ThaiMTB.com

ผมได้มีโอกาสเดินทางไปพักผ่อนที่สิงคโปร์เป็นเวลา 10 วัน จึงนำเสนอเรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ สู่กันฟังครับ
ทริปนี้เกิดขึ้นมาได้เนื่องจากพี่ชายของผมทำงานอยู่ที่นี่ ประกอบกับช่วงที่เดินทางไปนี้ เป็นช่วงที่พี่ชายผมว่าง ขณะที่รอเริ่มงานที่ใหม่
ส่วนผมเได้ลาออกจากงานเมื่อสิ้นเดือนที่ผ่านมา เด็ก ๆ ก็หยุดภาคเรียนพอดี ดังนี้นทริปนี้จึงเกิดมีขึ้น

พวกเราทั้งหมด คือ พี่ชาย, ภรรยา, ลูกของเค้าอีก 2 คน และผม รวมทั้งหมด 5 คน เดินทางไปเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา
เราพักที่คอนโดที่พี่ชายอยู่ ทำให้ตัดเรื่องที่หลับนอน

การเดินทางครั้งนี้ ตัวผมเองไม่มีแผ่นการตายตัว และผมถึอเป็นตัวประกอบของทริป ก่อนออกเดินทางจากไทย
ผมจึงติดต่อไปยังคุณเจนนิเฟอร์ ซึ่งรู้จักกันก่อนหน้านี้ผ่านทาง TCHA ของไทย และ Bikeaid ของสิงคโปร์
ผมจึงขอแยกตัวเพื่อไปร่วมทริปกับคุณเจนนิเฟอร์และเพื่อน ๆ ชาวสิงคโปร์ ในวันเสาร์และอาทิตย์ 4 และ 5 พ.ค.

เราเริ่มต้นทริปจากสิงคโปร์ไปมาเลเซีย ตอนตีห้าครึ่ง
ออกจากคอนโอคุณเจนนิเฟอร์ย่าน Tempines ทางตะวันออกของเกาะ ใกลสนามบินชางงี



ระหว่างทางที่เดินทางไปจุดข้ามแดนย่าน Woodland พวกเราก็แวะรอเพื่อนรวมทริปคนอื่น ๆ ตามจุดต่าง ๆ จนกระทั้งครบทุกคนที่นี้ก่อนข้ามแดน
รวมสมาชิกทั้งหมด 7 ชีวิต จึงออกเดินทางข้ามไปยังฝั่ง JB (Jahor Bahru) ของมาเลเซีย

มาถึงต.ม.ของสิงคโปร์ ยื่นพาสปอร์ตและเอกสารออกนอกประเทศเสร็จเรียบร้อย ก่อนเข้าด่านของมาเลเซียเพื่อนชาวสิงคโปร์บอกว่าไม่ต้องกรอกเอกสารเข้ามาเลเซีย
เพราะเค้ายกเลิกแล้ว เพราะเปลืองกระดาษ (เนื่องจากมีการเดินทางข้ามแดนระหว่างสองประเทศนี้ในแต่ละวันจำนวนมาก ทั้งสองประเทศจึงยกเลิก)

หลังจากนั้นไปหาข้าวเช้ากินกันที่ฝั่ง JB ไปแวะร้านอาหารอินเดี่ยนกัน



คุณเจนนิเฟอร์ หญิงสาวหนึ่งเดียวในทริป

จุดหมายของทริปนี้คือเมือง Sungai Rengit อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมาเลเซีย

ได้เวลาพักทานอาหารกันที่เมือง Kong Kong ตอนแรกคิดว่า Hong Kong
ชมวิวด้านในที่ติดกับทะเล ดูเหยียวแดง นกออก เพลินดี

หลังจากเติมพลังเสร็จ มุงหน้ากันต่อ

ภาพจากคุณ Iyas หนี่งในสมาชิก


สะพานนี้ทั้งสูงและยาว อยู่ในช่องสี่เหลี่ยม


สมาชิกในทีมนำไปทางลัด เข้าส่วนปาล์ม




ตอนนี้หลงทาง ขี่ขึ้นมาบนยอดเขา มองดูทิศทางด้านล่าง แต่สุดท้ายใช้วิธีเดาเอาว่าต้องไปต่อด้านนี้














ผมคือคนที่ขี่จักรยานพับ ตอนแรกคิดว่าหมู แต่เอาเข้าจริงไม่หมูซะแล้ว ปั่นในสวนปาล์มเล่นเอาแย่เลย มีบางช่วงต้องลงเข็น กระทืบบันไดแล้วมันไม่ไป

จากนั้นดิ่งลงสู่เส้นทางปกติด้านล่าง พอดีวันอาทิตย์รุ่งขึ้นเป็นวันเลือกตั้งของที่นี่ ป้ายหาเสียงมีให้เห็นตามข้างทาง โดยเฉพาะตามแยกและชุมชน
ซึ่งก็คล้ายกับบ้านเรา ที่นี้เค้ากาคะแนนเลือกตั้งด้วยวิธีจำสัญลักษณ์ของพรรคการเมือง

