ทัวริ่ง มือใหม่ หัวใจชิวชิว

[nop_master]

ต้องบอกว่าใหม่ซิง จิงจิงไม่โกหก เคยคิดเหมือนกันว่า กรุจะไปรอดไหม หลังจากซื้อรถทัวริ่งมาไว้ในครอบครอง หนึ่งคัน แรกๆ ก็รู้สึกว่ามันไม่ค่อยคุ้นเคยนะกับตัวตนของมัน ทัวริ่งเนี่ย จับขึ้นคร่อม ลองปั่นเล่นแถวบ้าน เออ งง งง กับ มัน แต่ก็ใช้เวลาเพียงน้อยนิดข้าพเจ้ากับรถทัวริ่งคันใหม่ ก็ปรับตัวเข้าหากันได้ อย่างกลมกลืน เพื่อเตรียมตัวไปทัวริ่งเวียงจันทร์ กับเพื่อนใหม่ และทริปแรกบนรถทัวริ่ง ข้าพเจ้าตั้งใจเลย ว่าจะไปขี่เล่น ที่ภูเก็ต อย่าเพิ่งนึกภาพล่วงหน้า นะว่าข้าพเจ้าจะขี่จาก ทุ่งรังสิต ไปจนถึงภูเก็ต เวลาน้อยครับ ข้าพเจ้าจับมันยัดใส่ท้าย ฟอจูนเนอร์คันเก่งไปครับ

[nop_master]

ลืมตามาอีกครั้ง ข้าพเจ้ามาถึงภูเก็ตแล้วสิ่ โอว ทำไมรถรามันมากมายเช่นนี้วะ ตอนแรกตกใจนึกว่าขับเพลินหลงเข้าไปแถว กทม. แท้จริงแล้ว มันคือเมืองภูเก็ตนั่นแหละ ให้ตายเถอะรถเยอะจริงๆ ข้าพเจ้ามุ่งหน้าสู่บ้านพักของข้าพเจ้าทันที จริงแล้วเป็นบ้านเพื่อนสนิทของข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าทึกเทาเอาเองว่าเป็นบ้านพักของข้าพเจ้า เพราะทุกครั้งที่มาจะกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ก็ถือวิสาสะ ยึดเอามาครอบครองเสียทุกครั้งไป นอกจากยึดบ้านแล้วยังยึดเอาตัวเพื่อนมาเป็นสนมกำนัลซะอีกด้วย เช่นนี้แล้วจะไม่ให้เรียกว่าบ้านข้าพเจ้าเยี่ยงไร

[nop_master]

มีใครอีกที่ทำตนเยี่ยงข้าพเจ้า เราจะได้มาเป็นเพื่อนร่วมก๊วนกัน ความหิวมาเยือนเมื่อการเดินทางสิ้นสุดจุดหมายปลายทาง เพื่อนข้าพเจ้าไม่เคยเลยสักครั้งที่จะไม่พาข้าพเจ้าไปกิน ติมซ่ำ อาหารพื้นเมืองมื้อเช้าที่เพื่อนข้าพเจ้าชื่นชอบมากมาย แต่ข้าพเจ้ากลับรู้สึกว่า ราคาต่อชิ้น ต่อถ้วยมันสูงเกินจริง ชิ้นเล็กชิ้นน้อย ชิ้นนึง คำนึง เต็มปาก ก็ราวสิบกว่าบาทนะ ว่าไปแล้ว ก็อร่อยดีนะ และมีร้านแบบนี้ มากมาย และทุกร้านจะอัดแน่นไปด้วยผู้คน ที่มานั่งกิน และพูดคุย ข้าพเจ้าเชื่ออย่างสนิทใจ ว่า ติมซ่ำ เป็นวัฒนธรรมการกินยามเช้าของชาวเมืองภูเก็ตโดยแท้

[nop_master]

