ThaiMTB.com

หลังจากที่ปั่นอยู่แต่ใน มทส. ก็ได้เวลา ลองออกไปเผชิญกับเส้นทางข้างนอกบ้างแล้ว (พูดซะเว่อร์เลย ) ก็เลยตัดสินใจไปสถานที่ใกล้ๆ ก่อนก็คือ พิพิธภัณฑ์ไม้กลายเป็นหินและทรัพยากรธรณีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา แล้ววนไปอ่างเก็บน้ำห้วยยางระยะทางรวมๆ ก็แค่ ประมาณ 30 กม.

ว่าแล้วก็ออกเดินทาง... เส้นทางภายใน มทส. จะมีทางจักรยานให้ปั่นแบบสบายๆ

พอปั่นออกประตู 2 ซึ่งเป็นประตูออกไปสู่ปักธงชัย จะถึงแยกไฟแดงตรงวัดป่าบ้านหนองปลิง จะเป็นเส้นทางซึ่งไปจบกับถนนมิตรภาพ เส้นทางนี้ค่อนข้างที่จะเป็นเนินสูงอยู่เหมือนกันปั่นกันหยองแหยงรถแทบไม่เคลื่อนที่ แต่ว่าพอเลื้ยวได้แล้วตรงหน้าวัดแล้วก็จะเป็นทางลงเนิน ค่อยยังชั่วหน่อย



ปั่นมาเรื่อยๆ ก็จะเห็นป้ายนี้แหล่ะ




ดีใจจังมาถึงแล้ว อิ อิ จริงๆ ก็เพิ่งจะปั่นได้แค่ 10 กม. เอง




บริเวณด้านหน้า

จากนั้นเราก็เข้าไปซื้อบัตรราคาบัตรก็ไม่แพง เด็กๆ 10 บาท ผู้ใหญ่ 30 บาท ส่วนผู้สูงอายุก็เข้าชมฟรี ซื้อบัตรเสร็จก็บอกฝากจักรยานไว้ เราก็เอาจักรยานของเราไปจอดที่บริเวณด้านหลังของห้องขายบัตร โดยล็อกไว้คู่กันพอเป็นพิธี



ตรงนี้เป็นบริเวณเข้าชมนิทรรศการ ภายในพิพิธภัณฑ์ต้องถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกซะหน่อย



พอเดินเข้าไปเจ้าหน้าที่บอกว่าให้เดินดูรอบๆ รอสักครู่เนื่องจากต้องมีการฉายวีดีทัศน์ด้วยจะรอให้มีคนมามากนิดหนึ่ง ก็เลยเดินถ่ายรูปเล่นกับก้อนหินที่อยู่บริเวณรอบๆ ซึ่งเป็นก้อนหิน ที่เป็นซากไม้กลายเป็นหินซึ่งนำมาจากจังหวัดต่างๆ ในพื้นที่ภาคอีสาน

เมื่อเข้าไปภายในจึงได้ทราบว่า อาคารที่จัดแสดงนิทรรศการมีทั้งหมด 3 อาคาร อาคารที่ 1 ใช้จัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับซากไม้กลายเป็นหิน พิพฺิธภัณฑ์แห่งนี้ถือเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย และเป็นพิพิธภัณฑ์ 1 ใน 7 แห่งของโลก ทั้งนี้ก็ด้วยพระมหากรุณาธิคุณขององค์สมเด็จพระเทพฯ โดยพระองค์ทรงเสร็จมาเปิดพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เมื่อวันที่ 29 ต.ค. 2551

พิพิธภัณฑ์นี้อยู่ภายใต้การดูแลของจังหวัดนครราชสีมา และมหาวิทยาลัยราชภัฎนครราชสีมา เมื่อเข้ามาภายในจะได้ชมวีดีทัศน์แสดงถึงการกำเนิดของโลกและยุคต่างๆ จากนั้นก็เป็นวีดีทัศน์ แสดงให้เห็นถึงกระบวนการเกิดไม้กลายเป็นหิน จากนั้นก็เข้าไปดูของจริงกันเลย
.
.
.
อันนี้เป็นหินก้อนแรกที่เราจะเจอ เป็นไม้สนกลายเป็นหิน เป็นก้อนที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในประเทศไทย อยู่ในยุคจูลาสสิกตอนปลาย มีอายุ 150 ล้านปีก่อน ได้มาจากอำเภอปากช่อง



