พ็อคเก็ตบุ๊ค "..*..!..คนขี่เสือ ๓..!..*.." (เขียนโดยคนที่หัวใจเต็มอยู่ด้วยจักรยาน ผู้ปั่นบุกเบิกทางใน พม่า..ดินแดนลึกลับต้องห้าม)
โพสต์: 16 เม.ย. 2013, 17:37
(ปกหน้า)
(ปกหลัง)
"..หนังสือเล่มนี้ วางอยู่ในร้านขายหนังสือทั่วประเทศแล้ว ท่านที่สนใจใคร่รู้ว่า การปั่นจักรยานในประเทศพม่า เป็นอย่างไร ปั่นได้เพียงไหน สุข ทุกข์ ประมาณใด สามารถซื้อหาอ่านได้ เขียนโดยคนที่ในหัวใจเต็มอยู่ด้วยจักรยาน ถึงขนาดภรรยาสุดที่รักและธุระกิจที่ทำอยู่ยังทิ้งไปปั่นอยู่เนื่อง ๆ จนได้ประสบการณ์มาบอกเล่าเป็นแนวทางให้ชาวจักรยานทั่วประเทศ ตามรอยล้อไปได้ไม่ยากนัก.."
*..ก่อนขึ้นอาน..
คนทุกคนล้วนแล้วแต่มีการเดินทางของตนเอง
บ้างเป็นการเดินทางเคลื่อนไหวทางกายภาพตามสถานที่ตามโอกาสเวลา
บ้างเป็นการเดินทางเคลื่อนไหวทางจิตใจรอบหัวใจตัวเอง
บนเส้นทางของเสือภูเขา
พลันที่ขึ้นอานก็นับความทุกข์คือความสุข
พลันที่งัดตัวเองขึ้นบนยอดดอยก็นับความเหน็ดเหนื่อยคือมิตรสหาย
ความยากลำบากกลับคือมิตรภาพใหม่
เป็นการเดินทางอันผิดแผกจากโลกที่เป็นอยู่
ราวกับว่าโลกของเสือภูเขาคือความฝันอันลี้ลับของผู้คนในโลกใหม่
"คนขี่เสือ ๓" เล่มนี้ ทิ้งระยะห่างจาก "คนขี่เสือ ๒" ของผู้เขียนมาเป็นเวลา ๔ ปี
ซึ่งเท่า ๆ กับระยะห่าง ๔ ปี ของ "คนขี่เสือ ๑" และ "คนขี่เสือ ๒" เช่นกัน
นั่นหมายถึง การเดินทาง ๑๒ ปี บนหลังอานของคนผู้หนึ่งกับเสือภูเขาตัวหนึ่ง
ในที่สุด ผมพบว่า
เสือภูเขาสีเทาได้พาผมเดินทางมาไกลจากความฝันมากมาย
หลายครั้งที่ได้ท่องไปยังดินแดนที่ไม่เคยรู้จัก จนกลายมาเป็นหนึ่งของดินแดนในความฝัน
"คนขี่เสือ ๓" ตอน ดินแดนมหาเจดีย์ เพื่อนบ้านที่ไม่เคยรู้จัก
เป็นอีกความฝันที่ก้าวมาเป็นความจริง เป็นการเดินทาง ๔ ครั้ง ในระหว่างปี ๒๕๔๘-๒๕๕๕ ตามโอกาสอำนวย และรวบรวมนำเสนอในรูปแบบกึ่งสารคดีเดินทาง กึ่งคู่มือปั่นจักรยานในพม่า ซึ่งคาดหวังว่าคงเป็นประโยชน์แก่มิตรสหายบนอานเสือฯตามสมควร
มาเถอะมิตรสหาย
ดื่มน้ำเย็น แล้วขึ้นอานเสือภูเขา
ท่องไปในดินแดนมหาเจดีย์ พม่า เพื่อนบ้านที่ไม่เคยรู้จัก
ด้วยรักและมิตรภาพ
วัชระ หลิ้วพงศ์สวัสดิ์ และเสือเทา
กันยายน ๒๕๕๕
E-Mail : tammila2011@gmail.com
..คำคม-คมคำ ผู้เขียน..
..เด็กหญิงพม่าคนหนึ่งใช้มือซ้ายประคองมือขวายื่นองุ่นมาให้เราสอง(ฮ่าๆๆ) อย่างนอบน้อม ดูเหมือนการประคองมือเมื่อยื่นหรือรับสิ่งของใด ๆ แก่ผู้อื่น เป็นวัฒนธรรมประเพณีปฏิบัติที่พบในชีวิตประจำวันชาวพม่าและเป็นเสน่ห์ที่ผมและเสือเทาต้องแบบเลียนแบบทำตาม..
..ทว่าหลังจากทางสีดำจากเมืองหมดลง เราก็พลันเป็นเสือลำบากคู่หนึ่ง สภาพถนนเป็นก้อนกรวดแม่น้ำและทางฝุ่น ทั้งอากาศอันร้อนระอุ พาผมและเสือเทาเหนื่อยลงอย่างเห็นได้ชัด
“เอาหน่อยวะ ไอ้เสือ” ผมบอกมัน..
“จะไปให้ทันหญิงละสิ” ไอ้เทาจับไต๋..
“ไอ้ชาติหมา รู้ทัน” ผมอยากด่ามันจริง ๆ..