พูดจาให้ร้าย ว่าติมซ่ำราคาแพง แต่ก็กินไปจนเต็มพุง มันน่าเขกกะโหลกนะเนี่ย กลับถึงบ้านเพื่อน แต่งตัวคว้ารถออกปั่นทันทีเหมือนกัน แบบว่ากำลังเห่อ ทัวริ่งอย่างแรง มั่นอกมั่นใจเหลือเกินว่า เขาทุกเขา ในภูเก็ต ไม่อาจต้านทาน สองแรงน่องเล็กเรียวแต่ แข็งแกร่ง ของข้าพเจ้าได้ จัดองทรงเครื่อง ในแบบของ คอทัวริ่งได้ ควบทันที เป็าหมายแรก จุดชมวิว เขาขาด ความสูงชัน ของเขาขาด จุดชมวิวสามร้อยหกสิบองศารอบเมืองภูเก็ต เป็นที่เรื่องลือถึงความสูงชัน แต่ข้าพเจ้า ไม่เคยหวาดกลัวแม้เพียงเศษเสี้ยวความคิด ดอยอินทนนท์ สามชั่วโมงเศษ ภูทับเบิกสองชั่วโมงเศษ เท้าไม่เคยแตะพื้นจนจบ ใช่หรือไม่ว่า ขุนเขาแห่งภูเก็ต ใยข้าพเจ้าต้องหวาดกลัว

[nop_master]

เส้นทางก่อนขึ้นจนถึงจุดชมวิวเขาขาด ที่ตำบลวิชิต สวยงามตามที่ข้าพเจ้าคิดไว้ เนื่องจากไม่เป็นเส้นทางสัญจรหลัก ข้าพเจ้าแทบจะไม่พบเจอฝรั่งต่างชาติแถวๆ เส้นทางที่ปั่นผ่าน และส่วนมากตามบ้านเรือนร้านค้าสองข้างทางเป็นชาวมุสลิม ข้าพเจ้าปั่นเรื่อยเปื่อย ควงขาทำความเร็วไปสักยี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง นับเป็นการขี่จักรยานที่ระดับการหายใจสะดวกสบายเหลือเกิน บางช่วงผ่านแนวป่าดิบชื้น ต้นไม้สองข้างทางเขียวขจี ข้าพเจ้าสูดลมหายใจอย่างโหยหิว รุนแรง ข้าพเจ้ากอบโกยเอาอากาศที่แสนบริสุทธิ์ เข้าปอดเต็มอิ่ม ราวตายอดตายอยาก สาบาน แถวรังสิตบ้านข้าพเจ้าไม่มีอากาศแบบนี้ ผิดหรือหากข้าพเจ้าจะกอบโกยความพิสุทธ์ อย่างตะกรุมตะกราม จวบจนกระทั่งผ่านจุดชมวิวแรก เส้นทางจึงสูงชันขึ้น สาบานข้าพเจ้าประเมินความสูงชันของ เขาขาด ผิดไป หากเป็นรถถนนน้ำหนักเบาที่ข้าพเจ้าคุ้นเคยคงไม่หนักหนาเท่าไร แต่ซาตานเป็นพยานได้ บนรถทัวริ่งคันหนักอึ้ง ข้าพเจ้าใช้เกียร์จนหมดทั้งจานหน้าจานหลัง พูดอย่างไม่อาย ข้าพเจ้าเกือบจะตัดสินใจลงจูงซะหลายครั้ง หากไม่มีรถราผ่านเลยไปมา ด้วยความรักตัวกลัวอาย ที่จะต้องลงจูง ข้าพเจ้ากัดฟัน ยืนโยก ก็เลยพอเอาตัวรอดขึ้นไปจนถึงจุดชมวิวได้สำเร็จ และสาบาน ข้าพเจ้าซื้อโค้กที่ร้านขายเครื่องดื่ม บนนั้น กระดกเข้าปาก รวดเดียวหมดขวด แมร่งเหนื่อยแทบขาดใจ

[nop_master]

