่มาส่งวนกลับตรงจุดนี้ ต้องขอขอบคุณเพื่อนๆทุกคนครับ

หันมามองลูกทีม กม.ละประมาณสองสามครั้ง เพื่อให้รูปขบวนไม่เกินร้อยเมตร
โดยมีเสือเปี๊ยก เสือทัย คอยคุมอยู่ด้านหลัง ไม่ให้มีหลุดขบวนโดยเด็ดขาด
เพราะต้องการการเดินทางแบบเป็นกลุ่มโดยอาศัยความสามัคคี ความเอื้อเฟื้อต่อผู้ร่วมทางเป็นตัวตั้ง
ผมต้องการควบคุมการเดินทางแบบนี้จนถึงจุดหมายปลายทางที่เชียงใหม่เลยครับ
คอยติดตามดูว่าจะทำได้หรือไม่

รถเบนซ์คันที่เห็นเป็นของร้านดำเนินพาณิชย์ครับ อาซ้อแกนำขนมชั้นขับตามมาจากนครปฐมมาให้แก่ทีมของเรา

คันนี้แหละครับที่นำขนมมาให้ ตรงจุดนี้เลยมหาวิทยาลัยเกษตรกำแพงแสนแล้ว
ต้องขอขอบคุณอาซ้อและเฮียหลีแห่งร้านดำเนินพาณิชย์ซึ่งจำหน่ายจักรยานฮัมเบอร์ ลาเล่ย์
และบริการซ่อมจักรยานทุกชนิด มา ณ ที่นี่ด้วย และขอให้กิจการเจริญรุ่งเรืองนะครับ
ทุกทริปการเดินทาง อาซ้อและเฮียหลีไม่เคยขาดที่จะสนับสนุนครับ

กินอาหารเช้าที่แยกหนองวัลย์เปียง อาหารเช้ามื้อนี้เป็นข้าวมันไก่ จานละ 25 บาท รวมค่าอาหารมื้อนี้ 520 บาท จากนั้นเดินทางต่อ ผ่าน อ.สองพี่น้อง พวกเราปั่นกันไปเรื่อยๆอย่างสบายๆ ความเร็วประมาณ 25-28 กม/ชม. สองข้างทางช่วงนี้ร่มรื่นมาก แดดก็ไม่ร้อน มองไปข้างทางเป็นนาข้าวเขียวขจี บางช่วงก็เป็นบ่อปลา บ้านเรือนสองฝั่งถนนยังมีความเป็นไทยแท้อยู่ สังเกตได้จากบ้านเรือนเป็นบ้านทรงไทยเสียเป็นส่วนใหญ่ พวกเราปั่นกันไปคุยกันไปไม่รู้สึกเหนื่อยเลย

จนถึง จ.สุพรรณ เลี้ยวเข้าเมนใหญ่เส้นสุพรรณ-ชัยนาท ช่วงนี้เป็นถนนสี่เลนปั่นสบายๆ ไหล่ถนนกว้างมาก อากาศก็ยังเหมือนเดิมไม่ร้อนเลย แวะกินมื้อกลางวันที่โพธิ์พระยา อาหารมื้อนี้เป็นข้าวจานเดียวผักพริกแกงราดข้าวไข่เจียว เกาเหลาเลือดหมู น้ำดื่มเป๊ปซี่ สไปส์ อาหารมื้อนี้ 570 บาท พอเริ่มล้อหมุนงานก็เข้าทันที รถของสมาชิกท่านหนึ่งยางแตก ทีมเซอร์วิสของเราทำหน้าที่ทันที ไม่ถึง 5 นาทีก็เรียบร้อย(เพราะทีมเซอร์วิสของเราเก่งมากๆ) ออกเดินทางต่อไปเรื่อยๆ จนถึง อ.หันคา พบเพื่อนเก่าโดยบังเอิญ ดาบรงค์ เป็นตำรวจอยู่นครปฐม แต่ช่วงนี้มาเยี่ยมพ่อแม่ที่บ้านหันคา ดาบรงค์เรียกให้พวกเราแวะบ้านพ่อแม่เขาก่อน จะเลี้ยงขนมเลี้ยงน้ำ พวกเราก็จำทางเข้าบ้านพ่อแม่เขาไม่ได้ก็เลยปั่นไปเรื่อยๆจนเลยบ้าน ดาบรงค์เลยขนขนมและเครื่องดื่มใส่รถตามพวกเรามา (น้ำแดง+โซดา ฝอยทอง ทองหยอด เงาะจำนวนมาก) พวกเราทุกคนซาบซึ้งในน้ำใจของดาบรงค์มาก ขอขอบพระคุณมา ณ ที่นี้ด้วย

