ThaiMTB.com

ขอให้ได้บุญเป็นสองเท่าทวีคูณครับ อยากจะเล่าให้หลาน Merida1611 ฟังนะว่า คุณอาหญิงหลังจากที่กลับมาจากเวียตนาม ก็เกิดมีแรงบันดาลใจ อยากจะไปในรูปแบบที่ ๓ คือ หิน มันส์ ฮา บ้าง ในรูปแบบที่ ๓ นี้จะเน้นรูปแบบของ จักรยานธุดงค์ อา ก็เลยถามว่าอยากไปวัดไหนล่ะ อาหญิงบอกอยากไปกราบหลวงปู่แหวนที่ดอยแม่ปั๋ง อ.พร้าว "ได้เลย" ว่าแล้ว อาหญิงก็เป็นคนเซ็ทโปรแกรมให้ (ตรวจสอบแล้ว OK! )เมื่อเซ็ทโปรแกรมเรียบร้อย ก็ โทร ฯ บอกลุงป๊อก ลุงดม ลุงชัย นัดวันที่แน่นอนกัน ก็ออกเดินทาง หลังจบทริป หลานรู้ไหมว่า อาหญิงให้คำจำกัดความในแบบที่ ๓ ว่า โหด(เพิ่ม) หิน มันส์(ไม่) ฮา(ไม่) ความจริงแล้วรูปแบบที่ ๓ คือ แค่ หิน มันส์ ฮา แค่นี้ และต่อจากนี้ไปจะเป็นประมวลภาพและเหตุการณ์เล่าสู่กันฟัง เพื่อเป็นแนวทางในการเดินทางแสวงบุญ หรือท่องเที่ยว หรือซ้อมขา ฯ ของบรรดาครอบครัว เอ็ม.เจ.อีกเส้นทางหนึ่ง เรียกว่าเป็นเส้นทางที่น่าปั่นเป็นอย่างยิ่ง เรียกว่าได้ทั้งคุณภาพและปริมาณ เรามาดู Out line กันก่อนเดินทางนะ





วัดดอยแม่ปั๋ง อ.พร้าว โดยปรกติแล้วสามารถไปได้ ๒ ทาง คือจาก อ.สารภี ผ่านตัวเมืองเชียงใหม่ ตรงไปทาง อ.แม่ริม แม่แตง เชียงดาว แล้วเลี้ยวขวาที่ บ.ปิงโค้งเข้า อ.พร้าว เส้นทางที่ ๒ คือ ออกจาก อ.สารภี เรียบเส้นรางรถไฟ เข้า อ.สันทราย ออก ม.แม่โจ้ เข้า บ.แม่หอพระ (เขื่อนแม่งัด) บ.โหล่งขอด วัดแม่ปั๋ง ซึ่งทีมเราเลือกเส้นทางที่ ๒ คือเส้นผ่าน อ.สันทราย เพื่อที่จะได้ชมเส้นทางเก่า ๆ ซึ่งพวกเราไม่ค่อยใช้กันซักเท่าไร จ.เชียงใหม่ อยากจะบอกว่าเป็น สวรรค์ของนักจักรยานครับเป็นคำพูดของพวก "ฝรั่ง" เขาพูดกันครับ เพราะเส้นทางการปั่นมีมากมายหลาย ๆ อารมณ์ ทั้ง โหด หิน ฮา หรือแบบ ชิว ๆ สบาย ๆ มีทั้งไปเช้ากลับเย็น หรือนอนค้างคืนตั้งแต่ ๑ คืน ๒ คืนจนถึง ๑๐ คืน ก็สามารถทำได้