ตลอดเส้นทางอดไม่ได้ที่ต้องชื่นชม ต้นไม้ใหญ่น้อย ไม่เคยเลยที่ปั่นจักรยานแล้วแวะเวียนถ่ายรูป อย่างเพลิดเพลิน จึงเป็นที่มาของความเข้าใจถึงอารมณ์ ของคนทัวริ่ง จริงๆ เลยทีเดียว บางครั้งหากเราไม่เปิดรับอะไรที่มองว่าใหม่กับตัวเรา ใช่หรือไม่ มันเหมือนก้าวเดินข้ามก้อนกรวดเม็ดทราย ที่แท้จริงเป็นเพชรเม็ดงาม ข้าพเจ้าเชื่ออย่างสนิทใจว่า คนปั่นทัวริ่ง มักมีอารมณ์สุนทรีย์ จิตใจสวยงาม สาบาน ข้าพเจ้าเริ่มรักทัวริ่งอย่างไม่ต้องสงสัย อาจรวมไปถึงรักมากกว่าเมียที่นอนกอดอยู่ทุกวัน ขอเตือนอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่าง หากไม่มั่นใจว่า ตัวเอง วิ่งเร็วเพียงพอ

[nop_master]

กระทั่งจวบจนควงขาขึ้นถึงจุดชมวิวจุดแรก ที่สองข้างทางเป็นความแปลกแยกที่สวยงาม ด้านหนึ่งเป็นตีนภูเขาเฉียดใกล้ตัว พบเห็น ตะไคร่ มอส เฟิร์น ตามรายทางเรื่อยไป อีกด้านเป็นหน้าผา มองลงไปเห็นผิวน้ำทะเลสีฟ้าไหวระยิบ ตัดเปลวแดดอุ่นยามสาย เป็นประกายวิบวับ จับตา ข้าพเจ้าเพลิดเพลินบรรยากาศสองข้างทางอย่างจุใจ แม้การควงขาเริ่มหนักอึ้ง หัวใจทำงานหนักหน่วง สาบานข้าพเจ้าไม่รู้สึกว่าเหนื่อยเปล่ากับความงดงามที่ได้พบเห็น ตลอดสองข้างทางด้วยจักรยานทัวริ่ง มากกว่าขับรถผ่านเลย

[nop_master]

เคยมาหลายครั้ง เพราะรักและชื่นชอบภูเก็ตเป็นการส่วนตัว และทุกครั้งก็จะได้ขี่จักรยานปั่นวนอย่างที่ชอบ บางทีค่ำคืนยังได้เที่ยวท่องราตรี ถนนคนเดิน ชื่นชมสาวงามเต้นดยกย้ายยั่วยวน เป็นความเซ็กซี่สวยงาม ในความมืดมน บนหาดป่าตองจนดึกดื่น แต่ข้าพเจ้ากลับไม่รู้สึกติดอกติดใจ แสงเสียงยามราตรีแห่งภูเก็ต ข้าพเจ้าชอบที่จะชื่นชมความงดงาม แห่งเกาะแก่ง ทะเลภูเขา มากกว่าอื่นใด แม้ท่าเรือยอร์ชแห่ง อ่าวฉลองที่ข้าพเจ้าแวะเวียน มานั่งดื่มกินความพิสุทธ์ เป็นประจำ ครั้งนี้ก็เช่นกันข้าพเจ้ามิละเลยที่จะควงขาปั่นสองล้อไปชมวิวเสียด้วยกัน อ่าวฉลองในวันฝนปลิวปรายบนคลื่นลมเบาบาง ยังสวยงามไม่เสื่อมคลาย

[nop_master]

