ThaiMTB.com

คือผมเป็นมือใหม่กำลังจะซื้อเสือภูเขามาปั่นเพื่อออกกำลังกาย แต่กลัวเรื่องอุบัติเหตุบนท้องถนนมาก(ลูกยังเล็ก)ไม่ทราบว่าจะมีวิธีป้องกันไม่ให้เกิดอุบัติเหตุได้ยังไงครับ กลัวว่าถ้าเราเราไม่ชนเขาแต่เขาจะชนหรือเบียดเราอ่ะครับ ตอนนี้เริ่มแหยงๆ กลัวๆอ่ะครับหรือจะซื้อแบบจักรยานแบบปั่นในบ้านดีครับ ปลอดภัยดีและไม่ต้องซื้อชุดและอุปกรณ์สำหรับปั่นเสือภูเขาแบบครบเซ็ท(มันแพง) ตอนนี้กำลังลังเลและสับสน ไม่รู้จะไปทางไหนดี อยากถามเพิ่มถ้าซื้อจักรยานที่ปั่นในบ้าน มันจะออกกำลังกายได้ไหมมันจะเหมือนปั่นแบบของจริงไหม

ซื้อแบบเป็นคันดีกว่าครับ ถ้ากลัวเรื่องอุบัติเหตุบนท้องถนน
ก็ไปปั่นตามสวนสาธารณะ เช่น สวนรถไฟ พุทธมณฑล
ถ้าปั่นตามสวนอย่างที่บอกก็ปลอดภัยจากการถูกรถใหญ่ชน
แค่ใส่หมวกกันน็อคก็พอ หรือถ้าไม่มีเวลาก็ซื้อเทรนเนอร์
สักตัวเอาไว้ปั่นที่บ้าน

ไอ้เครื่องปั่นจักรยานตามฟิตเนส ผมว่าราคาแพงกว่า
ซื้อจักรยานทั้งคัน+เทรนเนอร์อีกนะ ที่สำคัญคือมันน่าเบื่อมาก

c_kung เขียน:ซื้อแบบเป็นคันดีกว่าครับ ถ้ากลัวเรื่องอุบัติเหตุบนท้องถนน
ก็ไปปั่นตามสวนสาธารณะ เช่น สวนรถไฟ พุทธมณฑล
ถ้าปั่นตามสวนอย่างที่บอกก็ปลอดภัยจากการถูกรถใหญ่ชน
แค่ใส่หมวกกันน็อคก็พอ หรือถ้าไม่มีเวลาก็ซื้อเทรนเนอร์
สักตัวเอาไว้ปั่นที่บ้าน

ไอ้เครื่องปั่นจักรยานตามฟิตเนส ผมว่าราคาแพงกว่า
ซื้อจักรยานทั้งคัน+เทรนเนอร์อีกนะ ที่สำคัญคือมันน่าเบื่อมาก

ใช่เลยครับ กลัวตรงแพงและน่าเบื่อถ้าปั่นอยู่กับที่

เห็นเคยถามในกระทู้เก่าๆมาได้สะพักนึงแล้ว ยังตัดสินใจไม่ได้อีกหรอครับ ลังเลแบบนี้สงสัยคงเริ่มต้นได้ยาก อุปสรรคในอนาคตมันมีไว้ฝ่าฟันไปครับ ถ้าคิดว่าปั่นจักรยานมันดีต่อสุขภาพก็เดินออกไปซื้อมาสะคันแล้วขี่มันไปเลยครับ

uthen2511 เขียน:เห็นเคยถามในกระทู้เก่าๆมาได้สะพักนึงแล้ว ยังตัดสินใจไม่ได้อีกหรอครับ ลังเลแบบนี้สงสัยคงเริ่มต้นได้ยาก อุปสรรคในอนาคตมันมีไว้ฝ่าฟันไปครับ ถ้าคิดว่าปั่นจักรยานมันดีต่อสุขภาพก็เดินออกไปซื้อมาสะคันแล้วขี่มันไปเลยครับ

ใช่ครับเคยตั้งกะทู้ไว้ เรื่องมีอยู่ว่าคือคนในหมู่บ้านปั่นจักรยานเพื่อออกกำลังกายบนถนนในกทม. โดนรถเฉี่ยวหัวกระแทกพื้น(ใส่หมวกด้วย)คู่กรณีหนีตามระเบียบตอนนี้ยังอยู่ห้องicuสงสารเขาจัง ลูกกำลังเรียน2คนเป็นหัวหน้าครอบครัวด้วยเมียเป็นแม่บ้าน ผมก็เลยกลัวอ่ะครับ ใครเคยได้รับอุบัติเหตุบ้างเข้ามาแชร์หน่อยและยังปั่นจยย.อยู่หรือไม่ครับ ผมหาข้อมูลนะครับ มือใหม่

