ThaiMTB.com

ฝากวิจารณ์ด้วยคำสุภาพนะครับ

ชอบจักรยานยิมนาสติก ตีลังกา3รอบครึ่ง จะได้คะแนนเท่าไร เนีย

พิธีกรวิจารณ์ สะท้อนวินัยการจราจร ของคนไทยได้ตรงมาก

คนปั่นจักรยาน ต้องเอาชีวิตมาเสี่ยงภัย ทั้งที่ช่วยลดมลพิษ และทรัพยากรน้ำมัน

ตอนแรกฟังแรก ๆ ก็โมโหไม่เห็นด้วยเพราะเหมือนพูดเอามันส์ อย่างยกตัวอย่างเรื่องอุบัติเหตุที่เกิดกับจักรยาน แต่ถ้าคิดในมุมกลับอุบัตเหตุที่เกิดจากมอเตอร์ไซด์หรือรถยนต์เมื่อเทียบเป็นเปอร์เซนต์ผมว่าน่าจะมากกว่า และที่สำคัญถ้าไม่เริ่มลงมือทำแล้วเมื่อไรมันจะเป็นจริง
แต่เมื่อดูจนจบ เหมือนที่เขาพูดมาทั้งหมดคือหมายถึงสิ่งที่เขาเป็นคนกรุงเทพที่ไม่ได้ขี่จักรยานสะท้อนออกมาว่าเขารู้สึกอย่างไร ซึ่งถ้าเป็นในกรุงเทพก็อาจจะจริงครับ เพราะด้วยจำนวนรถยนที่คับคั่งอันตรายน่าจะสูงกว่า
ในความคิดผมเริ่มต้นการนำรถมาลงบนถนนเลยมันก็เป็นสิ่งที่น่ากลัวเพราะการปรับเปลี่ยนมันต้องคล้าย ๆ การรณรงค์ ค่อยเป็นค่อยไป การเปลี่ยนแบบพลิกหน้ามือเป็นหลังมือหรือทันทีคงเป็นไปได้ยาก วิธีง่าย ๆ คือการจัดหาพื้นที่ให้มีที่ปั่นเหมือนถนนสุวรรณภูมิ(แล้วก็ถูกปิดที่จอดรถเพราะเนื่องจากปัญหาขยะที่ทำให้สกปรก) แต่ให้กระจายทั่ว กทม.น่าจะช่วยได้ แล้วเมื่อคนส่วนใหญ่เริ่มมีความรู้สึกที่ดีกับจักรยานจึงค่อย ๆ เริ่มเพิ่มเส้นทางจักรยานบนถนน เป็นความเห็นส่วนตัวนะครับ

ผมเห็นด้วยหลาย ๆ ข้อเลย (เกือบจะทั้งหมดเลยก็ว่าได้)
กรุงเทพตอนนี้ ไม่เหมาะเป็นเมืองจักรยาน (แต่ไม่ถึงกับว่า ห้ามขี่จักรยานบนถนนเด็ดขาด)
ความพร้อมในการให้คนใช้จักรยานเป็นพาหนะต่ำมาก ๆ
ฝาท่อนี่ตัวดีเลย ทางจักรยานบนถนนก็แบบผักชีโรยหน้า เอาสีไปทา สุดท้ายก็รถไปจอด
ฟุตบาท ยิ่งกว้าง ยิ่งเป็นประโยชน์ต่อพ่อค้าแม่ค้า หรือบ้าน ร้านค้าที่อยู่ตรงนั้น เอารถยนต์ขึ้นไปจอด ร้านอาหาร ก็เอาโต๊ะมาตั้ง ฯลฯ

สรุปแล้ว ความพร้อมเป็นเมืองสำหรับให้คนปั่นจักรยาน มันไม่ผ่านหลายอย่าง

เรื่องนโยบายเมืองจักรยานที่หาเสียง มันก็ขายฝันจริง
คนสมัคร ไม่ใช่คนขี่จักรยาน ก็ขายฝันไปเรื่อย จะทำ bike lane จะทำจุดจอดจักรยาน มีจักรยานให้ยืม ฯลฯ
แต่สภาพทางที่ใช้สัญจรยังมีปัญหาอย่างที่ว่ามา และบางอย่างค่อนข้างอันตรายมากด้วย อย่างฝาท่อ ที่อยู่ในความดูแลรับผิดชอบ ยังคงปล่อยปะละเลย

ยังไม่นับนิสัยคนขับรถบนถนนที่พร้อมจะเบียดจักรยานได้ทุกเมื่อ แม้ถนนกว้าง ช่องห่างเยอะ แต่ถ้ามีจักรยาน หรือคนเดินในซอย ก็พร้อมจะมาเบียดได้เสมอ
แต่ถ้าลองถือร่ม แท่งเหล็ก หรืออะไรที่พร้อมจะทำให้รถเป็นรอย คนขับรถเวลาวิ่งผ่าน จะทิ้งระยะห่างจากเราไปพอสมควรเลย

ความคิดมันเกิดขึ้นมาชั่วชะแว๊บๆๆๆ อะครับ
คือมันมา แล้วกลัวว่า กำลังจางหายไป
เลยขอบันทึกไว้ซักหน่อยคงไม่เสียหลายเน่อ
ผิดถูกอย่างไรต้องขออภัยนาคร๊าบ...


