ThaiMTB.com

สวัสดีทุกท่านครับ

หลังจากเมื่อเดือนมีนาคม ที่ผมและชาวคณะได้ปั่นไปเที่ยวปีนัง เป็นการชิมลางทริปแรกในมาเลเซีย
จากทริปนั้น ก็วางแผนกันว่าปลายปีนี้ - ต้นปีหน้า หมดฝนแล้ว เราจะไปชิมข้าวมันไก่บุนตงกี่ ขี่เมอร์ไลออน ยิงตรงจากไทยไปสิงคโปร์
ผ่านมาสี่เดือน ขาแรงประจำกลุ่มก็ส่งข่าวมาหาผม ว่าจะไปปั่นเที่ยวมาเลเซีย คั่นเวลาก่อน
เพราะเฮียแกเพิ่งออก Araya Federal-T ออกมา แลดูคันคะเยอ อยากจะไปทัวริ่งมาก
ผม : รอบนี้กะจะไป ที่ไหนมั่ง
โปร : คาเมรอน ไฮแลนด์ เท่านั้น อยากขึ้นเขาว่ะ
ผม : หาาาา!! ยอดเขานั่นน่ะนะ (คิดประมาณครึ่งนาที) เออ! ไปก็ไป แต่ยังไงตอนขึ้นเขา อย่าทิ้งหนูนะ
โปร : 555+

ไอ้ผมก็ปากไวใจง่าย เพื่อนชวนมาก็ไป ทั้งๆที่รู้ตัว ว่าแรงขาคนละรุ่น แต่ไม่เป็นไร ไปเข็นเอาดาบหน้า 555+
สรุป ทริปนี้เป็นทริปดูโอ ไปกันแค่สอง เพราะอีกสามเสือติดภารกิจ ขอยกยอดไปทริปสิงคโปร์

ขอเชิญทุกท่าน ไปปั่นเที่ยวมาเลเซียแบบสบายๆด้วยกันเลยครับ..

ป.ล.ภาพเกือบทั้งหมดในทริปนี้ เพื่อนผมเป็นผู้ถ่าย มีภาพจากกล้องมือถือของผมเล็กน้อย ได้ขออนุญาตเจ้าของภาพเป็นที่เรียบร้อยครับ

วันที่ 1: 26 ก.ค. 2556
วันแรกก็เหมือนทริปที่แล้ว แต่รอบนี้ออกตอนบ่าย กว่าจะเสร็จพิธีตรวจคนเข้าเมืองของไทยและมาเลยเซีย ก็ปาเข้าไปบ่าย 2 โมงครึ่ง
เลยจำเป็นต้องตั้งเข็มไปนอนคืนแรกที่เมืองอลอสตาร์ (Alor Setar) ระยะทางประมาณ 63 กม.
เริ่มต้นจากด่านสะเดา หรือด่านนอก (ไทย-จังโหลน) อ.สะเดา จ.สงขลา ใช้เส้นทางหลวงพิเศษ หมายเลข 1 (E1) Utara-Selatan Highway ผ่านเมือง จิตรา (Jitra)
ไปจนถึงเมืองอลอสตาร์ แล้วออกจาก E1 ที่ทางออกหมายเลข 177 เพื่อแวะซื้อซิมโทรศัพท์ที่ Tesco และเข้าที่พัก
ปรากฏว่า ร้านขายซิมการ์ด ที่เคยซื้อในทริปก่อน ปิดไปแล้ว แถมเคราะห์ซ้ำกรรมซัด ยางหลังรั่วไปอีกดอก จัดการเปลี่ยน แล้วเข้าที่พัก




ตรวจสอบสัมภาระ เติมน้ำและเสบียง และแลกเงิน ก่อนข้ามฝั่งไปมาเลเซีย




ข้ามมาฝั่งมาเลเซียแล้ว พร้อมออกเดินทาง โปรดสังเกตกางเกงปั่นของหัวลาก ลายเจ็บปวดจริงๆ




