ThaiMTB.com

nop_master เขียน: คงไม่ใช่ความสวยงาม ในความทรงงจำ หากไม่กล่าวขอบคุณ กลุ่มผู้ก่อตั่ง ขุมพลังควงขา แห่ง 347 เริ่มที่ ท่านประธานเชาว์ พี่พจน์ เลขาไมค์ น้าของพวกเรา พี่น้อง 347 นับเป็นก้อนนักปั่น ที่ตกผลึกทับซ้อน ความแข็งแกร่ง ความเหนียวแน่นแห่งเกลียว มิตรภาพที่รัดตรึง จนเป็นความผูกพันธ์ที่ ไม่แปลกแยกในชนชั้นและศักดินา มีมากมีน้อย เก่งมากเก่งน้อย แก่มากแก่น้อย หล่อหลอมรวมกันลงตัวเป็นภูเขาแห่งมิตรภาพที่ยิ่งใหญ่ สูงลิบลิ่วกว่าที่พวกเราชาว 347 ปีนป่ายพิชิตมา ณ.ก้นบึ้งแห่งห้วงความจดจำ ตัวข้าพเจ้า เพียงบอกได้ว่า อยู่กับพี่น้องในบ้านนักปั่น แห่งนี้อย่างเป็นสุข เคยมีคนถาม ยวช.ว่า รอยสักที่น่อง หากย้ายทีม จะทำอย่างไร มิต้อง ลบแล้วสักใหม่ดอกรึ ขอบอกว่า ไม่ใช่รอยสัก เพื่อบ่งบอกสังกัดทีมปั่น แต่มันเป็นสติ้กเกอร์แห่งความทรงจำ ที่ควรเก็บไว้จน วันสุดท้ายแห่งชีวิต ของการดำรงอยู่ ยวช.อยากบอกว่า ทุกวี่วันที่ได้ควงตีน บุกตลุย บ้าง ไล่ตามบ้าง หลุดหายไส้ขาดห้อยร่องแร่ง ไม่เป็นท่าเป็นทางหมดสภาพ ราบเรียบ เหล่านั้น ล้วนเป็นความรู้สึกสนุก และมันส์ ตามอารมณ์
และทริพสัญจรเพชรบูรณ์ทริพนี้ อยากบอก อยากขอบคุณ ในทุกหัวใจของพี่น้องทุกคน ยวช.เชื่อว่าอีกหลายคนและทุก คน
ก็คงรู้สึกเช่น ยวช. เรื่องราวคุยข่มถ่มถุย ถือเป็นความโฮกฮา สะปาดาเฮ่ มากกว่าจะเป็นเรื่องเอาชนะคะคานกันอย่างเอาเป็นเอาตาย
ถ้าเป็นเช่นนั้น คงได้ปลดล้อไล่ฟาดกะบาลกันวุ่นวายทั้งทีม ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในทีม เรื่องราวต่างๆ ยวช.ถือไว้ให้อยู่ใต้ คำว่า มิตรภาพแห่งความทรงจำของ 347
เหนือสิ่งอื่นใด อยากเขียนคำนิยมให้ใคร บ้างเล็กน้อย เป็นกรณี พิเศษ เริ่มที่
พี่เชาว์ ประธานของเรา ท่านเป็น แม่ทัพ ใหญ่แห่ง 347 ที่ น่ายกย่องในทุกเรื่องราว
น้าไมค์ เลขา แห่ง 347 นับเป็นเพื่อนที่อยู่ในใจตลอดมา
น้องวนิดา ป้าแสงจัน สองยอดหญิง แห่ง 347
เฮีย อวบ แมมมอท เจ้าแห่งเนื้อปลา เจ้าของฉายา ชายอวบ หัวใจหล่อ
อาจารย์ใหญ่ ผู้พันนภดล แชมป์ประเทศไทย แห่งความทรงจำของน้องๆ
อาจารย์เล็ก สุดยอด ช่างเทคนิค ที่ยวช. ขอบอกว่า ในเมืองไทย ชั่วโมงนี้ต้องยกให้
และพี่น้องอีกนับสิบ เด๋วจะบรรยายให้สาสมครบถ้วนทุกผู้ทุกนาม บนความรู้สึก แห่งอารมณ์ ของข้าพเจ้า และจงอย่าได้ ถือโกรธ
มิฉนั้น อาจไส้แตรก ได้