ไม่ต้องกลัวหรอกครับ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดแต่เมื่อเราได้ป้องกันและระมัดระวังแล้วก็จงมั่นใจในอุปกรณ์ป้องกันเถอะครับโดยเฉพาะหมวกกันน๊อคเป็นความจำเป็นอย่างยิ่งยวดผมเคยชนกับมอไซด์ที่ขี่ย้อนศรมา หัวโหม่งกับรถมอไซด์ดีที่ได้หมวกกันน๊อคเซฟเอาไว้ ตะโพกบวมขาบวม ขี่ไม่ได้อยู่ 1เดือน แต่ตอนนี้ก็กลับมาขี่อีกก็ขี่ทางเดิมที่เคยชนละครับไม่ต้องกลัวหรอก แลกกับประสบการณ์ มันดีออก..ถ้ากลัวก็ไม่มีการเริ่มต้ันหรอกครับ ลองคิดดูซิครับ ขนาดสมัยก่อนเขาเอาเรือออกทะเลโดยไม่รู้ว่ามีแผ่นดินข้างหน้าหรือเปล่าเขายังกล้าเลย แต่นี่เราอุปกรณ์พร้อม...อย่างที่โบราณเขาว่าไม่ถึงที่ตายไม่วายชีวาตน์ แต่ไม่จิ้มฟันแทงเหงือกยังเสือกตาย....

จักรยานปั่นฯ อยู่กับที่คุณจะเบื่อเรื่องความจำเจ บรรยากาศ ยิ่งห้องซ้อมไม่ติดแอร์ พอสัก 15 - 20 นาทีเหงื่อเริ่มออก เมื่อยก็เมื่อย ซ้อมได้ 2 วันอุปกรณ์ออกกำลังก็กลายเป็นราวแขวนผ้าไปแล้วครับ

จักรยานเสือภูเขาหรือเสือหมอบ ถอดล้อหน้าอย่างเดียวหรือถอดทั้ง 2 ล้อก็สามารถเอาใส่รถยนต์ขับไปตั้งต้นปั่นฯ ชานเมืองได้แล้วครับ

ถ้าห่วงเรื่องความปลอดภัยคงต้องเลือกสถานที่ปั่นฯ ครับ ในเมืองก็คงเป็นตามสวนสาธารณะบางแห่งหรือสถานที่ยอดนิยมก็มี

- รอบกระทรวงสาธารณสุข นนทบุรี ช่วงเย็นหรือวันหยุดราชการ

- ศูนย์ราชการ แจ้งวัฒนะ

ปั่นฯ ออกถนนใหญ่ควรมีประสพการณ์ + อุปกรณ์หลายชิ้น รวมถึงกระจกมองหลังด้วยครับ

เอาสนุกๆ + ความปลอดภัยค่อนข้างมากเพราะมีอาสาสมัครช่วยเป็นพี่เลี้ยงลองไปปั่นฯ กับกลุ่มลุงโทดูสิครับ

กระทู้ กลุ่ม Novice กระทู้ที่สร้างไว้สำหรับมือใหม่ ไม่มีที่ไป ไม่มีเพื่อนปั่น มาที่นี่ยินดีต้อนรับ

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... tart=41595

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 7&t=283699

จักรยานน่ะ อุบัติเหตุ เกิดจากโดนรถใหญ่มันชนเอาทั้งนั้นหละครับ
แต่ผมก็เห็นด้วยกับการไม่อยากซื้อให้นะครับ ถนนใหญ่... ต้องใช้ความอดทน สมาธิ อย่างมากในการพยายามปั่นแบบรักษาชีวิต และไม่ก่อปัญหากับเพื่อนร่วมถนน
แต่ บางครั้ง ด้วยวัย และความคึกคะนองตามฮอโมน แถมวุฒธิภาวะยังน้อย มันเพิ่มอัตตราการเกิดอุบัติเหตุเพิ่มขึ้นหลายเท่าเลย
แต่พูดเหอะ ผมว่า ซื้อจักรยาน ให้ลูก ยังปลอดภัยกว่าซื้อม.ไซด์ให้ลูก เป็นร้อยเท่าครับ

เรื่องจักรยาน แม่บ้านมันเหมาะสำหรับขีระยะไกล้ๆไม่เหมาะออกกำลังกายนะครับ ด้วยท่านั่งที่เกือบตรง น้ำหนักกดลงที่ก้น ทำให้ปั่นไม่นานก็เมื้อยก้นแล้วครับ

