koken เขียน:ผมมีความตั้งใจจะปั่นจากพิษณุโลกขึ้นไปที่เชียงใหม่นะครับ(ปั่นทางไกลครั้งแรก) แต่ทุกคนที่ผมรู้จักเค้าไม่อณุญาติซักคนเลยเพราะเค้าบอกว่ากลัวรถใหญ่สอยเอา ถ้าปั่นเป็นกลุ่มๆก็ว่าไปอย่าง ถ้าอย่างนี้ผมก็จะไม่มีวันได้ปั่นทัวริ่งฉายเดียวใช่ไหมครับ
- สวัสดีครับ
หนุ่ม koken รวมทั้งเพื่อนๆที่สนใจเริ่มต้นทัวริ่งและต้องการสามารถออกปั่นเดี่ยวเที่ยวเสรีทุกท่าน
- คำถามข้างบนของ
หนุ่ม koken เป็นคำถามที่อยู่ในใจหลายคนที่สนใจปั่นทัวริ่ง หากตอบโดยเป็นขั้นตอนยาวมากๆ ยาวจน รุ่นพี่ๆ ผู้มีประสพการณ์หลายๆท่าน อาจนั่งหัวเราะในใจ ถามเหมือนตรูสมัยเริ่มเลยว่ะ
จะเขียนบอกยังไงดี มันยาว มันเขียนยาก เขียนเมื่อย เขียนยาว แม้นว่าอยากให้คำแนะนำ ต้องนั่งจิ้มคีย์บอร์ดคอมฯ จนเมื่อยมือ
- หากนักปั่นที่มีประสพการณ์แล้ว จะผ่านคำถามนี้แล้ว และพบคำตอบในรูปแบบของตนแล้ว ซึ่งต่างมีคำตอบในใจในการจัดการกับความเสี่ยงระหว่างทางที่ปั่นที่แตกต่างกันไปตามลักษณะที่เข้าจริตวิสัยลักษณะการเดินทางของตน จะมีวิธีการวางแผนปั่น วางเส้นทาง และมีวิธีการที่จะแก้ไขและป้องกันปัญหาและอันตรายที่เกิดจากการเดินทางด้วยจักรยาน ดูแลตนเอง และดูแลม้าเหล็ก ให้ปลอดภัยอย่างดีเป็นเบื้องต้น
- เปรียบดังหนังจีน จอมยุทธที่ฝึกวิชาจนถึงจุด และเมื่อมีวิทยายุทธ ที่จะก้าวข้ามภัยพาล ให้ปลอดภัยไร้กังวล เมื่อความสนุกสนาน บานใจ จากการท่องเที่ยวจักรยานเสียก่อน หลังจากนั้น จึงจะปรากฎ อารมณ์ถ่ายรูป หรือแวะหาอาหารอร่อย หรือเลือกจุดกางเต็นท์ที่สวยๆ ตามแหล่งและฤดูกาล เป็นสิ่งตอบแทนที่ตามมา
- ผมอ่าน Profile ของ
หนุ่ม koken เจ้าของคำถามนี้ พอจะทราบว่า ณ วันนี้ ยังจัดเป็นมือใหม่มากสำหรับจักรยานทางไกล ไม่ว่าเส้นทางปั่นใดใด การปั่นทัวริ่งมีหลักบนพื้นฐานเดียวกัน โดยหลักในการเดินทางไกลจักรยาน ให้พอเป็นแนวอีกทางหนึ่ง ผู้จะเดินทางไกลจักรยานที่เริ่มต้นต้องมีสิ่งดังนี้
1.
ใจ (mind) กล้า สติ และ กระหาย โหยหา การเสพโบยบินเสรี
2.
กำลังกาย(guy) และ การดูแลตนเองได้เอง รวมถึง กินง่าย อยู่ง่าย นอนง่าย อึด
- การฝึกซ้อมในระดับหนึ่งที่เพียงพอต่อระยะทางที่ต้องการปั่นในหนึ่งวัน เนื่องจากร่างกายที่ผ่านการซ้อม เมื่อผ่านวันแรก วันที่สอง สาม สี่ ... จะรีเซ็ตตนเอง และเริ่มใช้กล้ามเนื้อ ได้ใหม่ ทีละวัน ๆ ต่อเนื่องกันไป เป็นจิ๊กซอว์
- การรู้จักวางตัวปรับตัว อยู่กิน ระหว่างทาง เป็นพื้นฐานที่ต้องมี บางครั้งเราอาจเลือกที่กิน ที่นอนไม่ได้ แต่เราปรับตัวได้
3.