ที่เห็นในภาพคล้ายตาชั่งหรือตะกร้าสองใบเป็นของพรรครัฐบาลที่ชนะการเลือกตั้ง เท่าที่สักเกตุมีเยอะกว่าพรรคอื่น


ระหว่างทางจักรยานของ Iyas ยางรั่วครั้งที่สอง แวะประยางและพักกันก่อน ในภาพนี้จะเป็นธงของอีกพรรคนึงติดอยู่หน้าจักรยานของ David หรือเดฟ สมาชิกฝรั่งหนึงเดียวในทริป เป็นพรรคของนายอันวา ปัจจุบันเป็นพรรคฝ่ายค้าน (ก่อนหน้าการเลือกตั้งก็เป็นฝ่ายค้าน)

เดวิดมักจะมีคำถามเกียวกับใบปลิวกระดาษหาเสียงพรรคการเมืองที่หล่นตามข้างถนนให้เพื่อนสมาชิกตอบเสมอ เพราะพิมพ์เป็นภาษาท้องถิ่นกับภาษาจีนเป็นหลัก
เดวิดเป็นทหารอเมริกันมาก่อน เคยเข้ามาประจำในเมืองไทย ลาว กัมพูชา และเคยใช้ชีวิตช่วงเด็กในมาเลเซียกับครอบครัว จึงมีความรู้ความเข้าใจหลายอย่างในแถบนี้
ปัจจุบันทำงานอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ของสิงคโปร์ ชอบเล่าเรื่องประวัติศาสตร์ และการบ้านการเมืองย่านนี้ให้ฟัง

ผมเดินทางมาถึงเมือง Sungai Rengit ค่อนข้างแย่ เพราะใช้จักรยานพับ ช่วงสามสิบก.ม.ท้ายเจอเนินสลับทางเรียบกือบทั้งเส้น รวมระยะทางวันแรก 140 ก.ม.
เกือบเดี้ยงแล้วเรา

เช้าวันรุ่งขึ้นเดินทางกันต่อ ไปยังท่าเรือที่เมือง Pengerang ระยะทางไม่ถึงยี่สิบก.ม. พวกเราขี่ด้วยความสบาย เนื่องจากระยะทางสั้น และฝนเพิ่งตกช่วงเช้ามืด ที่สำคัญไม่มีเนินกินแรง ปั่นซอกแซกเข้าชุมชนตามข้างทางที่ติดกับทะเล ผ่านจุดเลือกตั้งของที่นี่ กระทั่งมาถึงท่าเรือ เพื่อนั่งเรือกลับสิงคโปร์

ต้องรอคิวลงเรือ คนไม่ได้น้อยนัก อาจเป็นเพราะวันอาทิตย์ ที่นี่เสียค่าคนและจักรยานแยกกัน

ระหว่างรอก็คุยและถ่ายรูปไปพลาง คันของผู้นำทริป


ขาทัวร์ริ่งใช้รถเหล็กกัน ถึงเป็นเหล็กแต่ส่วนประกอบไม่ธรรมดา


เดวิดกับจักรยานยี่ห้อไม่คุ้นเลย ไม่มีจุดยึดขวดน้ำ


คันนี้ของหลงเก้อ สำหรับหลงเก้อจักรยานอะไรก็ขี่ได้ เพราะแรงดีจริง ๆ


คันนี้ของเจนนิเฟอร์


มีมินิอีกคันของเจสัน นอกจากดาฮอนของผม


Mu P8 คู่ใจของผมเอง


ด้านหลังคันผมเป็นของ Iyas


นั่งบ้าง เดินบ้าง

ระหว่างรอเรือ ถ่ายภาพรวม จากกล้องของ Iyas



สังเกตุดู เหงื่อไม่แห้งซักที ทั้ง ๆ ที่ใช้เวลารอเรืองตั้งนาน

หัวเรื่องเป็นสิงคโปร์ แต่ตอนต้นเป็นทริปของมาเลเซียไปก่อนนะครับ

ถ่ายรูปด้านในอาคารนิดหน่อย แผ่นที่รัฐ Johor และเมืองต่าง ๆ






ได้เวลาลงเรือแล้ว ดีใจ
หลังจากผ่านต.ม.ฝั่งมาเลเซีย เข็นจักรไปลงเรือกัน




คนขับเรือเก็บค่าโดยสาร และดูความเรียบร้อย


จักรยานทั้ง 7 คัน ถูกวางด้านในสุด


สมาชิกหาที่นั่ง+หลับ

เรือแล่นได้ซักพักฝนก็ตก

เข้าเขตสิงคโปร์ ทำอะไรกัน??? ใครรู้บ้าง???