เรื่องหมวก สำคัญเลือกหมวกที่มาตราฐานก็ปลอดภัยได้ระดับ 1 ครับ ขีตามถนนจักรยานแบบไหนไม่ใส่หมวกกันน๊อคก็อันตรายทั้งนั้นนะครับ ไม่ใช่ขึ้นอยู่กับชนิดจักรยานเพียงอย่างเดียว จักรยานแม่บ้านขีตามถนนไม่ใส่หมวกกันน๊อคอันตรายกว่าเสือหมอบเสือภูเขาสะอีกนะครับ

เรื่องรถเบียด กลัวอุบัติเหตุ มันขึ้นอยู่กับวิธีการปั่นด้วยนะครับ ปั่นช้าปลอดภัยกว่าปั่นเร็ว ถ้าอยากปลอดภัยมากขึ้นต้องรู้กฏจราจรรู้จักสัญญาณมือ จะเปลี่ยนเลนส์หรือจะเลี้ยวทุกครั้ง ต้องให้สัญญาณมือและหันไปดูรถดูทางเพื่อความแน่ใจและปลอดภัยในการเปลี่ยนเลนส์หรือจะเลี้ยวรถ ติดกระจกมองหลังเพิ่มด้วยยิ่งดี ระวังรถทุกคันที่วิ่งมาตามทางและสวนทาง ก็จะปลอดภัยมากขึ้น ถ้าโดนเบียด ข้างหลังไม่มีรถตาม เบรครถชะลอให้เค้าแซงไป รถเบียดไม่น่ากลัวเท่ารถชนท้ายครับ ชนแบบไม่บอกไม่กล่าว การดูจะจกมองหลังจึงสำคัญมากครับ จะได้รู้ว่ารถอะไรตามหลังเรามาโดยเฉพาะรถใหญ่ๆเช่นรถเมล เราปั่นชิดช้ายไว้ถ้าเค้าตามหลังมาให้เค้าแซงไปก่อนเลยครับเพื่อความปลอดภัย

ถ้ากลัวรถคันอื่นมาชนจักรยานเรากลัวอุบัติเหตร้ายแรง ควรเลือกเส้นทางที่การจราจร ติดขัดเล็กน้อย อย่าแปลกใจครับ เพราะการจราจรติดขัด มันหมายความว่ารถส่วนใหญ่ วิ่งได้ไม่เร็ว โอกาสที่จะเจอแรงปะทะจากการชนก็ลดลงตามไปด้วย ดีกว่าถนนโล่งๆรถมาเร็วๆแรงๆ ถึงอย่างนั้นก็ต้องระวังไปชนกับรถคันอื่นอยู่ดี ต้องระวังรถทุกคันที่อยู่บนถนนนะครับ

เรื่องเครื่องแต่งตัว รถมันแพงกว่าเครื่องแต่งตัวเพื่อความปลอดภัยอยู่แล้วนิครับ ลงทุนอีกนิดเพื่อความปลอดภัยก็น่าจะคุ้มค่าในการลงทุนนิครับ ถุง มือ 1 คู่ ถ้าเลือกแบบราคาถูกๆก็มีนิครับ ถ้ากลัวไม่ปลอดภัยใช้ของมอไซร์ก็ได้นะครับ ราคาพอๆกันแต่หลังมือเป็นพลาสติกแข็งๆกันกระแทกได้ หมวกกันน๊อค เลือกสักใบละ พันกว่าๆก็น่าจะเพียงพอ รองเท้าถุงเท้า ก็ไม่จำเป็นต้องแพง หาที่ใส่แล้วปั่นสบายเท้าได้ก็พอครับ ส่วนเสื้อและกางเกงสำหรับปั่น ถ้าไม่อยากซื้อก็เสื้อผ้าธรรมดาก็ ok นิครับ

ปล.ถ้ายังตัดสินใจไม่ได้ ซื้อรองเท้าถุงเท้าแล้ว ไปสวนสาธารณะ ไปวิ่งออกกำลังกายไปก่อนก็ได้นิครับ ไปสวนรถไฟ ไปเช่าจักรยานลองปั่นในสวนช้าดูครับ ว่าจักรยานมันเหมาะกับเราไหม ปั่นแล้วกลัวไหมที่จะออกถนนครับ ปั่นแล้วมีความสุขใหม ถ้าไม่มีความสุขไม่สนุกกับกับปั่นจักรยานพาลจะเบื่อเอานะครับ กีฬาอื่นๆที่ไม่ต้องเสี่ยงก็มีนะครับถ้าจะออกกำลังกายเพื่อสุขภาพและไม่น่าเบื่อกีฬาอื่นๆก็มีหลากหลายให้เลือกครับ เอาตามความชอบและความถนัดเลยครับ
ปล.2 ลุงแก่ๆแถวบ้านผมแกไม่ชอบจักรยานแกกลัวคุมรถไม่อยู่กลัวอุบัติเหตครับ นั่งรถเมล์ไปไกลๆแล้วเค้าก็เดินออกกำลังกายกลับบ้านครับ เข่าลุงแกไม่ค่อยดีวิ่งไม่ไหว อาศัยเดินเบาๆใกลๆ ปลอดภัยดี เหนื่อยก็พัก บางวันแกไปลำมวยไทยเก๊กอยู่สวนลุมครับ