เส้นทางช่วงจังโหลน - จิตรา ใช้ E1 วิ่งสบายๆ ถนนกริ๊บๆ ครับ




พริ้วเลยครับ เฮียแกอยากปั่นมาหลายวัน




ออกตอนบ่าย ก็เกรียมแดดกันไป




ยางหลังเจ้ากรรม รั่วที่ Tesco พอดี ตอนแวะซื้อซิมการ์ด

คืนนี้เราพักที่ T hotel Tandop ชานเมืองอลอสตาร์ 65 RM ไม่มีอาหารเช้า ก็โอเคครับ ไม่มีปัญหา ห้องสบายดี
ขอเอาจักรยานเข้ามาจอดมุมล็อบบี้ น้องรีเซฟชันเซย์โนท่าเดียว....เลยพาเข้าห้องซะ 555+ (เคาน์เตอร์รีเซฟชั่นกับห้องที่ได้ อยู่คนละคูหากันครับ)
โรงแรมในเครือ T hotel นี่ มีตามเมืองใหญ่ หลายเมืองในมาเลเซียเลยครับ อย่างเช่น Alor Setar, Sungai Petani, Kulim






อาบน้ำเสร็จ ก็ถึงรายการตามล่าหาซิมการ์ด เราเดินไปห้าง Alor Setar Mall ละแวกที่พัก จัดซิมโทรศัพท์ ราคา 5 RM และเติมเงิน 20 RM
โดยเลือกซิม Hotlink ของเครือข่าย Maxxis มีโปรโทรถูก โทรกลับไทย นาทีละ 2-3 บาท ถูกกว่าที่ใช้อยู่ในประเทศตัวเองอีก เศร้าใจ

วันที่ 2: 27 ก.ค. 2556
เช้าวันที่ 2 ยิงยาว จากอลอสตาร์ ตามทางหลวงหมายเลข 1 โดยกะว่าลองไปเรื่อยๆดูก่อน ใกล้ค่ำค่อยหาที่นอน
สรุป ได้ไป 154 กม. จากอลอสตาร์ (Alor Setar) - ปะริต บุนตาร์ (Parit Buntar)

คืนนี้ด้วยความที่มาถึงเมืองใกล้ค่ำเต็มที เจอโรงแรมแรกดูใหญ่โต ก็แว้บเข้าไป
โดนไป 110 RM แถมห้องเก่า สู้ทีโฮเต็ล เมื่อคืนวานไม่ได้ แต่ก็พอนอนได้ ไม่ถึงกับเลวร้าย
อ้อ โรงแรมชื่อ เหม่เล่อ อินน์ (Melor Inn) ตึกสูงเด่นเห็นแต่ไกล

อาบน้ำออกไปกินข้าวกลับมา พบว่าแอร์ไม่เย็นเลยแม้แต่น้อย แจ้งลงไป เค้าให้ย้ายห้อง แถมแอร์ตั้งพื้นให้อีกตัว
ส่วนจักรยานล็อคติดกัน 2 คัน อยู่ด้านล่าง มียามเฝ้า 24 ชม. ดูแล้วเป็นสัดส่วนปลอดภัยดี




ออกแต่เช้า หัวลากของเราชูนิ้วโป้งเป็นสัญลักษณ์ ว่าจัดหนักให้สำหรับวันนี้



ระยะทางอีกไกล...แต่เราไม่หวั่น




อากาศดี ยังไม่ร้อน เล่นกล้องกันหน่อย



เริ่มเข้าเขตเมือง




เมือง Gurun เป็นเมืองเล็กๆ น่ารัก อยู่ระหว่างทางไปบัตเตอร์เวิร์ธ




ผ่านเมือง สุไหงปัตตานี (Sungai Petani) ที่เคยมาพักค้างคืนทริปก่อน




เรามาถึงแล้ววว บัตเตอร์เวิร์ธ




ทักทายเสือหมอบเจ้าถิ่น ย่าน Bukit mertajam




อิโปห์ยังอีกไกล ไว้พรุ่งนี้ค่อยเจอกันนะ วันนี้ขอนอนแถวนี้ก่อน




ปั่นกันตั้งแต่เช้ายันค่ำ...

