ThaiMTB.com

ผมเป็นคนชอบปั่นปล่อยมือ รัดสายหมวก ดึงถุงมือ หยิบหน้ากากกรองควันมาสวม บิดขี้เกียจ เวลาอยู่ในตำแหน่งที่ไร้รถ ไร้คน

สี่วันก่อน ปั่นเลาะลานกว้างๆ ปล่อยมือ สะดุดก้อนหิน คว่ำข้าง ขาถลอกสองข้าง

สองวันก่อน ปั่นบนฟุทบาทหนีรถติดช้าๆ ทะลึ่งปล่อยมือ ล้อตกฟุทบาท คว่ำหน้าเข่ากระแทกพื้น ฮ่อเลือด(กางเกงขายาว ขาดเลยปั่นกลับแบบขาขาดๆ)

เมื่อวาน ปั่นหลบรถติดเข้าไปในแอรพอร์ทลิ้ง ปล่อยอีกครั้ง คราวนี้ล้อตกร่องถนนเป็นรู แฮนด์ปัด หน้าทิ่มขาหลังลอย เอาฝ่ามือดันกันหน้าทิ่ม ปรากฏว่าข้อมือปวดแปร๊ป ไปหาหมอ กล้ามเนื้ออักเสพ หยิบจับอะไรไม่ได้เลยตอนนี้ เจ็บปวดไปหมด เป็นสองข้างพร้อมกันทำงานไม่ได้เลย กินข้าวยังเจ็บข้อมือจนแทบเลิกกิน แต่ก็ยังฝืนปั่นไปทำงานโดยปรับเบาะนั่งตัวตรงไม่ถ่ายน้ำหนักลงแขน จะแย่ก็ตรง มีแรงกำเบรคน้อยมาก ก็ปั่นช้าๆระดับรถแม่บ้านเอา... เฮ่อ กรุงเทพรถติดขนาดนี้แทกซี่ก็ไม่รับ ยังไงก็หนีการปั่นไม่พ้นอยู่ดี

ปั่นดีๆมาปีสองปีไม่มีปัญหา มางี่เง่าเจ็บตัวเพราะปล่อยมือนี่หละ... ส่วนตัวผมว่า การปล่อยมือ มันอันตรายกว่ายกล้อหน้า ล้อหลังอีกนะ... เพราะอย่างน้อย ถ้ามือกำแฮนด์อยู่ มันก็เหมือน เรามีไม้เท้าค้ำอยู่ตลอด สะบัดล้อหน้าหาจุดเหวี่ยวน้ำหนักได้ทันที แต่ ปล่อยมือนี่ ถ้ารถล้มเมื่อไร ก็ปริวออกไปจากเบาะทั้งตัวทันทีเหมือนเครื่องดีดหินเลย

อ่านแล้วเตือนสติได้เป็นอย่างดีเลยครับ

ผมก็ปล่อยมือบ่อย ๆ ไม่เห็นเป็นไร เวลาดื่มน้ำ สะบัดมือ ถอดแว่น....ฯลฯ

ผมก็ปล่อยบ่อยๆหละครับ2ปีที่ผ่านมานี่ไม่เคยล้มเลย ปล่อยขนาด เอนตัวนอนกางแขนไปข้างหลังมองฟ้าไปปั่นได้(ใช้ทัวรริ่ง)
แต่บทจะพลาดมันก็พลาดเอาดื้อๆติดต่อกัน4วัน เพราะเจออุปสรรค์บนพืน้ที่ไม่ทันสังเกตุ
เองเองก็ฝึกแทรกแสตนบ่อยๆ ผลข้างเคียงของมันคือทำให้เคยชินกับการล้มแบบต่างๆระหว่างฝึก
แต่ถ้ารถล้มตอนปล่อยมือ แทรกแสตนมันจะใช้ไม่ได้อ่ะครับ เพราะตัวมันลอยออกจากจักรยานไปเลย
เฮ่อ พิมพ์ไปเจ็บข้อมือไป
ไปหาหมอเอ๊กเรย์ หมดไป3000 แค่กล้ามเนื้ออักเสพ นึกว่ากระดูกอ่อนจะหัก ค่อยยังชั่ว

ขอให้หายไวๆละกันนะครับ...แปลว่าช่วงนี้ดวงขาลง+ประมาท...พลาดอะไรนิดๆหน่อยๆก็ได้เลือด

