ThaiMTB.com

22.30 น.ของวันที่ 15 กค. 2552 หลังจากที่ผมเพิ่งจะรายงานทริปน้ำพุร้อนสันกำแพงและดอยสะเก็ดเรียบร้อย ก็มีสัญญาณโทรศัพท์จากหมายเลขที่ไม่คุ้นเคยโทรเข้ามา

"สวัสดีครับ"
"นั่นใหญ่หรือเปล่า พรุ่งนี้มีโปรแกรมไปปั่นที่ไหนหรือเปล่า" (ตอนนี้ผมจำเสียงได้แหละว่าใคร เพื่อนลุงวิโรจน์นี่เอง - กลุ่มอาวุโสที่ปั่นได้แบบแข็งเป๊กเลย)
"ยังครับคุณลุง ว่าแต่คุณลุงมีโปรแกรมที่ไหนหรือเปล่าครับ"
"ลุงวิโรจน์ชวนไปอุทยานฯแม่วาง สนใจไหม"

อ้าว แล้วอย่างนี้จะพลาดได้อย่างไรละครับ และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นในการเดินทางทริปนี้ของพวกเรา เหล่าอาวุโสและชราน้อย อย่างพวกเรา (งานนี้มีผมกับรุ่งริ่ง เท่านั้นที่ไป ส่วนพี่ไพและลุงดอน ขอพักเพื่อลุยในวันอาทิตย์)

ก่อนอื่นเลยขอแนะนำตัวกันก่อนว่าใครเป็นใคร



บนจากซ้ายไปขวา ลุงชุมพล ลุงวิโรจน์ และ ลุงมนตรี
ส่วนแถวหน้า สองคน ก็กระผม และ เสือรุ่งริ่ง

ผมนัดเจอกับรุ่งริ่งที่ แมคโครฯ หางดง ตอนเจ็ดโมงเช้า จากนั้นก็ปั่นไปสันป่าตองกัน เช้าๆ นี่เส้นนี้บรรยากาศหน้าปั่น ถึงแม้รถจะเยอะหน่อยก็ตาม ใช้เวลาประมาณ 40 นาทีก็ถึงสันป่าตองทานข้าวเช้าเรียบร้อย ก็แวะไปบ้านลุงมนตรี จากนั้นรถลุงวิโรจน์และลุงชุมพล มากันครบแล้วก็ลุยเลยครับ

เราออกจากสันป่าตองมาทางดอยหล่อ แล้วแวะไปสวนลำใยของลุงมนตรี งานนี้มีหลักฐานว่าหลายท่าน หอบกลับไปทานเยอะซะด้วย

เพิ่งมีโอกาศได้ทานลำใยสีชมพู เพราะเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีคนปลูกกันแล้ว เนื่องจากว่าเป็นลำใยที่นำไปอบแห้งไม่ได้ คนเลยหันมาปลูกอีดอแทน

ลุงมนตรีบอกนี่ถ้าไม่ติดว่ามีคนมาเหมาทั้งสวนไปสองวันก่อนหน้านี้แล้ว จะให้ชมรมฯ วันอาทิตย์ปั่นมากินกันที่สวนเลย ผมเลยแซวว่า แหมลุง ให้มาทานก็ได้ แล้วบอกว่าค้างคาว มันลงอ่ะครับ เลยหายไปครึ่งสวน เอิ๊กๆ

มาถึงแยกทางเข้าอุทยานฯ แล้ว ตรวจสภาพความพร้อมกันหน่อย



ลุงชุมพลกับรุ่งริ่ง รายงานตัวว่าพร้อมคร้าบ



ผมกับรุ่งริ่ง โปรดสังเกตุห่วงยาง เอิ๊กๆ ขนาดปั่นจักรยานเยอะขนาดนี้นะ ยังอ้วนได้ขนาดนี้ สงสัยทานเบียร์เยอะ



ลุงมนตรี ก็พร้อมคร้าบ



แทบไม่เชื่อสายตา ลุงวิโรจน์เข็นรถ ไม่เป็นไปได้ไงเนี่ย ไม่น่าเชื่อ



ตาไม่ฝาดวุ้ย แกเข็นรถจริงๆ พระเจ้าช่วยกล้วยทอด มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย

มีลำใยให้กินด้วยเหรอครับเข้าท่าดีอิอิ

ถ่ายรูปก่อนว่า 100 m จะถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติแม่วาง ขอย้ำว่าเป็นทางเข้า และ ระยะทาง 100 m


ถามอีกทีเพื่อความแน่ใจ ว่าน้อง มันทางเข้าจริงๆ นะ


โอ แม่เจ้า เจอคำตอบแล้ว ว่าทำไมลุงวิโรจน์ถึงจูงฯพอเลี้ยวมาตามป้ายบอก แล้ว phd ของตรู กับยาง 700X28 มันจะรอดไหมเนี่ยะ แต่เอาน่า มาแล้ว ลุยเท่าที่ลุยได้แล้วกัน


เหอๆ ทางเข้าอุทยานแห่งชาติ จ๊าบซะ

ช่วยด้วยค่ะ....พี่ใหญ่โดนเสก หลุยส์ วิตองส์ เข้าท้อง อิอิ

โปรดติดตามตอนต่อไป....เดี๋ยวมีเฮ ?[/b]

