ThaiMTB.com

สวัสดีค่ะ
กลับมาแล้วด้วยความแช่มชื่นหัวใจ แต่ด้วยไม่ค่อยสันทัดในเทคโนโลยี กอร์ปกับชีพจรลงเท้าอีกทั้งที่ทำงานกำลังเผชิญกับไข้หวัดสายพันธุ์2009 ทำให้ลงสรุปช้าไปหลายวัน
คราวนี้น่าจะพอลงได้กล้อม ๆ แกล้ม ๆ ไม่รอช้าละค่ะ
เริ่มจากเช้าตรู่วันเสาร์ที่ 4 เวลาตีห้า เสียงคนไปส่งเคาะประตูป็อก ๆ "ป้า ๆ "


momyboy ตัวจริง ที่ดูเหมือนจะตื่นเต้นกว่าคนจะเดินทางซะอีก เนื่องจากวันนั้นอยู่เวร กลัวถูกเรียก กระทันหัน

เราไหว้พระพุทธรูปประจำโรงพยาบาลเพื่อความเป็นศิริมงคลก่อนการเดินทาง

เลี้ยวซ้ายผ่านหน้าโรงพยาบาล ขณะที่ไฟถนนมหานครยังเปิดอยู่

ผ่านตลาดสดซึ่งตื่นกันตั้งแต่หลังเที่ยงคืน

เราใช้เส้นทางขุนหาญ-กันทรลักษ์ ระยะทาง 24 กม. โดยประมาณ ทางสายนี้สวยมาก โดยเฉพาะบรรยากาศยามเช้า เสียดายที่เราออกมาเช้ามาก ทำให้สองข้างทางค่อนข้างมืด ไม่อาจให้เห็นได้ว่า สองข้างทางเส้นนี้ เป็นเส้นทางสายเกษตร ทั้งพืชไร่และพืชสวน



momyboy ปั่นอย่างสบายใจ

หลังฉาก Moomyboy คือสวนยาง



ส่วนนี่เป็นมันสำปะหลัง


สวนลำไย


และนี่ เค้าละ เจ้าถิ่น ใครที่ผ่านไปมา ถ้าผ่านมาถึงแถวๆ บ้านซำตาโตง ต้องระวัง ฝูงใหญ่น่ากลัวมาก
ที่เห็นนี่เป็นบางส่วนนะ บอกเค้าว่า "เฮ้ย อย่าทำหน้าตาดุนัก เดี๋ยวจะถ่ายรูปไปลงเน็ต"ฝ่ายคุณ ๆ ก็เอาจมูก(ปากด้วย) มาสี ๆ ขาให้หวาดเสียวเล่น ต้องรีบบอก "เราเพื่อนกัน ฉันจะเดินทางไกล อย่าทำฉันนะ" พอพ้นเขตเค้าก็ปล่อยเราไปด้วยดี

ที่เห็นหลังฉากนั่นน่าจะเป็นสวนมะม่วงที่ถูกแต่งกิ่งแล้ว



ฟ้าเริ่มสาง ให้มองเห็นทางชัดเจนขึ้น ช่วงนี้เล่นเนินกำลังสบาย



แล้วก็ถึงเวลาที่ momyboy ต้องยกมือลากลับช่วงก่อนถึงบ้านเขวาเข้าเขตอำเภอกันทรลักษ์

ปั่นเดี่ยว ไม่นาน ก็เข้าเมืองกันทรลักษ์ เงยหน้าขึ้น เห็นทีมกันทรลักษ์ปั่นมารอข้างโลตัส 4 ท่าน ทั้งที่นัดกันว่าจะรอที่ศาลหลักเมือง สงสัยจะตื่นเต้น
เรารีบมองหา ใครกันนะที่โทรฯ ไปขอเดินทางด้วย



ท่านนี้ บอกว่า "ผมไม่ได้ปั่นมา 5-6เดือนแล้ว"


ติดไฟแดง ขอพิจารณาอีกหน่อยเถอะ ว่าใครเป็นใคร


ตัวเล็กข้างหลังนั้น ลูกชาย คุณ "สนอง ขาเหล็ก"

พักเที่ยง มาลงภาพต่อนะคะ

เลยสี่แยก บขส. เขาพระวิหารแล้ว เห็นศาลหลักเมืองขาวเด่นเป็นสง่า



เจ้าของบ้านบอกเพิ่งแห่เทียนกันเมื่อวานนี้ ตั้งเทียนโชว์ไว้ตั้งแต่เมื่อวาน


เข้าในเมืองกันทรลักษ์

พอถึงแยกไฟแดง เราเลี้ยวซ้ายอีกครั้ง มุ่งหน้าสู่จังหวัดอุบลราชธานี



คนที่บอกไม่ได้ปั่นมา 5-6 เดือน นำไกลไปโน่นแล้ว


มาถึงแยกตัดกับสาย 24 โชคชัยเดชอุดม
ตรงนี้ ถ้าเลี้ยวซ้าย ไปโคราช 300 กว่ากิโล เลี้ยวขวา ไปเดชอุดม ประมาณ 50 กิโล บ้านหัวหน้าเมืองเดช
ดูเวลาขณะนี้ 8 นาฬิกา

หัวลาก ตะโกนกลับมาถาม "คุณหมอหิวมั้ย ? จะพักรึเปล่า.... แต่ผมว่าอย่าเพิ่งพักเลย ยังเช้าอยู่ ประเดี๋ยวตะวันขึ้น มันจะร้อน ไว้ไปพักที่ โนนคูณนะครับ"
อะได้เลย เรามุ่งหน้าไปต่อ



เข้าเขต อำเภอโนนคูณ โชคดีจริง ๆ ที่เมื่อคืนนี้ ฝนตกทั้งคืน วันนี้ จึงครึ้มจนสายก็ยังไม่เห็นตะวัน



เราปั่นใจเย็นกัน ด้วยว่าบรรยากาศเป็นใจ ทำให้เราไม่ต้องรีบ(แต่หัวลากไปนู้น..น. แล้ว)

สบายดีพี่น้อง
ดีใจกับป้าด้วยเด้อที่ลงรูปได้แล้ว ฝีมือการลงรูปแจ๋วจริงๆครับ ถ้าเบิ่งอยู่เด้อป้า ขอถามความรู้สึกของป้าหน่อยครับ ว่าการลงรูปกับการปั่นจักรยานอันไหนลำบากกว่ากัน ครับ( ปั่น 5 วัน จบทริป ผยายามลงรูปอีก 5 วันจึงสำเร็จ)

ช่างวิชัย ไม่น่าถาม ดูจากผลงานก็รู้ ปั่นไกลแค่ไหน ไม่เคยหวั่น ให้มาโพสต์ภาพ นี่ศึกษาถึงเที่ยงคืน ถึงลงได้แค่เนี้ย
ปั่นไปใช้เวลาแค่ 2 วัน ก็ถึงเป้าหมาย แต่โพสต์ สงสัย ยังอีกนาน

สวัสดีค่ะพี่โอ่ง คนงาม
ลืมถามเหมือนกันว่า ป็อกกี้ตัวเล็ก กลับคนเดียว เจอสายตรวจบ้างรึเปล่า

ได้เวลาทำงานแล้ว เดี๋ยวเย็นจะมาลงใหม่ นะคะ โปรดติดตามตอนต่อไป

เห็นระยะทางแล้วทีมเมืองเดชวิ่งหนีเลยก๊าบบ..