ThaiMTB.com

สงสัยว่าท่านที่ไปปั่นโหด ๆ แบบนี้ เตรียมอาหารเพิ่มพลังอะไรไปกินระหว่างทางกันบ้างครับ มีใครใช้เฉพาะอาหารธรรมชาติ(กล้วยตาก ฯลฯ...) แล้วไปรอดบ้างครับ แล้วมีใครที่"ไปหาเอาข้างหน้า"(เตรียมเฉพาะน้ำเท่านั้น)บ้างหรือเปล่าครับ?
อยากฟังประสบการณ์อะครับ เล่าให้ฟังหน่อย ขอบคุณล่วงหน้าครับ

อยากทราบเช่นกันครับ ว่าเตรียมตัวอย่างไร
เพราะปกติผมที่เคยทำ ปั่นหมอบ เดี่ยว 100 โล+ ขึ้นเขาด้วย
ไม่พกอาหารอะไรเลย ไปหาเอาข้างหน้า พกน้ำกระติกเดียว หมดซื้อเติม
นึกอยากจะไปก็ไป ยางก็ยางฮาฟ สูบพกก็ไม่มี น้ำยาปะยางก็ไม่พก
ปั่นไปจะแวะซื้อน้ำ ซื้อขนมกินในปั๊ม ที่เดิมเสมอๆ พอถึงยอดเขาซื้อไก่ย่างกิน แล้วปั่นกลับ
ไม่ถึงกับรู้สึกหมดเรี่ยวแรงอะไรเลย กลับถึงบ้านก็ซักผ้าอาบน้ำนอน

มีโปรแกรมจะไปภูทับเบิก ไม่รู้จะต้องพกอะไรไปกินระหว่างทางรึเปล่า

bambi เขียน:สงสัยว่าท่านที่ไปปั่นโหด ๆ แบบนี้ เตรียมอาหารเพิ่มพลังอะไรไปกินระหว่างทางกันบ้างครับ มีใครใช้เฉพาะอาหารธรรมชาติ(กล้วยตาก ฯลฯ...) แล้วไปรอดบ้างครับ แล้วมีใครที่"ไปหาเอาข้างหน้า"(เตรียมเฉพาะน้ำเท่านั้น)บ้างหรือเปล่าครับ?
อยากฟังประสบการณ์อะครับ เล่าให้ฟังหน่อย ขอบคุณล่วงหน้าครับ

ผมไปที่เขื่อนฯครับ ผมมีซีเกอร์(ช็อคโกแลต) 2 กล้วยตาก 2 ขนมปังยูโล่คัสตาด 2 ตอนเช้าผมกินข้าวเหนียวที่เค้าแจก2ห่อครับ(จริงๆเค้าให้คนละห่อผมบอกพี่ถ้าผมกินห่อเดียวผมตายแน่ๆเค้าเลยให้มา2แล้วผมสัญญาว่าผมจะปั่นให้จบ แล้วผมก็ทำได้ขอบคุณข้าวเหนียวอีกห่อจริงๆ) ผมเริ่มกินหลังจากผมปั่นไปได้ 2ชั่วโมงครับ หลังจากนั้นก็ประมาณชั่วโมงละห่อ จบ6ชั่วโมงนิดๆตามที่คิดว่าน่าจะทำได้ น้ำผมเอาไปกระบอกเดียวครับไปเติมเอาข้างหน้า เค้ามีให้ทุกๆประมาณ 30 กม. รอดไม่รอดผมว่าอยู่ที่ร่างกายกับจิตใจครับ บ้านิดๆหน่อยก็ดี เพราะสำหรับผม 30 กม.สุดท้ายมันยากที่จะเป็นคำพูดครับ ผมประสาทเกือบกิน แต่ตอนจะเข้าเส้นชัยมีเพื่อนๆนั่งปรบมือให้ผมรู้สึกดีมากๆครับ ไม่รู้จะอธิบายยังไง ประทับใจมากๆๆๆๆครับสำหรับงานนี้

ผมไปพองหนีบมาครับ พกช๊อคโกแลตสนีเกอร์ 5แท่ง เจล GU 4อัน รู้สึกว่าอยากกินก็กิน ไม่ได้นับเวลาหรือกิโลเมตร
เช้าวันแข่งก็กินโจ๊คคัพ (ซื้อรอใว้)
กระติกน้ำใหญ่1ใส่น้ำ อีกอันเล็กใส่เกลือแร่เม็ด
ปั่นจบที่ 5ชัวโมง23นาที

ble011 เขียน:

bambi เขียน:สงสัยว่าท่านที่ไปปั่นโหด ๆ แบบนี้ เตรียมอาหารเพิ่มพลังอะไรไปกินระหว่างทางกันบ้างครับ มีใครใช้เฉพาะอาหารธรรมชาติ(กล้วยตาก ฯลฯ...) แล้วไปรอดบ้างครับ แล้วมีใครที่"ไปหาเอาข้างหน้า"(เตรียมเฉพาะน้ำเท่านั้น)บ้างหรือเปล่าครับ?
อยากฟังประสบการณ์อะครับ เล่าให้ฟังหน่อย ขอบคุณล่วงหน้าครับ

