ThaiMTB.com

ผมเข้าใจครับว่ามีงานให้เบื่อ ดีกว่าไม่มีงานให้เบื่อ...

ตามหัวข้อด้านบน.... เพื่อนๆทำอะไร อย่างไรบ้างเมื่อเกิดอาการเบื่องานที่ทำอยู่ ลองถามดูครับเผื่อว่าผมจะได้ขอเอามาใช้บ้างครับผม

ลาออก หางานใหม่ บางทีก็ออกมาขายของอยู่บ้านครับ

ยังไงก็ต้องลองหาทางแก้ไขปัญหาดูก่อน และต้องอดทนจนถึงที่สุดก่อน เพราะเราต้องมีหน้าที่ความรับผิดชอบต่อตัวเราเองและครอบครัว ลองไปพักผ่อนจิตใจดู อะไรเครียดๆก็ทิ้งมันไป ของผมใช้วิธีเล่นกีฬาออกกำลังกายให้เหนื่อยแล้วมันก็จะลืมปัญหา บางทีก็ไปนั่งสมาธิที่วัดมหาธาตุคณะ5 แผ่ส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร แล้วอะไรมันก็จะดีขึ้น ที่แนะนำอย่างนี้เพราะงานมันหายาก แต่ถ้าหางานใหม่ได้แล้วก็แล้วไป บางทีลาออกมาแล้ว แล้วยังหางานใหม่ไม่ได้แล้วต้องมานึกเสียใจทีหลัง ของผมกว่าจะหางานใหม่ได้ต้องนาน ต้องเป็นภาระของแม่ แต่ตอนนี้ได้ตอบแทนบุญคุณแม่แล้ว แต่ถ้าทนไม่ไหวจริงก็ลองชั่งใจดูว่าอันไหนได้อันไหนเสียมากกว่ากัน แล้วก็ลองตัดสินใจเอาเอง แต่ถ้าเลือกทางใดทางหนึ่งแล้วก็ต้องสู้ให้มันสุดๆไปเลย ขอให้โชคดีครับ พวกเราชาวจักรยานจะคอยเป็นกำลังใจให้ (จะคอยเป็นกำลังใจให้เธอหายเหนื่อย...)

ลาพักร้อน ไปขี่จักรยานไกลๆ

พอตื่นขึ้นมาในอีกวันหนึ่ง อะไรที่คิดว่าทนไม่ได้อาจจะกลายเป็นเรื่องธรรมดาขึ้นมา

ก็เพราะเบื่องาน จึงออกมาขี่จักรยานให้หายเบื่อ

(งานส่วนใหญ่นั่งโต๊ะ เลยออกมาขี่จักรยานเที่ยวบ้าง...)

เบื่องานยังพอทน เบื่อคน(เพื่อนร่วมงานหรือหัวหน้าที่แย่ๆ)สิทนไม่ไหว
ล้อเล่นครับ(แต่ก็จริงอ่ะ) เข้าช่วงวัยทองหรือป่าวครับ ถ้าเบื่อที่ลักษณะงานก็ต้องลองปรึกษาเพื่อนๆ-หัวหน้าหรือผบ.ดูครับว่าแก้ไขที่อะไรได้หรือป่าว ถ้าแก้ไม่ได้ก็ต้องลุยต่อ อยู่ที่ว่าเราพอใจที่จะทำต่อหรือป่าวถ้าไม่มีภาระข้างหลังต้องแบกเยอะก็นะ...นานๆที ทำตามใจตัวเองซะบ้างก็ดีครับ พักร้อนอย่างพี่ๆข้างบนบอกก็ดีนะ ผมก็กั๊กพักร้อนไว้หน้าหนาวอยู่ อยากปั่นหนาวๆไกลๆบ้าน
ตอนนี้ที่บริษัทผมกำลังเอาISOมาใช้เป็นมาตรฐาน เข้าใจแหละว่าถ้าสำเร็จมันก็จะมีผลดีกันทุกฝ่าย แต่ตอนเริ่มอยู่นี่ปวดหัวกันมากๆถึงมากสุดๆ

เบื่อก็กินเหล้า แต่ไม่ดีหรอก ปัญหาก็ยังอยู่ ตัวเราก็อ่อนแอลง
ผมเลยไปซื้อจักรยาน เบื่อมากก็ปั่นมาก เอาให้ความเบื่อมันละลายหยดออกมา
แม้ปัญหามันยังอยู่ แต่เราก็จะแข็งแรงทนทานมากขึ้น