หากคราใดที่ไปภูเก็ต แล้วข้าพเจ้าไม่ได้แวะไปนั่งกินส้มตำปูทะเลร้านน้องพิม หาดราไวย์ จะรู้สึกเหมือนไปยังไม่ได้ไป ครั้งนี้ข้าพเจ้ามึนงงกับการจัดระเบียบบนชายหาดราไวย์ซะใหม่เอี่ยมอ่อง ร้านรวงริมถนนถูกจัดให้ไปตั้งรวมอยู่ท้ายหาด ซึ่งแต่เดิมผู้คนจะนั่งดื่มกินลิ้มรสอาหารอร่อยริมหาด ได้นั่งเหม่อมองทะเล เกาะแก่งสวยงามเพลินตา แต่ครั้งนี้ไม่มีเก้าอี้ให้นั่ง ไม่มีเสื่อปูให้นั่งดื่มกิน แต่ก็ดูสวยงามไปกว่าเดิม ถนนทั้งหาด กลายเป็นจุดชมวิวสวยงามตลอดจวบจนถึงปลายสุด ได้เห็นเรือ จอดเรียงราย โต้คลื่น ที่พัดแผ่วเบา โดยไม่มีอะไรบดบังครรลองตา ข้าพเจ้าชื่นชอบที่นี่ และชื่นชอบมากเป็นพิเศษคือ ปลายสะพานที่ ข้าพเจ้าถ่ายภาพมา

[nop_master]

หากคราใดที่ไปภูเก็ต แล้วข้าพเจ้าไม่ได้แวะไปนั่งกินส้มตำปูทะเลร้านน้องพิม หาดราไวย์ จะรู้สึกเหมือนไปยังไม่ถึง ครั้งนี้ข้าพเจ้ามึนงงกับการจัดระเบียบบนชายหาดราไวย์ซะใหม่เอี่ยมอ่อง ร้านรวงริมถนนถูกจัดให้ไปตั้งรวมอยู่ท้ายหาด ซึ่งแต่เดิมผู้คนจะนั่งดื่มกินลิ้มรสอาหารอร่อยริมหาด ได้นั่งเหม่อมองทะเล เกาะแก่งสวยงามเพลินตา แต่ครั้งนี้ไม่มีเก้าอี้ให้นั่ง ไม่มีเสื่อปูให้นั่งดื่มกิน แต่ก็ดูสวยงามไปกว่าเดิม ถนนทั้งหาด กลายเป็นจุดชมวิวสวยงามตลอดจวบจนถึงปลายสุด ได้เห็นเรือ จอดเรียงราย โต้คลื่น ที่พัดแผ่วเบา โดยไม่มีอะไรบดบังครรลองตา ข้าพเจ้าชื่นชอบที่นี่ และชื่นชอบมากเป็นพิเศษคือ ปลายสะพานที่ ข้าพเจ้าถ่ายภาพมา

และภาพนี้เป็นมุมมองออกสู่ทะเลของหาดราไวย์

[nop_master]

อย่างที่เล่าให้ฟัง ผ่านเลยหาดราไวย์ที่สวยงามก็ ถึงเวลาปั่นขึ้นเขาอีกรอบ นอกจากขึ้นแหลมพรหมเทพแล้ว การปั่นขึ้นเขาช่วง ป่าตองกะมะลาก็โหดไม่เบา เอาเป็นว่าวันนั้นข้าพเจ้า รู้จริงเห็นแจ้งเลยทีเดียวว่า เข็นครกขึ้นภูเขามันโหดร้ายเช่นไร สาบานจะจำไว้จนวันตาย ซึ้งเลย แดดเริ่มร้อนขึ้น อากาศที่นี่แปลกๆ สำหรับข้าพเจ้า การปั่นขึ้นเขาเริ่ม อึดอัด หายใจไม่สะดวก จวบจนปั่นดันขึ้นไปจนถึง แหลมพรหมเทพ จุดที่ว่ากันว่าเป็นไฮไลท์แห่งมุมมองภูเก็ตเลยทีเดียว เกือบสิบครั้งแล้วกระมังที่ข้าพเจ้าขึ้นมายืนบนความสวยงาม มุมหนึ่งแห่งเมืองภูเก็ต ข้าพเจ้าไม่เคยรู้สึกเบื่อที่จะขึ้นมาเยือน ยามเย็นของแหลมพรหมเทพเป็นความโกลาหลไปโดยสิ้นเชิง เพราะจะมีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติขึ้นมารอชื่นชมพระอาทิตย์ตกน้ำ ว่ากันว่าใครมาเที่ยวภูเก็ตไม่ได้มาชมพระอาทิตย์ตกที่แหลมพรหมเทพ เหมือนมาไม่ถึง

