ThaiMTB.com

สวัสดีพี่น้อง ผองเพื่อนทั้งหลายครับ วันหยุดยาวที่ผ่านมานี้ผมได้มีโอกาสได้ขี่จักรยานออกท่องเที่ยวแบบยาวๆเป็นครั้งแรก
จิ้มเลือกเอาประเทศมาเลเซียประเทศเพื่อนบ้านนี้แหละ เพราะใกล้และสะดวกดี ใช้เวลาทั้งหมด 6 วันโดยครับซึ่ง แผนการเดินทางเดิมตั้งไว้ 10 วัน จริงๆแล้วบางจุดนั้นตามแผนเดิมกะว่าจะพักซักสองวัน แต่เอาเข้าจริงก็พักวันเดียว ตามแผนกะว่าจะขี่ชิวๆ วันละ 100 กิโล แต่เอาเข้าจริงขามันพาไปไกลกว่านั้น เลยใช้เวลาน้อยกว่าที่ตั้งไว้ครับ

Day1 (160 Km) ด่านจังโหลน อ.สะเดา จ.สงขลา - Butterwort แล้วนั่ง เรือ Ferry เข้าสู่เกาะปีนัง
Day2 (93 Km) นั่งเรือ Ferry จากเกาะปีนัง เข้าที่ Butterwort - เมืองTaiping รัฐ Perak
Day3 (84 Km) Taiping - Ipoh
Day4 (84 Km) Ipoh - Cameron Highland
Day5 (134 Km) Cameron Highland - Tanjong Malim
Day6 (83 Km) Tanjong Malim - KL - หาดใหญ่ (นั่งรถบัสคืนหาดใหญ่คืนนั้นเลย)

เอาเป็นว่ามาดูกันเลยกันดีกว่าสำหรับเส้นทางในวันแรกครับ ระยะทางวันแรก 160 km

เริ่มเดินทางจากด่านจังโหลน อ.สะเดา โดยวานน้องขับมาส่งที่ด่าน หลังจาก setup ตัวรถเสร็จ ก็จัดการกรอกเอกสาร imigration form แนบพร้อม passport ไปยื่นที่ตู้เพื่อประทับตราข้ามแดนฝั่งไทย ไปมาเลย์เซียไม่ต้องขอ visa ครับ พกแต่ passport กับความมั่นใจก็ไปได้เลย เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองในตู้ ถามผมว่า ไปครั้งแรกหรือ คงจะเห็น Passport เล่มใหม่ของผมเพราะพีงไปต่อใหม่ เพราะเล่มเดิมหมดอายุแล้ว ผมก็ตอบไปตามนั้นและบอกว่าเคยไปมาเลย์หลายครั้งแล้วแต่ไม่เคยขี่จักยานเข้าไปครั้งนี้เป็นครั้งแรกครับ เจ้าหน้าที่ถามต่อว่า แล้วไม่หาเพื่อนไปด้วยละ ไปคนเดียวไม่เหงาเหรอเดี๋ยวเขาก็ปล้นเอาหรอก ผมได้แต่ แล้วเจ้าหน้าที่ก็ประทับตรา ปึง!!! ผ่าน

จริงๆ แล้วผมก็อยากไปกันหลายคนเหมือนกันครับ แต่อยากลองประสบการณ์แบบ ปั่นเดี่ยวๆ ดูบ้าง ว่าเป็นอย่างไร อีกทั้งมันดูตื่นเต้นและท้าทาย นั้นคือสิ่งที่ผมต้องการเป็นที่สุด การที่ผมเลือกไปต่างประเทศ แทนที่จะเริ่มปั่นในประเทศก็ด้วยเหตุผลนี้ด้วยละครับ มีหลายอย่างในทริปนี้ที่ผมเป็นกังวลก่อนจะเริ่มเดินทางหลายอย่าง อาทิ การสื่อสาร ภาษา ที่พัก ความยากง่ายในเส้นทาง รถกลับ มันอาจทำให้ท้อหรือตัดสินใจยกเลิกแพลนที่ตั้งใจไว้ แต่สำหรับผมมันเพิ่มดีกรีความมันส์ให้กับผม หลายอย่างผมไม่เคยทำ ก็ได้ทำ เช่น ขอข้าวเขากิน อ้อนวอนขอเจ้าหน้าที่รถไฟให้เขาช่วยอนุญาติให้เอาจักยานขึ้นรถไฟได้ มันเป็นประสบการณ์ที่ดีแท้สำหรับผมครับ เข้าเรื่องดีกว่า