วันที่ 3: 28 ก.ค. 2556
วันที่ 3 ออกจาก ปะริต บุนตาร์ มุ่งสู่อิโปห์ (Ipoh) เมืองเชิงเขาที่จะขึ้นสู่ Cameron highlands

พอเลยมืองไท่ผิง (Taiping) ไป ก็เริ่มมีเนินใหญ่น้อย นัยว่าจะทดสอบกำลังใจและกำลังขา ว่าจะเจอของจริง จะไหวหรือเปล่า
ระยะทางช่วงนี้เป็นเนินขึ้นๆลงๆ ตลอดช่วง มีเขาค่อนข้างชันอยู่ช่วงเดียว

ได้ที่พักที่ Simple stay motel อยู่ริมทางหลวงหมายเลข 1 เลย คืนละ 80 RM
เจราจาขอเอารถเข้าห้องตามเคย รอบนี้ไม่มีปัญหา สรุประยะทางวันนี้ 133 กม.




วันนี้ทางอีกไกล โด๊ปกันตั้งแต่เช้า จะโดนตรวจโด๊ปไหมเนี่ย คิคิ



ออกแต่เช้าเช่นเคย




ไปกันเรื่อยๆ ไม่เหนื่อยไม่ร้อน




ใกล้ถึงไท่ผิง เริ่มมองหาจุดแวะพัก




มาบ้านเค้า ก็ต้องลองของดีเค้าหน่อย



แดดมาแล้ววว



เริ่มขึ้นเขา เมื่อเลี้ยวเข้ามามุ่งไปอิโปห์




เห็นเนินเห็นควนเห็นภูเขา เฮียยิ้มกริ่ม รี่เข้าใส่ทันที



ไต่เขากันไปเรื่อยๆ




แวะเติมพลังกันหน่อย




ง่ายๆ แต่อิ่มมากกกกก




มุ่งหน้าต่อไป สู่อิโปห์




ทางเนินเล็กใหญ่เป็นระยะๆ




แวะเติมน้ำอีกครั้งช่วงบ่าย




หัวลากยังสด ยิ้มย่องผ่องใส แต่ลูกทัวร์ หัวเข่าจะหลุด 555+




โรงปูนซิเมนต์ ก่อนถึงอิโปห์ประมาณ 15 กม.



อิโปห์จ๋า เรามาแล้ววว




ทีพักคืนนี้ ริมไฮเวย์ เลยตัวเมืองอิโปห์ออกไปหน่อย




ดินเนอร์เย็นนี้ ติดใจมาตั้งแต่ทริปปีนัง




Nasi Lemak สักคำไหมครับ

วันที่ 4: 29 ก.ค. 2556
วันที่ 4 อิโปห์ - บรินชาง (Brinchang), Cameron highlands

วันนี้เป็นวันที่ผมเสียวสันหลังที่สุด เพราะต้องไต่เขาที่สูงที่สุดในคาบสมุทรมลายู และเป็นจุดที่สูงที่สุดของมาเลเซีย
ระยะทางจากอิโปห์ แค่ 85 กม. ดูว่าไม่ไกล เมื่อเทียบกับวันก่อนๆ ที่ปั่นมา และออกสายนิดนึง 8 โมงเช้าบ้านเรา (9 โมงเช้ามาเลย์)
แต่..ภูเขาล้วนๆครับงานนี้ ไม่มีเนิน
โปรถาม "จะขึ้นรถไป แล้วไปเจอกันข้างบนไหม"
ผม : ลองดูก่อน ไปได้แค่ไหน ดูแรงดูเวลา ไม่ไหวค่อยโบกรถเอา
ออกจากอิโปห์ไปประมาณ 8 กม. ก็ถึงทางแยกซ้าย ขึ้น คาเมรอน ไฮแลนด์ ทางเริ่มเป็นเนิน รถบรรทุกเยอะพอควร
ถัดมาเป็นเนินย่อมๆ ปั่นแบบชิลๆมาสักพัก ก็เห็นทางชันข้างหน้า ต้องขึ้นเขากันแบบยาวๆแล้ว




เตรียมความพร้อม น้ำดื่ม เสบียง เพื่อป้องกันการกินข้าวลิง





ออกจากอิโปห์มาแบบเรื่อยๆ มีอาการล้านิดๆจาก 3 วันที่ผ่านมา
แต่หัวลากของเรา เริงร่าท้าน้ำมะนาวมาก ที่จะได้ไต่เขา