หลายคนคงสงสัยว่าเราจะรู้ได้ไงว่าหินก้อนนี้เป็นหินที่เกิดจากไม้กลายเป็นหิน ทางเจ้าหน้าที่บอกว่า ตรวจสอบโดยการดูโครงสร้างเปรียบเทียบ โครงสร้างของไม้กลายเป็นหินจะเหมือนกับโครงสร้างของไม้ชนิดนั้นๆ และในเนื้อหินของไม้กลายเป็นเห็นจะแสดงรายละเอียดไว้ครบถ้วนทั้งวงปี ลายไม้ หรือแม้แต่เปลือก ก็ยังสมบูรณ์ในบางชิ้น



ไม้กลายเป็นหินในแถบอีสานตอนล่างจะมีลักษณะเป็นสีนวลๆ ออกขาว ส่วนแถบอีสานตอนบนจะมีลักษณะออกสีแดงๆ มากกว่า ไม้กลายเป็นหินถือเป็นสิ่งมีค่า เนื่องจากเนื้อหินจะมีสีสันสวย อย่างสีขาวที่เห็นก็จะเป็นลักษณะของสีที่เรียกว่าโอปอล

ต่อจากอาคารที่แสดงซากไม้กลายเป็นหิน ก็จะเข้ามาส่วนส่วนที่แสดงซากช้างดึกดำบรรพ์ ทำให้รู้ว่าช้างโบราณนั้นมีสีงา โดยงาที่อยู่ด้านล่างจะมีลักษณะเป็นงา เสียม หรืองาจอบแล้วแต่พันธุ์ ซึ่งในปัจจุบัน มีจะมีช้างเหลืออยู่สองสายพันธุ์คือช้างแอฟริกา และช้างเอเชียเท่านั้น ส่วนซากที่แสดงส่วนใหญ่จะเป็นซากของฟันกราม
.
.
.
อันนี้เป็นลักษณะของช้างสี่งา

.
.
ส่วนภาพนี้เป็นซากของช้างแต่ว่าไม่ได้เป็นช้างโบราณเป็นช้างไทย ได้มาจากจังหวัดสุรินทร์ซึ่งจะเห็นว่าตัวใหญ่มาก



นอกจากช้างแล้วก็ยังมีซากของสัตว์อื่นๆ อีกด้วย

ถัดจากอาคารที่แสดงชากช้างดึกดำบรรพ์ ก็จะเป็นอาคารแสดงซากไดโนเสาร์ ซึ่งคนพบในประเทศไทย ซึ่งแสดงว่าประเทศไทยเราก็เคยเป็นที่อยู่ของสัตว์ในยุคจูลาสสิคด้วย


.
.
.
กระดูกที่คุดค้นพบนั้นมีทั้งกระดูกฟัน กระดูกขา ซีโครงและก็ส่วนอื่นๆ เรียงให้ชมกันอย่างมากมาย นอกจากนี้แล้วยังมีไดโนเสาร์จำลองซึ่งเคลื่อนไหวได้ และก็มีเสียงร้องได้ด้วย เห็นแล้วคิดถึงหลานๆ เลย ถ้าได้มาดูคงจะชอบมากๆ



นักวิจัยไทยเก่งมากสามารถที่จะวิเคราะห์จากเศษกระดูกเล็กๆ สองชิ้นนี้ได้ว่าคือซากของไดโนเสาร์เทอร์โรซอร์โคราช ซึ่งเป็นลักษณะของไดโนเสาร์ซึ่งบินได้ เจ๋งจริงๆ



นอกจากนี้ภายในพิพิธภัณฑ์ยังมีบริเวณที่ให้เด็กๆ ได้เรียนถึงวิธีการค้นหาซากดึกดำบรรพ์ด้วย ซึ่งเสือ Krawee ก็ไม่รอช้าที่จะลงไปสำรวจ อิ

ออกจากอาคารแสดงนิทรรศการ ด้านนอกก็จะมีไดโนเสาร์ตัวใหญ่ยืนอยู่




ถัดจากนั้นก็มีช้างน้อยสองตัวน่ารักยืนต้อนรับนักท่องเที่ยวที่มาชมนิทรรศการ


หลังจากเดินชมจนทั่วแล้วเราก็มาเอาจักรยานไปยังส่วนบริการอาหารและเครื่องดื่ม เพื่อรับประทานหารกลางวัน

หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จแล้วก็ปั่นต่อไปเพื่อจะไปอ่างเก็บน้ำห้วยยาง ซึ่งทางที่ไปช่วงออกจากถนนใหญ่เข้าไปยังอ่างค่อนข้างทุรกันดารนิดหน่อย แต่เราก็สามารถมาถึงอ่างเก็บน้ำได้สำเร็จ
.
.
.
พักเหนื่อยดื่มน้ำกันก่อน





จากนั้นก็ปั่นกลับ มทส. เพราะว่าฟ้ามืดมาก แต่ก็โชคดีที่กลับมาถึงก่อนที่ฝนจะตก




เป็นการเดินทางที่ได้รับทั้งความรู้และก็ออกกำลังกายด้วย หวังว่าคนที่เข้ามาอ่านหากมีโอกาสอย่าลืมพาบุตรหลานมาเที่ยวชมที่พิพิธภัณฑ์แห่งนี้น่ะ เพราะเป็นแหล่งความรู้ที่ดี

ผมเคยไปมา ตอนร.ร.จัด ทัศนศึกษาแต่ขึ้นรถทัวร์ไป เดี๋ยวต้องชวนพ่อปั่นจักรยานจากบ้านไปดูอีกทีให้ได้

โห้ เสือ sleepy เอาเรามาโชว์หมดเลย

อิๆ เป็นเส้นทางที่ขี่สบายมากครับ รถก็ไม่แยะ ทางดีมากกกก
หากใครต้องการออกทริป 1 คืน สามารถมาพักที่สุรสัมนาคารภายใน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีได้ครับ คืนละ 700 บาทเอง (2 เตียง)
พร้อมอาหารเช้า สภาพห้องพักใหม่มากครับ มีอ่างอาบน้ำด้วยนะเออ
เส้นทางแนะนำคืนปั่นเที่ยวและหาของกินในตัวเมืองครับ ไม่ไกลเลย
วันว่างคราวหน้า ผมกะเสือ sleepy จะไปไหว้ย่าโม
แล้วก็จะตะลุยของกินในเมืองโคราชครับ ฮาๆๆ

สโกนเจ้าของกระทู้ ตื่นขึ้นมาปั่นวันละนิด พิชิตไขมัน

รูปดื่มน้ำนี่ พุ่งยื่นเลย เก็บหน่อยพี่..........สู้ๆ

ก็ตอนนี้ยังพิชิตไม่ได้นี่ อายจัง

ดีใจครับที่มีเพื่อนนักปั่นอยู่ใก้ล ๆกัน ผมปั่นอยู่แถว ๆ สวนสัตว์โคราชครับ ขอแนะนำสถานที่น่าปั่นอีกที่คือปั่นดูสัตว์ในสวนสัตว์หรือจะพาครอบครัวมาพักผ่อนด้วยก็ดีนะครับมีสวนน้ำให้เด็ก ๆได้เล่นด้วย

สวัสดีค่ะ น้องsleepy
เห็นแว้บๆๆ ไม้กลายเป็นหิน
เลยเข้ามาอ่าน นึกต๊กกะใจนึกว่ามีใครไปพร้อมกันวันเดียวกัน
โถโถ ไม้กลายเป็นหินเหมือนกัน เพียงแต่คนละฟากฝั่งเมืองไทยเยยอ่ะ

ไว้ว่างๆ มาปั่นเมืองตากกันนะ

sღmnღng เขียน:สวัสดีค่ะ น้องsleepy
เห็นแว้บๆๆ ไม้กลายเป็นหิน
เลยเข้ามาอ่าน นึกต๊กกะใจนึกว่ามีใครไปพร้อมกันวันเดียวกัน
โถโถ ไม้กลายเป็นหินเหมือนกัน เพียงแต่คนละฟากฝั่งเมืองไทยเยยอ่ะ

ไว้ว่างๆ มาปั่นเมืองตากกันนะ

ถ้ามีโอกาสไปแน่ๆ ค่ะ เห็นเค้าบอกว่าไม้กลายเป็นหินที่ยาวที่สุด อยู่ที่ตาก ไม่รู้ว่าว่าใช่ข้างหลังพี่หรือเปล่า