ThaiMTB.com

ถ้าเป็นเซลล์แมนมาขายของ มั่วๆ เจ้าของห้องไม่รู้จัก เขาก็ไม่กดเปิดให้ เข้าไม่ได้ จะเดินลัดผ่านเข้าทางลานจอดก็ไม่ได้ เพราะเดินเข้าไปต้องผ่านรปภ อะไรแบบนี้ครับ

คอนโดบ้านสวนลลนาที่แถวอุดมสุขเคยมีระบบนี้ครับ
ผมเคยนอนเคลิ้มหลับขณะดูทีวีบนโซฟาในลีฟวิ่งรูมตอนสักตีสอง ห้องเปิดไฟอยู่
มีคนกดออด พอเปิดอินเตอร์คอมเขาบอกว่า "พี่ครับผมปวดท้องขี้ แต่ไม่มีคีย์การ์ดขึ้นตึก พี่ช่วยกดเปิดประตูให้หน่อย" (เขาเห็นห้องผมเปิดไฟ เลยคิดว่าผมยังไม่หลับน่ะครับ ตึกนั้นแต่ละชั้นมีห้องแค่ 4 ห้องเลยเล็งกดเลขห้องได้ง่ายจากแผงหน้าประตู)

ผมก็เปิดให้เขานะครับ แม้จะผิดหลักการรักษาความปลอดภัย

a lone wolf เขียน:คอนโดบ้านสวนลลนาที่แถวอุดมสุขเคยมีระบบนี้ครับ
ผมเคยนอนเคลิ้มหลับขณะดูทีวีบนโซฟาในลีฟวิ่งรูมตอนสักตีสอง ห้องเปิดไฟอยู่
มีคนกดออด พอเปิดอินเตอร์คอมเขาบอกว่า "พี่ครับผมปวดท้องขี้ แต่ไม่มีคีย์การ์ดขึ้นตึก พี่ช่วยกดเปิดประตูให้หน่อย" (เขาเห็นห้องผมเปิดไฟ เลยคิดว่าผมยังไม่หลับน่ะครับ ตึกนั้นแต่ละชั้นมีห้องแค่ 4 ห้องเลยเล็งกดเลขห้องได้ง่ายจากแผงหน้าประตู)

ผมก็เปิดให้เขานะครับ แม้จะผิดหลักการรักษาความปลอดภัย

แปลก แล้วทำไมเขาไม่ติดต่อ จนท รปภ คอนโดนส่วนมากน่าจะมีห้องโถงล็อบบี้เล็กๆ กระทัดรัด มีจนท คล้ายๆ concierge ทำหน้าที่สารพัด บ้างก็มีคล้ายๆ doorman เข้าไปนั่น แต่อย่างไรก็เหอะ ก็ต้องมีคนคอยดูแลในส่วนของอาคารสถานที่
คนที่ปวดท้อง มีปัญหาฉุกเฉินและเป็นคนพักอาศัย น่าจะติดต่อจนท นะ บางแห่ง จนท จะจำคนที่พักอาศัยได้หมด ต่างจากโรงแรมที่แขกไปแขกมาตลอด (เซอร์วิสอพาร์ตเมนต์ที่แขกพักเป็นปีๆ พนักงานก็จำแขกได้หมด รู้แต่แต่หมายเลขห้อง รู้ชื่อแขกที่พัก สามารถทักชื่อแขกได้)

Dhandranunda เขียน:

a lone wolf เขียน:คอนโดบ้านสวนลลนาที่แถวอุดมสุขเคยมีระบบนี้ครับ
ผมเคยนอนเคลิ้มหลับขณะดูทีวีบนโซฟาในลีฟวิ่งรูมตอนสักตีสอง ห้องเปิดไฟอยู่
มีคนกดออด พอเปิดอินเตอร์คอมเขาบอกว่า "พี่ครับผมปวดท้องขี้ แต่ไม่มีคีย์การ์ดขึ้นตึก พี่ช่วยกดเปิดประตูให้หน่อย" (เขาเห็นห้องผมเปิดไฟ เลยคิดว่าผมยังไม่หลับน่ะครับ ตึกนั้นแต่ละชั้นมีห้องแค่ 4 ห้องเลยเล็งกดเลขห้องได้ง่ายจากแผงหน้าประตู)

ผมก็เปิดให้เขานะครับ แม้จะผิดหลักการรักษาความปลอดภัย

แปลก แล้วทำไมเขาไม่ติดต่อ จนท รปภ คอนโดนส่วนมากน่าจะมีห้องโถงล็อบบี้เล็กๆ กระทัดรัด มีจนท คล้ายๆ concierge ทำหน้าที่สารพัด บ้างก็มีคล้ายๆ doorman เข้าไปนั่น แต่อย่างไรก็เหอะ ก็ต้องมีคนคอยดูแลในส่วนของอาคารสถานที่
คนที่ปวดท้อง มีปัญหาฉุกเฉินและเป็นคนพักอาศัย น่าจะติดต่อจนท นะ บางแห่ง จนท จะจำคนที่พักอาศัยได้หมด ต่างจากโรงแรมที่แขกไปแขกมาตลอด (เซอร์วิสอพาร์ตเมนต์ที่แขกพักเป็นปีๆ พนักงานก็จำแขกได้หมด รู้แต่แต่หมายเลขห้อง รู้ชื่อแขกที่พัก สามารถทักชื่อแขกได้)