ช่วงตีนเขา มีรถใหญ่วิ่งกันขวักไขว่ทีเดียว





ทางเริ่มมีเนินนิดๆ ยังสบายๆอยู่





มองเห็นทางข้างหน้า ต้องเริ่มไต่เขากันแบบจริงๆแล้ว





ขึ้นกันแบบยาวๆ





ขาไม่แรง ไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พักแป๊บ

ขึ้นไปได้ประมาณ 20 กม. ผมก็ลิ้นห้อย ขาล้า ตะคริวทำท่าจะลงประทับ ทั้งที่ระยะทางที่ออกจากอิโปห์มาแค่ 30 กม.
ทางก็ยังขึ้นสูงชันเรื่อยๆ ปรึกษากันดูแล้ว เพื่อนบอก "เอ็งโบกรถไปก่อนเหอะ ไปลงเมืองหน้า ถ้าไหวค่อยไปต่อ"
ผมก็เห็นด้วย เพราะรู้ว่าถ้าไปต่อ คงไปได้ช้ามาก และจะเป็นตุ้มถ่วงเพื่อน จนมืดก็ไม่ถึงบรินชางทั้งคู่แน่

ระหว่างนั้น มีนักปั่นเจ้าถิ่น 2 ท่าน จากโกเป็ง (Gopeng) เมืองเล็กๆชานเมืองอิโปห์ ปั่นขึ้นมา และจะมากลับตัวที่ กม. 20 พอดี
เห็นเราจอดพักอยู่ เลยจอดรถมาทักทาย โอภาปราศรัยกันอยู่ครู่หนึ่ง
เฮียทั้ง 2 ท่านเลยช่วยเป็นธุระโบกรถ และเจรจาให้เสร็จสรรพ ให้ผมไปลงที่เมือง กัมปุง ราชา (Kampung Raja) ซึ่งห่างจากจุดที่โบกรถนี้ 30 กม.
ส่วนขาแรงเพื่อนผมเค้าขอลุยเดี่ยว ให้สมกับที่อยากขึ้นเขามานาน

ขอขอบคุณ เฮียเดวิด เฮียหลง ที่ช่วยเหลือโบกรถ และพี่ราเด็จ ที่ให้อาศัยเป็นรถเซอร์วิสไปลงที่กัมปุง ราชา
เพราะพี่แกมารับผักผลไม้ที่เมืองนี้ แถมช่วยยกรถขึ้นลงให้เสร็จสรรพ ขอบคุณจากใจจริงๆครับ




เฮียเดวิด และเฮียหลง สองเสือจากเมืองโกเป็ง





เฮียหลงช่วยยกรถและสัมภาระขึ้นรถ โดยมีเฮียเดวิดคอยอำนวยการอยู่ใกล้ๆ
ต่างชาติต่างภาษาไม่เป็นอุปสรรค ได้รับน้ำใจ เราต้องยกมือไหว้ขอบคุณครับ





ผู้มีพระคุณอีกท่าน พี่ราเด็จ เจ้าของรถเซอร์วิสที่ใหญ่ที่สุดที่ผมเคยขึ้น (10 ล้อ คิคิ)



โฉมหน้ารถเซอร์วิส





สภาพเส้นทางระหว่างนั่งรถ โดยทางจะเลาะตามไหล่เขา ไม่ชันเกินไปนัก



จาก กัมปุง ราชา ไปบรินชาง ระยะทางประมาณ 18 กม.
ตอนลงรถ พี่ราเด็จแกแนะนำว่า ช่วงที่เหลือนี่ก็ทางชันโพดๆนะเฟ้ย มีรถบัสวิ่งไปบรินชาง พี่ว่าเอ็งยกขึ้นรถไปเหอะ
ผมก็อือๆออๆไป พร้อมกับยกมือไหว้ขอบคุณพี่แก จับไม้จับมือร่ำลากัน
แต่หลังจากเติมพลังด้วยฉาหมี่ (ผัดซีอิ๊วเส้นบะหมี่) และชาเย็น ก็ตัดสินใจว่า อีก 18 กม.ที่เหลือ จะขอลุยอีกสักตั้ง
เพราะดูเวลาแล้ว ยังไงก็น่าจะถึงก่อนมืด





ฉาหมี่และเต๊ะไอซ์ (ชาเย็น) ที่กัมปุง ราชา (Kampung Raja)

