ThaiMTB.com

ขี้เกียจเดินไปรอรถเมล์ ไปเซเว่น
ขี้เกียจนั่งรอรถเมล์นานๆ
ขี้เกียจวิ่งไล่รถเมล์จอดไม่ตรงป้าย
ขี้เกียจนั่งงอเข่าเฉยๆในรถ
ขี้เกียจวนรถหาที่จอด
ขี้เกียจหารายได้เสริมมาเติมน้ำมันรถ
ขี้เกียจไปนอนโรงพยาบาลบ่อยๆตอนป่วย

ผมใช่ความขี้เกียจเป็นแรงขับเคลื่อนบันได
ขอยอมรับอย่างลูกผู้ชายเลยครับ (ผู้หญิงจะยอมรับก็ได้นะ)

ผมชอบจักรยาน เพราะมันอยู่ในหัวใจครับ!!!!!!

นั่นสำหรับบางคนครับ ผมปั่นจักรยานผมมีความสุข ผมไม่ได้ขี้เกียจ ผมรักจักรยาน

แต่เดิมผมเป็นคนชอบเดิน ไม่ชอบนั่งรถครับ ตอนเด็กๆ เดินไปกลับโรงเรียน ที่อยู่ห่างบ้าน20กิโลบ่อยๆ
รู้สึกกสนุกที่ได้เดินมองสิ่งต่างๆรอบตัว แวะโน่นแวะนี่ หาทางลัดเลาะปีนป่าย ไปเรื่อย
พอโตมาก็ทิ้งนิสัยนี้ไป เพราะเวลาเป็นเงินเป็นทอง เดินเล่นไม่ได้แล้ว จนกระทั่งมาเจอจักรยาน ทำให้นิสัยวัยเด็กผมกลับมาอีกครั้ง
ทำให้ผม เดินทางเพ่นพ่านไปทั่วระหว่างกลับบ้านได้ โดยไม่เสียเวลาส่วนตัวแม้แต่อย่างใด

ทุกวันนี้พอจะไปไหนใกล้ไกล คว้าจักรยานตลอด แต่ก่อนไม่ไปไหนไกล เพราะต้องนั่งรถ เสียตังค์ เบียดเสียด พอรู้จักรยานแค่นั้นแหละครับ ไปไกลกว่าเกิมอีก ( ไกล คือ 30กม. )

ผมปั่น...เพราะผมชอบปั่น แต่ไม่กล้าปั่นไปเซเว่น...กลัวจักรยานหาย

Bitt เขียน:ผมปั่น...เพราะผมชอบปั่น แต่ไม่กล้าปั่นไปเซเว่น...กลัวจักรยานหาย

ผมใช้วิธีนี้ครับ เซเว่นปากซอย ผมซื้อของแม่ค้า แล้วตีสนิดจนไว้ใจกัน พอเวลาเข้าเซเว่น ก็บอกว่า ผมรบกวนฝากรถซักครู่น่ะครับ

ทุกวันนี้ไปธนาคารด้วยจักรยาน อาศัยที่เป็นลูกค้าที่นี่มานาน ยามเลยช่วยดูรถให้

เหตุผลของผมคือ

รถผมกินน้ำมันมาก ปั่นจักรยานไปดีกว่า
ออกกำลังกายด้วย

ผมขี้เกียจไปหาหมออ่ะครับ ครั้งสุดท้ายที่เจอกันหมอบอกผมเป็นโรคอ้วน เป็นความดัน เป็นเบาหวาน เป็นไขมันพอกตับ เป็นเก๊าท์ เป็นไขมันอุดตันในเส้นเลือด เป็นไรอีกหว่า จำไม่ได้แระ แต่ผมว่ามันเยอะ ผมเลยแบกร่างอ้วนๆของผมเข้า pro bike ที่สวนลุม รูดบัตรเครดิตแล้วก็ขี่มันกลับบ้านระยะทางประมาณ 15 กิโล ถึงบ้านเหมือนหมูตกมันเลยเหงือเยิ้มทั้งตัว คนที่บ้านเห็นถึงกับหัวเราะก๊าาาาก ชี้นิ้วมาที่ผมประมานว่าจะขี่ได้กี่วันจร๊าาาา ซื้อมาทำราวตากผ้าหราไอ้อ้วน ซื้อทำไม๊เสียเงินเปล่าเด๋วก็ตั้งไว้เฉยๆ

