ThaiMTB.com

..สืบเนื่องจากกระทู้ http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 7&t=824348 "..ฮือ ฮือ..ชวนปั่น ๒๗ - ๒๙ ต.ค.๕๖ ไปเยี่ยมเพื่อนชาวจักรยานป่วย ๓ คน ๓ จังหวัด.."

..อาทิตย์ ที่ ๒๗ ต.ค.๕๖ .. เจ็ดโมงเช้า ปั่นออกจากบางนา ผ่านคลองเตย - สี่แยกศาลาแดง - สี่แยกราชประสงค์ - ประตูน้ำ - ดินแดง - แยกลาดพร้าว - เข้าโรคัลโรดที่วัดเสมียนนารี ผ่านหลักสี่ - ดอนเมือง (แปดโมง ได้ระยะทาง ๓๕ ก.ม. พักทานอาหารเช้า ต้มเลือดหมู) - รังสิต - ปั่นไปตามถนนเลียบคลองเปรมประชากร จนเกือบถึงบางปะอินทร์ เลี้ยวซ้ายไปถึงถนน ๓๔๗ เลี้ยวขวาปั่นไปผ่าน ศูนย์ศิลปาชีพ "ก่อเกิด" - ผ่านแยกวรเชษฐ - ถึงทุ่งมะขามหย่อง เข้าไปทานอาหารกลางวันในอนุสรสถานศรีสุริโยทัย (ตามภาพ) แล้วปั่นต่อไปถึงสี่แยก เลี้ยวซ้ายเข้าถนน ๓๓๔ ไปถึง อ.ป่าโมกข์ ตรงไปถึง จ.อ่างทอง เมื่อเวลา ๑๖.๐๐ น. พักผ่อนร้านค้าหน้าโรงพยาบาลอ่างทอง รอพบเสือประหยัด (อ.ทรงธรรม) แล้วขึ้นไปเยี่ยม "ทนายพรชัย อึ้งตระกูล" (ทนายแดง) ด้วยกัน

ทราบจากภรรยาว่า การป่วยครั้งนี้เพราะละเลยมิได้เจาะเลือดตรวจสุขภาพเป็นประจำปี เนื่องจากเจ้าตัวเห็นว่าปั่นจักรยานออกกำลังกายเป็นประจำอยู่แล้ว ไม่น่าจะมีอะไร ปรากฏว่า มีคอเรสตอรอลสูง จนเส้นเลือดเข้าสู่หัวใจ ๔ เส้นตีบ ทำให้ป่วย

อาการขณะนี้กำลังรักษาโรคแทรกซ้อนน้ำท่วมปอด ก่อนหน้านี้กลับไปพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านแล้ว

ผมจับมือเขาบีบเบา ๆ พร้อมบอกว่า ผมขอถ่ายทอดพลังภายในเท่าที่ผมมีให้สู่กายเขาเพื่อช่วยรักษาให้ฟื้นกลับคืนสู่สภาพปกติโดยเร็วด้วยแรงหนึ่ง

เสร็จจากเยี่ยมแล้ว อ.ทรงธรรม พาปั่นไปทานอาหาร ร้านข้าวต้ม ริมถนน ตรงข้ามโรงเรียน ?

มืดแล้ว พาปั่นไปนอนที่โรงเรียนที่สอนอยู่ โดยกางเต๊นท์ให้นอน



..อาหารมื้อเช้า..ต้มเลือดหมู ๔๐.- ข้าวสวย ๑๐.- น้ำแข็งเปล่า ๒.-





..อาหารมื้อกลางวัน..ข้าวก็นหม้อผัด ๓๐.- น้ำเขียว-น้ำแข็ง ๑ ถุง ๑๐.-











..หน้าโรงพยาบาลอ่างทอง..



..ได้ระยะทาง..









..ขอบคุณ อ.ทรงธรรม (เสือประหยัด) และภรรยา มากมาย ที่ดูแลอย่างดียิ่ง ที่ จ.อ่างทอง

..ภาพวันที่ ๒๘ ต.ค.๕๖ ต่อ..







..มื้อเที่ยง ที่ อ.สรรพยา..



..น้ำปรับอุณหภูมิ ที่ อ.วัดสิงห์









..เยี่ยม "จ่าไมค์" พบ "ลุงเอ็ม"



..วันนี้ได้ ๑๓๑ ก.ม.

















..คุณสะมะภพ..ให้การดูแลที่บ้าน...ขอบคุณมากครับคุณสะมะภพ ฯ และภรรยา ที่ให้การดูแลอย่างดียิ่ง..