คุณพอดี เป็นรถของคุณนายที่ทางคุณ หน่อย (เมธา) ประกอบให้ก่อนเดินทางไปเวียตนาม และได้นำไปซ้อมปั่นแค่วันเดียวประมาณ ๘๐ กิโลแล้วก็นำออกตลุยพื้นที่จริงต่างประเทศซะด้วย ตั้งแต่ด่านลาวบาว ดงฮา เว้ ดานัง สุดท้ายที่ ฮอยอัน สามารถผ่านอุปสรรคต่าง ๆ มาได้อย่างยอดเยี่ยม คำพูดที่เหมาะกับ คุณพอดี คือ "สุดยอด" ครับ มองเห็นรถ ไหล ลื่น ไม่งอแง คุณนายบอก ปั่นสนุก มีความสุขมาก ขณะนี้คุณพอดีได้เดินทางมาแล้ว ๕๐๒ กม.ก่อนที่จะมาตลุยภูเขา อ.พร้าว เชียงดาว ซึง หิน พอสมควรรวมแล้วใกล้จะถึงพันกิโลเมตรแล้ว ตลุยพร้าวครานี้ต้องยกนิ้วให้คุณนาย ใจสู้ อดทน ไม่มีท้อ ถือว่าสุดยอดเหมือนคุณพอดี (ขอบคุณ คุณหน่อย มาก ๆ ครับ) ติดตามกันนะครับจะนำเสนอให้ได้อ่านเป็นประสบการณ์กัน และเป็นแรงใจให้แม่บ้านได้ออกมาปั่นเป็นคู่กันกับคุณผู้ชาย ไปไหนจะได้ไปด้วยกัน เป็นครอบครัวอบอุ่นครับ






.......................................................................................................................................................................
































ขอประชาสัมพันธ์รายการมาปั่นให้โลกเปลี่ยนครับ

"มาปั่นให้โลกเปลี่ยนเป็นรายการเกี่ยวกับการพัฒนาการขี่จักรยานเพื่อการใช้งานในชีวิตจริง "

ดำเนินรายการและจัดทำโดย นักจักรยาน

ออกอากาศทาง Thai Pbs ทุกเช้าวันเสาร์10.30นและเช้าวันจันทร์ 8.30 น มีทั้งหมด13ตอน

ท่านสามารถแสดงความคิดเห็นเพื่อให้รายการนี้ อาจจะมีภาค2ต่อไปหลังจาก

13ตอนนี้จบลงครับ



ดูได้ที่นี่ครับ

http://program.thaipbs.or.th/entertainm ... e67449.ece[/quote]


[youtube]pPWvCUVDTvs&feature=player_embedded#![/youtube][/quote]









นักเรียนโรงเรียน เอ็มเจวิทยา ขี่จักรยานกลับบ้าน

เรียนหนักไปหน่อย กลับบ้านเกือบๆค่ำ

ขอบคุณมาก ๆ ครับ ให้เจ้าของชมแล้ว ถูกใจยิ้มแก้มตุ่ย สำหรับผลการซ้อมปั่นจะแจ้งผลให้ทราบต่อไป ขอบคุณอีกครั้งครับ

งามแต้ ยินดีด้วยครับ พบกันเร็วๆนี้ครับ พี่

ยินดีด้วยครับพี่ รถสวยมากๆ ท่าทางปั่นสบาย เที่ยวไกลแน่ๆ..

Dr A เขียน:นึกว่าของใคร สวยเชียว
ทันได้ไปปั่นทริปใหญ่
ปั่นเผื่อด้วยนะครับ พี่อ๋อย

ประจันทร์ศรี เขียน:เหมาะเจาะ ทันการณ์ที่สุดๆๆๆ การไปทัวร์ดานังของคุณนายอ๋อยครั้งนี้ ความเชื่อมั่นน่าจะเต็มร้อยแล้วใช่ไหมครับ ยินดีด้วย ขอให้มีความสุขกับการปั่นรถคันใหม่นะครับ

amnatt1834 เขียน:เยี่ยมจริง ๆ ครับพี่แดง

rblue เขียน:งามแต้ ยินดีด้วยครับ พบกันเร็วๆนี้ครับ พี่

T_lek เขียน:ยินดีด้วยครับพี่ รถสวยมากๆ ท่าทางปั่นสบาย เที่ยวไกลแน่ๆ..

คุณนายฝากบอกขอบคุณ ทุก ๆ คนที่เข้ามาให้กำลังใจ จะพยายามทำให้ดีที่สุด "ขอบคุณ..ค่ะ"

อุปกรณ์ต่าง ๆ จัดหากันคนละวัน เวลา แต่ได้เฉดสี(โทน) เดียวกันทั้งรถทั้งอุปกรณ์และกระเป๋าเดินทาง ท่านประธานเอ็มเจ ส่งรถให้พอดีกับวันเวลาเดินทาง การฝึกซ้อมก็ลงตัวพอดี คณะกรรมการก็ให้ผ่านเนื่องจากสามารถเดินทางทะลุความโหด หินได้พอดิบพอดี (ผ่านดอยสามงก ปางสูง ตีนตก ระยะทางที่ ๖๗ กม.มือใหม่โอกาสผ่านได้น้อยมาก) นอกจากนี้ยังได้ร่วมเดินทางออกทริปเป็นครั้งแรกไปต่างประเทศพอดิบพอดี เรียกว่าทุกอย่าง พอดีไปหมด คุณนายจึงตกลงใจตั้งชื่อรถคันนี้ว่า "คุณพอดี"...เยี่ยมครับ