แต่....หึหึ ผู้คนเค้าต่างคิดผิด เพราะเช้าวันรุ่งขึ้นผมตื่นมาแต่ตี 5 ซัดไปทำงานแถวซอยต้นสน ใหม่ๆผมขี่ชั่วโมงนึง ล้อหมุนตี 5 ก็ถึง 6 โมงเช้า มีเวลาหาซื้อของกินในซอยหมอสมบูรณ์ เข้าที่ทำงานนั่งพักให้เหงื่อแห้ง อาบน้ำเปลี่ยนชุดทำงานค่อยกินข้าวชงกาแฟ ตกเย็นเปลี่ยนชุดปั่นกลับบ้านอีก อ่อนนุช 44 ใช้เวลาอีก 1 ชั่วโมง ก็ยังมีเสียงแว่วๆ ถ้ามันทรมานตัวเองก็อย่าทำเลยนะ

no way ผมตัดสินใจแล้ว ผมขี้เกียจไปเจอหน้าหมอบ่อยๆ นี่ผ่านมาแค่ 6 เดือนผมน้ำหนักลดลงไปเดือนละโลสองโล เป้าหมายผมอยู่ที่จะลดให้ได้เหลือ 85 กิโลก่อนเอาฤกษ์เอาชัย ครบปีเดือนตุลา ก็ต้องไปเจอหน้าหมอดูเด้ะ หมอจะบอกผมเป็นสารพัดโรคอีกป่าว แต่ที่แน่ๆตอนนี้ผมอยากบอกหมอว่าผมสดมากๆเลยอ่ะ เหมือนอายุถอยหลังไป 10 ปีกลับเป็นเป็นหนุ่มวัย 30 อีกครั้ง ฮ่าๆ เพราะผมขี่จักรยานเนี่ยแหล่ะไปกลับทำงานวันละ 30 โล จันทร์ถึง ศุกร์ ยกเว้นวันฝนตก ตอนนี้รู้สึกกำลังวังชาอยู่ตัวเริ่มมองหาก๊วนไปออกทริปกับเค้ามั้ง

ไม่รู้เป็นไงเดินทางทางด้วยวิธีอื่นสักพัก ก็กลับมาสูบลมขี่กันต่อ แน่จะเคยชินครับ

ยอมรับว่า ขี้เกียจตื่นเช้า เพื่อไปยืนเบียดผู้โดยสารบนรถเมล์ ที่มีการจราจรติดขัดบนท้องถนน จากโบสถ์แม่พระฟาติมา - สามแยกดินแดง - อนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ - ถนนพญาไท - สี่แยกพญาไท ทั้งหมดนี้ (rush hours) ใช้เวลามากกว่า 45 นาที

ถ้าหนีไปขึ้นรถไฟฟ้า BTS เคยลองมาแล้ว คนต่อแถวยาวเป็นงูเลื้อย กว่าจะเบียดเข้ารถไฟได้ก็ผ่านไป 2 ขบวน ซึ่งไม่ได้เร็วกว่าขึ้นรถเมล์เลย

ขี่จักรยานใช้เวลาเดินทางไม่เกิน 20 นาที จากบ้านไปที่ทำงาน ไม่ต้องเสียค่าจอดรถ จะตื่นกี่โมงก็ได้
บทสรุปของการเดินทางด้วยจักรยานเหมาะสำหรับคนขี้เกียจอย่างแท้จริง
จบข่าว..

ของผมกลับกันครับ ชอบปั่นจักรยาน ไม่ได้เริ่มจากขี้เกียจ
เพราะมันมีความสุขดีเวลาเอาเท้าถีบบันได้แล้วลมพัดเย็น ๆ

.. แต่ทุกวันนี้ มันทำให้ขี้เกียจเดินไปทำธุระใกล้ ๆ บ้านแล้ว .. ต้องหาเรื่องขี่จักรยานแทน

เบาหวาน เขียน:ยอมรับว่า ขี้เกียจตื่นเช้า เพื่อไปยืนเบียดผู้โดยสารบนรถเมล์ ที่มีการจราจรติดขัดบนท้องถนน จากโบสถ์แม่พระฟาติมา - สามแยกดินแดง - อนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ - ถนนพญาไท - สี่แยกพญาไท ทั้งหมดนี้ (rush hours) ใช้เวลามากกว่า 45 นาที

ถ้าหนีไปขึ้นรถไฟฟ้า BTS เคยลองมาแล้ว คนต่อแถวยาวเป็นงูเลื้อย กว่าจะเบียดเข้ารถไฟได้ก็ผ่านไป 2 ขบวน ซึ่งไม่ได้เร็วกว่าขึ้นรถเมล์เลย

ขี่จักรยานใช้เวลาเดินทางไม่เกิน 20 นาที จากบ้านไปที่ทำงาน ไม่ต้องเสียค่าจอดรถ จะตื่นกี่โมงก็ได้
บทสรุปของการเดินทางด้วยจักรยานเหมาะสำหรับคนขี้เกียจอย่างแท้จริง
จบข่าว..

ขี้เกียจแนวเดียวกันเลยครับ BTS ราชเทวี - ราชดำริ แค่ 2 km ใช้เวลา 15 - 45 นาทีรวมยืนรอด้วย ยิ่งช่วงคนแน่นแทบอยากเดินแทน ถึงสถานีปลายทางแล้วยังต้องเดินเหงือแตกอีก สรุปปั่นจักรยานดีกว่า