แต่พอถึงเวลาจริง ฝนตกเปาะแปะมาทั้งคืน เช้าแล้วก็ยังไม่ยอมหยุด สุดเซ็ง
...ไม่ปั่นก็ได้(วะ) ทำนู่นทำนี่ นิดๆหน่อย (แบบเซ็งๆ)
...7โมงเช้า ฝนหยุด งั้นไปปั่นใกล้ๆก็ได้ คว้าจักรยานออกจากบ้านแบบเปียกๆ(แก้เซ็ง)
กะจะปั่นใกล้บ้าน แวะถ่ายรูปไปเรื่อยๆ สุดท้ายไปจนถึง"หินสี"จนได้
...สรุปว่า ฝนไม่ใช่อุปสรรค ทุกอย่างอยู่ที่ตัวเราเอง จั่วหัวซะนาน ชมภาพกันเลยดีกว่าครับ