..ปั่นรถถีบออกมากับเสือเทา
รู้สึกโลกนี้มีสิ่งสวยงามมากมาย
ไม่ออกเดินทาง ไม่มีทางล่วงรู้เลย
เป็นความลับของคนขี่เสือ..
(ปกหลัง)
"..หนังสือเล่มนี้ วางอยู่ในร้านขายหนังสือทั่วประเทศแล้ว ท่านที่สนใจใคร่รู้ว่า การปั่นจักรยานในประเทศพม่า เป็นอย่างไร ปั่นได้เพียงไหน สุข ทุกข์ ประมาณใด สามารถซื้อหาอ่านได้ เขียนโดยคนที่ในหัวใจเต็มอยู่ด้วยจักรยาน ถึงขนาดภรรยาสุดที่รักและธุระกิจที่ทำอยู่ยังทิ้งไปปั่นอยู่เนื่อง ๆ จนได้ประสบการณ์มาบอกเล่าเป็นแนวทางให้ชาวจักรยานทั่วประเทศ ตามรอยล้อไปได้ไม่ยากนัก.."
*..ก่อนขึ้นอาน..
คนทุกคนล้วนแล้วแต่มีการเดินทางของตนเอง
บ้างเป็นการเดินทางเคลื่อนไหวทางกายภาพตามสถานที่ตามโอกาสเวลา
บ้างเป็นการเดินทางเคลื่อนไหวทางจิตใจรอบหัวใจตัวเอง
บนเส้นทางของเสือภูเขา
พลันที่ขึ้นอานก็นับความทุกข์คือความสุข
พลันที่งัดตัวเองขึ้นบนยอดดอยก็นับความเหน็ดเหนื่อยคือมิตรสหาย
ความยากลำบากกลับคือมิตรภาพใหม่
เป็นการเดินทางอันผิดแผกจากโลกที่เป็นอยู่
ราวกับว่าโลกของเสือภูเขาคือความฝันอันลี้ลับของผู้คนในโลกใหม่
"คนขี่เสือ ๓" เล่มนี้ ทิ้งระยะห่างจาก "คนขี่เสือ ๒" ของผู้เขียนมาเป็นเวลา ๔ ปี
ซึ่งเท่า ๆ กับระยะห่าง ๔ ปี ของ "คนขี่เสือ ๑" และ "คนขี่เสือ ๒" เช่นกัน
นั่นหมายถึง การเดินทาง ๑๒ ปี บนหลังอานของคนผู้หนึ่งกับเสือภูเขาตัวหนึ่ง
ในที่สุด ผมพบว่า
เสือภูเขาสีเทาได้พาผมเดินทางมาไกลจากความฝันมากมาย
หลายครั้งที่ได้ท่องไปยังดินแดนที่ไม่เคยรู้จัก จนกลายมาเป็นหนึ่งของดินแดนในความฝัน
"คนขี่เสือ ๓" ตอน ดินแดนมหาเจดีย์ เพื่อนบ้านที่ไม่เคยรู้จัก
เป็นอีกความฝันที่ก้าวมาเป็นความจริง เป็นการเดินทาง ๔ ครั้ง ในระหว่างปี ๒๕๔๘-๒๕๕๕ ตามโอกาสอำนวย และรวบรวมนำเสนอในรูปแบบกึ่งสารคดีเดินทาง กึ่งคู่มือปั่นจักรยานในพม่า ซึ่งคาดหวังว่าคงเป็นประโยชน์แก่มิตรสหายบนอานเสือฯตามสมควร
มาเถอะมิตรสหาย
ดื่มน้ำเย็น แล้วขึ้นอานเสือภูเขา
ท่องไปในดินแดนมหาเจดีย์ พม่า เพื่อนบ้านที่ไม่เคยรู้จัก
ด้วยรักและมิตรภาพ
วัชระ หลิ้วพงศ์สวัสดิ์ และเสือเทา
กันยายน ๒๕๕๕
E-Mail : tammila2011@gmail.com
..คำคม-คมคำ ผู้เขียน..
..เด็กหญิงพม่าคนหนึ่งใช้มือซ้ายประคองมือขวายื่นองุ่นมาให้เราสอง(ฮ่าๆๆ) อย่างนอบน้อม ดูเหมือนการประคองมือเมื่อยื่นหรือรับสิ่งของใด ๆ แก่ผู้อื่น เป็นวัฒนธรรมประเพณีปฏิบัติที่พบในชีวิตประจำวันชาวพม่าและเป็นเสน่ห์ที่ผมและเสือเทาต้องแบบเลียนแบบทำตาม..
..ทว่าหลังจากทางสีดำจากเมืองหมดลง เราก็พลันเป็นเสือลำบากคู่หนึ่ง สภาพถนนเป็นก้อนกรวดแม่น้ำและทางฝุ่น ทั้งอากาศอันร้อนระอุ พาผมและเสือเทาเหนื่อยลงอย่างเห็นได้ชัด
“เอาหน่อยวะ ไอ้เสือ” ผมบอกมัน..
“จะไปให้ทันหญิงละสิ” ไอ้เทาจับไต๋..
“ไอ้ชาติหมา รู้ทัน” ผมอยากด่ามันจริง ๆ..
..ปั่นรถถีบออกมากับเสือเทา
รู้สึกโลกนี้มีสิ่งสวยงามมากมาย
ไม่ออกเดินทาง ไม่มีทางล่วงรู้เลย
เป็นความลับของคนขี่เสือ..
เจอในร้านซีเอ็ด และ นายอินทร์ แล้ว
