เมื่อผมโดนรถเมล์ชน
โพสต์: 05 ส.ค. 2013, 11:10
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา (3 สิงหา) ผมและพรรคพวก 5 คน ก็ออกทริปสั้นๆ จากศูนย์สิริกิติ์ ตั้งเป้าไปที่ ช้างสามเศียร สมุทรปราการ ใช้เส้นทางสุขุมวิท สายเก่า ยิงยาวไปเลยตรงๆ
ต้องบอกก่อนว่า พวกเราไม่ใช่เด็กแว้น เพราะอายุอานามก็ 40 กันแล้ว แต่หน้าอาจจะยังไม่แก่เท่าไหร่ และทุกคนใช้เสือหมอบ
ช่วงแถวๆสถานีบีทีเอส แบริ่ง รถทางด้านซ้ายติดยาว ผมเลยตัดสินใจออกมาขี่เลนกลางที่โล่ง และเพื่อไม่ให้เกะกะการจราจร ผมก็ทำความเร็วขึ้นไปราวๆ 35 กิโลเมตร/ชั่วโมง และพยายามที่จะขี่ไม่กินเลนมาก คือเปิดให้รถสามารถแซงในเลนกลางได้
ขณะที่ตั้งใจปั่นนั้น จู่ๆผมก็รู้สึกว่ามีอะไรสักอย่างมากระแทกศรีษะด้านหลังอย่างจัง "โผละ!!!!" หัวคะมำไปข้างหน้า แต่รถไม่เสียการทรงตัว และผมก็ไม่เจ็บอะไร เพราะหมวดกันน้อค รับไปอย่างสมบูรณ์แบบ และพอตั้งสติได้ผมก็เลยรู้ว่า สิ่งที่กระแทกหัวผมก็คือ "กระจกมองข้าง" ของรถ ป.อ. สีส้ม!!!!
หลายๆท่านอาจจะงงว่า เฮ้ย มันกระแทกได้ไง ผมสูง 186 และขี่เสือหมอบเฟรม 60 ครับ ตัวผมก็จะสูงครับ
สรุปคือ ไอ้ ป.อ. คันนั้น เร่งแซง มาจากด้านหลัง แบบไม่แคร์ชีวิตเราเลย เบียดมาชิดสุดๆ
พอมันชนเสร็จ มันก็วิ่งไปเรื่อยๆของมัน ไม่สนใจเราแม้แต่น้อย แต่ผมไม่ยอมครับ สปรินต์ตาม สุดท้ายก็ทันครับ เพราะมันจอดป้ายตรง สำโรง
ได้จังหวะพอดี ผมก็จัดรถจอดขวางลำ ลงไปถามไอ้คนขับเลยว่า "คิดยังไง ชนหัวคนอื่นเค้าแล้วไม่สนใจจะดูดำดูดี ไม่สงสารกันบ้างหรือไง?"
คนขับยังทำหน้านิ่งๆ เหมือนไม่รู้ว่า เกิดอะไรขึ้น ผมว่ามันรู้แหละแต่ทำเป็นตีหน้าเซ่อ แต่เค้าก็ตอบมาคำเดียวสั้นๆ "ขอโทษ"
ไม่รู้ว่า จิตใจทำด้วยอะไรกัน คนพวกนี้
ต้องบอกก่อนว่า พวกเราไม่ใช่เด็กแว้น เพราะอายุอานามก็ 40 กันแล้ว แต่หน้าอาจจะยังไม่แก่เท่าไหร่ และทุกคนใช้เสือหมอบ
ช่วงแถวๆสถานีบีทีเอส แบริ่ง รถทางด้านซ้ายติดยาว ผมเลยตัดสินใจออกมาขี่เลนกลางที่โล่ง และเพื่อไม่ให้เกะกะการจราจร ผมก็ทำความเร็วขึ้นไปราวๆ 35 กิโลเมตร/ชั่วโมง และพยายามที่จะขี่ไม่กินเลนมาก คือเปิดให้รถสามารถแซงในเลนกลางได้
ขณะที่ตั้งใจปั่นนั้น จู่ๆผมก็รู้สึกว่ามีอะไรสักอย่างมากระแทกศรีษะด้านหลังอย่างจัง "โผละ!!!!" หัวคะมำไปข้างหน้า แต่รถไม่เสียการทรงตัว และผมก็ไม่เจ็บอะไร เพราะหมวดกันน้อค รับไปอย่างสมบูรณ์แบบ และพอตั้งสติได้ผมก็เลยรู้ว่า สิ่งที่กระแทกหัวผมก็คือ "กระจกมองข้าง" ของรถ ป.อ. สีส้ม!!!!
หลายๆท่านอาจจะงงว่า เฮ้ย มันกระแทกได้ไง ผมสูง 186 และขี่เสือหมอบเฟรม 60 ครับ ตัวผมก็จะสูงครับ
สรุปคือ ไอ้ ป.อ. คันนั้น เร่งแซง มาจากด้านหลัง แบบไม่แคร์ชีวิตเราเลย เบียดมาชิดสุดๆ
พอมันชนเสร็จ มันก็วิ่งไปเรื่อยๆของมัน ไม่สนใจเราแม้แต่น้อย แต่ผมไม่ยอมครับ สปรินต์ตาม สุดท้ายก็ทันครับ เพราะมันจอดป้ายตรง สำโรง
ได้จังหวะพอดี ผมก็จัดรถจอดขวางลำ ลงไปถามไอ้คนขับเลยว่า "คิดยังไง ชนหัวคนอื่นเค้าแล้วไม่สนใจจะดูดำดูดี ไม่สงสารกันบ้างหรือไง?"
คนขับยังทำหน้านิ่งๆ เหมือนไม่รู้ว่า เกิดอะไรขึ้น ผมว่ามันรู้แหละแต่ทำเป็นตีหน้าเซ่อ แต่เค้าก็ตอบมาคำเดียวสั้นๆ "ขอโทษ"
ไม่รู้ว่า จิตใจทำด้วยอะไรกัน คนพวกนี้
อันตรายครับ ดีที่ไม่เสียหลักแล้วล้ม
เหมือนพวกผม ขนาดขี่ในเส้นทางเล็กๆ หลบถนนใหญ่ ซึ่งมีแต่ รถกะป้อ และเราก็วิ่งชิดซ้าย แทบจะตกถนนแล้ว มันยังแกล้งเบียดเลย เห้ ซ๊ะไม่มี จนกระทั่ง มีนายตำรวจไปด้วยอยู่ครั้งหนึ่ง ชี้หน้าคนขับแล้วบอกว่า เดี๋ยวได้เจอกันที่ สน. แน่ๆ มันจึงเบากันได้หน่อยหนึ่ง เฮ้อ 
น่าโมโหคนขับป.อ