ไม่ผิดหวังจริงๆครับ สำหรับช่วงสุดท้าย เริ่มด้วย ลงเขาแบบดิ่งพสุธา ประมาณ 2 กม.
จากนั้นขึ้นเขาแบบชันๆ 5 กม.แบบยาวๆ มีตะพักที่ชันน้อยหน่อย เว้นระยะสัก 300-400 เมตร มาชันเยอะๆอีกแล้ว
โอ้แม่เจ้า ใครอยากขึ้นเขา หรือชอบขึ้นเขา แนะนำเลยครับ ไม่ผิดหวังแน่นอน
ควงขาไปคิดในใจ "ถ้าไม่ได้เฮียๆกับพี่ราเด็จ สองทุ่มก็ไม่ถึงแน่ตรู" (-_-")

หลังจากทั้งควงขา ทั้งจูง ท่ามกลางรอยยิ้ม เสียงทักทาย บีบแตร โบกไม้โบกมือให้กำลังใจจากชาวมาเลเซีย ที่ขับรถผ่านขึ้นลง

ในที่สุด ผมก็มาถึงบรินชางจนได้ ในเวลา 16.00 น. และเพื่อนมาถึงเวลา 18.00 น.
สรุป 85 กม.จากอิโปห์ ผมนั่งรถซะ 33 กม. ปั่นเอง 2 ช่วง รวม 50 กม.
ขายังไม่ถึงชั้น เจอกันรอบหน้า ขอฝากไว้ก่อน จะเตรียมตัวให้พร้อมกว่านี้





ขึ้นและขึ้นและขึ้นอีกกกก...





ยังขึ้นกันต่อไป





หลังจากขึ้นมานาน ก็เริ่มมองเห็นยอดเขา





ป้ายบอก อีก 400 เมตร จะถึงจุดที่สูงที่สุด Gunung Brinchang





จุดที่สูงที่สุด หน้าป้ายโรงแรม Equatorail ชักรูปเป็นที่ระทึกซะหน่อย





จากจุดสูงสุด ไปยังตัวเมืองบรินชาง ระยะทางประมาณ 3 กม. ลงเขาสบายๆครับ





Selamat datang, Brinchang.





ถึงหน้าโรงแรมที่พัก 16.00 น. พอดี



คืนนี้เราพักที่ Country lodge hotel ราคา 95 RM ราคานี้เป็นเรทวันธรรมดา วันหยุดจะประมาณ 170-180 RM ครับ
เช็คอิน อาบน้ำ ออกมาเดินเล่นรอเพื่อน เพราะโทรหากันแล้ว เพิ่งผ่านกัมปุง ราชามาได้เล็กน้อย
หกโมงเย็น เพื่อนมาถึงพร้อมสายฝนพรำ รอเพื่อนอาบน้ำ แล้วออกไปทำภาระกิจที่รอคอย นั่นคือ...
หม้อไฟ Steam boat บนคาเมรอน ไฮแลนด์ แกล้มเบียร์ดำ เป็นไฮไลต์ ในใจผมที่ตั้งใจไว้ เมื่อมาถึงบรินชาง
อิ่มเอม ทั้งกายใจ รวมทั้งน่อง และกล้ามเนื้อต้นขา หลับสบายครับคืนนี้ โรงแรมไม่ต้องมีแอร์ เพราะอุณหภูมิบนนี้เฉลี่ย 14 องศาเซลเซียสครับ





