ThaiMTB.com

ผมเป็นคนที่ไปเชียงใหม่บ่อยครับ ส่วนใหญ่ไปเรื่องงาน เวลาไปก็จะเอาเจ้า แดงน้อยไปด้วย ( bianchi impluso สีแดง ) พึ่งเปลี่ยนมาจาก trek 2.5 ไปทุกครั้งก็จะเห็น ดอยสุเทพอยู่แถวๆที่พักเสมอๆ ตั้งแต่ยังไม่มีจักรยาน จนมีคันที่ 2 แล้วก็เลยตั้งใจว่าจะขึ้นให้ได้ซักวัน จากเท่าที่ลองมา มันไม่หมูอ่ะ เราเป็นหมูไปเลยเห็นเพื่อนๆนักปั่นซอยขากันขึ้นไปแล้วได้แต่มองว่า ขึ้นไปได้ยังงัยหว่า ก็เลยลองพยายามมาหลายครั้ง ครั้งนี้ครั้งที่ 6 ก็ขึ้นไปอีกคราวนี้ขึ้นไปได้เรื่อยๆเหลืออีก 5 กิโล หยุดบ้าง พักบ้าง ใจก็คิดว่าไม่ไหวแล้วอยากลงแล้ว อีกใจก็คิดว่าน่าจะได้เพราะว่ามาได้ไกลกว่าทุกครั้ง ก็ขึ้นไปอีก ใจก็คิดว่าถ้าคราวนี้ขึ้นไม่ได้อีก จะไม่มาขึ้นแล้ว ก็ไปเรื่อยๆ มองตัวเลขกิโลบนพื้นไปเพื่อนๆน่าจะเคยเห็นมันมีตัวเลขลดลงไปที่ 1 หลัก นับไปครั้งละ 10 เมตร ผมคิดว่าอย่างนั้นนะ ก็ขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงตรงนี้ตามรูปครับ







ก่อนถึงโค้งขุนกัณฑ์ หักมุมพับศอกชัน คอตๆ แล้วก็ยังชันต่อไปอีก จอด เข็นเลย สรุปว่าความพยายามครั้งที่ 6 สำเร็จขึ้นไปได้ อีกนิดนึงจะถึงแล้ว ในใจคิดว่า เอาวะอนุโลมละกันว่าถึง อยากบอกว่ามันเป็นการขึ้นเขาที่เหนื่อยมาก ยิ่งคนกรุงเทพอย่างผมเขาไม่มีให้ซ้อมมีแต่สะพานลอยข้ามแยก หรือไม่ก็อุโมงค์ มันช่างยากเย็นเหลือเกิน แต่ความรู้สึกของความสำเร็จที่ได้มันรู้สึกว่าทำได้แล้ว ทำให้มีกำลังใจว่าคราวหน้าจะต้องเอาให้ดีกว่านี้ให้ได้ต้องขึ้นไปให้ได้โดยพักให้น้อยที่สุดให้ได้

ยินดีด้วยครับ

นี่ยังรู้สึกเหมือนอยากต่ออยู่เลย วันอาทิตย์นี้ว่าจะไปเขาใหญ่อยากรู้ว่ามันจะต่างกันมั้ย มันเหมือนเสพติดเลย

ผมคนเชียงใหม่ครับ ยินดีด้วยสำหรับความพยายาม ท่านต้องทำสำเร็จในเร็ววัน ไม่นานเกินรอ เป็นกำลังใจให้นะครับ

ยินดีด้วยครับ

โค้งสุดท้าย ผมปั่นหมอบขึ้นเมื่อ 7 ปีก่อน ก็ต้องลุกขึ้นมาโยกครับ เพราะนั่งปั่นไม่มีแรงกดบันไดแล้วครับ

ผมคนปากเกร็ดก็ไม่มีเขาซ้อมเหมือนกัน อาศัยปั่นบ่อยๆ ปั่นยาวๆ ทดแทนการฝึกขึ้นเขาครับ

มีขาแรงสวนธนเคยให้คำแนะนำนานมากแล้ว คือไม่มีเขาให้ซ้อม ให้ฝึกปั่นเกียร์หนักสุด และฝึกโยกสลับกับนั่งปั่น จะช่วยเรื่องขึ้นเขาได้ ผมอาศัยตำรานี้ฝึกโดยตลอด คือปกติผมชอบปั่นเกียร์เบา เล่นรอบขาสูง และเมื่อปั่นไปได้สัก 30 นาที ก็เริ่มใช้เกียร์หนักสุด นั่งปั่น สลับ ยืนโยก ทำแบบนี้ราวๆ 20 นาที แล้วกลับมาเล่นเกียร์เบารอบขาสูงเหมือนเดิม

ลองฝึกแบบนี้สิครับ ผมฝึกตามคำแนะนำขาแรงวรวิทย์สวนธนแล้วได้ผลครับ จึงขอบอกต่อๆ กันไปสำหรับคนที่ปั่นทางราบตลอด

ขอบคุณมากครับ นี่เทคนิคเลยครับ ท่านเทพ โล

lotus เขียน:โค้งสุดท้าย ผมปั่นหมอบขึ้นเมื่อ 7 ปีก่อน ก็ต้องลุกขึ้นมาโยกครับ เพราะนั่งปั่นไม่มีแรงกดบันไดแล้วครับ

ผมคนปากเกร็ดก็ไม่มีเขาซ้อมเหมือนกัน อาศัยปั่นบ่อยๆ ปั่นยาวๆ ทดแทนการฝึกขึ้นเขาครับ