หลังจากผ่าน ตม. ไทยแล้วผมก็ขี่จักยานเข้าไปอีก 150 m เพื่อไปผ่านพิธีการที่ ตม.มาเลยเซีย ซึ่งอยู่ด่านนึงแยกกัน ก็เห็นป้ายต้อนรับป้ายนี้ครับ ส่วนป้ายข้างในเผอิญตื่นเต้น เลยไม่ได้ถ่ายเอาไว้ ก็มีข้อความต้อนรับเป็นภาษามาเลย์ "Selamat Datang" ความหมายเดียวกันครับ ยินต้อนรับ สู่ มาเลย์เซีย
หลังจากกรอกเอกสาร imigration form ของมาเลย์แล้ว (เราต้องกรอกทั้งฝั่งไทยและฝั่งมาเลย์) ก็ให้เจ้าหน้าที่ประทับตรา
ปึงๆ !! ผ่าน!!! ผมละชอบเสียงประทับตราจริง ดูเหมือนมีอำนาจเหมือนท่านเปา ที่สั่งประหารชีวิตใครก็ได้ เหมือนเจ้าหน้าที่ที่ให้หรือไม่ให้ผ่าน (เจ้าหน้าที่หน้าดำเหมือนท่านเปาเลยจริง อิ อิ)

เส้นทางที่ผมเลือกไว้ คือเส้นทางสายรอง นั้นคือ เส้นทางหมายเลข 1 ส่วนเส้นทางหมาย E1 นั้นคือเส้นทาง Express way หรือทางด่วนที่เก็บค่าผ่านทาง และไม่ยอมให้รถจักยานใช้ทาง แต่ให้มอเตอร์ไซค์ใช้ได้ อาไรวะ
ถนนเส้นทางหมายเลข 1 นั้นจะคู่ขนานไปกับ E1 แต่บางช่วงก็อ้อมกว่าและไกลกว่า สภาพถนนช่วงนี้จัดว่าพอใช้ได้ แต่ถ้าเป็นเส้น E1 ละคุณเอ้ย ตรงและ เรียบกิ๊บๆ แถมเลนถนนก็กว้างด้วยซิ

หลังจากผ่านจากด่านฝั่งมาเลย์เซียมาแล้ว ก็ขี่ออกมาก็เจอทางด่วย E1 เลย ช่วงแรกๆ เขายังให้ใช้เส้นทางด่วนนี้ได้เลยถือโอกาสทดลองเสียเลย ซึ่งสามารถใช้ได้ถึงเมือง Jitra 30 km จากด่านครับ แล้วค่อยออกทางด่วน
สภาพทางด่วนครับ เรียบมั๊ย

ตรงนี้เป็นจุดที่ต้องออกจากทางด่วน E1 แล้วเข้าสู่ ถนนรอง หมายเลข 1
ผมเห็นว่ายังมีมอเตอร์ไซค์ไปได้ (ยังไม่รู้ว่ามอเตอร์ไซค์ใช้ทางด่วนได้) ผมก็ไปต่อซิครับ แล้วก็ไปเจอด่านเก็บเงินและป้ายอันนี้ อืมม ออกก็ออกฟะ

พอออกมาก็เริ่มเห็นชุมชนบ้างแล้ว ถนนก็โอเค ไม่เลวร้าย มีวัดฮินดูด้วย มาเลย์เซียเป็นประเทศที่มีความหลายหลายของศาสนาจริง ถ้าดูในวันต่อๆ ไปในชุมชนต่างๆ ก็มีวัด มัสยิด โบสถ์คริสต์ วัดจีน ฮินดู อยู่ด้วยกันได้อย่างไม่มีปัญหา คงเป็นเพราะรัฐบาลเขาให้ความสำคัญกับทุกศาสนาเท่าๆ กันมั้ง
สภาพเส้นทางจัดว่าดี มีไหล่ทางสำหรับ จักรยานให้ได้ใช้ด้วย แต่รถบรรทุกรถบัสมาเลย์นี้มีเยอะมาก ยิ่งเมืองใหญ่ๆ แล้วมากจนทำเอาผมเสียวสันหลังวาบๆ วาบๆ

อย่าลืมมาต่อนะครับ จะเก็บไว้เป็นข้อมูล ขอโทษที่ปาดนะครับ

หลังจากออกจาก เมือง Jitra มาตามถนนสาย 1 มุ่งหน้าเมืองทางผ่านอีกเมืองนั้นคือ Alor Star ระยะทางจาก Jitra ก็ประมาณ 22 km ระหว่างจะเจอเมืองเล็กๆ มากมาย และนี้เสียงมันเอะอะโวยวาย สั่งการและเสียงดังเหมือนยิงอะไร เป็นชุดๆ ทำให้ผมต้องหยุดดูซักหน่อย
เขาเล่น Paint ball กันนั่นเอง ผมก็ชอบเล่นนะครับ มันสนุกและเหนื่อยเหมือนกัน แต่ว่าต้องเล่นกันเป็นทีมการรวมตัวเพื่อนๆ นี้มันยากเอาการจริงๆ เส้นทางระหว่างนี้ร่มรื่นดี ระหว่างทาง gps ผมเริ่มคำนวณเส้นทางให้ใหม่ และหันไปใช้ถนน K8 เพื่อเข้าเมือง Alor star เหมือนอะไรดลใจหรือความบังเอิญก็ไม่ทราบได้ ทำให้พบกับความสวยงามของมัสยิดแห่งนี้ครับ สวยและงดงามเลยทีเดียว เลยต้องแวะชักภาพซะหน่อย