พอเดินทางต่อมาสักระยะ เวลาประมาณ 15.30 น. ท่านสว.มัณฑนา สงค์ประชา (สว.จังหวัดชัยนาท) ได้มาแสดงความยินดีและได้จองโรงแรมไว้ให้พวกเรา โรงแรมชื่อนัฐนนท์รีสอร์ทอยู่ที่ อ.เมืองชัยนาท จากนั้นท่านสว.ได้ให้ลูกน้องมานำพวกเราไปโรงแรมที่พัก

ถึงโรงแรมที่พักเวลา 17.30 น. เพื่อนกลุ่มจักรยานบางเลนได้แยกทางกลับบ้าน โดยมีรถเซอร์วิสจากทางบ้านมารับ คณะของเราขอขอบคุณในน้ำใจของเพื่อนกลุ่มจักรยานบางเลนที่มีน้ำใจปั้นมาส่งพวกเราถึงชัยนาท จากนั้นพวกเราได้เพื่อนสมาชิกใหม่ 2 ท่าน ชื่อคุณภูษิต (พี่ฉุง) และพี่จ่าทหารอากาศ ได้เดินทางมาสมทบกับพวกเรา เพราะพวกเราได้ติดต่อกันไว้ก่อนแล้ว พี่ฉุงได้ซื้อเครื่องดื่มเกลือแร่มาให้พวกเรา 3 ลัง พี่ฉุงและพี่จ่าอากาศได้เดินทางมาส่งพวกเราที่รีสอร์ทด้วย พอถึงรีสอร์ทที่พักเราก็ได้พบ ผอ.สถาพร ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านไร่วิทยามารอรับพวกเรา ผอ.สถาพรบอกพวกเราว่า อยากพบผม (ธวัชชัย เอกธุระประคัลภ์) เพราะได้อ่านเรื่องราวของผมท่านผอ.ได้ให้กำลังใจผมและสมาชิกทุกท่าน ได้ทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้ให้สำเร็จ จากนั้นท่านผอ.ได้ลากลับ ท่านสว.ได้อนุเคราะห์เปิดห้องพักให้พวกเรา 8 ห้อง ห้องละ 2 คน เป็นรีสอร์ท 5 ดาว บรรยากาศดีมาก ด้านหลังรีสอร์ทเป็นท้องนา มีต้นตาลอยู่มากมาย ห้องพักสะอาดมาก มีโทรทัศน์ แอร์ ตู้เย็น เครื่องทำน้ำอุ่น ตอนเช้ามีอาหารเช้า 2 ที่ให้ฟรี ห้องพักที่ว่านี้คืนละ 550 บาท แต่ได้รับความอนุเคราะห์จากท่านสว.มัณฑนา สงค์ประชา ออกค่าใช้จ่ายให้คณะชมรมจักรยานสุขภาพนครปฐมทั้งหมด พวกเราชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพนครปฐมของกราบขอบพระคุณมา ณ ที่นี้ด้วย ถ้ามีสิ่งใดที่พวกเราชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพนครปฐมรับใช้ได้พวกเรายินดีครับ อาหารมื้อเย็นพวกเราทานกันที่รีสอร์ทนี้เลย อาหารอร่อยมาก วันนี้เดินทางได้ระยะทาง 195 กม. รวมระยะเวลาในการขี่ 8 ชั่วโมง 27 นาที ใช้เวลาในการพักทั้งหมด ( กินข้าว เข้าห้องน้ำ ปะยาง 6 ครั้ง ) เป็นเวลา 3 ชั่วโมง ความเร็วโดยเฉลี่ย 23.1 กม./ชม.

รร. สวยจังงง

ภาพข้างล่างต่อไปนี้ เป็นภาพช่วงเดินทางจาก นครปฐมถึง ชัยนาท ครับ

นัดทีมบางเลนไว้ที่แยกทางเข้าสนามบินกำแพงแสน

เจอหัวหน้าทีมบางเลน พี่หนู และขวามือ พี่ชายผมเองครับซี่งจะเดินทางๆไปส่งถึงชัยนาทครับ

เข้าไปทักทายเสืออ้วนทีมบางเลนครับ ต้องขอขอบคุณน้ำใจของเสืออ้วนเป็นอย่างยิ่ง
เพราะมือข้างหนึ่งยังเข้าเฝือกอยู่เลย เนื่องจากเดินหกล้มก็ยังอุตสาห์มาส่ง
ซึ่งเสืออ้วนได้มาส่งจนถึงชัยนาทเลยครับ