อย่างเดียวกันครับมีงานให้ทำ ดีกว่าไม่มีงานทำ

ผมว่าคนเราต้องหางานทำที่เราชอบ
ถ้าเราไม่ชอบจริงๆ หรือเราไม่อยากทำจริงๆ ก็ต้องหางานใหม่
แต่ในยุคนี้งานหาได้ไม่ยาก ผมว่าทำงานที่เราทำอยู่ให้ดีที่สุดก็ถือว่าดีแล้วครับ
ส่วนถ้าจะหางานใหม่ก็ต้องหาไปครับ แต่การที่เราจะหางานหรือสิ่งที่เราอยากทำมันยากครับ
แต่.... จะว่าไปก็ง่าย แต่...... ไม่ทราบว่าจะใช้ชีวิตอยู่ได้ในยุคนี้ได้หรือเปล่าเพราะไม่ใช้เรื่องง่าย

ผมว่าทำสิ่งที่ทำอยู่ให้ดีที่สุดก็พอแล้วครับ (ต้องตั้งใจทำงานนะครับ ไม่นั้นเจ้านายก็ไม่เอาไว้เช่นกัน)
แล้วค่อยๆ หางานใหม่ทำ และต้องเลือกงานในสิ่งที่เราคิดอยากจะทำ ไม่ใช่เปลี่ยนงานไปเรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้นสุด

ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็แล้วกันครับ
มีเวลาก็ออกไปปั่นจักรยานเที่ยว ออกกำลังก็ได้กำลังกลับคืนมา ดีกว่าไปเสียเงินในสิ่งอื่นครับ

.
.

ครบ 30 วัน ได้ค่าจ้างเบื่องานด้วยนะ!!
อะ อะ

jook เขียน:.
.

ครบ 30 วัน ได้ค่าจ้างเบื่องานด้วยนะ!!
อะ อะ

ชอบจังตังอยู่ครบ

อดทนครับ มีวันพักร้อนก็พักร้อน ปั่นจักรยานดูคนอื่นเขาออกไปทำงาน ส่งลูกไปโรงเรียน คงจะดีขึ้น
แต่ถ้าหัวหน้าไม่อุปถัมท์ ก็ หางานใหม่ หางานที่เหมาะกับเรา แล้วเราก็รักที่จะทำ ดีที่สุด
ผมเปลี่ยนมา 16ที่แล้วครับ ก็เหมือนๆๆกัน ขีวิตลูกจ้าง
ถ้าทำรัย ค้าขายเองก็ต้องอดทนกับลูกค้า หลายหน้า หลายแบบ คู่แข่ง ที่เงินหนา รักแบบไหนหาดูครับ

ผมเคยประสบปัญหาเดียวกัน เบื่อเจ้านายเป็นหลัก งานก็พอได้ เพื่อนร่วมงานดี
แต่นายห่วยแตก สุดท้ายใช้วิธีหนีปัญหา ลาออก พี่ๆไม่ให้ออกอีก
บอกให้หางานใหม่ให้ได้ก่อน ค่อยออก เอาก็เอา
ด้วยบุญวาสนา ได้มาเป็นข้าราขการอยู่เมืองเล็กๆ
จากเงินเดือน 2-30000 เหลือ ไม่ถึงหมื่น แต่ได้อะไรกลับมามากมาย
เวลา ความนับถือจากคนรอบข้าง เป็นเทพก็ว่าได้(เก่งจิง)
ลองหาทางออกดูครับ
ผมทำงานปีครึ่งอยู่ กทม ได้มอไซด์คัน เงินเก็บอีก 4มื่น
มาอยู่เมื่องเล็กๆ เงินเก็บเกือบแสน (ทำงานfreelanceด้วย)

สู้ๆ ทุกคนต้องผ่านปัญหา ชีวิต ถึงจะแข็งแรง

nuter เขียน:ผมเคยประสบปัญหาเดียวกัน เบื่อเจ้านายเป็นหลัก งานก็พอได้ เพื่อนร่วมงานดี
แต่นายห่วยแตก สุดท้ายใช้วิธีหนีปัญหา ลาออก พี่ๆไม่ให้ออกอีก
บอกให้หางานใหม่ให้ได้ก่อน ค่อยออก เอาก็เอา
ด้วยบุญวาสนา ได้มาเป็นข้าราขการอยู่เมืองเล็กๆ
จากเงินเดือน 2-30000 เหลือ ไม่ถึงหมื่น แต่ได้อะไรกลับมามากมาย
เวลา ความนับถือจากคนรอบข้าง เป็นเทพก็ว่าได้(เก่งจิง)
ลองหาทางออกดูครับ
ผมทำงานปีครึ่งอยู่ กทม ได้มอไซด์คัน เงินเก็บอีก 4มื่น
มาอยู่เมื่องเล็กๆ เงินเก็บเกือบแสน (ทำงานfreelanceด้วย)

