ThaiMTB.com

ขอ เกริ่นก่อนนะครับว่า ผมเป็น อาการนี้มาได้ไม่เท่าไหร่เกิดจากการไปปั่นจักรยาน วันนั้นแถว ช็อควิว พอขากลับบ้านตอนกลางคืน วนกลับทาง ถนนอีกด้าน ทาง บูเลอวาร์ดที่มาจากรามอินทรา พอดีมีรถจอดข้างทาง แล้วผมก็ออกมาเพื่อจะขึ้นสะพานด้วย สิ่งที่มาข้างหลังคือ แท็กซี่ มันมองไม่เห็นผมหรือยังงัยไม่ทราบ เบรคลั่นเลยชนข้างหลังผม กระเด็นลงไปวัดพื้นอย่างแรง ผมคือ ผมไม่เป็นไรถลอกนิดหน่อย แต่รถล้อหลังพัง พักรักษาตัวอยู่ 2-3 วันก็ออกมาซ่าได้เหมือนเดิม แต่สิ่งที่ตามมาคืออาการระแวงหลังยิ่งเวลาที่ปั่นบนถนนใหญ่อย่างเกษตรนวมินทร์ด้วยแล้ว มันจะเหมือนกลัวข้างหลังตลอดเวลา เดี๋ยวนี้ตอนปั่นที่ราบ 11 เวลากลับรถต้องออกเลนขวาก็จะเกิดอาการกลัวรถที่จะมาข้างหลัง เดี๋ยวนี้เซ็งมาก เหมือนจะดิวกับรถหลังตลอดเลย วันก่อนก็รถ หกล้อ วันก่อนก็รถเมลล์ มันจะคอยเบรคจ๊ากๆใส่เราตลอดเลย ไม่รู้ว่า เราคิดไปเองเลยทำให้เวลาจะเปลี่ยนเลนเลยเกิดอาการแบบกล้าๆกลัวๆหรือเปล่า ใครเคยมีประสปการ์ณแบบนี้ลองเอามาแชร์กันหน่อยได้มั้ยครับว่าแก้ไขยังงัย

ความรู้สึกนี้แม้ทำให้เราสนุกน้อยลงบ้าง แต่คิดในแง่ดีครับ ส่งผลให้เรารอบคอบขึ้น ลดความเสี่ยงไปในตัว

ผมเองก็ซีเรียสระดับมากที่สุดเรื่องอุบัติเหตุ ไม่แต่เฉพาะตัวเองแต่ของทุกๆ คนในกลุ่มครับ สิ่งที่ผมทำคือ

1) จักรยานผมติดไฟชัดเจนทั้งหน้าหลัง โดยเฉพาะไฟท้ายให้ความสำคัญมากๆ เพราะเราไม่ได้มองเองต้องให้ชัวร์ ทดสอบแล้วที่อากาศดีๆ มองเห็นไกลกว่า 500 เมตรแน่นอน เริ่มเปิดตั้งแต่เวลาใกล้ค่ำไม่ได้รอให้มืด ส่วนไฟหน้าเรามองเอง ระวังเอง ก็เลือกเอาตามสภาพถนนและการขับขี่ครับ เพื่อนหมอบหลายๆ คนที่เห็นมักติดไฟท้ายแบบดวงเล็กๆ ไฟหรี่ๆ ไม่ทราบว่ามันเก่า แบตใกล้หมด หรือกลัวน้ำหนักรถเพิ่ม ขี่ในสนามเฉพาะไม่เป็นไร แต่ขี่บนถนนหลวงน่าเป็นห่วงมาก

2) สัญญาณมือ สำหรับจักรยาน โดยเฉพาะเปลี่ยนช่องทาง หากหันกลับไปมองแล้วเห็นรถตามหลังมาแม่จะยังอยู่ไกล ผมใช้ตลอดเพื่อลดความเสี่ยง

เดี๋ยวนี้ผมก็ พรึ่บพรั่บ ไปหมด หน้าหลัง หมวกหน้าหลัง แต่ตอนนี้มันเกิดอาการกลัวแบบระแวงๆยังงัยไม่รู้ครับ ไม่รู้จะแก้ยังงัยขนาดขี่ทางตรงๆ เจอรถพวกท่อดังๆมาข้างหลังหน่อยก็เกิดอาการสะดุ้งแล้ว

เปิดไฟท้าย ไฟหน้า ตลอดเวลาที่ปั่นจักรยานเลยครับ
เพื่อความปลอดภัย เพราะตอนนี้รถยนต์ส่วนใหญ่จะติดฟิล์มกันแดด ดำมากๆทำให้มองข้างนอกลำบากขึ้น

ลองปรับตัวกับความระแวงเป็นเฝ้าระวัง ติดกระจกมองข้างไว้จะได้ไม่ต้องหันมองบ่อยๆในระยะที่ยังระแวงอยู่ และคอยสังเกตพฤติกรรมรถแต่ละประเภทของรถว่าว่าขับขี่กันอย่างไร ค่อยเป็นค่อยเป็นค่อยไปนะครับ

โคตรกลัวครับปั่นคนเดียว กลัวไปหมดทั้งกลัวเด็กแว๊นซ์แอบตีกบาล กลัวโดนรถสอย กลัวหมาขี้ตกใจแบบพอไปใกล้ๆแล้วมันสะดุ้งอาจจะทำให้เราเป๋ไปโดนรถที่ตามมา เยอะแยะสารพัดคัรบ แล้วช่วงนี้มีข่าวพี่ๆนักปั่นโดนรถชนโดนรถทับเสียชีวิตด้วยแล้วยิ่งกลัวครับ

ติดกระจกส่องหลังช่วยได้เยอะครับ ถึงแม้จะดูไม่โปรแต่ก็ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่าครับ ผมเองรอดมาจากรถพ่วง รถสิบล้อได้หลายครั้งเพราะกระจกส่องหลังนี่แหละ กำลังจะเบี่ยงออกขวาเพื่อแซงรถที่จอดริมถนน มองกระจกเห็นรถพ่วงวิ่งมา เราก็เบรคยังไม่ออก ก็เลยรอด ถ้าออกไปโดยไม่เบรค คงไม่ได้มานั่งพิมพ์อยู่จนถึงทุกวันนี้ครับ อีกอย่างนึงผมเห็นจักรยานบางกลุ่มขี่เรียงกันเป็นหน้ากระดานเลย ไม่เรียงเดี่ยว อันตรายมากนะครับระวังกันด้วย

ผมก็ใช้กระจกส่องนะแต่แบบติดหมวกของblackburn
มองๆไปก็เท่ไปอีกแบบนะครับ
แถมช่วยผมหลีกแอบรถใหญ่หลายรอบละ

ต้องไปหาแบบติดปลายแฮนด์มาลองมั่งแล้ว

ผมติดแบบนี้ครับ มั่นใจ สะใจ ชัดเจน ครับ

ติดกระจกปลายแฮนด์+ ไฟท้ายสว่างๆซัก2 ดวง +แทบสะท้อนแสงเลย