อุบัติเหตุมันเกิดได้ทุกที่ไม่ว่าเราจะใช้รถอะไร ผมสนับสนุนให้ใช้จักยานจะดีกว่า แก้ปัญหาที่กลัวโดยการเลือกเส้นทางที่ปลอดภัยรถน้อย
ใช้เครื่องอยู่ที่บ้านไม่นานก็เบื่อจะกลายเป็นที่ตากผ้าเหมือนพี่เค้าว่าไว้ เริ่มเลยครับอย่าช้าสุขภาพร่างกายเป็นของเราปั่นช้าก็แข็งแรงช้า สู้ๆครับ.

ตอนแรกเราก้อกลัวแบบนี้ละค่ะ ได้มาตอนแรก ปั่นในหมู่บ้านก่อน พอเริ่มคล่องก้อออกจากหมู่บ้าน ไปปั่นในสวนสาธารณะ พอคล่องก้ออกถนนใหญ่เลยค่ะ หูตาไวหน่อย ไม่กลัวแล้วค่ะ (ติดกระดิ่ง กระจก ใส่หมวก ครบ) ตอนนี้ชอบปั่นขึ้นเขาค่ะ เหนื่อยโฮกดี ปล.เพื่อความชัวร์ ปั่นทุกครั้งสวดมนต์ไปด้วยค่ะ สิ่งศักดิ์สิทธ์ จะได้คุ้มครอง พูดจริงๆน่ะ

ผมเข้าใจคุณนะลูกยังเล็กผมแนะนำจักรยานและตั้งบนเทรนเนอร์แล้วกันถ้าคุณรู้สึกว่าปั่นไปสักพักแล้วเบื่อก็เปิดเพลงประมาณแดนซ์หน่อยแล้วปั่นไปด้วยวันล่ะ1ช.ม ร่างกายก็แข็งแรงแล้วครับแล้วเอาเวลาที่เหลือไปเลี้ยงลูกครับ(เกราะป้องกันของทุกสิ่งคือครอบครัวครับ)ถ้าคุณปั่นไปสักพักแล้วเกิดต้องใช้เงินคุณก็ยังขายจักรยานและเทรนเนอร์ได้ครับแต่ถ้าเป็นจักรยานแบบในฟิตเนสน่าจะขายยากและช้ากว่านะครับขอให้ได้ในสิ่งที่ต้องการครับเอาใจช่วยครับ

เอาไปปั่น แหล่งปั่นใหญ่ๆ เช่น 1.สนามหลวง(ด้านใน) 2. สวนสาธารณะต่างๆ (สวนรถไฟฯลฯ) หรือถ้าไปปั่นบนถนน ติดไฟให้เยอะๆ ครับ ไฟหลังซัก 2 ดวงขึ้นรถมันชลอ (ดู) ไฟหน้าก็ติดทั้งแบบ กระพริบ กับ ส่องสว่าง ครับ

ปล. ขี่ในถนนเมืองไทย ทำใจครับ วินัยคนส่วนมาก ห่วยบรม(ย้อนศร ,ปาดหน้า,ขับจี้, ขับกินเลนส์ ฯ)

เล่นกีฬาอย่างอื่นสิครับ โยคะ หรือไทเก๊กก็ได้ครับ

เป็นผมจะวิ่งรอบหมู่บ้านไปก่อน ถ้าวิ่งแข็งแล้วก็ไปวิ่งตามสวนหรือสนามกีฬาที่คนวิ่งเยอะๆ

แล้วก็ซื้อจักรยานพับคันเล็กๆพับใส่รถ ขับไปขี่ในสวนต่างๆที่ขี่ได้ พอขี่แข็งหน่อยก็มองหากลุ่มจักรยานที่ออกทริปใกล้ๆ เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศและได้พบปะผู้คน ต่อไปก็ออกทริปต่างจังหวัด แค่นี้ก็ได้ขี่จักรยานอย่างปลอดภัยแล้วครับ