..ภาพของวันที่ ๒๙ ต.ค.๕๖

ผมเป็นเสือมือใหม่พึ่งเริ่มปั่นจักรยานมาได้ยังไม่ครบ3เดือนเลยครับลุงเนตร เรื่องอายุก็ไม่น้อยแล้วเหมือนกันอีก2ปีก็ถึงวัยเกษียณแล้วครับ
เริ่มมีความรู้สึกว่าโรคภัยต่างๆเริ่มมาคอยจะมาคบหาเราเป็นเพื่อนขึ้นเรื่อยๆ ทั้งๆที่เราไม่อยากเป็นเพื่อนกับมันเลย อย่างเบาหวาน โรคเก๊า อาการเหนื่อยง่าย ไชมันสูงน้ำหนักเกิน
จำได้ว่าปั่นจักรยานครั้งสุดท้ายก็ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมโน้นแล้วครับ ปัจจุบันมองไปทางไหนก็เห็นผู้คนเขาหันมาปั่นจักรยานกัน เพื่อนบ้างคนที่รู้จักทีแรกผมเห็นเพื่อนปั่นก็ยังคิดในใจ
ว่าเพื่อนมันจะไปได้สักกี่น้ำ เพราะเห็นชีวิตประจำวันของเขาก็สุขสบายมีรถสวยๆหรูๆขับเองหลายคัน เฝ้าดูเขาหลายเดือนจนเป็นปีก็เริ่มเห็นว่าเพื่อนมันเอาจริงออกปั่นกันอย่างจริงจัง
เสาร์อาทิตย์มีโอกาสก็ออกทริปปั่นกันทีละหลายสิบกิโล หรือบางครั้งก็เป็นร้อยกิโล...
3เดือนที่ผมเริ่มปั่นจักรยานก็ได้ติดตามอ่านThai mtb โดยเฉพาะสรุปทริป/รายงานปั่น...ผมกำลังติดตามย้อนอ่านกระทู้เก่าๆโดยเฉพาะกระทู้ของคุณลุงเนตรรวมถึงคลิปวีดีโอของคุณลุง
ผมคงอ่านจนเกือบครบทุกกระทู้แล้วมั้งครับ เป็นแรงบันดาลใจให้ผมมีกำลังใจในการปั่นถึงแม้บางครั้งจะทั้งเหนื่อยทั้งร้อน โดยเฉพาะผมยังมีปัญหาเรื่องการเจ็บก้น3เดือนแล้วยังไม่เข้าที่เข้าทางเลยครับ
แต่ยังไงก็จะไม่ท้อครับ โดยหวังว่าเมื่ออายุ70ปีร่างกายยังแข็งแรงได้ครึ่งหนึ่งของลุงเนตรก็น่าจะพอใจแล้วครับ ติดตามกระทู้สรุปทริป27-29ต.ค.56ของลุงเนตรต่อนะครับ...

ch_doi เขียน:ผมเป็นเสือมือใหม่พึ่งเริ่มปั่นจักรยานมาได้ยังไม่ครบ3เดือนเลยครับลุงเนตร เรื่องอายุก็ไม่น้อยแล้วเหมือนกันอีก2ปีก็ถึงวัยเกษียณแล้วครับ
เริ่มมีความรู้สึกว่าโรคภัยต่างๆเริ่มมาคอยจะมาคบหาเราเป็นเพื่อนขึ้นเรื่อยๆ ทั้งๆที่เราไม่อยากเป็นเพื่อนกับมันเลย อย่างเบาหวาน โรคเก๊า อาการเหนื่อยง่าย ไชมันสูงน้ำหนักเกิน
จำได้ว่าปั่นจักรยานครั้งสุดท้ายก็ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมโน้นแล้วครับ ปัจจุบันมองไปทางไหนก็เห็นผู้คนเขาหันมาปั่นจักรยานกัน เพื่อนบ้างคนที่รู้จักทีแรกผมเห็นเพื่อนปั่นก็ยังคิดในใจ
ว่าเพื่อนมันจะไปได้สักกี่น้ำ เพราะเห็นชีวิตประจำวันของเขาก็สุขสบายมีรถสวยๆหรูๆขับเองหลายคัน เฝ้าดูเขาหลายเดือนจนเป็นปีก็เริ่มเห็นว่าเพื่อนมันเอาจริงออกปั่นกันอย่างจริงจัง
เสาร์อาทิตย์มีโอกาสก็ออกทริปปั่นกันทีละหลายสิบกิโล หรือบางครั้งก็เป็นร้อยกิโล...
3เดือนที่ผมเริ่มปั่นจักรยานก็ได้ติดตามอ่านThai mtb โดยเฉพาะสรุปทริป/รายงานปั่น...ผมกำลังติดตามย้อนอ่านกระทู้เก่าๆโดยเฉพาะกระทู้ของคุณลุงเนตรรวมถึงคลิปวีดีโอของคุณลุง
ผมคงอ่านจนเกือบครบทุกกระทู้แล้วมั้งครับ เป็นแรงบันดาลใจให้ผมมีกำลังใจในการปั่นถึงแม้บางครั้งจะทั้งเหนื่อยทั้งร้อน โดยเฉพาะผมยังมีปัญหาเรื่องการเจ็บก้น3เดือนแล้วยังไม่เข้าที่เข้าทางเลยครับ
แต่ยังไงก็จะไม่ท้อครับ โดยหวังว่าเมื่ออายุ70ปีร่างกายยังแข็งแรงได้ครึ่งหนึ่งของลุงเนตรก็น่าจะพอใจแล้วครับ ติดตามกระทู้สรุปทริป27-29ต.ค.56ของลุงเนตรต่อนะครับ...