โอ เจ้า phd อย่าเพิ่งท้อนะลูก ปั่นไปด้วยกันก่อน


สุดทางแล้วคร้าบ แล้ว อุทยานฯ อยู่ไหนเนี่ย อ้าว มาผิดทาง ต้องย้อนกลับไปทางแยก แล้วไปทางซ้ายแทน


พอย้อนกลับมาแล้วไปตามแยกทางซ้าย ลูกอมฮอลล์ ในปาก แทบกระเด็นออก เฮ้ย นี่มันทางไปอุทยานแห่งชาติแม่วางจริงๆ หรือ ป๊าด phd เพื่อนยาก ลุยกันต่อ


เหอๆ ลุยลำธารกันด้วยครับ


แต่ขอโม้และให้เครดิตเจ้าเพื่อนยากผมหน่อย มันลุยได้ครับ แถมลุยได้อย่างดีเกินความคาดหมายผมซะด้วย เบาะ brooks มาถึงตอนนี้ก็ทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม ทางอย่างนี้ถึงได้เห็นคุณสมบัติของเขาอย่างจริงๆ

ไป ไอ้น้อง ลุยด้วยกัน


ข้ามลำธารมาแล้ว ก็มาเจอทางขี้นเนินแบบนี้ หญ้านี้ เขียวได้จาย เลย


ท่าไม้ตายของนักปั่นจักรยานทุกคน


โอ มาถึงที่ทำการแล้วครับ ทราบมาว่าในรอบ 5 ปีนี้เป็นเราคณะแรกที่ได้เดินทางมาที่นี่ เลยลงชื่อไว้ในสมุดสักหน่อย


ขอบใจเอ็งมาก ไอ้เพื่อนยาก ที่ลุยมาด้วยกัน

รวมบรรดาเหล่าเพื่อนยากของแต่ละคน


ขากลับก็ใช้ท่าไม้ตายเหมือนเดิม


บรรยากาศตอนขากลับครับ จุดต่อไปที่เราจะไปกันคือ อุทยานพระพิฒเนศ

เดี๋ยวมา post ต่อครับ ขอไปทานข้าวเช้าหน่อย หิวแหละ

หลังจากนั้นในเส้นทางกลับของพวกเราก็จะผ่าน อุทยานพระพิฒเนศ ด้วย เลยถือโอกาสแวะไปเที่ยวชมสถานที่แห่งนี้
สำหรับท่านที่นับถือพระพิฒเนศนั้น ในปีนี้งาน คเณศจตุรถี ได้มีกำหนดจัดขึ้นวันที่ 29 สิงหาคม 2552 จึงแจ้งมาเพื่อที่จะได้เข้ามาร่วมพิธีด้วยกัน

โอม ศรี คเณ ศา ยะ นะ มะ ฮา

คเณศจตุรถี (Ganesh Ghaturthi)
หรือ วินายักจตุรถี นับได้ว่าเป็นพิธียิ่งใหญ่อีกพิธีหนึ่ง ซึ่งจะพบเห็นการประกอบพิธีนี้อย่างยิ่งใหญ่ได้ทั่วไปในอินเดีย โดยเฉพาะรัฐมหาราช อันมีเมืองปูเน่ เป็นเมืองสำคัญของการประกอบพิธี
วันนี้ถือเป็นวันที่องค์พระพิฒเนศทรงถือกำเนิดขึ้นมา ซึ่งจะตรงกับวันขึ้น 4 ค่ำเดือน ภัทรบท หรือ ประมาณเดือน 10 ของไทย (สิงหาคม – กันยายน) มีความเชื่อว่า วันนี้เป็นวันที่พระองค์จะเสด็จสู่โลกมนุษย์เพื่อประทานพรให้กับผู้ที่บูชาพระองค์และจะเติมเต็มส่วนที่ขาดหายในชีวิตให้สำหรับผู้ที่ประกอบพิธีคเณศจตุรถี บูชาพระองค์
พิธีกรรมนี้ได้กระทำกันมาแต่โบราณและขาดหายไปช่วงเวลาหนึ่ง จนถึงศตวรรษที่ 17 ในสมัยของท่านศิวาจี พิธีกรรมนี้ได้ถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง และได้กระทำกันต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
พิพิธภัณฑ์พระพิฒเนศ ได้จัดพิธีขึ้นในลักษณะของกิจกรรมสาธิตโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้เข้าร่วมพิธีได้เรียนรู้ขั้นตอนต่างๆ ที่จัดขึ้นตามแบบโบราณประเพณีของชาวฮินดู โดยขั้นตอนบางขั้นตอนได้ปรับปรุงให้มีความเหมาะสมกับสถานการณ์และประเพณีล้านนา แต่ยังคงไว้ซึ่งเนื้อหาและข้อมูลไว้อย่างครบบริบูรณ์ เพื่อความกระจ่างและเพื่อความรู้ทางการศึกษาจึงจะทำการอธิบายขั้นตอนต่างๆ ในระหว่างการประกอบพิธีด้วย ซึ่งอาจจะไม่ละเอียดมากนักเพราะจะทำให้ความศักดิ์สิทธิ์ลดลง