[nop_master]

ที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นหาดใดๆ แห่งทะเลภูเก็ต ป่าตองที่คึกคักราวตลาดนัดสวนจตุจักร หาดราไวย์ที่บางวันเวลาเย็นเต็มไปด้วยฝูงมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ หาดสุรินทร์ที่เงียบสงบยามกลางวันและยามกลางคืนจะเต็มไปด้วยฝรั่งมึนเมา หาดกะมะลา หาดกะตะ หาดกะรน และอีกหลายๆ หาด ข้าพเจ้ากลับรู้สึกชื่นชอบหาดนี้มากที่สุด หาดในหาน ข้าพเจ้าคิดไปเองว่าที่เป็นหาดที่แสนหวานหรือไม่อย่างไรคงไม่ผิด หาดนี้มักเป็นที่พรอดรัก โอบกอด ดุ่มเดินจูงมืออบอุ่น ของฝรั่งต่างชาติ บางทีข้าพเจ้าก็ได้ชื่นชม ความสวยงามของผู้มาเยือนอย่างมิต้องลงทุน เพียงแค่ใช้ภาษาประกิตงูๆปลาๆ ก็พอได้อิ่มตาอิ่มใจแล้ว ข้าพเจ้าลาจากภูเก็ตมาพร้อมกับ เจ้าม้าสีหมอก surly คู่ใจแบบหัวหัวใจอิ่มสุข อีกไม่ถึงสิบวัน ข้าพเจ้าและเจ้าม้าสีหมอกจะพากันควบตะบึง ไปเที่ยวเมืองลาว

[nop_master]

ที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นหาดใดๆ แห่งทะเลภูเก็ต ป่าตองที่คึกคักราวตลาดนัดสวนจตุจักร หาดราไวย์ที่บางวันเวลาเย็นเต็มไปด้วยฝูงมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ หาดสุรินทร์ที่เงียบสงบยามกลางวันและยามกลางคืนจะเต็มไปด้วยฝรั่งมึนเมา หาดกะมะลา หาดกะตะ หาดกะรน และอีกหลายๆ หาด ข้าพเจ้ากลับรู้สึกชื่นชอบหาดนี้มากที่สุด หาดในหาน ข้าพเจ้าคิดไปเองว่าที่เป็นหาดที่แสนหวานหรือไม่อย่างไรคงไม่ผิด หาดนี้มักเป็นที่พรอดรัก โอบกอด ดุ่มเดินจูงมืออบอุ่น ของฝรั่งต่างชาติ บางทีข้าพเจ้าก็ได้ชื่นชม ความสวยงามของผู้มาเยือนอย่างมิต้องลงทุน เพียงแค่ใช้ภาษาประกิตงูๆปลาๆ ก็พอได้อิ่มตาอิ่มใจแล้ว

และภาพสุดท้ายเป็นของฝากจากริโอเดอจาเนโร บราซิล เมืองที่จะใช้แข่งขันกีฬาโอลิมปิคครั้งหน้า เธอเป็นสาวนัยตาคมดุจใบมีดโกน ผิวเธอช่างนวลเนียน เส้นผมหยักโศรก เป็นลอนสวยงาม ริมฝีปากเบาบางเป็นกระจับ อกอูม ท้องแบนราบน่าหนุนนอน เอวคอดกิ่ว สะโพกผาย บั้นท้ายงอนพองาม ขายาวเรียว ปลีน่องอวบอิ่ม เยื้องกรายดุจนางหงษ์ สุดท้าย ข้าพเจ้าและเจ้าม้าสีหมอก ก็จากเธอมา แม้น อาลัยอาวรณ์

[zrider1]

ไพเราะจับใจ จัง

[YOYO]