เราคงเคยได้ยินบ่อย ๆ จนติดหู กับคำว่า “พอดี” ความพอดี...(หลวงพ่อชา สุภัทโท) ท่านเคยพูดอยู่เสมอว่า ธรรมะคือพอดี ความพอดี คือ ทางสายกลางไปสู่ความดับทุกข์ แล้วท่านย้ำสอนให้แต่ละองค์แต่ละคน หาความพอดีของตัวเองในการประพฤติปฏิบัติ

“เรามาฝึกการปฏิบัติ ทำไมท่านถึงให้เรากินน้อย นอนน้อย พูดน้อย
อะไร ๆ ทุกอย่าง ให้มันน้อยไป ๆ คำที่ว่ามันน้อยน่ะ มันจะพอดีหรือ
ความเป็นจริงนั้นยังไม่พอดี ไม่สม่ำเสมอ
แต่ทำไมท่านถึงว่าให้เราทำให้มันน้อย

พูดน้อย ๆ คุยน้อย ๆ นอนน้อย ๆ เพื่อให้เรารู้จักความพอดี
ความเหมาะสมของตัวเรานั่นเอง
ทุกท่านให้พยายาม รีบเกินไปก็ไม่ได้
ให้รู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาว หาความพอดี

ถ้ามันน้อยไปเราก็เติม ถ้ามากไปเราเอาออก เป็นสัมมาปฏิปทาคือ พอดี
ถ้ามันดื้อ ก็ใช้ข้อวัตรเข้าควบคุม ให้มันเข็ด ฝึกมันทรมานมัน
ถ้ามันเป็นอีกก็ทำอีก นี่เรียกว่า การปฏิบัติหาทางพ้นทุกข์ของเรา

การพูดจาปราศรัย ทุกอิริยาบถให้มีความรู้สึกอยู่ในใจของเรา
ความพอดีนั้นเป็นแนวทางปฏิบัติที่ไม่ข้องแวะกับสิ่งสุดโต่ง

กามสุขัลลิกานุโยโค คือ ใจของเราลุ่มหลงในความสุข
ลุ่มหลงในความสบาย ลุ่มหลงในความดีใจ
ลุ่มหลงว่าเราดี เราเลิศ เราประเสริฐ

อัตตกิลมถานุโยโค คือ อาการที่ไม่พอใจ อาการที่เป็นทุกข์
อาการที่ไม่ชอบใจ อาการกริ้วโกรธ

ธรรม ๒ อย่างนี้ ไม่ใช่หนทางของบรรพชิตจะพึงเดิน
หนทางคือ อาการดีใจ หรือเสียใจ
เดินทางคือ ตัวผู้รู้ของเรานั่นแหละผู้เดินทางคือ จิต
ผู้สงบท่านไม่เดินทางนั้น

แต่ว่าทางนั้นท่าน ก็เห็น อาการสุขก็เห็น
แต่ท่านไม่มีอุปทานยึดมั่นกับมัน ปล่อยมันไป วางมันไป ละมันไป จึงเป็นผู้สงบ
การรู้จักความพอดี ก็เกิดจากการพิจารณาความไม่แน่นั่นเอง

การประพฤติปฏิบัตินี้ ต้องมีปฏิปทาที่พอดี ๆ ไม่สูงเกินไป อยู่ในระดับพอดี
ถ้ามันเกินพอดี หรือ ต่ำกว่าพอดี มันก็ไปไม่ได้ ไม่ใช่สัมมาปฏิบัติของพระ

ถ้าเราดูเสมอว่า ยืน นั่ง นอนน่ะ เรารู้สภาพอารมณ์ทั้งหลายมันพอดี
โดยอำนาจที่ว่า ของมันไม่แน่แล้ว มันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นอีก
แต่ว่าคนเรามันทนไม่ไหว
มันอยากเกินขีด มันดันขึ้น ๆ ไม่รู้จักความพอดีของมัน