ผมไปที่เขื่อนฯครับ ผมมีซีเกอร์(ช็อคโกแลต) 2 กล้วยตาก 2 ขนมปังยูโล่คัสตาด 2 ตอนเช้าผมกินข้าวเหนียวที่เค้าแจก2ห่อครับ(จริงๆเค้าให้คนละห่อผมบอกพี่ถ้าผมกินห่อเดียวผมตายแน่ๆเค้าเลยให้มา2แล้วผมสัญญาว่าผมจะปั่นให้จบ แล้วผมก็ทำได้ขอบคุณข้าวเหนียวอีกห่อจริงๆ) ผมเริ่มกินหลังจากผมปั่นไปได้ 2ชั่วโมงครับ หลังจากนั้นก็ประมาณชั่วโมงละห่อ จบ6ชั่วโมงนิดๆตามที่คิดว่าน่าจะทำได้ น้ำผมเอาไปกระบอกเดียวครับไปเติมเอาข้างหน้า เค้ามีให้ทุกๆประมาณ 30 กม. รอดไม่รอดผมว่าอยู่ที่ร่างกายกับจิตใจครับ บ้านิดๆหน่อยก็ดี เพราะสำหรับผม 30 กม.สุดท้ายมันยากที่จะเป็นคำพูดครับ ผมประสาทเกือบกิน แต่ตอนจะเข้าเส้นชัยมีเพื่อนๆนั่งปรบมือให้ผมรู้สึกดีมากๆครับ ไม่รู้จะอธิบายยังไง ประทับใจมากๆๆๆๆครับสำหรับงานนี้

+1 สุดยอดครับ ถูกต้องครับ ร่างกายต้องได้ซ้อม จิตใจต้องเข้มแข็ง(ยินดีด้วยครับ)

ผมเริ่มกินที่ 60โล และกินต่อทุกๆ20โล จนกินครั้งสุดท้ายก่อนขึ้นเนิน 20โลสุดท้ายครับ รวมของกินสารพัดเลย แต่กินกล้วยตากตอนกำลังกระชากกัน เคี้ยวไม่ทันครับ ช่วงความเร็วสูงๆจะกิน power gel ส่วนจังหวะช้าๆถึงกินกล้วยตากได้ครับ ใช้power gel 3 ซอง อาหารผง ผสมน้ำ กล้วย เบงเบง ครับ จริงๆถ้างบถึง power gel ตลอดทุก 20โล หลังเริ่มผ่าน 60โลแรกก็จะดีครับแต่แพง เนื่องจากเป็นแมทชแข่งไม่ใช่ทริป เลยไม่สะดวกจอดแวะกินครับ ถ้าจอดได้กินอะไรถูกๆง่ายกว่า

ขอบคุณทุกคำตอบที่เข้ามาครับ
เคยอ่านมา ไนการปั่นแบบแข่งขัน หรือกึ่งแข่งขัน(sportive)ทางไกล ตำราฝรั่งจะบอกให้เติมพลัง(พวกเจลพลังงานต่าง ๆ) ทุกชั่วโมงเป็นอย่างน้อย ซึ่งตอนนี้คิดว่าก็คงจะต้องเป็นอย่างนั้น แต่กำลังมองหาว่า อาหารเพิ่มพลังแบบไทย ๆ ของเรานี่ พอจะทดแทนพวก เพาเวอร์เจล หรือ เอนเนอยี่บาร์ได้หรือเปล่า อยากรู้ว่า พวกถั่วตัด หรือถั่วกระจกหวาน ๆ นี่พอจะใช้ได้หรือเปล่า จริง ๆ แล้ว ผมอยากหลีกเลี่ยงพวกอาหารสังเคราะห์เท่าที่จะทำได้ มีใครเคยใช้แล้วขอช่วยแชร์หน่อยนะครับ
ขอบคุณล่วงหน้าอีกครั้งครับ

กินถั่วระหว่างปั่นแข่งอาจท้องอืดได้ครับ

ผมไปงานเขื่อน

เช้าข้าวเหนียว 1 ห่อ (ที่เขาแจก) ระหว่างทางมี Snickers (ขนาดกลาง 2 แท่ง) น้ำหนึ่งกระบอก

แต่น้ำเติมเอาระหว่างทางที่เขาแจกครับ ผมจบที่ 6.05 นาที ไม่จอดเท้าไม่แตะพื้น (บอกตรงว่าแทบจะบ้า)

และเป็นการแข่งขันครั้งแรกสำหรับผมครับ

หลังจบเข้าเส้นชัยผมถึงแม้ผมไม่ได้ติดอันดับอะไรก็ตามแต่ ผมบอกกับตัวเองว่าผมทำได้ครับ (ประทับใจสุดๆๆครับ)

ไปงานที่เขื่อนคอยขับรถตาม ยอมรับทุกคนที่เข้าถึงเส้นชัยเส้นทางเรียบบ้างหลุมบ้าง แต่ก็ไปกันได้ทนจริงๆครับ ข้าวเหนียวหมูฉีกคงช่วยได้เยอะแน่ๆครับเพราะเห็นหมดเร็วมากที่กองอำนวยการ

ผมไปรอบ เขื่อนอุบลรัตน์180โลแต่ไม่ใด้ไปแข่งนะสำรวจเส้นทางกับผู้จัด
ตอนเช้ากินข้าวเหนียวหมูปิ้งและกินอีกที่10.30ที่ภูเวียงกระเพราะหมู่1จาน
และกินอีกทีที่โนสังข์ขนมยูโร1ห่อและก่อนขึนเขาขาดกินกะหรี่พัฟ1ชินผมกินแค่นี้ครับส่วนนํ้ากินตลอด