รับโอเลี้ยงเย็นๆ สักแก้วไหมครับ





steamboat แก้หนาวชะงัดนักเชียวครับ

วันที่ 5: 30 ก.ค. 2556
เช้าวันที่ 5 วันนี้ตั้งใจจะนั่งรถกลับอิโปห์ เลยถือโอกาสตื่นสายนิดนึง ออกจากโรงแรมประมาณ 9 โมงเช้า
เพื่อลงไปขึ้นรถบัสที่เมือง ทะนะ ราตะห์ (Thana Rata) ซึ่งอยู่ห่างจากบรินชางลงไปอีก 5 กม. เพราะสถานีขนส่งอยู่ที่เมืองนี้
ทะนะ ราตะห์ เป็นเมืองที่น่ารัก ทุกอย่างดูเป็นสไตล์อังกฤษ ทั้งโบสถ์ ร้านอาหาร สถานีขนส่ง ฯลฯ
คาเฟ่สไตล์อังกฤษ ที่แอบหมายตาว่า จองตั๋วรถเสร็จ ถ้ามีเวลา จะแวบมานั่งจิบชาเอิร์ลเกรย์แกล้มสโคนสักเล็กน้อย
มีฝรั่งมังค่า ทั้งแนวแบคแพค และแนวไฮโซ ดูหนาตากว่าบรินชาง ซึ่งดูเป็นเมืองใหม่ สไตล์แหล่งช้อปปิ้ง และมีร้านอาหารคนจีนเยอะ





โบกมือลาบรินชาง มุ่งหน้าสู่ ทะนะ ราตะห์





ตัวเมืองทะนะ ราตะห์





มาถึงแล้วครับ



สถานีขนส่ง ไสตล์อังกฤษจ๋าเชียว มีหอนาฬิกาด้วย


พอถึงที่ขายตั๋ว พบว่า รถไปอิโปห์เพิ่งออกไปเมื่อ 20 นาทีที่แล้ว เที่ยวต่อไปต้องริอีก 3 ชั่วโมง
เพื่อนก็บอกว่า ไหนๆก็ไหนๆ ยิงยาวไป KL เลยเหอะวะ ผมก็ไม่มีปัญหา เอาไงก็เอา
ติดต่อซื้อตั๋วเสร็จ พบว่าอีก 20 นาทีรถออก จัดการถอดล้อหน้า แยกสัมภาระจากรถ ก็เกือบถึงเวลารถออกแล้ว
อดจิบชาแกล้มสโคนแบบผู้ดีอังกฤษไปตามระเบียบ อ้อ ค่ารถไป KL 30 RM บวกค่าระวางจักรยานคันละ 10 RM ครับ





ถอดล้อ รอขึ้นรถบัส





ขาป๊อกกี้ ของฝากจากทริป 3 วันครึ่ง 403 กม. ในมาเลเซีย

ทีแรกกะว่า ไปถึง KL ค้างสักคืนค่อยกลับ แต่ระหว่างทาง แม่นังหนูโทรมาบอกลูกสาวไม่สบาย มีแนวโน้มจะเป็นไข้เลือดออก
เลยบอกเพื่อน "กลับคืนนี้เหอะวะ ร้อนใจ" เพื่อนก็ดีใจหาย "เออ กลับเหอะ ลูกไม่สบาย รอบหน้าค่อยว่ากัน"
เลยตีตั๋วกลับหาดใหญ่คืนนั้นเลย รถออก 4 ทุ่มครึ่ง เป็นรถ VIP 18 ที่นั่ง ราคา 50 RM ของบริษัท KKKL (เคาน์เตอร์เบอร์ 3 )
ใครจะกลับจาก KL มาหาดใหญ่แบบมีจักรยาน แนะนำเลยครับ ที่นั่งน้อย ทำให้สัมภาระรวมไม่เยอะ ใส่จักรยานสบายๆ
ได้ตั๋วเสร็จเอารถไปฝากที่ร้านรับฝากของเอกชน โดยถอดล้อหน้าออก แยกสัมภาระ คิดชิ้นละ 2 RM
รวมสองคน กระเป๋า 5 ใบ รถ 2 คัน เค้าคิด 10 RM อ่ะไม่แพง ร้อยเดียว จัดไป




หน้าสถานีขนส่ง Pudu raya ในกัวลา ลัมปูร์





ร้านรับฝากสัมภาระ อยู่ชั้น 1 ส่วนที่จำหน่ายตั๋ว เชิญชั้น 2 ครับ



เสร็จเรื่องบ่ายสาม เวลาเหลือเฟือ จัดการหาข้าวกิน แล้วก็เดินไปขึ้นรถไฟฟ้าโมโนเรล ที่สถานี Pasar Seni
เพื่อไปถ่ายรูปกับโลเคชันบังคับ เมื่อมา กัวลา ลัมปูร์ ใช่แล้วครับ ตึกแฝดเปโตรนาสอันเลื่องชื่อระบือนามนั่นเอง
ไปลงโมโนเรลที่สถานี KLCC โผล่ขึ้นมาจากใต้ดินก็เจอตึกแฝดเลยครับ