คอนโดบ้านสวนลลนา เป็น Low Rise คอนโดหลายๆหลังครับ มีร่วมสิบกว่าตึกเห็นจะได้ครับ ถ้าเป็นภาษาหนังกำลังภายในเขาเรียก หมู่ตึก
เขาเลยไม่มีรปภ.ตรงโถงล่างตึกแต่ละหลัง แต่รปภ. จะอยู่ที่ป้อมตรงทางเข้าโครงการครับ

Dhandranunda เขียน:สงสัยแค่ว่า จักรยานที่เจ้าของห้องพักจอดในที่จอดรถของคอนโดยังถูกขโมยไปได้ คนขโมยก็ไม่ได้พักอาศัยในนั้นด้วยซ้ำ

ทีนี้ถ้าใช้ระบบแบบนี้พอจะช่วยได้บ้างมั้ย คนที่จะเข้าลานจอดรถจะต้องผ่านจากภายในตึกเท่านั้น ไม่สามารถเดินผ่านเข้าไปในส่วนที่จอดรถได้ทางอื่น จะต้องผ่าน รปภ พูดง่ายๆ คุณจะต้องเดินเข้าตัวตึกเพื่อเข้าลานจอดได้ทางเดียวเท่านั้น ไม่สามารถใช้เส้นทางเข้าออกรถเป็นเส้นทางสัญจรได้เด็ดขาด

เคยเห็นจากในหนังส่วนใหญ่หนังฝรั่งทั้งนั้นเลย
คือ คนที่ไปติดต่อหรือพบกับเจ้าของห้องเช่า หรือเจ้าของบ้าน จะเช็คชื่อผู้อาศัยตามเลขที่ห้องบนแผงทางเข้าด้านหน้า ซึ่งจะมีปุ่มกดเหมือน กดกริ่ง แต่เป็นอินเทอร์คอม กดแล้วรอผู้ตอบ คนติดต่อก็บอกชื่อเสียงเีรียงนาม เหตุผลที่มาติดต่อ เมื่อทราบแล้ว เจ้าของห้องก็กดปลดล็อคประตูทางเข้าด้านหน้าตึกให้ถึงเข้าไปได้
จากนั้นจึงค่อยขึ้นไปบนตึก (ส่วนจะต้องผ่าน รปภ อะไรอีกรึเปล่า หนังก็ไม่ได้พูดถึงครับ)

ที่อยากทราบคือ ในเมืองไทยมีระบบนี้มาใช้รึเปล่า แล้วระบบนี้ให้ความปลอดภัยจากคนแปลกหน้าเข้าไปในอาคารได้ดีมั้ย


เคยเห็นแต่ apartment ในเมืองไทยใช้ระบบคีย์การ์ดเฉยๆ

เห็นจากในหนังฝรั่งเหมือนกัน คนที่จะแอบขึ้นตึกก็แค่ยืนรอให้มีใครเปิดประตูแล้วก็เดินตามเข้าไป

Dhandranunda เขียน:มีรปภ จ้างบริษัทรักษาความปลอดภัยก็เอาไว้ยกไม้กั้น โบกรถอย่างเดียว รปภ ในบ้านเราแย่นะ

รปภ.เข้มงวดก็มีครับ เห็นโดนเขียนด่าตามเวปบอร์ดบ่อยไปครับ

รปภ เข้มงวด มีแต่คนเกลียดครับ คนเราชอบให้คนอื่นเคร่งกฏ แต่ไม่ชอบให้ตัวเองอยู่ไต้กฏของใคร

ตอนเด็กๆ ผมไปหาอาผม
เขาอยู่อพาทเมนต์ เป็นแบบประตูคีย์การ์ด มียามเฝ้าอีก
แถมไม่ให้ผมขึ้นไปหาอาอีกแน่ะ

ถ้าประตูแบบในหนังที่เจ้าของกระทู้ว่ามา
อาจจะมีโจรใช้มุขปวดท้องอึแบบที่พี่ท่านข้างบนบอกก็ได้

มีมีหลายปัจจัยครับ สำคัญที่สุด นิสัยคน

อพาร์ทเมนท์เมืองนอกเค้าบริหารตึกกันแบบนี้ครับ จะไม่มีส่วนกลาง ทุกคนมีกุญแจประตูหน้าและประตูห้อง
ใครจะมาหาก็กดออดประจำห้องนั้นเลย มีทั้งแบบแยกห้องและระบบรวม ลดค่าใช้จ่าย รปภ.เพราะเมืองนอก
แพงกว่าบ้านเราเยอะ แต่คนของเขาก็มีวินัยมากกว่าคนบ้านเรา ถามว่าโขมยกับโจรมีไหม ก็ไม่ต่างอะไรจาก
บ้านเรา เพียงแต่นิสัยคนต่างประเทศเขาต่างคนต่างอยู่ ไม่อยากให้ใครมาคอยถามว่า ไอ้โน่นเป็นไง ไอ้นี่เป็นไง