(1) ถ้าเราคิดจะซื้อบ้านสักหลัง
ถ้าเรามีตังมากๆ มีคนเขาปลูกบ้านขาย
เราไปขอเจ้าของเค้าดูสถานที่ ทำเล สิ่งปลูกสร้าง
ถูกใจ เราก็ซื้อ และเข้าไปอยู่ได้เลย


(2) ถ้าเราคิดจะซื้อบ้านสักหลัง
ถ้าเรามีตังมากๆ แต่มีคนเขาทำโครงสร้าง ลงเสา เป็นรูปเป็นร่างไว้แล้ว
เราไปขอเจ้าของเค้าดูสถานที่ ทำเล สิ่งปลูกสร้าง
ถูกใจ เราก็ต้องลงทุนตกแต่ง จึงจะเข้าไปอยู่ได้

(3) ถ้าเราคิดจะซื้อบ้านสักหลัง
ถ้าเรามีตังมากๆ แต่ยังมีคนเขาทำอะไรเลย มีแต่ที่ดิน
เราไปขอเจ้าของเค้าดูสถานที่ ทำเล และคิดถึงสิ่งที่ต่างๆที่เราจะทำกับที่ตรงนั้น
ถูกใจ เราก็ต้องวางแผนก่อสร้าง ทุน ระยะเวลา และอีกสารพัด

(4) ถ้าเราคิดจะซื้อบ้านสักหลัง
ถ้าเรามีตังไม่มากพอ.......มีที่ดิน ไม่มี
ถ้าเรามีไม่ตังเลย.......ไม่มีอะไรเลย
ถ้าเรายังอยากได้......
ถ้าเรา......

เริ่มตรงไหนดีล่ะครับ ตอนนี้เราอยู่ตรงไหนกัน หรือกระจายกันอยู่ในมิติต่างๆ
เงี่อนไขมันมีเยอะ จะฟันธงแบบใน Video เลยหรือ คือ "ไม่" ลูกเดียว ซึ่งเป็นข้อเสนอแนะเชิงยับยั้ง
แต่ที่เรารู้ เราเห็น
เมืองหลวง เมืองใหญ่ ถนนหนทาง ตรอกซอกซอย มันมีอยู่ก่อนแล้ว บางแห่งกำลังจะมี .... ????
บางแห่งปั่นจักรยานได้ปลอดภัย บางแห่งต้องวัดดวง บางที่อันตรายไม่สามารถปั่นได้อยู่แล้ว เช่นทางด่วนเป็นต้น
บางที่ก็ทำไว้แล้วอย่างดี ใช้ได้บ้าง บางที่ใช้ไม่ได้ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นการสร้างภาพก็ตาม

แล้วพวกเราจะไปปั่นจักรยานได้ที่ไหนกัน

ในหลายมุมของโลก หลายเมืองดูแล้วเป็นแดนสวรรค์ของชาวจักรยาน
บางประเทศเขากำลังเปลี่ยนแปลง ไปในทางมี/ไม่มี
บางประเทศหมดโอกาส

ถ้าผู้ใช้จักรยานเห็นว่าจักรยานเป็นประโยชน์ ลดการใช้น้ำมัน ไม่สร้างมลภาวะ ลดค่าใช้จ่าย
จะรณรงค์ จะเรียกร้อง แสดงพลัง Car Free Day, Critical Mass, Green Planet ฯลฯ
มันก็เป็นสิทธิในยุคประชาธิปไตย เฟื่องฟู ไม่ใช่หรือครับ
หากมีแนวทาง เงื่อนไขที่เหมาะสม
และ...ถ้ามีพลังมวลชนสนับสนุน มากขึ้นๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
ผู้คนในสังคมมีวิถีแห่งวัฒนธรรมจักรยาน
(ถ้า) ผู้ใหญ่เล่นด้วย

เมื่อถึงวันนั้น วิถีแห่งจักรยานจะเป็นส่วนหนึ่งในวิถีชีวิตของผู้คนจริงๆ

การขี่จักรยานชาวกรุง ไม่ได้ขี่เพื่อความสุขสบาย หรือสะดวก
แต่เป็นการเผชิญหน้ากับความลำบากมากขึ้น เพื่อความรวดเร็ว เพื่อสุขภาพ เพื่อหนีจราจรเฮงซวย
คนที่คิดว่าอยากปั่นสบายๆแสนสุขเหมือนต่างประเทศ ไม่ได้หวังผลด้านสุขภาพ หรือรักการปั่น ผมว่า คิดผิดที่จะปั่นในกรุงนิ
อยากปั่นอย่างนั้นคงต้องไปปั่นในสวน