ความพอดีของมัน เกิดจากที่ว่าเมื่อพบอารมณ์อะไร ก็บอกมันว่าไม่แน่
เรื่องอนิจจังเรียกว่าไม่แน่ ทนเอาอยู่ตรงนั้นแหละ ไม่ก้าวไป ไม่ถอยกลับ
อยู่ตรงนี้ ทนไม่นานเดี๋ยวก็พบความจริงได้”

คุณพอดีจะนำพาคุณนายไปถึงจุดนั้นได้หรือไม่อย่างไร คงเป็นหนังชีวิตครับ(ยาว)

ส่วนกระเป๋าสีแดงเล็กไป โทร ฯ จัดหาตามโทนเดิมร้านแจ้งรอบบิลล์นี้ไม่ส่งมา ต้องรอรอบบิลล์หน้า คงยืนยันโทนแดงเหมือนเดิม ถ้าไม่ทันคงใช้ Merida สีดำแทนใบเล็กสีแดง ความไม่พอดีเริ่มบังเกิดขึ้นแล้ว โทร ฯ ถามทางร้านอีกครั้งขอให้ทันก่อน ๑๘ ก.ค.นี้ก็ไม่ได้ คุณนายบอกว่าเราก็ "ทำใจ" ไม่เห็นจะเป็นไร การทำใจคือความพอดี ก็เห็นด้วยขออนุโมทนาบุญร่วมกับคุณนายด้วยละกัน..สาธุ

กระเป๋าเล็กใบแดงต้องเปลี่ยนใหม่แต่ไม่ทันเสียแล้วคงต้องเปลี่ยนในอื่นแทน

Deang-sarapee เขียน: ส่วนกระเป๋าสีแดงเล็กไป โทร ฯ จัดหาตามโทนเดิมร้านแจ้งรอบบิลล์นี้ไม่ส่งมา ต้องรอรอบบิลล์หน้า คงยืนยันโทนแดงเหมือนเดิม ถ้าไม่ทันคงใช้ Merida สีดำแทนใบเล็กสีแดง ความไม่พอดีเริ่มบังเกิดขึ้นแล้ว โทร ฯ ถามทางร้านอีกครั้งขอให้ทันก่อน ๑๘ ก.ค.นี้ก็ไม่ได้ คุณนายบอกว่าเราก็ "ทำใจ" ไม่เห็นจะเป็นไร การทำใจคือความพอดี ก็เห็นด้วยขออนุโมทนาบุญร่วมกับคุณนายด้วยละกัน..สาธุ

กระเป๋าเล็กใบแดงต้องเปลี่ยนใหม่แต่ไม่ทันเสียแล้วคงต้องเปลี่ยนในอื่นแทน

ยินดีด้วยครับพี่ รถสวยมากๆ

พอดี..ชื่อนี้มีความหมาย....

@ ผอ.ขวัญใจ ครับ ถ้าจะแซงต้องพูดว่า "ขออนุญาตุแซงครับ" แล้วก็ผ่านไปเลยแต่อย่าไปไกลมากนัก ไปแล้วก็ค่อยตีวงกลับมาอีก เป็นอย่างนี้ครับ @ T_Lex ชื่อ พอดี นี้มีความหมาย ใช่เลย พี่อ๋อย อธิบายว่า ตั้งแต่ตัดสินใจเริ่มฝึกซ้อมปั่น ก็ได้ออกทริปต่างประเทศ การฝึกซ้อมแม้จะดูหนักแต่ก็สนุก ไม่คิดว่าตนเองแม้จะเป็นหญิงก็สามารถไปได้ จักรยานนี่ มหัศจรรย์จริง ๆ ไม่ว่าจะหญิงหรือชายขอให้คุณมีใจกับมันเถอะ มันพาคุณไปได้ทุกที่ ฝึกซ้อมจนได้ที่ ไปเวียตนามครานี้คงต้องใช้คันที่ซ้อมนี่แหละไป ที่ไหนได้ก็ไม่นึกไม่คิดว่าจะได้จักรยานที่หลายคนอวดนักอวดหนา คุยกันทุกวันได้ยินจนจำได้ เอ็มเจ ๆ ๆ ๆ ยังคิดว่าแล้วเราจะได้กับเขาไหมเนี่ย !! ในที่สุดเมื่อวานนี้ คุณ เมธา ฯ ก็ส่งไปให้ ทุกสิ่งทุกอย่างช่าง พอดีและลงตัวไปหมด ก็ไม่คิดอะไรมากเพราะจักรยานทุกคันที่บ้านมีชื่อหมด คันนี้ก็ขอให้ชื่อว่า "คุณพอดี"
ความคิดผมนะ...T_lex อาจจะหมายความอีกแบบก็ได้ใช่ไหม