มัสยิด Albukhary

หลังจากหยุดชมความงามของมัสยิดครู่ใหญ่ก็ขี่เข้าเมือง Alor star ครับเพื่อหาข้าวเที่ยงกิน นี้มันเป็นมื้อแรกของผมในมาเลย์เลยครับ จะอร่อยหรือเปล่าติดตามดู

พอเริ่มเข้าเมือง Alor star ก็เข้าวันในเมืองก่อนครับ หาจุดสวยดูคร่าวๆ เพราะเป็นเมืองผ่านสำหรับผมครับ

ก่อนเข้าเมืองดูเหมือนเป็นเมืองเล็กๆ แต่จริงๆ ก็ใหญ่เหมือนกัน ผมแวะกินน้ำที่ร้านนี้ครับ แม่ค้าชวนผมคุยใหญ่ ถามว่าจะไปใหน ขี่จักยานมาเหรอ ยังเรียนอยู่เหรอเปล่า
พอผมบอกว่าผมทำงานแล้ว มีลูกสาวหนึ่งคนแล้วนะ แกบอกว่าไม่น่าเชื่อดูยังเด็กอยู่ ผมว่าแกพูดจาได้เข้าท่าจริง
ถึงจะดูเป็นเรื่องไม่จริงเอาเลยก็เถอะ มัสยิด Zahir ครับ
Alorstar Tower สร้างคล้ายกับ KL tower เป็น Landmark ที่ทำให้นักท่องเที่ยวจดจำได้ นั้นมันวิธีอย่างนึงที่ทำให้เมืองต่างๆ เป็นที่รู้จักนั้นเอง ถนนตรงส่วนนี้จะถูกปูด้วยตัวหนอนสีสันสวยงาม ตามใจกลางเหมืองใหญ่ในมาเลย์จะปูด้วยอิฐตัวหนอนแบบนี้ครับ ทำให้ดูสวยงามแบบถนนคนเดิน เมืองไทยน่าเอาอย่างนะครับ

ผมมีเวลาไม่มากครับยังเหลือระยะทางอีกตั้ง 100 km ทั้งนี้ก็บ่ายแล้วด้วย เลยพยายามมองหาของกินก่อนของกินใน
มาเลย์เซีย มีมากมายครับ อาหารมาเลย์เอง อาหารจีน อาหารชาวฮินดู (อันนี้ผมขอเป็นอันดับท้ายในการเลือกกิน)
ขี่ไปเรื่อยๆ จนเกือบจะออกจากเมืองอยู่แล้ว เจอร้านอาหารตามสั่งจีนก็เลยขอลองดูซักหน่อย
นี้ร้านครับ เดินเข้าไปเห็นเส้นหมี่เหลือง เส้นก๊วยเตี๋ยว และก็น้ำแกงกะหรี่ครับ
ขอแนะนำอาหารอย่างแรก
กะหรี่หมี่ คือบะหมี่ใส่น้ำแกงกะหรี่ อันนี้ดูหน้าตาไม่น่ารับประทานเอาเลย
รูปที่หามาในเน็ต หน้าตาประมาณนี้ครับ
อันที่สอง ฉาหมี่ (ผัดสี่อิ้วเส้นหมี่) ฉาก๊วยเตี๋ยว (ผัดสี่อิ้ว)
ผมเลือกเส้นหมี่ผัดสี่อิ้วครับ ตอนสั่ง สั่งเป็นภาษาอังกฤษ อาเฮียแกฟังไม่ออก เลยต้องควักภาษาจีนที่คุณพ่อคุณแม่ให้มาแต่กำเนิด + ภาษามือ ได้ผล ได้ฉาหมี่หน้าตาแบบนี้กับน้ำกระป๋องแบบนี้มากิน ชื่อ 100 plus เหมือนน้ำเกลือแร่บ้านเราแต่อร่อยกว่า ผมจึงเลือกจะถามหาถึงมันบ่อยๆ ในยามที่เข้าร้านน้ำหรือร้านอาหาร