ผมว่าคุณกนก คิดว่าปั่นจักรยาน แล้วไม่เหมาะกับเขา ก็ไม่ต้องมาปั่น ทำไมต้องมาพูดออกสื่อแบบนั้น บอกได้เลยว่าพวกนี้ปั่นตามกระแส

คงลืมไปมั้งครับว่า ก่อนจะมีรถยนต์วิ่งกันเต็มบ้านเต็มเมืองไปหมดในทุกวันนี้ กทม.ก็เคยเป็นเมืองจักรยานมาก่อน จนกระทั่งมีการตัดถนนเพิ่มขึ้น รถยนต์จึงเพิ่มขึ้นตาม การใช้จักรยานจึงลดน้อยลง แล้วทำไมเราจะหันกลับมาใช้จักรยานให้เหมือนแต่ก่อนอีกไม่ได้ ถ้ากลัวแล้วยอมแพ้ไม่ทำอะไร ชีวิตเราก็คงอยู่กับความกลัวไปชั่วชีวิต

ที่คนไทยรักสบายจนเบียดเบีนนผู้อื่นเช่นในกรณีนี้ จักรยาน หรือ จยย จนกลายเป็นเรื่องปรกติสำหรับคนขับรถยนต์ พวกเขาไม่เคยรอทั้งที่ในลู่เลนของเขามีสิ่งกีดขวาง เขาก็จะสวนเราในลู่ ในเลนของเรา และเราจะต้องเป็นฝ่ายหลบ....
ผมมองว่า เพราะบ้านเราไม่มีผู้ปกครอง ไม่มีผู้นำ ผู้นำที่เรามีก็ไม่เคยเป็นผู้นำแท้ๆ ไม่มีความเสียสละ ไม่มีวิสัยทัศน์ ผมหมายถึง vision (คำนีเขียนไม่ถูก) แต่เห็นแก่ตัวแทบทั้งนั้น ชาวบ้านเลยทำตามอำเพอใจ ไม่เคยรู้ว่าเมื่อเข้าสังคมในที่สาธารนะ (Public Places) ต้องทำตามกฏระเบียบ อยู่ที่บ้านจะทำอะไรส่วนใหญ่ก็จะไม่มีใครว่า ตรงนี้แหละครับที่ ไม่เพียงชาวบ้าน แม้ผู้ที่เรียกตนเองว่ามีการศึกษา ก็ปฏิบัติตามกฏไม่เป็น ตัวอย่างเช่นในสวนรถไฟ ปั่นกันมั่ว เดินกันมั่ว อยากสบาย ทำตามใจฉันก็ต้องอยู่บ้าน ผมเองไม่ได้เคร่งครัดจนเครียด แต่ก็มีความเห็นจริงจัง เพราะเมื่อเข้าที่สาธารนะ ก็ต้องประพฤตตนเพื่อส่วนรวม แซงคิวไม่ได้ ทิ้งขยะเลี่ยลาดไม่ได้ ชี้ไปที่หัวคนจนทะลุก็ไม่สมควร ฯลฯ แต่ก็ทำกันจัง
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตามแต่ เมืองไทยทำไม่ได้ เพราะเราไม่มีผู้นำทางการเมือง ลูกบ้านเลย เป๋ ตลอด หากไม่เริ่มต้นปลูกฝังเยาวชนม์ในวันนี้ เราก็จะช้าไป สิปปี หากไม่เริ่มวันพรุ่งนี้ ก็จะช้าไปอีก ยี่สิปปี เพราะเวลามันเดินตลอด ไม่คอยท่า
สวนให้ไวรุ่นเสพสินค้า เสพกาม (โฆษณาล่อแหลม ใช้เด็ก นร. เป็น presenter ขายขนมโดยมีplot เรื่องในทางเพศสัมพันธ์ ก็ควรจะโยน สมอง ก้อนโตๆ ให้เด็กๆด้วย) ในบางครอบครัว ตัวพ่อแม่นี้แหละ ตัวแย่เลย ฯฯฯฯฯลลลลฯฯฯฯ