สู้ๆ ทุกคนต้องผ่านปัญหา ชีวิต ถึงจะแข็งแรง

อิจฉา ครับ
ผมอยู่ กทม. หาที่ปั่นจักรยาน แสนยากลำบาก
ได้ปั่น จิงๆๆ ก็ เสาร์ อาทิต บางที ฝนตกอีก กำ
แฟน บ่น อีก กลัว รถ เฉี่ยว เอา
เงินเก็บ แสนยาก บ้าน เท่ารูหนู แสน แพง อากาศ แย่ง กันหายใจ มีแต่ ควันพิษ

ผมเคยประสบปัญหาเดียวกัน เบื่อเจ้านายเป็นหลัก งานก็พอได้ เพื่อนร่วมงานดี
แต่นายห่วยแตก สุดท้ายใช้วิธีหนีปัญหา ลาออก พี่ๆไม่ให้ออกอีก
บอกให้หางานใหม่ให้ได้ก่อน ค่อยออก เอาก็เอา
ด้วยบุญวาสนา ได้มาเป็นข้าราขการอยู่เมืองเล็กๆ
จากเงินเดือน 2-30000 เหลือ ไม่ถึงหมื่น แต่ได้อะไรกลับมามากมาย
เวลา ความนับถือจากคนรอบข้าง เป็นเทพก็ว่าได้(เก่งจิง)
ลองหาทางออกดูครับ
ผมทำงานปีครึ่งอยู่ กทม ได้มอไซด์คัน เงินเก็บอีก 4มื่น
มาอยู่เมื่องเล็กๆ เงินเก็บเกือบแสน (ทำงานfreelanceด้วย)

สู้ๆ ทุกคนต้องผ่านปัญหา ชีวิต ถึงจะแข็งแรง

ผมเข้าใจครับ
มันเป็นความรู้สึกของคนวัยทำงานครับ
ผมกับแฟนก็เคยเป็น รู้สึกซำ้ๆซากๆแบบนี้
หลังจากเราเก็บเงินได้ก้อนใหญ่ๆก้อนนึง ให้อยู่ได้สบายสักปี
ก็ตกลงกันว่า ออกดีกว่า มาทำของเราเองเล็ก
บอกตรงๆนะครับ ตอนเริ่มต้นลำบากมากๆ
เมื่อก่อนเดือนๆมีเงินหมื่นเงินแสนใช่สบายๆ
เดี๋ยวนี้จะใช้ร้อยสองร้อย ต้องคิดให้รอบครอบครับ555
เราไปมองคนอื่นตอนที่เค้าประสบความสำเร็จ ไม่ได้มองตอนเค้าเริ่มต้น
ชีวิตจริงมันไม่เหมือนโฆษณาหรือมิวสิควีดีโอนะครับ
ที่เวลาเราจะเริ่มทำอะไรก็มีคนสนับสนุนอยู่ข้างเราเป็นกำลังใจให้เรา

แต่ก็ไม่ใช่ว่าชีวิตจะมีแต่เรื่องลำบากนะครับ
สิ่งที่หายไปจากชีวิต...ช่วงนี้แค่เงินเท่านั้นครับ
ทุกอย่างอยู่ครับ แต่สิ่งที่เรามีมากขึ้นคือ...ความสุขครับ
เรารวยแล้วครับ เรารวยความสุข555
มีเวลาอยู่กับลูกมากขึ้น ลูกอยากไปเที่ยวก็ไปกัน
ว่างจากงานก็ไปออกกำลังกายกัน ปลูกต้นไม้

ความคิดเห็นส่วนตัวผมนะครับ
ถ้าคุณผมจะลำบากในช่วงเริ่มต้นนะครับ
ออกเลยครับ มาทำอะไรที่เรารักเราสนใจดีกว่าครับ
ออกช้าออกเร็วก็ต้องออก อย่างน้อยก็ถือซะว่าพักผ่อนไปในตัวด้วย555
ถ้าผลที่เราทำออกมามันไม่ดีหรือไปไม่รอด
ก็แค่กลับไปทำงานเป็นพนักงานประจำใหม่แค่นั้นเองครับ