เคยปล่อยมือสมัยเด็กที่ปั่นจักรยานเล่นทั่วไปตามภาษาเด็กๆ ปรากฏว่าโซ่หลังหลุดเข้าไปพันสเตอร์หลัง จากท่าปล่อยมือ 2 ข้างปรกติทั่วไป ได้เปลื่ยนเป็นท่า แจ๊ค+โรส แบบไททานิคเลยครับ ลอยละลิ่ว ตกลงมา คางแตก แขน ขา ไปหมดเลยครับ เลิกปล่อยตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมาเหมือนกันครับ

โสนาน่า ) ล้อเล่นครับผมก็เคยปล่อยแต่แก้เมื่อยเด๋วเดียว ไม่ใช่ปล่อยมือไปทำโน่นทำนี่ อย่าประมาทครับ

คุณเลิกไม่ได้หรอกครับ

เอาไว้หายเจ็บดีแล้ว ก็คงจะขี่เหมือนเดิม

แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือจะรอบคอบกว่าเดิม ประเมินสภานการณ์และสภาพถนนได้ดีกว่าเดิม


ประโยชน์ของการปล่อยมือขี่ ที่มิได้มีไว้เพื่อโชว์ออฟ
- ลดความเมื่อยล้าของร่างกายท่อนบน
- เปลียนอิริยาบถ เปลี่ยนจุดกดทับที่ก้น
- สามารถกินน้ำได้โดยไม่ต้องจอดรถ

เห็นด้วยกับท่านข้างบนครับ ผมล่ะแอบอิจฉาคนที่ปล่อยมือได้และก็ยืนโยกได้จริงๆครับ ซึ่งผมทำเช่นนั้นไม่ได้ ผมขาหัก(ที่หน้าแข้ง ด้วยอุบัติเหตุ)มายี่สิบกว่าปีแล้วครับ ขาข้างที่หักรับน้ำหนักได้ไม่เต็มที่ ขาข้างหักจะเล็กกว่าขาข้างดี ออกกำลังกายได้แต่จ๊อกกิ้งเบาๆ(ไม่เร็ว) และก็ปั่นจักรยานนี่แหละครับคือทางออกที่ดีที่สุด การปั่นก็ต้องระวังไม่ให้เกิดอุบัติเหตุ แม้แต่ "ล้ม" ก็ยังไม่อยากให้เกิด ผมอยากปล่อยมือ เพื่อลดอาการเมื่อยและชา แต่ก็ทำได้ทีละข้างเท่านั้น(เคยลองแล้ว) อยากยืนโยกในบ้างครั้งเพื่อเพิ่มสปีดหรือตอนขึ้นเนิน แต่ทำไม่ได้เพราะขาข้างนึงรับแรงและน้ำหนักไม่ได้เต็มที่

แอบอิจฉาเล็กๆครับ แต่ผมก็ยังปั่นอยู่นะ ทั้งเสือหมอบและเสือภูเขา (ปั่นเท่าที่ร่างกายรับได้)

ผมก็ชอบนะครับ แต่ผมยังไม่เคยล้ม...

ครั้งแรก....เป็นบทเรียน...ก็น่าจะพอแล้วละครับ....ไม่น่ามีครั้งสอง....เมื่อยก็ปล่อยที่ละข้างแล้วกัน....ล้มเองเจ็บเองก็ไม่ว่ากันละครับ...ล้มแล้วคนอื่นชน..ทับ...คนไม่รู้เรื่องเขาจะเดือดร้อน....

ผมก็มีปล่อยบ้าง ยังไงๆก็ระวังๆกันนะครับ

ภูมิใจเถอะครับที่ปล่อยมือขี่ได้ แต่อยากให้ทำกรณีที่จำเป็นจริงๆครับ เพราะถนนบ้านเราก็อย่างที่เห็นๆอยู่ ผมเองขนาดมืออยู่กับแฮนยังจะหลุดมือเลยครับเวลาขี่เพลินๆ เหมือนตกหลุมอาอาศน่ะครับ โดยเฉพาะถนนลาดยางมักจะมองไม่ค่อยเห็นเช่น หลุมกระทะเล็กๆน่ะ ก็ขอให้หายไวๆนะครับ

ผมว่ายังสามารถทำได้นะครับ แต่ต้องมีสติและรอบคอบแล้วต้องรู้ถนนคุ้นทางพอสมควร