บางหมู่บ้าน จะมีซอยแยกย่อย เค้าจะทำรั้วไฟฟ้าหน้าซอยย่อยเลยครับ คนในซอยนั้นจะมีรีโมทรั้วกลางของซอยตัวเองทุกคน
ถ้าไม่ใช่คนในซอยก็เข้าไม่ได้ นี่ก็เป็นอีกวิธีนึงที่ลดค่าใช้จ่าย รปภ.ของหมู่บ้าน ใครจะไปหาก็โทรบอกเจ้าของบ้านให้เดิน
ออกมากดรีโมทเปิดรั้วกลางให้ ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องที่เหนือบ่าฝ่าแรงอะไร

หลายที่มาตรการดี แต่คนปฏิบัติแย่ ไม่รักษากฎของอาคาร ลืมไปว่าเราอยู่รวมกับครอบครัวอื่นเป็นร้อยเป็นพัน
ไม่ใช่ตึกของเราคนเดียว พอมีโขมยขึ้นก็โวยวายกัน ทั้งๆที่ตัวเราเองบางทีละเลยที่จะปฏิบัติตามกฎของอาคารนั้น
มันก็มีให้เห็นทุกอาคารครับไม่ว่าจะอพาร์ทเมนท์เล็กๆ จนถึงคอนโดใหญ่ๆ ผมเคยอยู่คอนโดชั้นเกือบสามสิบก็เอา
จักรยานขึ้นลิฟท์ลงลิฟท์ไม่มีใครว่า แต่บางแห่งก็ไม่ให้เอาขึ้นเอาลงให้จอดข้างล่างแต่ใครจะไปไว้ใจ

ถ้าไปถาม รปภ. เขาก็เบื่อเหมือนกันครับ ร้อยพ่อพันแม่ เอาใจไม่ถูก ใครอยากทำอะไรก็ทำไปเลยละกัน ทำถูกก็ถูกด่า
ทำผิดก็ถูกด่า ทำยังไงให้ไม่โดนไล่ออกตกงานดีกว่า....นี่คือเมืองไทยครับ

เมื่อสมัยร่อนเร่พเนจรที่ปารีส นครหลวงฝรั่งเศส พ.ศ.2530
ผมกดปุ่มห้องใดก็ได้ เมื่อห้องใดไม่ตอบรับ หรือปฏิเสธการให้เข้า
ก็กดห้องอื่นต่อไป ก็อาจจะเจอสักห้องที่เปิดรับทำให้เราเข้าได้สักครั้ง
แม้จะทำไม่เหมาะสม...แต่นี่เป็นแผนหาที่พักฟรี สำหรับทริปจักรยานซำเหมาของตัวเอง

เมื่อเข้าไปแล้ว...ตรงไปส่วนใต้บันได บ้างก็เป็นห้องเก็บไม้กวาด ห้องเก็บอุปกรณ์
พนักงานทำความสะอาด เข้าไปในใน มักไม่ล็อก และก็คลี่ถุงนอน

ต้องลุกก่อนคนทำความสะอาดจะมา(มักจะมา 7 โมงเช้า)
เราก็ไปก่อนเขาจะมา

ก่อนเข้าต้องทำธุระการกินมาให้เรียบร้อย เอาขวดน้ำดื่มเปล่าจากถังขยะ
เตรียมไว้สำหรับใส่ปัสสวะ

นี่คือหนึ่งในเทคนิคการหาที่พักฟรีในเมืองใหญ้ยุโรปทุกเมือง
(ตอนนี้นานแล้ว...เงื่อนไข อาจแตกต่างออกไป มีความเป็นไปได้
ต้องแล้วแต่กรณีๆไป)

สิ่งนี้จำเป็นมาก ช่วยให้ผมประหยัดเงินได้หลายหมื่น

....บ้านเราไม่เคยคิดที่จะป้องกันบ้านพักของเราเลย ออกจากบ้านไปทำงานแค่ล๊อกประตูใส่กุญแจ กลับมาโดนงัดประตูตัดกุญแจ ขนทรัพย์สินไปเกลี้ยงนับแสนๆบาท.....ถามว่าเรามีทรัพย์สินขนาดนี้ยอมเสียเงินเพื่อติดระบบป้องกันขโมยไม่ได้เลยหรือ เราเคยคิดกันบ้างหรือเปล่า เราทำงานกว่าจะได้ทรัพย์สินขนาดนี้ใช้เวลาเท่าไหร่....หาทางป้องกันกันเถอะครับ.....ผมเองเคยโดนแล้วแต่โชคดีได้คืน...เลยอยากจะเตือนเพื่อนๆกันครับ......