เส้นทาง (way) หากเป็นนักรบ เส้นทางคือสมรภูมิ รู้เขารู้เรา เป็นหลักของซุนวู ต้องเป็นผู้มีความแจ้ง ไร้กังขา ด้วยตนเอง ในเส้นทางที่ตนต้องการจะหมุนล้อ
-การเป็นผู้รู้ลักษณะผิวจราจรของเส้นทาง ทำให้เราเตรียมดอกยาง ขนาดยาง เช่นปั่นไฮเวย์ มีสิบล้อมาก ต้องปั่นไหล่ทาง แต่ไหล่ทางมีรถจอดขายของ มีมอเตอร์ไซค์ย้อนศร มีหมาไล่ มีเศษแก้ว คมคงไม่อธิบายการแก้ปัญหาย่อยพวกนี้นะ คงพอรู้วิธีแก้ไขกันอยู่
-รู้แผนที่ รู้การอ่านหลักกิโล บอกระยะและหมายเลขถนน รู้จีพีเอส เพราะการเป็นผู้ปั่นตาม จนเคยชินจะยากมากที่จะรู้เส้นทางและยากเกินบินเดี่ยว การเดินทางเดี่ยวจะเพิ่มความมั่นใจมากขึ้นมาก เมื่อทำได้ในยามที่เรารวมกลุ่มกับเพื่อนอีกครั้ง จะสนุกมากกว่าเดิมอีก
- ความปลอดภัยของเส้นทางบางเส้น สัมพันธ์ กับเวลา ทางบางเส้นปั่นตอนมืดไม่ปลอดภัยอาจมีคนเมาหรือเด็กแว้น เราต้องเซ็ตที่พักก่อนสี่โมงเย็น บางเส้นทางกลางคืนก็ยังปลอดภัยแต่เราต้องพร้อมเรื่องไฟส่องสว่างหน้ารถและไฟกระพริบท้ายเป็นต้น
4.
ม้าเหล็ก (bike) จักรยานในยามล้อหมุน เขาเป็นทั้งเพื่อน เป็นทั้งอวัยวะแทนแขนขา เป็นพาหนะที่เป็นตัวกลางเชื่อมระหว่างตัวเรากับเส้นทาง เป็นปัจจัยหลักของการเดินทาง เขาดูแลเราตลอดทาง แต่ก่อนเดินทางไกลไปด้วยกันเราจะต้อง ต้องเรียนรู้และฝึกฝนการดูแลเขา และสามารถซ่อมแซมในส่วนที่ต้องชำรุดให้ครบถ้วน
5.
สุนทรีย์ (romance) เมื่อสามารถจัดการ กาย ใจ เส้นทาง รถ สี่อย่างเบื้องต้น ผ่านพ้นอุปสรรค ที่เหลือข้อสุดท้าย คือ เสพสุข สุนทรีย์ เพราะสุนทรีย์คือสิ่งที่ชดเชยความเมื่อยล้าหลังการปั่น สุนทรีย์คือสิ่งที่ทำให้เราสนุกตั้งแต่คิดวางแผนปั่น สุนทรีย์คือความสนุกทุกอย่างระหว่างการปั่น สุนทรีย์คือความรับรู้ ความรู้สึก กำไรชีวิตจากการเดินทางทุกอย่าง ตั้งแต่เริ่มต้น ระหว่าง และหลังจบการเดินทาง เคยไหมครับ แค่กางแผนที่ กำหนดเส้นทางในใจ ก็สนุกและตื่นเต้นแล้ว นั่นแหละ คุณกำลังมีสุนทรีย์ในใจแล้ว แต่สำหรับนักปั่นคนใดที่เดินทาง ตั้งแต่ต้นจนจบโดยปลอดภัยแต่ไม่รู้จักสุนทรีย์ จะไม่ต่างอะไรกับเดินขึ้นรถตู้ที่คิวรถต้นทาง แล้วนั่งหลับสัพพะหงกหัวโขกกระจกรถไปตลอดทาง พอตื่นขึ้นอีกที รถตู้ก็ถึงที่หมาย แต่เขาไม่สามารถเสพบรรยากาศที่สวยงามสองข้างทางให้ชื่นใจและจดจำเรื่องราวเส้นทาง การปั่นทัวริ่งเช่นกัน มันเป็นการปั่นเที่ยว แท้จริงไม่ใช่การปั่นพิชิตอะไรทั้งนั้น หากขาดข้อสุนทรีย์นี้ เราไม่อาจเรียกการปั่นนั้นว่าทัวริ่งได้เลย
ผมก็ยังมือสมัครเล่นอยู่นะครับไม่โปร แต่พอจะบินไกลได้บ้าง ตามกำลังนิดหน่อย โดยใช้เหยื่อเข้าล่อตนคือ
สุนทรีย์ ชอบความสุขที่มาจากการได้ออกปั่น แล้วข้ออื่นมันลากกันมาเอง หวังว่าคงพออาจ เป็นประโยชน์
หนุ่ม koken เจ้าของคำถาม รวมทั้งเพื่อนๆที่สนใจ เริ่มออกโบยบิน น้อยบ้าง มากบ้าง ตามแต่จะรับได้ และขอเป็นกำลังใจนักปั่นที่กำลังตั้งใจเริ่มต้นออกทัวริ่ง ไม่ว่าเดี่ยวหรือเป็นกลุ่ม เพราะต่างเป็นการท่องเที่ยว ที่มีรูปแบบเดินทาง ที่ดีงามต่อโลกด้วยกันทั้งนั้น ซ้อม ศึกษา แล้วลุยเลยครับ
ซาฯ ครับ