มีขาแรงสวนธนเคยให้คำแนะนำนานมากแล้ว คือไม่มีเขาให้ซ้อม ให้ฝึกปั่นเกียร์หนักสุด และฝึกโยกสลับกับนั่งปั่น จะช่วยเรื่องขึ้นเขาได้ ผมอาศัยตำรานี้ฝึกโดยตลอด คือปกติผมชอบปั่นเกียร์เบา เล่นรอบขาสูง และเมื่อปั่นไปได้สัก 30 นาที ก็เริ่มใช้เกียร์หนักสุด นั่งปั่น สลับ ยืนโยก ทำแบบนี้ราวๆ 20 นาที แล้วกลับมาเล่นเกียร์เบารอบขาสูงเหมือนเดิม

ลองฝึกแบบนี้สิครับ ผมฝึกตามคำแนะนำขาแรงวรวิทย์สวนธนแล้วได้ผลครับ จึงขอบอกต่อๆ กันไปสำหรับคนที่ปั่นทางราบตลอด

เป็นคนกรุงเทพก็ต้องทำใจครับ ภูมิประเทศได้แค่นี้ ผมเองชอบภูเขามากๆ ตัดสินใจย้ายครอบครัวมาอยู่เมืองเลย ภูเขาเยอะขี่จักรยานมันดีครับ

ผมเป็นคน กทม. และอยู่ กทม. ครับ ก็ขึ้นเขาชันได้อยู่นะ ตอนนี้หากขึ้นดอยสุเทพถึงพระธาตุน่าจะไม่ถึงชั่วโมงนะแต่ตอนผมขึ้นครั้งแรกใช้เสือภูเขาหนัก 12.x kg กับเป้น้ำ 2 kg กับน้ำอีก 2 กระติกปั่นไปกลับจากท่ารถอาเขตเฉพาะขาขึ้นใช้ไปชั่วโมงกลางๆ (ผมนับเวลารวมเวลาแวะกินน้ำกินหนมถ่ายรูปและเวลาอู้-ทุกอย่าง) ผมว่าเขาใหญ่น่าจะมีช่วงชันที่ยาวกว่านะ และรวมๆ ก็ระยะทางไกลกว่าดอยสุเทพด้วยหละ เหงากว่าด้วย (เนื่องจากผมเกรงว่าอาจจะไม่ค่อยดีหากบางท่านไม่ไหวหรือเกิดเหตุฉุกเฉินกลางทางยิ่งหากเราดูแลตัวเองกับจักรยานอาจจะยังไม่ค่อยชำนาญ) กับถ้าอยากจะท้าทายยิ่งขึ้นเขาใหญ่ก็มีเขาเขียวหรือที่บางท่านเรียกว่าหอเรด้าร์ที่โหดยิ่งขึ้นไปอีก-แต่ไม่รู้เขาซ่อมทางขรุขระเสร็จหรือยัง-เพราะเสี่ยงกับหมอบทั้งขาขึ้นและโดยเฉพาะอย่างยิ่งคือขาลง

ซ้อมขาหนักทั้งทางถนนและกับเทรนเนอร์ก็ได้นะครับ (เว้นเทรนเนอร์บางรุ่นหรือเทรนเนอร์เสีย) ไม่จำเป็นต้องมีสะพานหรือทางชันยาวๆ หรือไม่งั้นลองขยันซ้อมที่คลองส่งน้ำฯ หรือที่สุวรรณภูมิ เน้นปั่นต้านลมเอาเป็นเอาตายเพราะแถวนั้นลมแรงใช้ได้ ...โซ่อาจจะยืดเร็วกว่าเพื่อนหน่อยแต่ก็แสดงว่าเราได้พัฒนาตามวัตถุประสงค์แล้วเนาะครับ



ปล.
ผมเองคิดว่าหากปั่นเดี่ยวที่คลองส่งน้ำฯ แบบที่รอบละ 2x kg ให้ได้ครั้งละ 2 รอบ จบให้ได้ใน 2 ชั่วโมงรวมทุกแวะทุกอู้รวมเวลาพักที่ร้านน้ำด้วย ขึ้นดอยสุเทพสบายๆ ครับ ส่วนที่สุวรรณภูมิก็น่าจะซัก 3 รอบในไม่เต็ม 2 ชั่วโมงก็คงจะคล้ายๆ กันครับ

สุดยอดครับ

ครั้งหน้าเอาให้ถึงพระตำหนักภูพิงค์ฯ นะครับ อีก 4 กิโลเองครับ

mcgathekop เขียน:ครั้งหน้าเอาให้ถึงพระตำหนักภูพิงค์ฯ นะครับ อีก 4 กิโลเองครับ

คราวหน้าจะคลานขึ้นไปให้ถึงครับ

อยู่กรุงเทพเหมือนกันครับ เคยขึ้นแค่ครั้งแรกและครั้งเดียวครับเมื่อปีที่แล้ว เล่นซะ 3 ชั่วโมงครึ่งกว่าจะถึง มันเป็นช่วงเวลาที่สู้กับใจตัวเองจริงๆเพราะมันมีความคิดที่จะเลี้ยวรถลงอยู่ตลอดเวลา พอถึงจุดชมวิวว่าจะไม่ไปต่อละ พี่ที่ขายน้ำบอกขึ้นไปเลยน้องอีกนิดเดียวจะถึงแล้ว สุดท้ายก็กลั้นใจปั่นขึ้นไปไม่มองยอดเลยปั่นดูทางนิดๆที่เหลือก้มมองพื้นตลอด มีโอกาศว่าจะไปขึ้นอีกซักทีหวังว่าคงจะใช้เวลาเร็วขึ้นอีกซักนิ๊สสส
ปล.ขาลงนี่สนุกสะใจจิงๆ