ก่อนที่จะพาคุณนายตลุยเวียตนาม ซึ่งเหลือเวลาอีกเพียง ๒-๓ ราตรี เพื่อเตรียมความพร้อมจึงได้ตัดสินใจพาคุณนายออกปั่นเข้าในตัวเมืองเชียงใหม่ เพื่อให้คุ้นเคยกับการสัญจรของยวดยานต่าง ๆ โดยพาปั่นไปเยี่ยมคุณแม่ที่บ้านช้างเผือก การปั่นเข้าเมืองคุณนายเคยปั่นไป ๒ ครั้งแล้วบอกว่า "เข็ด" ไม่อยากไปแล้ว ก็ได้พยายามอธิบายให้ฟังที่เวียตนาม มันสุด ๆ กว่าที่บ้านเราหากเราไม่ฝึกซ้อมไว้ก่อนเจอของจริงจะปรับตัวไม่ทัน คุณนายจึงยอม เมื่อใจคุณนายพร้อมเหตุผลที่ฟังขึ้น การฝึกซ้อมที่ผ่านมาก็ผ่านโดยดี เหลืออีกเพียงด่านเดียวก็จะ Perfect เราจึงออกเดินทางแต่เช้าประมาณว่าไปทานอาหารเช้ากับแม่ด้วย















ไปถึงบ้านแม่กำลังทานอาหารเช้าพอดี ทันได้ส่งเด็กน้อยไปโรงเรียน เด็กคนนี้ฉลาดเป็นลูกสาวของคนใช้ที่มาอยู่กับแม่ได้เกือบ ๑๐ ปีแล้วเป็นคน ไต บ้านเมืองงาย ได้สามีเป็น ม้ง แต่เลิกลากัน เป็นเรื่องแปลกแต่จริง แม่ผูกพันกับคนใช้คนนี้มาก รักเหมือนลูก ลูกสาวก็จะเรียกแม่ว่า "ย่า" ทุกคนก็รักแกเหมือนลูกทุกคน โดยเฉพาะคุณนายรักไอ้เจ้าตัวน้อยนี้มาก ๆ





ออกจากบ้านแม่ก็พาปั่นทะลุกลางเมืองมาทาง สะพานเหล็กข้ามน้ำปิง ห่างจากกับสะพานนวรัตซึ่งสร้างโดยใช้คอนกรีตแทน รื้อโครงเหล็กนำไปสร้างไว้ที่ อ.ปาย ส่วนหนึ่ง ที่เหลือก็นำกลับมาสร้างที่ตรงที่เราจะข้ามนี่ ข้ามไปแล้วก็จะเลี้ยวขวา มุ่งตรงไปทางค่ายกาวีละ เข้าถนนต้นยางกลับบ้าน สารภี แต่บังเอิญ ฟ้าชายทรงมาประทับที่ค่ายเพื่อพระราชทานปริญญา ตรงถนนเส้นนี้ จึงถูกปิดให้เลี่ยงไปใช้เส้นทางอ้อมหลังค่าย ไกลไปอีกเกือบ ๔ กม.แล้ววกกลับมาถนนต้นยางตรงบริเวณสนามกอลฟ์ยิมคานา









กลับมาถึงบ้านช่วงบ่าย ปรากฏว่า นิ่มซี่เส็ง ส่งจักรยานจากนครปฐมมาถึง พอดี โทร ฯ ตามลุงดม มาช่วยประกอบและทดลองปั่น ลุงดมยกหัวนิ้วโป้ง ๒ นิ้วเลย ตกลงใจกันว่า พรุ่งนี้ ทีมเราจะจัดซ้อมใหญ่อีกครั้งเพื่อให้คุณนายได้คุ้นชินกับ คันรถใหม่ โทร ฯ แจ้งลุงป๊อก ลุงชัย ทุกคนตกลงตามนั้น (ซึ่งวันนี้ทั้งวันได้พาคุณนายไปซ้อมเรียบร้อย) พรุ่งนี้ค่อยมาเล่าต่อนะครับ