เดินจากขนส่งไปขึ้นรถไฟฟ้า ราวๆ 700-800 เมตรครับ





ประติมากรรมฝานัง แถวสถานี





เข้าคิวรอซื้อตั๋ว เพื่อไปตึกแฝดเปโตรนาส





ระบบการขายตั๋วคล้ายๆกับ MRT บ้านเราครับ เข้าใจไม่ยาก





จากสถานี Pasar Seni ไปยัง KLCC ราคา 1.6 RM หรือประมาณ 16 บาท ตีแบบกลมๆนะครับ





ขึ้นไปบนชานชลา มีป้ายบอกสถานีซ้ายขวา ชัดเจน





มาถึงแล้ว หอคอยคู่แห่งกัวลา ลัมปูร์




สามทุ่มครึ่ง เราย้อนกลับไปยังสถานีขนส่ง Puduraya ซึ่งก็คือหมอชิต ของมาเลเซียนั่นเอง จัดการยกรถลงไปที่ท่ารถ
สี่ทุ่มครึ่ง รถเคลื่อนตัวออกจากสถานีขนส่ง มุ่งหน้าขึ้นเหนือ กลับประเทศไทยบ้านเรา

เวลาอาจน้อยไปนิด ใจจริงอยากปั่นไปจนถึงกัวลา ลัมปูร์ แต่เวลาที่มีไม่เป็นใจ แต่สิ่งที่ได้ อิ่มเอมใจ เต็มความรู้สึกมากมาย

ขอบคุณเพื่อน ที่ทำหน้าที่หัวลาก คอยประคองกันไป แบบไม่เร่งรีบ และเป็นตากล้องถ่ายรูปตลอดทริป
ขอบคุณ ผบ.ทบ. ที่อนุญาตให้ไปทำในสิ่งที่ชอบ (แม้จะไม่เต็มใจนัก ด้วยความเป็นห่วง) 555+

Selamat jalan Malaysia, ลาก่อนมาเลเซีย พบกันใหม่ทริปหน้า...สวัสดีครับ





รอแพ็คขึ้นรถบัส กลับบ้าน





เมืองไทยจ๋า เรากลับมาแล้วววว
กลับเข้าเขตประเทศไทย ที่ด่านสะเดา

สุดยอดเลยครับ ผมเคยปั่นจากหาดใหญ่ ด่านนอก ไปปีนัง ขากลับมาทาง กะงะ เข้า สตูล ชอบถนนหนทางในมาเลเซียมาก ไปปั่น 5-6 วัน ไม่เจอรถย้อนศรเลย ที่มาเลเซียจะแย่กว่าบ้านเราตรงร้านสะดวกซื้อหาไม่ค่อยได้

คนเวียงเก่า เขียน:สุดยอดเลยครับ ผมเคยปั่นจากหาดใหญ่ ด่านนอก ไปปีนัง ขากลับมาทาง กะงะ เข้า สตูล ชอบถนนหนทางในมาเลเซียมาก ไปปั่น 5-6 วัน ไม่เจอรถย้อนศรเลย ที่มาเลเซียจะแย่กว่าบ้านเราตรงร้านสะดวกซื้อหาไม่ค่อยได้

ขอบคุณที่แวะมาชมครับ ผมไปเที่ยวนี้เจอรถย้อนศรตลอด เซ็งไปตามๆกัน

ส่วนร้านสะดวกซื้อนี่ เส้นทางที่ไปนี่มีตลอดครับ ง่ายๆก็ตามปั๊ม Petronas หรือ Petron

มีร้านสะดวกซื้อทุกปั๊มครับผม

สรุปทริปดีครับ รูปสวย มาเลย์ถนนดีกว่าบ้านเราแต่อากาศร้อนกว่า

pae_touring เขียน:สรุปทริปดีครับ รูปสวย มาเลย์ถนนดีกว่าบ้านเราแต่อากาศร้อนกว่า

ขอบคุณครับ แดดจัดจริงๆครับ บ่ายๆนี่ อืดเลย ปั่นไม่ค่อยออก

เส้นทางน่าปั่นนะครับ