ภีษมะ เขียน:ที่คนไทยรักสบายจนเบียดเบีนนผู้อื่นเช่นในกรณีนี้ จักรยาน หรือ จยย จนกลายเป็นเรื่องปรกติสำหรับคนขับรถยนต์ พวกเขาไม่เคยรอทั้งที่ในลู่เลนของเขามีสิ่งกีดขวาง เขาก็จะสวนเราในลู่ ในเลนของเรา และเราจะต้องเป็นฝ่ายหลบ....
ผมมองว่า เพราะบ้านเราไม่มีผู้ปกครอง ไม่มีผู้นำ ผู้นำที่เรามีก็ไม่เคยเป็นผู้นำแท้ๆ ไม่มีความเสียสละ ไม่มีวิสัยทัศน์ ผมหมายถึง vision (คำนีเขียนไม่ถูก) แต่เห็นแก่ตัวแทบทั้งนั้น ชาวบ้านเลยทำตามอำเพอใจ ไม่เคยรู้ว่าเมื่อเข้าสังคมในที่สาธารนะ (Public Places) ต้องทำตามกฏระเบียบ อยู่ที่บ้านจะทำอะไรส่วนใหญ่ก็จะไม่มีใครว่า ตรงนี้แหละครับที่ ไม่เพียงชาวบ้าน แม้ผู้ที่เรียกตนเองว่ามีการศึกษา ก็ปฏิบัติตามกฏไม่เป็น ตัวอย่างเช่นในสวนรถไฟ ปั่นกันมั่ว เดินกันมั่ว อยากสบาย ทำตามใจฉันก็ต้องอยู่บ้าน ผมเองไม่ได้เคร่งครัดจนเครียด แต่ก็มีความเห็นจริงจัง เพราะเมื่อเข้าที่สาธารนะ ก็ต้องประพฤตตนเพื่อส่วนรวม แซงคิวไม่ได้ ทิ้งขยะเลี่ยลาดไม่ได้ ชี้ไปที่หัวคนจนทะลุก็ไม่สมควร ฯลฯ แต่ก็ทำกันจัง
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตามแต่ เมืองไทยทำไม่ได้ เพราะเราไม่มีผู้นำทางการเมือง ลูกบ้านเลย เป๋ ตลอด หากไม่เริ่มต้นปลูกฝังเยาวชนม์ในวันนี้ เราก็จะช้าไป สิปปี หากไม่เริ่มวันพรุ่งนี้ ก็จะช้าไปอีก ยี่สิปปี เพราะเวลามันเดินตลอด ไม่คอยท่า
สวนให้ไวรุ่นเสพสินค้า เสพกาม (โฆษณาล่อแหลม ใช้เด็ก นร. เป็น presenter ขายขนมโดยมีplot เรื่องในทางเพศสัมพันธ์ ก็ควรจะโยน สมอง ก้อนโตๆ ให้เด็กๆด้วย) ในบางครอบครัว ตัวพ่อแม่นี้แหละ ตัวแย่เลย ฯฯฯฯฯลลลลฯฯฯฯ

ขอบคุณครับ

ผู้มาเยือน เขียน:
ยังไม่นับนิสัยคนขับรถบนถนนที่พร้อมจะเบียดจักรยานได้ทุกเมื่อ แม้ถนนกว้าง ช่องห่างเยอะ แต่ถ้ามีจักรยาน หรือคนเดินในซอย ก็พร้อมจะมาเบียดได้เสมอ
แต่ถ้าลองถือร่ม แท่งเหล็ก หรืออะไรที่พร้อมจะทำให้รถเป็นรอย คนขับรถเวลาวิ่งผ่าน จะทิ้งระยะห่างจากเราไปพอสมควรเลย

สงสัยต้องเอาเดือยแหลมเป็นแบบใบมีดไว้ที่ดุมล้อหน้าล้อหลัง กับไว้ที่ปลายแฮนด์ เอาไว้กันรถเบียด เหมือนในหนังรถม้าโรมัน

แต่กลัวเดือยมันจะไปครูดกับขอบฟุตปาทเอาเราล้มซะเอง แบบให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว ฮา

Dhandranunda เขียน:

ผู้มาเยือน เขียน:
ยังไม่นับนิสัยคนขับรถบนถนนที่พร้อมจะเบียดจักรยานได้ทุกเมื่อ แม้ถนนกว้าง ช่องห่างเยอะ แต่ถ้ามีจักรยาน หรือคนเดินในซอย ก็พร้อมจะมาเบียดได้เสมอ
แต่ถ้าลองถือร่ม แท่งเหล็ก หรืออะไรที่พร้อมจะทำให้รถเป็นรอย คนขับรถเวลาวิ่งผ่าน จะทิ้งระยะห่างจากเราไปพอสมควรเลย

สงสัยต้องเอาเดือยแหลมเป็นแบบใบมีดไว้ที่ดุมล้อหน้าล้อหลัง กับไว้ที่ปลายแฮนด์ เอาไว้กันรถเบียด เหมือนในหนังรถม้าโรมัน

แต่กลัวเดือยมันจะไปครูดกับขอบฟุตปาทเอาเราล้มซะเอง แบบให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว ฮา

น้า55555 ดูหนังเยอะไปนะผมว่า