แอ้น แอ๊น มาแล้วรูป อร่อยมั๊ย หลายคนอยากรู้
ต้องบอกว่ามันเลี่ยน เลี่ยนมาก น้ำมันเยอะจริงๆ แถมไม่มีเครื่องให้ปรุงอีก มีแค่สี่อิ้ว พริกดอง กระเทียมมาให้แค่นั้น
กินเสร็จปากมันแพล๊บ ไม่มีทิชชู่บริการอีกต่างหาก ร้านอาหารในมาเลย์ ไม่มีทิชชู่นะครับ ผมเลยเหมือนทาลิปมันออกไปจากร้าน

ตามชม ครับ อยากไปเหมือนกัน

คุณโฮ่ว เอาเส้นละเอียดๆหน่อยนะ ลงรูปเยอะๆด้วย
จะกางเต้นท์รอชมเลย....อิอิ

หลังจากกิน ฉาหมี่ เป็นที่เรียบร้อย ก็ต้องเร่งรีบเดินทางต่อไม่ต้องรอให้ ฉาหมี่ เรียงเส้นก่อน เพราะยังเหลือระยะทางอีกเกือบ 100 km เส้นทางในภาคบ่าย ยังคงเป็น ถนนหมายเลข 1 เช่นเดิมมุ่งหน้า ท่าเรือ ferry Butterworth

ต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาทำให้บ่ายนี้ไม่ต้องร้อนนัก ถึงเป็นช่วงสั้นๆ ก็เถอะ
ระหว่างทางผ่านเมืองเล็ก เมืองใหญ่ อีกหลายเมือง แต่ละเมืองก็มีอาคารสวย สีเจ็บๆ แต่ดูมีศิลป เช่นเชียว เหลือง ดำ แต่โทนสีจะไม่ฉูดฉาด ดูขลังดีครับ ตรงถนนก็เน็นลายตัวหนอน ช่วยขับให้ดุมีสีสัน ทำให้รู้สึกสบายตาสบายใจดีครับ โรงเรียน ส่วนราชการและอาคารบ้านเรือนต่างก็มีรูปแบบมีเอกลักษณ์ ไม่เป็นเหลี่ยมเป็นแท่งแบบบ้านเรา

วุด ส้มบางมด..ครับ เขียน:คุณโฮ่ว เอาเส้นละเอียดๆหน่อยนะ ลงรูปเยอะๆด้วย
จะกางเต้นท์รอชมเลย....อิอิ

ใจเย็นคุณวุด ผมนะแก่แล้ว ลงรูปช้า พล่ามก็เยอะ net ก็ช้า

ขอปาดอีกที
Selamat Datang แปลว่ายินดีต้อนรับ หรือเปล่าครับ เคยได้ยินแต่ Selamat สั้นๆ
อย่างงั้นก็ Selamat สู่เมืองไทยละกันนะ คุณโฮ่ว

เริ่มเย็นแล้วครับ เหลือระยะอีกไม่เท่าไหร่ก็ถึงท่าเรือ Butterworth ท่าเรือเปิด 24 ชั่วโมงครับ ถึงท่าเรือก็ 6.30 โดยประมาณ พระอาทิตย์จะตกแล้ว ข้างล่างเป็นด่านเก็บเงินท่าเรือข้ามฟาก เสียค่าใช้จ่าย สำหรับ จักยาน 1.4 RM ครับ ควรเตรียมเงินให้พอดี ผมจ่ายด้วยแบงค์ 50 RM เกือบโดนมันตบไป อิ อิ
เสร็จแล้วก็ขี่ตามช่องของ มอเตอร์ไซค์เข้าไป บนเรือเขาให้ รถยนต์ขึ้นก่อนแล้วค่อยให้ มอเตอร์ไซค์กับจักยานซี่งมีผมคันเดียวขี่ขึ้นเรือ ตอนออกตัวผมเป็นคันสุดท้าย อยู่ท้ายเรือพอดี เรือเกือบปิดฝาท้ายไม่ได้แน่นมาก

ได้เสื้อใหม่ เลยใส่ไปอวด แต่ไม่มีใครทักอะไรเลยไม่มีใครถาม ถึงตัวเมือง Penang ก็มืดพอดีเลยออกหากิน และ หาโรงแรม ครับ อาหารเย็นก็ Lor Mee เส้นหมี่อีกแล้ว
กับยาคลายเส้นสัญชาติ มาเลย์ โรงแรมที่ได้ก็โรงแรม Pekking Hotel อยู่ในย่าน China town 59.7RM/คืน แอร์คอนดิชั่นครับ
1RM ประมาณ 10 บาทครับ อยากรู้เท่าใหร่ก็เพิ่มศูนย์อีกตัวละครับ

เช้าถือโอกาสปั่นจักยานเที่ยวชมรอบเมือง Penang ดูตึกรามบ้านช่อง และหาข้าวเช้ากิน มีท่าจอดเรือยอร์ช ชอบมาก อีกหนึ่งความฝันถ้าเกิดรวยขึ้นมาไม่รู้ตัว