คำตอบ: ถมทะเลครับ
ตามกม.ระหว่างประเทศสามารถทำได้ครับ แต่ต้องไม่เกิน 25% ของพื้นที่แผ่นดินเดิม ตอนนี้สิงคโปร์ถมไปเกือบครบสิทธิ์แล้วล่ะครับ
ที่เห็นนี้ถมมา 7 - 8 ปีแล้ว ยังไม่เสร็จเลยครับ อาจเป็นเพราะเพื่อนบ้านไม่ยอมขายทรายให้ ทั้งมาเลเซีย อินโดนีเซีย ฯลฯ ตอนนี้ได้ข่าวว่ามาซื้อทรายจากบ้านเราครับ

ว่างแล้วจะมาเล่าต่อครับ

รอคร้าาบ

น่าสนุกจังครับ รอชมต่อ

นับถือ รถพับ สู้สู้

สิงคโปร์และมาเลเซียมีความเหมือนกันอย่างหนึ่ง เป็นความโชคดีของทั้ง 2 ประเทศ คือสภาพอากาศที่นี่มีฝนตกเกือบทุกวัน อย่างที่ว่าว่าโชคดี
คือคล้ายกับสภาพอากาศทางภาคใต้ตอนล่างของบ้านเรา ในมุมมองของผมถือว่าเป็นประโยชน์ คือ ปริมาณน้ำฝนเหล่านี้ทำให้บ้านเมืองของเค้ามีแต่
ความเขียวขจี ไม่เคยเห็นตรงไหนแห้งแล้ง ในที่นี้ขอเน้นที่สิงคโปร์เป็นหลัก ต้นไม้ ต้นหญ้าตามข้างถนนเป็นสีเขียวตลอดทาง เห็นแล้วสดชื่น
ผ่อนคลาย สวนสาธาณะที่มีปริมาณมากเมื่อเทียบกับพื้นที่และจำนวนประชากร เป็นประเทศที่มีการวางผังเมือง การจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ทั้งนี้เกิดขึ้นได้ก็ด้วยผู้นำประเทศที่บริหารประเทศได้ดีจนเห็นผลในปัจจุบัน นอกจากนั้นก็ควรกล่าวถึงประเทศตะวันตกที่เคยเข้ามาปกครองก่อนที่ได้รับอิสรภาพ

ต้องยอมรับว่าด้วยคุณภาพคนทำให้คนในประเทศนี้มีคุณภาพ มีความรู้ และได้แผ่อำนาจทางด้านงานเงินออกสู่นอกประเทศ เข้าไปลงทุน ซื้อกิจการ ควบรวมบริษัท
โดยเฉพาะจุดแข็ง คือ ทางด้านการเงิน เช่น ธนาคาร UOB และ DBS เป็นต้น บริษัทในตลาดหลักทรัพย์ Kimheng เป็นต้น ยังมีบริษัททางด้านอสังหาริมทรัพย์
อีกจำนวนหนึ่ง สิ่งเหล่านี้ทำให้ประเทศของเราต้องรีบเตรียมตัวให้พร้อมมากขึ้นกับการเปลี่ยนแปลงในอนาคต โดยเฉพาะการเปิดเสรีด้านต่าง ๆ ในอาเซียน ที่เรียกว่า
AEC หรือ Asean Economics Community ดูได้จาก http://www.thai-aec.com/41

ภาษาอังกฤษถือเป็นสิงสำคัญเบื้องต้นของคนไทย ผมเดินทางไปครั้งนี้ ใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสาร และภาษาจีนกลางบ้าง ทำให้รู้ว่าภาษาอังกฤษที่เรียนมา
แทบจะใช้ไม่ได้เรื่องเอาซะเลย ต้องปรับตัว ฟังคำศัพท์ที่เค้าใช้ แล้วก็ใช้ย้อนกลับไป เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง

ในภาพเป็นสถานนี้รถไฟฟ้า ไปไหนมาไหนสะดวกสบาย




ระบบขนส่งแบบราง ที่นี่เรียกว่า MRT (Mass Rapid Transit)
ถ้าอยากเดินทางจากสนามบินเราสามารถโดยสาร MRT สายสีเขียว (East West Line) สู่ย่านใจกลางเมืองและจุดอื่น ๆ ได้อย่างสะดวกสบาย
ได้ลองนั่งจากฝั่งขวาไปฝั่งซ้ายของสายนี้ ใช้เวลาชั่วโมงกว่า ทุกสิ่งทุกอย่างตรงเวลา รถเมล์ก็เช่นกัน ทำให้วางแผ่นการเดินทางได้แม่นยำ
บอกนัดกันได้ว่าจะไปถึงเวลาเท่าไหร่ ที่สำคัญนิสัยของคนที่นี่ตรงเวลาครับ ส่วนผมไปสายครับ