..ขอบคุณครับ ที่ติดตามอ่านการปั่นจักรยานของผม สรุปทริปนี้จบแล้วครับ เรื่องเจ็บก้น ผมปั่นมา ๓๑ ปี ก็ยังเจ็บอยู่ คิดเสียว่า ฝึกความอดทน ทุกอย่างอยู่ที่ใจ ใช้จิตสำนึกดี ๆ ประสานใจ ให้ปล่อยกายออกกำลัง "แล้วสบายทั้งกายและใจตลอดถึงครอบครัว" (ในครอบครัว มีใครป่วยคนหนึ่ง ก็พากันไ่ม่สบายใจเลยเถิดไปถึงกายด้วยกันทุกคน)

..จักรยานเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่วิเศษ..ร่างกายเป็นสิ่งวิเศษที่ธรรมชาติสร้างขึ้น + เมื่อมารวมกันเป็น "คนปั่นจักรยาน" = "วิเศษยกกำลังสอง" ในภาวะวิเศษนั้น มีสิ่งดี ๆ อยู่มากมาย แต่ก็นั่นแหละไม่ค่อยมีอะไรดี 100% จักรยานและร่างกายต่างเสื่อมสลายไปตามกาลเวลาด้วยภาวะต่าง ๆ อาทิ .. "จักรยาน" เก่าผุพัง../.."ร่างกาย" เจ็บ-ป่วย จากอุบัติเหตุทั้งภายในและภายนอก จึงต้องพึงระวังทนุบำรุงซ่อมแซมจักรยานและร่างกายอยู่เป็นประจำด้วยนา..(ทุกคนควรเจาะเลือกตรวจสุขภาพปีละครั้ง ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะใด)





""..จ่าไมค์.." อุทัยธานี ปั่นจักรยานแข็งแรงมาก ขับรถเครื่องกลางคืนตกหลุม ได้รับอุบัติเหตุ กระดูกไหปลาร้าและซี่โครงหัก .. นับเป็นอุบัติเหตุจากภายนอกร่างกาย..



..ท่านทนายพรชัย อึ้งตระกูล (แดง) ปั่นจักรยานอยู่เป็นประจำแข็งแรงกว่าผมอีก คอเรสเตอร์ล่อนสูงไ่ม่รู้ เส้นเลือกเข้าเลี้ยงหัวใจ ๔ เส้น ตีบ ป่วยเป็นอัมพฤกษ์..นับเป็นอุบัติเหตุจากภายในร่างกาย..







..คุณชิต สุขเกษม ปั่นจักรยานอยู่เหมือนกัน เป็นอัมพฤกษ์ ด้านขวาอ่อนเปลี้ยทั้งแถบ..นับเป็นอุบัติเหตุภายในร่างกาย..

..ตัวผมเองมีจิตสำนึกจากได้ฟังเพลงกราวกีฬามาตั้งแต่สมัยเรียน ม.๑-๖ คำว่า กีฬา กีฬา เป็นยาวิเศษ ติดอยู่ในความทรงจำ และมีโอกาสเล่นกีฬามาตลอดไม่ได้ว่างเว้นเลย อาทิ ม.๑-๖ เล่นฟุตบอล..ออกจากโรงเรียนเล่นตะกร้อลอดห่วง ๑๕ ปี ต่อจากนั้นเล่นแบดมินตั้น ๕ ปี ต่อจากนั้น ปั่นจักรยานไปทำงานแทนขึ้นรถเมล์-ไปท่องเที่ยว-ไปรณรงค์ส่งเสริมการออกกำลังกายด้วยการปั่นจักรยาน ฯลฯ พร้อมวิ่งมาราธอนทุกระยะ และเล่นไตรกีฬามาแล้วทุกระยะ ปัจจบันอายุ ๗๐ ปี กับ ๕ เดือน ไม่มีโรคใด ๆ ไม่ต้องกินยาใด ๆ ทานอาหารคาวหวานขื่นขมได้อร่อย นอนหลับ ถ่ายสะดวก กระนั้นแล้วก็ยังเสียวกับอุบัติเหตุดังกล่าวข้างต้นมาตลอดชีวิตด้วยเหมือนกัน จึงทำให้ใช้จิตสำนึก (กีฬา กีฬา เป็นยาวิเศษ) ประสานใจ (ที่ชอบสบาย) สั่งให้กาย (ที่ชอบลำบาก) ไปออกกำลังกาย เพื่อที่สุขภาพจะได้ดีอยู่เสมอ แม้กระนั้นหากยังเกิดอุบัติเหตุดังกล่าวขึ้นอีก ตัวเองก็ไม่เสียใจ เพราะได้พยายามดูแลสุขภาพอย่างเต็มที่อยู่แล้ว และคนอื่นก็จะว่าไม่ได้ว่าละเลยการดูแลสุขภาพ นั่นแล.